2506 resultaten.
Weggerukt bij mij vandaan...
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
1.439 Het is nu bijna negen jaar geleden,
dat je mij verliet,
dat waar jij rust nog een zon kan schijnen,
het zou er voor altijd donker moeten zijn.…
Fractie
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
522 bakstenen op elkaar gestapeld
ik dicht er mortel tussen: het is een muur
schrijf ik “deur, raam, dak”, het wordt een huis
ik laat de zon erop schijnen
aan de overkant poot ik een paal neer
niet zomaar één
er hangt een bordje aan: Bus
niets laat vermoeden welk drama
er in dit tafereel besloten ligt
maar als ik zeg dat de afstand
tussen…
lacht in vleugjes lente
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
1.311 ik breng je zee
de branding en wat golven
zomaar cadeau, uit
mijn herinnering gedolven
je opent stralend
als ik binnen kom
en lacht in vleugjes lente
je ogen schijnen zon
ik zie geen steen
of grauw beton als ik
mijn armen om je sla
met woorden verder ga
je fluistert kus
als een beginnen
woelt door mijn haar
verleidt me tot beminnen…
Tussen nu en morgen
hartenkreet
3.4 met 11 stemmen
1.710 Waar misschien de maan zal schijnen
en een mooie sterrenpracht.
Het licht aan de hemel verschenen
zal verlichten het pad dat we gaan.
Waar we in het donker verdwijnen
of even stil blijven staan.
Om het wereldgebeuren te overdenken
en wat wij eraan kunnen doen,
even terug gaan in de tijd en
nog even weer denken aan toen.…
De Grote Beer
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.301 Gisteravond zag ik de grote beer
Tussen alle andere sterren
Schitteren deed hij niet meer
Ik zag het al van verre
Er zijn er ook zoveel die schijnen
Volop hun aanwezigheid
Zelfs de grootste sterren verdwijnen
Meestal weer na korte tijd
Echte sterren kunnen niet vergaan
Zo zijn zij geboren
Op grote hoogte blijven staan
Stralen tot aan…
Antwoord
poëzie
2.8 met 14 stemmen
4.335 Weef tusse' uw hart en 't leven
Het kleed van schone schijn -
De bloemen daar geweven
Zullen de ware zijn.
Als andren ze anders noemen
Hebben zij ook gelijk -
Het zijn nu eenmaal bloemen
En leugens tegelijk.…
Ik ben de zoeker
poëzie
3.4 met 22 stemmen
6.827 een luttel grein
Waarheid, die klaar gelijk juwelen, straalde :
Laat mij dan maar in mijn vreemd-lijkend Zijn,
Droevige om `t Zijnde en als edelsteen rein;
Want, schoon mijn geest somtijds in `t zoeken faalde,
En op verlokkende zij-wegen dwaalde,
Zou toch mijn strijd niet de allerschoonste zijn,
Daar ik staag, worstlend, verschopte alle Schijn…
Zwikken
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
790 het riet van de stoelen
kranten lezen rug aan rug
elkaars letters en de koffie
valt ditmaal niet verkeerd
ogen staren onverbloemd
duidelijke taal naar een
rode blos waar wangen
een lach laten vallen
in dat ene kuiltje
langs lippen bloot danst
lonken naast verleiden
ik voel mij even mooi
en swijlens voeten
vochtige zandkorrels
schijn…
Nog niet
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
1.786 ik kan nog niet begrijpen
hoe jij me zo maar aanvaardt
helemaal zoals ik ben
van kop tot teen
en alles om me heen
hoe ik volledig mezelf mag zijn
dat heel veel kan en niets moet
hoe jij me ophemelt
ik niets verkeerd schijn te doen
of anders vergeef je me wel
ik kan nog steeds niet vatten
dat je me mooi vindt
ondanks al die littekens…
blauwe nachten
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
779 stillekes schijnt de polder naar de maan
kruiden zwijgen, vossen vertrappen
de oude dag langs de Vlaamsche kreek
het luistert, het broeit, zachtjes naar de
oppervlakte, hoe schoon is het blauwgras
weer, wiegt de kleine ratelaar zich
tussen de duizenden purperen orchissen
blauwe schijn, blauwe nacht, blauwe rust
de uren vertolken weer een…
Stapjes ter wille
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
870 werd haar wil
in zichzelf gekeerd
door spanning geblokkeerd
was zij al verleerd
wat haar toekwam aan te pakken
haar belang niet af te zwakken
grenzen aan te geven
niet slechts voor anderen te leven
gevoed met druk
almaar rationeel en zacht te zijn
onbemerkt en zonder eigen streven
hield zij haar behoeften klein
hoog wapperend de schijn…
Pharmakon nepenthes
poëzie
3.6 met 11 stemmen
4.081 Te zijn in ’t ongetijde, dit niet meer…
- een schijn in stille pracht
verragt -
en dieper is het zinken weer.…
Volgend jaar
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
3.662 Alles wordt dan fijner, de zon zal schijnen
Mijn tuin staat vol met bloemen
Hij is bij mij en ik ben de zijne
De kinderen blij, de bijen zoemen
Zus zal gaan trouwen met haar lief in Ooij
En ik heb een hele superleuke baan
De kleintjes spelen buiten, alles is mooi
Mag ik dus nu alvast gaan?…
Over en uit
hartenkreet
2.8 met 20 stemmen
4.427 Ik dacht steeds opnieuw dat je een ander persoon zou zijn, maar dat was alleen maar schijn.
Ik hing soms uren aan jouw hals die lach op je gezicht was alleen maar vals.
Maar nu ben ik je te slim af....
Sorry ik moet er vanaf....
Het is over, over en uit....…
Stilte resistent?
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
687 Wanneer het
verloren bloed door de mazen
van de schijn is weggevloeid,
kleeft smart van arbeid aan
ieders handen, geronnen de
harten van rechtvaardigheid,
geketend in peilloze plooien
van het boetekleed, als brood en
spelen aan de wereld uit te delen,
het frêle lichaam van de berooide
aarde door latere generaties
getroost, gezeefd…
Splitsing
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
625 Als stiltes vallen door zwijgen
het donker en kil is in je ziel
de zon voor jou wil schijnen
je ogen het licht niet willen zien.
Je op een splitsing staat even
de weg bent kwijt geraakt
niet meer weten welke kant je
moet kiezen of zal verder gaan
met een hart vol van twijfel,
of geluk nog voor jou bestaat.…
Ons bestaan
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
640 En schijnen zal die zon ook als de zon achter de wolk verdwijnt.
De wolk is echter niet van mening en vindt een weg die ons niet zint.
Maar zinnig zijn de wolken wel want zo wordt door ons de zon bemind.
Kleine dingen worden groots als groot wordt klein gemaakt.
Niet groots zouden deze woorden zijn als minstens ik niet word vermaakt.…
Een wonderlijk gedicht
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
553 alle kanten goed
Het danste fijn op wit papier
Het probeerde op te stijgen
Vederlicht en vlindermooi
Maar wilde ook graag blijven
En iedereen vond het zeer prachtig
Zelfs die juffrouw van mijn lagere school
Zei kom naar voren en lees het voor aan de hele klas
Maar ik ben het helemaal kwijt
Alleen het warme licht zie
ik nog ergens schijnen…
Het dagelijks verlangmoment
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
672 De dagelijkse rituelen worden uitgevoerd
met een lichte ondertoon van somberheid
aan de ene kant geven ze noodzakelijke rust
maar anderzijds is er dat onderhuids verlangen
waardoor de zekerheid verlamt in schijn
want er moet toch zoveel meer zijn
dan dit armzalig alles wat er nu is
het wees maar tevreden met uw lot
roept irritatie op vanwege…
Engelen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
1.344 Een nieuwe ster schijnt krachtig;
vanuit de duisternis schijn een licht.
Kom! Droom je door de nacht.
Kom! Droom, en morgen zal je hart het weten:
je dromen zijn kostbaarder dan goud.
Je dromen zijn kostbaarder dan goud.…
Mijn dag en was niet oud genoeg
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.430 Zo schijn 'k (misschien der vreugd bestemd)
een vrouw, die, vreemder angst beklemd,
oneindig naait haar doden-hemd
steke bij steke.…
Krimpt de tijd
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
479 gevoelens krimpt de tijd
tot een meedogenloos vervelen
omdat niets je meer kan schelen
bent je dieptepunten kwijt
in de roetsbaan van het leven
ook de hoogtepunten zijn vergeven
wat blijft lijkt slechts eentonigheid
wat is jou de medicatie waard
als hel en hemel gaan verdwijnen
en je eindelijk de warme zon
weer op je huid kunt voelen schijnen…
Antwoord
poëzie
3.9 met 7 stemmen
1.494 Weef tusse' uw hart en 't leven
Het kleed van schone schijn -
De bloemen daar geweven
Zullen de ware zijn.
Als andren ze anders noemen
Hebben zij ook gelijk -
Het zijn nu eenmaal bloemen
En leugens tegelijk.…
Voorbijgangster
poëzie
4.0 met 3 stemmen
930 Zag zij mijn blik bewondrend schijnen?
De lange wimpers zonken blond
Op de ogen; 'k zag haar lach verkwijnen
En voelde schaamte om wat ik schond.…
Zwarte zwanen, witte zwanen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
489 echt geloofd
Dat hun aanwezigheid mij zo zwaar beviel
Rustgevend maken zij rondes zonder geluid
Stromend zwart water als ondergrond
Het leven staat volledig uit
In het donkere verbond
Zwarte zwanen zo machtig als God
In het donker van de nacht
Zit ik in het niets op slot
En voelt het slapen zacht
En dan de zeer lichte gloed van het schijnen…
Valse aura van de dag
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
498 lichter zijn, je
stelt je in op dingen, die je
met een wisselend diafragma
vast, de scherpte is bepaald
door de essentie van het domein,
de waarheidskern wordt helder
in een geweldcontrast,
Elk detail wordt in kritiek
of tegengestelde waarde
moet worden getoetst, wisselend
gesprek of religie die de dichters
last buiten alle schijn…
Dynamische lach
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
660 Wonder boven wonder
verschijnt een lach zichtbaar
zonnestralen schijnen
in het openbaar.
Verliefd zijn is een wonder
verblind zoek ik een woord
vlinder fladdert schuchter
dat het wonder wordt gehoord.
De tunnel rekt mijn koers
mijn vizier wordt verlicht
evenaar mijn horizon
zij kleurt mijn avondlicht.…
LOOFVUREN
poëzie
4.0 met 3 stemmen
982 O ik zie, zó ver ik zien kan,
In die spokerige schijn,
't Boerenvolk al springend, dansend,
Dol en wild rumoerend zijn!…
Mobiliteit?
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
423 papieren grenzen rotten in
het raamwerk van tevredenheid
in het transparante
venster van overvloed
tastbare stromen worden een taboe
ontneemt de vrijheid
van gedachten en
het recht op mobiliteit
wij als medeplichtigen treft
een schaamte van verwijt,
de grond woelt de pijnaders bloot,
er lekken zure vruchten door de schijn…
Allemachtig wat prachtig
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
564 Allemachtig wat prachtig
als de zonnestralen schijnen
en er is geen regen
en je zorgen verdwijnen
Allemachtig wat prachtig
als je gezond mag zijn
voor de rest van je leven
dat is pas echt fijn
Allemachtig wat prachtig
dat er samen geleefd kan worden
dat we elkaar niet vermoorden
helemaal geen gestoorden
Allemachtig wat prachtig
alle…