3230 resultaten.
heerlijke winter
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
467 sneeuw stuift zich stapelend
uit het wit van katoenen wolken
tot witter dan het witste zand
de hoogste duinen in het land
voor een winterfrisse wandeling
een sneeuwballengevecht soms
of een ritje op een afgestofte slee
struinen jong en oud daartussen
buiten rennen kinderen spelend
rollen stapels sneeuw tot poppen
met hoge hoeden op…
Te Laat bij de Berk
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
265 Elk jaar die onbetreden sneeuw.
Elk jaar dat hoge, zachte fluiten
dat ik inmiddels ken als mijn naam.
Ik ben de man die te laat was.
Ik ben er vrede mee.
Vrede is niet geluk —
het is weten welk verlies van jou is.
Dit verlies is van mij.…
Jij maakt mijn landschap helder
gedicht
3.0 met 39 stemmen
10.743 Geen zicht
kan helderder een in zicht zijn
voor als het sneeuwen wil, weldra
en alle wonden in de witste witten
dichtgedekt, de dood een onbestaande.
----------------------------------------------
uit: 'Van het wolkje af', 1980…
Ik verlang..
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
901 Sneeuw dwarrelt naar beneden,
Zonder zich zorgen te maken
waar hij neerkomt,
Sneeuwmannen staan statig en stoer
hun bezem stijf in de hand,
Kijk door het raam,
Mijn gezicht zachtjes
tegen het venster drukkend,
dromend van de warme,
kleurijke,
geurige
en zonnige,
lente,
ik voel de koude,
op mijn wang,
terwijl ik
Naar de lente verlang…
Eindeloos verlangen
hartenkreet
4.7 met 7 stemmen
1.689 Strevend naar een relict
bedwing ik mijn gedachten
M’n zielsbevinding in conflict,
kan ik eeuwig op je wachten
Ontslapen in een bloembed
onderga je sneeuw en kou
Wat onze samenkomst belet
ook al hou ik veel van jou
Ik zal je altijd blijven missen
Leg m’n hart hier bij je neer,
want ik kan me sterk vergissen
Maar ooit zien we elkaar…
Winter
gedicht
3.0 met 48 stemmen
18.034 Hoe winter weerloos is
voor alles wat verdwijnt
en zichtbaar blijft:
de voetstap van de jager,
de stervende sneeuw,
het eeuwig brekende water.
Hoe winter zwijgzaam is
en weifelt in jouw blik.
Hoe ik.
--------------------------------------------------
Uit: 'Volmaakte aanwezigheid, volmaakt gemis' 2000.…
ijskristallen....
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.444 het kraken der sneeuw
verwarde gedachten
voetstappen gaan
de eindeloosheid
waar ijskristallen
ramen schilderen
de dood ons groet
in bloemen van grijs
als dank aan het dromen
naar dierbaren toe
zij schenken ons tranen
in engelenwit
waar kraken gedempt
mijn voetstappen wist
ik volg jouw in dromen
geen weg terug…
Heb je alles bij je
gedicht
2.2 met 12 stemmen
19.455 .'
-------------------------------
uit: 'Vroege sneeuw', 2003.…
TV consumptie
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
1.144 ’t onrustig bloed ontstijgt spelonken
de dag houdt amper zich aan ’t scherm nog vast
in sneeuw behoedt een hand de levenswegen
voor dat er zwarte schaduw dreigt
antennes grijpen naar de golven
de aderen vangen vreemde wereld op
in sporen vormt zich licht tot beeld
dit medium is geworden tot een god.…
Heimwee
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
815 genieten van de najaarszon
terras, tuin of op het balkon
-denkend aan het voorjaar-
hoelang zal het nog duren
de herfst blijft stilletjes gluren
-verlangend naar het voorjaar-
de winter wacht vol ongeduld
zakken met sneeuw reeds gevuld
-reikend naar het voorjaar-
planten met hun welige groei
krokussen vol in de bloei
-wijzend…
Sluimerende sequentie
netgedicht
4.6 met 9 stemmen
1.503 Rustend
op de bladeren van gemoed
de zinnen langer laten groeien
beelden van dromen, exotische kleuren
oranje palmen met ingesmeerde decemberzon
naakte schaduwvormen delven paden
in een uitgestrekt licht, zo licht
ver dragende fluisteringen
in de sneeuw van stilte
zoete sluimeringen
sluimerwoorden
levenszacht
bedacht.…
Verwachtte te vliegen
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
572 Even leek het
een zomernacht
met volle maan
en nieuwe sterren
Maar de grond
was pijnlijk hard
bij elke landing
De sneeuwmeerman
blijkt nachtblind
door de zwarte sneeuw
Zweefde boven zichzelf
maar zag een ander
in het tegenlicht
van de verduisterde zon
Het is weer nacht
in zijn gedachten
met nieuwe maan
en lege sterren…
Lam geslagen
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
873 Uit hun jas geholpen onschuld
tot munt geslagen leven
teruggegeven aan de eeuwigheid
de sneeuw kleurt
anders dan het schreeuwend wit
in de wijn brandt één lumen licht
dieprood en zo vol liefde
dat ik tot stilte besluit
om de haat niet te voeden
die poogt te ontkiemen
ik hef de kelk
wat een afdronk
welk een smart…
smelt tot wie je bent geweest
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
716 wil je dat ik kijk
naar je woorden
je begrijp uit de
vruchten die je deelt
moet ik ze
op kleur herkennen
in het struikgewas
waarmee jij je omgeeft
hoop je dat ik verder zoek
omhoog de bomen langs
waar vogels vliegen die
we samen hoorden fluiten
je kunt je toch
ook anders uiten
sneeuw is nu jouw feest
smelt tot wie je bent geweest…
altijd zult zijn
netgedicht
3.7 met 17 stemmen
1.691 je kwam met nat in je haar
de nacht was een kwart voorbij
kwam het van de regen, de dauw
of was je ergens gestrand
kopje onder gegaan
je schudde neen
de slaap kwam niet meer
die nacht en toch bracht
de ochtend weer licht
de scherpe geur van vers-
gevallen sneeuw toen ik
het raam opendeed
naar buiten keek
je voetsporen niet meer vond…
ZOMERMAAND
poëzie
3.3 met 20 stemmen
10.862 Bedaagde Zomermaand, men laat geen schaap verlegen;
Indien het gaat vermast, zo neem het op uw schoot:
Maar scheert gij ’t om de wol, zo scheer het niet te bloot,
En was het wit als sneeuw, dat u de Hemel zegen’.
Drijf, vroeg en spa, de kudde in ’t veld, en naar het hok:
Zij loont u met haar melk, en spier, en ruige lok.…
Even iets anders
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
709 duiven pikken het eten van de kippen
de andere vogels eten het konijnenbrood
zelfs het roodborstje is present
de tuin is zo wonderlijk
leidt een leven op zich
de sneeuw valt zacht maar wild
het is geen tijd om te schrijven in de tuin
maar onder een afdakje doe ik het toch
geef maar toe
dit is toch even iets anders
dan dat wolkenvrachtvervoer…
tot hier, tot waar
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
592 de spraak van het zand
weerklinkt
in het lege huis
ik wil weg uit mezelf, daar
en dan
wil de diepte
of in verleden dagen
de onthoofding van de dood
wanneer ik het geraamte bedek
zo ontzettend
treurig
stil
met woorden
die jij niet horen kan, niet voorbij de tijd
of de geboorte van het dromenkind
hier en nu
in deze sneeuw…
tot hier, tot waar
netgedicht
4.2 met 18 stemmen
863 de spraak van het zand
weerklinkt
in het lege huis
ik wil weg uit mezelf, daar
en dan
wil de diepte
of in verleden dagen
de onthoofding van de dood
wanneer ik het geraamte bedek
zo ontzettend
treurig
stil
met woorden
die jij niet horen kan, niet voorbij de tijd
of de geboorte van het dromenkind
hier en nu
in deze sneeuw…
Inspiratie
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
1.194 Inspiratie gloort aan de horizon
glooit licht in de zon, van
links naar rechts, dan hoog en weer laag en
vice versa, wederkerend onbegrensd bevrijdend
soms peinzend zoekend naar een anker
dan weer soepel glijdend op het wit
van de sneeuw in de ruimte van het hooggebergte
als scherpzinnig geestverwant, mijn beste kameraad,
mijn trawant.…
Onbekende bestemming
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
540 Toekomst omhulde mijn gevoelens
na een nacht van donder en vuurwerk
werd ik door God verlaten wakker
met een lege zolder in mijn hoofd
zonlicht inspireerde me
deze ochtend van sneeuw
smolten oude gevoelens
je laat me nooit alleen
lijkt vaak voorgoed
voor eeuwig bij me
maar soms overwin ik je
met wat simpele woorden
kan ik je in dromen…
Bloemetje in huis
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
715 De tulpen in de vaas
bloeien vrolijk en parmant
brengen lenterse vreugde
in dit bar-winters land
Crisis, regen of natte sneeuw
het maakt helemaal niets uit
we gaan toch door het leven
met deze kleurrijke buit.
En dat bloemetje krijgt van
ons mondjesmaat zijn water,
zo blijven wij een beetje warm
in dit koude theater.…
Woorden
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
471 Reis over de bergen die
bedekt zijn met sneeuw
zie de bossen die met
zonlicht zijn omgeven
wolken voeren me mee.
Zweef over de grote zee
door de wind gedragen
golven brengen me weer
aan land waar ik mijn
woorden neerzet op papier.…
Winter
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
516 Adem
IJzige adem, noorderwind
Kronkelt zich als ’n sneeuwwit lint
Tussen de kale bomen
IJs
Zwart en wit, snijdende kou
Kraaien in de lucht, zo blauw
Winter is gekomen
Nacht
Eeuwig en eenzaam, duister en donker
De donzige sneeuw onder ’t sterrengeflonker
Droom je winterdromen…
vorst
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
584 als de wereld tot haar oorsprong waait
haar zomen rond wolken, de avond achter rood
omrandde schemer
zal ik vogels vragen terug te kijken
naar haar jonggeboren tijd
te zingen tot ze kwijt
geraakt zwijgen
omdat water ramen kneedt in vijvers vol
winter
sneeuw
betaalt wat twijgen hun flinterdunne tol…
Alles ademt zon
netgedicht
4.3 met 24 stemmen
1.080 Zij draagt het voorjaar
in een hart dat zingt
van zomer, zoals vogels,
klein en kwetsbaar,
zoals sneeuw smelt in haar
handen, uit liefde
voor het leven
dat aan kracht en kleur
gaat winnen, strooit zij
woorden als bloemen,
tovert zachte zinnen,
laat het lied van lente
opnieuw beginnen
en alles ademt ZON!…
Denk iets dat je goed kent
gedicht
2.2 met 9 stemmen
6.065 Maak het vertrouwder
dan je waarmaakt: de eerste
sneeuw/het eerste riet. Hoe
ze plotseling haar hoofd
naar voren of naar achteren
wierp. Zeg dat ze haar haar
kamde; zich naar voren of
naar achteren werpt. Terwijl
het sneeuwde of riet werd;
zich de eenbes verzwartte;
en zij haar haar kamt.…
Schlüszli
gedicht
3.1 met 7 stemmen
7.569 Het dorp ligt wit
-wàt een sneeuw! -
Ik klim naar boven met twee
verse broden onder mijn arm.
Ze luiden, het is acht uur.
Het begint weer, witte
vlokken en witte
woorden, het daalt zò maar.
O zie, het is woord geworden! -
op mijn donkere mouw
het kristal.
----------------------------------
uit: 'Verzamelde gedichten', 1980.…
onvoltooid (voor Michel)
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
594 op de begraafplaats
legt de winterstorm
het verzwegene bloot
een witte bleke steen
niet langer geborgen
onder laagjes dunne sneeuw
het onvoltooide weerloze
leven verstopt in inktzwarte
schuldige aarde
murw van zwijgen
en wegkijken
zing ik je naam
samen met jou, Michel
kruipt de ijzige kou
onder mijn huid…
Vier jaargetijden in de herfst
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
479 De lichte kleur van de zomer
verdwijnt uit je haren
Het bruin van je huid wordt wit
als de sneeuw van de winter
Jij bent niet te verklaren
uit het vallen van de bladeren
het tikken van de regen
op het raam, hoogstens benaderen
vast te houden als een zegen
waarvoor beiden aansprakelijk zijn
verlangen naar ijs en groen
opnieuw een…