1858 resultaten.
de overkant
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
570 toen ik jou loslaten moest
bij de brug naar de overkant
was ik niet bang voor verdriet
omdat juist dat mij herinnerde
onophoudelijk als de brug zelf
waaien mij nu jouw souvenirs
die mij veilig en vertrouwd
als onzichtbare armen dragen
in het diepe water verzonken
schragen pijlers de overgang
als de getrainde schouders
die jij mij…
Woordnomaden
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
676 ook ver
daarbuiten, onderkennen wat de mens
beweegt of tegenhoudt, zijn talenten te ontplooien
daar en boven leven rusteloze vragen
naar de zin van ieders leven, prangend
perspectief waarin zij zuchtend delen
willen matheid, onverschilligheid, hun huis ontnemen
als een zuiver woord wordt weggezet, wankelen de benen
van de eeuwenoude schouders…
in concert
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
576 schuin voor me
op de ten Katemarkt
loopt Willem Kloos
zijn ouderwetse kleding valt niet op
in de veelkleurige mengelmoes
van de markt,
hij kijkt niet op of om,
ik loop hem na, ik wil weten
hoe het voelt in het diepst van je gedachten
een god te zijn
maar telkens als ik hem bij zijn schouder
vatten kan, schuift er iemand tussen.…
Cinque Terre
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
591 bestijgen we de steile trappen
die tot aan de hemel reiken
om van grote hoogte weer
een gekleurde schat te zien
alsof God zelf zijn dobbelstenen had laten vallen
her en der tussen puntige rotsen
om daarna aandachtig en frivool
met tandenborstel, zeef en ecoline
in het rond te zitten spatten
een kladje smaragd en azuur
subtiel over de schouder…
Delen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
486 een bloem in de loop van een geweer
een hand op het hoofd van een kind
een arm om de schouders van een zwerver
een woord tot hen die worden doodgezwegenå
water voor de dorstigen
bedden voor vermoeiden
brood voor hen die hongeren
welkom voor hen die vluchtten
maar ook begrip voor hen die bang zijn
vergeving voor hen die wreed waren
liefde…
De Vreemdeling
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
544 zij zagen hem lopen langs de straten
was nooit met iemand aan het praten
niemand kende iets van zijn levensverhaal
een vreemde met een onverstaanbare taal
hij ging met ietwat gebogen schouders
toonde daardoor een tiental jaar ouder
zijn ogen lagen diep en keken verward
of hij niets meer van ’t leven had verwacht
hij woonde in ‘n verkrotte…
gevriede vriend - van harte
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
722 meer nog dan jouw jaren
die ik heus vier natuurlijk
fuif ik nu de vriendschap
die gewoon geweldig is
uniek mooi in zijn soort
die hand op de schouder
om bezorgdheid en begrip
dat diepgaand gesprek
over onbegrepen dingen
die heerlijk droge humor
in jou vier ik de vreugde
van luisteren met je hart
dat overloopt van liefde
voor mensen…
Polyfinario
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
534 zanger
Van 't korte rijmdicht, ja soms ook wat langer
Al vallen die onnodig uit de
gratie
Ik spreek de hoop uit, niet als ijdel streven
Dat men zich waagt aan allerlei strapatzen
Níet schamen hoeft voor potsierlijke fratsen
'k Weet niet of dat hem wordt, maar hoop doet leven
U werpt een thema op, van mijn en dijn
Of hem of haar, tot schouder…
zicht op overzicht
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
593 ooit waarnaar mijn verlangens riepen, woordeloos
maar vergaan zijn, onderweg naar de breekbare snaar
in de slijtende hoop, uitlopend op de stervensweg
die een vergankelijke liefde koos
ik zie in jullie gezicht
ieder op zijn wijze aan een hechting likken;
soms zijn het de sprekende ogen
ooit de houding van een schouder
ook wel de zorg om…
Strakke hand
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
218 Ik probeer het,
maar mijn schouders zakken terug,
ze dragen wat jij niet ziet.
Je handen liggen stil,
maar ik herinner ze anders—
op mijn rug,
duwend,
corrigerend,
alsof er één juiste vorm bestond.
Ik kijk naar je.
Misschien zeg je het nu.
Iets kleins.
Iets dat blijft hangen.…
Onder druk
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
148 onderdrukking kent veel pijn
Kom en zie
Kom hoor en zie
Wat er verzwegen wordt
in een Democratie
Even van de wijs gebracht
hervinden de wijzen hun geestkracht met de vaste wil om niet te sterven
Staande op de belofte om
Koninkrijken te beërven
splitste hun groep zich in tweeën
Eenieder onder druk
met het juk van de tijd
om de schouders…
Leven
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
154 Droevig en neerslachtig
van sombere gedachten
zoals zijn vrienden de ezels
met lasten beladen
door de vijanden van hemelse
genade met hun lasten op de
schouders beladen onderweg
als een vreemdeling
wee mij; dat ik in Babylon moet
wonen, och zoete leliebloem van het
leven op al mijn wegen kom ik U tegen
ik buig mij voor U neder…
Heus geen reus
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
796 Men vertelt, dat iedereen
verbaasd en beschaamd
naar de kleine dwerg met zoveel lol
op de schouders van een tweemeterzesenzestig
lange reus met het gezicht van een trol,
stond te staren.…
Voor mijn vriendje....
hartenkreet
4.7 met 79 stemmen
4.301 Gekweld door onbeantwoorde vragen
Over ‘waarom toch’ en ‘hoe’
Raar, maar zoiets kan soms dagen in me blijven knagen
En maakt me geestelijk leeg en moe
Wat ik dan nodig heb in zulke tijden
Is de steun van een ‘echte’ kameraad
Die met me huilt, me weet te verblijden
Waar ik van op aan kan, mijn vertrouwen nooit schaadt
Jij leent me je schouder…
Buiten heerst de storm
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.038 Je lacht naar me, lief maar verlegen,
om mijn schouders rust zacht je arm.
In je ogen valt het allemaal af te lezen:
de liefde, de band tussen mij en jou.
Wij zijn samen, hebben niets te vrezen,
onze liefde, het verjaagt de intense kou.
Laat het maar stormen en de regen stromen,
het is door onze harten dat alles verstomt.…
Kras
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
1.423 Slepend gaan zijn passen
over het zanderige pad
de winterse schoonheid
van het bos kan hem zelfs
vandaag niet meer bekoren
schouders iets opgetrokken
het hoofd naar beneden
beide handen in de zakken
maar verstoken van warmte gaan
zijn stappen trager en trager
niemand die hem wijst op
de kleurrijke paddenstoelen
half verscholen achter…
vaders
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
1.023 als zijn het pubers
die altijd menen beter te weten
zij koesteren het knuffeltje
dat door dag en nacht heen
hun kleintjes tot houvast is
vaders zijn stoer en sterk
omdat zij hun tranen huilen
in het donker van de nacht
zij zijn nieuwsgierig dapper
doen alsof ze alles durven
om het hun kind te laten doen
ze zijn onzichtbare schouders…
Overpeinzingen
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
21 Soms weegt de wereld zwaar op open zintuigen,
soms glijdt ze ongemerkt langs de schouders heen,
maar het licht legt zijn hand op het groene mos,
of je nu stilstaat of haastig voorbijloopt.…
Avondgoud
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
7 Dit licht kent geen haast
en kiest geen hart uit, het rust even
diep in wie elk trillen opvangt, als in wie gewoon zijn
schouders laat zakken, en de stilte van de schemering binnentreedt.…
De Zaterdag Avond
poëzie
3.0 met 23 stemmen
7.381 De spade op brede schouder,
Vermoeid en uitgeput,
Keert thans de landman weder
Naar zijn geliefde hut.
't Is Zaterdag. Verkwikkend
Is 't scheemrig avonduur;
De vloer is rood, en 't koper
Blinkt in de gloed van 't vuur.…
Anton
gedicht
3.4 met 16 stemmen
10.251 Toen haar vriend weer opdook
kuste hij haar blote schouder en keek mij
ondertussen strak aan.…
savanne
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
869 olifant besproeit zich met water, bestrooit zich met zand
daar loert een kolos, als in beton gegoten
het vezelig eiwit in zijn neushoorn doet een sterk libibo vermoeden
een buffel wentelt zich in een modderpoel
tegen de jeuk van teek en parasiet
antilopen rennen elegant op gespleten hoeven
de giraf reikhalst met lange wervels
zijn gespierde schouders…
ZOMERGOD
poëzie
3.8 met 10 stemmen
3.504 IJlt tegen, stralende ouders,
De goudgelokte vorst,
Met kindren op de schouders,
Met kindren aan de borst.
IJlt tegen,
Hem tegen,
Met zang en groet,
Die weelde brengt en zegen
En kracht in 't jong gemoed.
Plant meien op zijn wegen;
Werpt kransen vóór zijn voet -
O Zomergod, gegroet!
----------------------
Gedichten (1911)…
Verrukkelijk
hartenkreet
4.4 met 46 stemmen
3.151 Jouw geur hangt nog om me heen
Na die heerlijke dans van vannacht
Ook al ben ik hier nu weer alleen
Ik weet dat jij vol verlangen wacht
Jouw sterke armen houden me vast
Mijn hoofd tegen je schouder gerust
Versmolten in het ritme van muziek
Draaiende heupen lippen zacht gekust
Jouw mooie bruine gespierde lichaam
Strakke jeans… je bent om…
Verborgen taal
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
814 Ik haal mijn schouders op
als ik bij de ophaalbrug gekomen ben.
Teken ik dit op? Het is een goed begin.
Verrek, waar is mijn pen??…
Ruit
hartenkreet
4.0 met 12 stemmen
1.580 Haar warme lichaam klampt zich aan de mijne
Een hand glijdt van achteren over mijn schouder
Spitsuur in een stad vol mensen
waarvan de meesten in de dagelijkse sleur
Haar ogen dwalen langs etalages vol commercie...
Elke ruit waar we voor blijven staan
voor mij enkel een spiegel waarin ik d'r zie…
Een warm bad
netgedicht
2.2 met 17 stemmen
5.920 iets om dankbaar voor te zijn
Wel werd het mij even te machtig
En vrienden uit verleden tijd
we lachten om de oude foto's
die ik had meegebracht, toch bang
voor als er gaten zouden vallen
als herinneringen pijnlijk werden
Soms was daar toch die schrille stem
als een moment weer werd herkend
een kind van vier (nu al een vrouw), dat
op de schouders…
Loslaten
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
2.068 Hartendiefje zorgenkindje
Zie ik je in duizenden sloten
Als je alleen gaat spelen
Met je vriendjes
De ambulance met gillende
Sirenes onderweg
Als je uit skeeleren gaat
Jij met een gat in je hoofd
Bloedend op de grond
Hartendiefje, zorgenkindje
Kon ik maar een engeltje
Op je schouder zijn
Je behoeden voor alle
Valpartijen, uitglijders…
Jane Doe
hartenkreet
2.0 met 20 stemmen
2.795 Vervreemd van deze wereld
Geheel ontwricht van al haar rechten
Raakte haar ziel steeds meer verloren
Verloor zij uiteindelijk alles om voor te vechten
Reddeloos,was ze, zo zonder ziel
En geen mens zal doen begrijpen
Hoe het kwam dat zij zo hard viel
Of wat haar zo deed (af)wijken
Want niemand had oog voor haar
En dus bood niemand haar een schouder…
Altijd zicht op de blinde muur van nu of nooit
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
865 Een rustig verlangen tikt zachtjes op je schouder.
Je kunt wel langer wachten maar je wordt ook een dagje ouder.
Sommige dagen lijken gewoon voorbij te draven.
En je vindt zovele antwoorden maar had niets om te vragen.
Als je het echt zeker weten wilt.
Zonder al te veel poes pas en zonder vertekend beeld.…