4095 resultaten.
Fiets
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
513 Uw ouders stonden glunderend aan de kant,
ook al zat uw knie danig in het verband:
u was een vogel die eindelijk vliegen kon,
de hort op naar de zomer en de warme zon,
ook al was er veel dat u nog aan huis verbond.…
We zeggen even dag Menno Wigman
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
529 Hoe verslik je je al schrijvend niet in eigen tranen
is er die leeftijd waarop je gewoon niet ouder wordt.
Vandaag is een dag gul te zijn met uitroeptekens,
zijn poëzie te herlezen en wederom te koesteren.…
Wat gaat de tijd toch snel!
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
958 In mijn ogen zie ik de mensen
Om hij heen ouder worden
En soms blijf ik heel even staan
Om te genieten van de mensen om hij heen
Liefde kan je hier bij mij in mijn omgeving vinden
En mijn tranen laat ik soms gaan omdat het zo mooi is de aarde en zijn bestaan
Ook een dansje zit er ook wel eens in
Soms voel ik mij net een kind
Zo ongedwongen en…
Mijn schuld, mijn schuld, mijn grote schuld
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
579 dat is ook mijn schuld, mijn grote schuld
daar zal je voor boeten
maar noch mijn geboorte
noch mijn baby zijn die niet
aan moeders borst wilde
noch mijn kind zijn
met aanranding, pedobezoek en
geestelijke godsdienstige, sociaal, maatschappelijke terreur
is mijn schuld, laat staan mijn grote schuld
en de schuldenaars die vergeef ik
ouder…
ballade van een wees
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
537 het lot van zijn nageslacht
hangt aan zijden takjes
ouders weten wanneer het
tijd is voor het vaarwel
de heraut van het einde blaast
en snijdt de hechting door
om een wreed poëtisch spel
te spelen met al die wezen
van schrik verkleurd vinden
ze onthecht de aarde
ik zie je daar zo broos liggen
ik neem je mee naar huis
daar…
ZWERVEND JONG EN OUD
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
473 Ouders verkopen het geweven goed
aan rijke mensen, reizend op kamelen;
vrolijke hartkloppingen geeft die stoet.
Het kind wil zich na het wilde spelen
toeleggen op wat de toekomst uitbroedt,
leert een handwerk, verlangt wijze bevelen.…
Zijn vluchtverhaal
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
559 Mooie herfstdag wandelend door het park
zocht een bankje beschenen door de zon
las op een terrasje de plaatselijke krant
een oudere man uit een ander land
kwam op enige afstand bij me zitten
we wisselden even van gedachten
ik luisterde in gebroken Nederlands
intens naar zijn vluchtverhaal,
nu is hier zijn thuis, het opnieuw beginnen…
in je ogen brandt het vuur
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
789 ik heb wat licht
over je hoofd gegoten
de woorden voorgezegd
die jou de hemel gaan beloven
je daarna neergelegd
je lachte veel en
droomde teddyberen
engelen wachtten bij je wieg
zorgen vlogen nog als veren
zonde was er toen nog niet
je groeit te snel
vermoeit je ouders
steelt hun jaren zonder winst
schopt de stoelen onder tafel
scheldt…
ik pak mijn eigen licht
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
769 ik pak mijn eigen licht
nog ben ik niet gezwicht
voor hen die mij het vel
over de neus gaan halen
voor alles moet ik gaan betalen
het natuurlijk evenwicht is
door mijn ouders al ontwricht
nu moeten wij de scherven rapen
alleen het zonlicht is nog vrij
en stroomt bij mij naar binnen
door het thermopane glas
de ozonlaag zet geen…
WATERSNOOD
gedicht
4.8 met 4 stemmen
2.332 Zonen zagen hun vaders medesleuren;
wat wordt een ouder in je handen zwaar;
de schuren van de boerderijen scheuren.
Ratten en mensen klommen door elkaar.
Een kind zat om haar dode pop te zeuren
en was het ogenbliklijk zelf nog maar.
Het water steeg tegen het vee omhoog.
De koppen groeiden van geluid en dood.…
Onbetrouwbaar
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
625 grond die tot nu toe
altijd daar was, waar jij jouw
eerste stapjes zette blijkt van elastiek
gebouwen storten als kaartenhuizen in
rookwolken achtervolgen hen
die het vege lijf proberen te redden
ogen verstopt in kinderhanden
zittend op de puinhopen
van waar eens huizen stonden,
in de straat waar hij opgroeide
niet wetend waar zijn ouders…
Een kunstproduct
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
399 er is er
weer eentje
afgeleverd de
kapstokmens
waarvan de
schooltas aan
de vlaggenmast te
klapperen hangt
ouders familie
school en omgeving
hebben met hun
werken weer een mens
gedepersonaliseerd
het een maatschappelijk
kleed omgehangen
en klaar is kees
hij heeft voldaan
aan regels normen
en waarden maar
heeft geen enkele
binding…
HET ENGELTJE
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.161 maar ik kan niet vliegen zei het kind
jawel zei de engel dat gaat vanzelf
als je er maar gewoon aan begint
schok je schouders
en je vliegt zomaar naar het hemelgewelf
dat kan ieder kind dat de aarde
te vroeg achter zich liet
het kind begreep
een engel zal nooit liegen
het kind dacht nog even
aan z’n ouders’ groot verdriet
en kon toen…
Bindt plastic ons
netgedicht
3.4 met 38 stemmen
339 wij waren
te hebberig in
het verdienmodel
kregen te weinig
kwaliteit en werden
bedrogen en belogen
op grote schaal
zelfs in de farmacie
die winst op nummer
een zette en de testen
in het werkzaam zijn
en de kosten baten
verhouding waren
verre van correct
evenals de juiste
zorg en medicatie voor
de steeds grotere
groepen ouderen…
Voorgoed kwijt
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
315 dat zou beschutten
in stilte kraakt het op de stutten
omdat het hete vuur nu vreet
gloeiend knalt en valt het staal
dat verzengend op staal dreunt
aarde drenkt zich in bloed en kreunt
de stervende stad slaat totaal kaal
door gereedschap van de dood
waar armoede nog rijkdom tellen
waar dorst en honger kwellen
raken kinderen en ouders…
De tranen die niemand ziet
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
353 Ik ben meteen een stuk minder koud en ouder,
Het donker verdwijnt door jou zomaar in het niet.…
Her-inneren
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
381 En als je dan zit,
heel even maar,
her-innert iets in jou zichzelf:
dat je meer bent dan je plannen,
ouder dan je zorgen,
lichter dan je denken.
Noem het een mini-pauze,
een fluisterend halteplek,
een stil momentje
waar de wereld doorgaat,
maar jij
weer thuiskomt.…
Noorderlicht
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
309 Ik blies mijn adem uit over water
dat ouder is dan woorden.
Geen strijd, geen kramp.
Een vertrek zonder verzet.
Liefde wijst geen richting meer;
ze is al overal.
Ik was daar
in het zicht van het oneindige;
naaldbomen die niet oordelen,
alleen blijven.…
Machteloosheid
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
209 Ouders, en generaties daarvoor.
als eb en vloed die niemand ooit besloot.
Ze zeggen niets meer,
maar bewegen alles.
Het zand onder ons
is gemaakt van wat ooit wat was
Herinneringen toen het strand nog onschuldig was.
Zand wat transformeert in glas.…
EEN MEISJE SPRAK MIJ AAN
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
197 meisje mij aan
ik ken u niet ik voel mij toch veilig bij u
Ik kan mijn leven absoluut niet meer aan
zulke problemen, niet even maar continu
Ik vroeg haar waar is de pijn en waarom
voel je je ontzettend eenzaam misschien
Ja, zei ‘t meisje het klinkt best heel stom
hij verkrachtte mij ja een minuut of tien
Heb je ‘t reeds besproken met je ouders…
DE BRUTALITEIT JE TE BEMOEIEN MET DE SEKSUALITEIT VAN EEN ANDER!!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
119 En dan bedoel ik, doel ik
op al die mannen en vrouwen
jongens en meisjes
dus van jong tot ouder, oud
die zich doorgaans anoniem
via de ontelbare mogelijkheden
van de sociale wereldmedia
hun onvrede zonder rede
maar met verbitterde haat spuien
zij zijn in mijn perceptie
en met respect naar andersdenkenden
de gefrustreerden van hun eigen…
(iii) Verborgen water
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
535 Verborgen water onder het zand,
onaanraakbare sfeer,
voelbare wereld waarin weinig
beweegt –
er is leven tussen lijnen
die nog niet volwassen zijn,
lijnen die lonken naar mijn beelden,
mijn weelde nu ik ouder ben,
een kind heeft nog geen woorden
om de grens over te gaan.…
Intocht
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
1.578 kou deed mensen hun tanden klapperen
en heel veel kinderen opgewonden
die op hun ouders arm
of aan de hand van oma en ook opa,
zelfs aangelijnde honden
wachtten aan de waterkant.
Sint riep tegen hen: Olaaa!…
De oudste taal ter wereld
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
562 Ouder dan de psalmen
in de kerken
Ouder dan het menselijke brein
Een paleontologisch zangrefrein
Uit kelen onzer vrienden
met de vlerken
Reeds in de vroege ochtend
van 1 mei
Brengt men een ode aan die creaturen
Een avifaunaubade van
drie uren
Als live concert van hun gekwinkelei...
.............................................…
De Witte School
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
660 Een drone zou het, het best, het mooist vastleggen
De tientallen ouders die hun kinderen opvangen, halen
Op de kruising Hazenstraat Elandstraat, Amsterdam-Jordaan
Met fietsen vooral bakfietsen komen ze van 4 kanten aan
Moeders en vaders zijn in aantal bijna fifty, fifty
Onderling wordt er gegroet met hau, hoi of dag
De Montessori-zelfontwikkelingsschool…
Hard hoofd......
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.427 Soms heb ik er een hard hoofd in
in het ouder worden
het ‘krakkemikkerige’
het onhandige
het afwijkende van wat gewent
Maar vooral de stevige pijn
het pijnigen van de hersenen en
van het hoofd, de maag, rug, handen,
voeten, benen, ogen en oren
alles aan het verslijten
richting 'over en uit'
Maar vooral niet van weer doorgaan
we zullen…
Het incomplete nog gist
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
402 Zij liet mij
Uit alle hoeken
Van de kamer
Zichzelf zien
Lichtte op
Met figuur
Gezicht en
Voorkomen
In complimenten
Aan de genen
Van haar ouders
Het reproductieve
Gen lijkt in haar
Vingers te hebben
Gezeten of zouden
Resultaten de
Fundamenten
Kunnen zijn voor
De grote zoektocht
Naar zichzelf
Die blijkbaar nog
Niet is afgerond…
Leeftijd?
hartenkreet
3.2 met 12 stemmen
1.858 Kan iemand me vertellen, hoe ouder worden gaat,
komt ie met rasse schreden,
komt ie vroeg, of komt ie laat,
komt ie gister, laat of heden,
komt ie eerder of te laat,
of komt ie gewoon, en is dat
waar 't over gaat?
Komt ie met of zonder gebreken,
da's een vraag waar geen
antwoord op komt.…
Kind van rekening
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
2.312 Vertel mij eens hoe ik kon slagen
waar m'n ouders zo in hebben gefaald
Nu ik in liefde een prijs heb betaald
voor hun onvermogen om te dragen
Wat betekent vertrouwen voor een kind
dat steeds in twee kampen moest leven
Al het gezegde betekende munitie geven
slecht woede wat het gezin nog bindt
Niemand meer die nog weet hoe het was
in schaarse…
Mijn dochter van 2
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.578 begint de pret
Ze is moe en haar oogjes vallen langzaam dicht
Haar hoofdje dicht bij het mijne, een lach op haar gezicht
Haar handje aan het zoeken, naar die grote hand van mij
En als ze die heeft gevonden kruipt ze nog wat dichter bij
Zo kan ze heerlijk slapen, en slaapt zelfs de hele nacht door
Tevreden zonder angsten daar doe je het als ouder…