2730 resultaten.
Ben jij de tijger
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
821 schemering
verlengen schaduwen
om nachten minder
zwart te geven
en zichzelf langer
te verwennen
met het licht
dieren wisselen
van leven
en gaan rusten
uit het zicht
van opkomst
tot aan ondergang
ben jij de tijger
die al loerend
loopt te azen
op dat grijze ogenblik
wanneer de prooi
ontspannen is
omdat de nacht
op zachte vleugels…
Aan Zee
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
603 dreigend jagen wolkenflarden
over het lage landschap heen
windvlagen blazen machtig hard
het water golft wild over het strand
trekt zand met zich mee
grijsgrauw met witte vlekken
op zijn vleugels, vliegt een meeuw
gecamoufleerd in de lucht
land op een schip, slaat
zijn klauwen om de reling vast
langs de kustlijn een jonge vrouw…
Aan Zee
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
630 dreigend jagen wolkenflarden
over het lage landschap heen
windvlagen blazen machtig hard
het water golft wild over het strand
trekt zand met zich mee
grijsgrauw met witte vlekken
op zijn vleugels, vliegt een meeuw
gecamoufleerd in de lucht
land op een schip, slaat
zijn klauwen om de reling vast
langs de kustlijn een jonge vrouw…
Glazen vogels
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
786 stilte legt gezwegen woorden
lijdzaam op jouw lippen neer
die bitter druipen in de diepe lijnen
ik vraag me af
of daardoor al mijn vlinders
stierven in een hoge vlucht
gekust nog door de storm die wreed
hun vleugels scheurde
laat maar liefste
laat me maar
ik wentel in mijn eigen pijn
en kan nu niet de jouwe dragen
ik weet het
glazen…
Van heide en sterren
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
802 een bosrand zonder vragen
het stuifzand dwarrelde blij
Minuten die zich moeiteloos plooiden
in een waar geworden droom
de ranke grassprietjes tooiden
het spel zonder rem, zonder toom
Een roek kwam en streek neer
in het geschilderde licht van de dag
zag goudvinkjes getooid zonder veer
en over de heuvel schalde zijn lach
Wolken van vleugels…
ik pak ze stuk voor stuk
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
884 er zweven engelen
in de lucht, ik pak
ze stuk voor stuk
en zet ze op een rij
hun vleugels licht gebogen
dichtbij elkaar schoven
bekijken ze me hemels blij
dan spreken ogen
die naast God het
donker ook gedogen
dat er vaker liefde
wordt gewenst
ik kijk ze aan en voel
me een slecht mens
gelukkig breekt de lach
weer door en worden…
Heimwee
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
1.620 Er is geen troost meer om te wiegen,
geen woorden die men liefde heet,
geen vleugelen om heen te vliegen
naar oorden die men veilig weet.
Wel zijn er duizend kleine zorgen
waarin ik langzaam ben vergaan.
Ach kon ik nog één keer als vroeger,
al is het enkel in mijn waan:
met mug, met zomer en met moeder
weer in dat ver bed slapen gaan.…
blind
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.082 de wereld die ik zie
is anders dan de jouwe
ik zie een leegte, een diepte
zonder kleur
ik zie bomen, geen stam
bladeren zweven
vogels met vleugels als armen
jij vertelt jouw wereld
voor de kleuren, haar weelde
ben ik blind
ik zie geen verschil, rijk of arm
maar ik voel wél een pijn
indringend
een kreet, wanhoop zoekt
mijn hart scheurt…
EXCURSIE
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
759 het was niet waar, al was geen woord gelogen
maar zij genoot alleen het vruchtgebruik
van wat geschonken werd uit deze kruik
en debiteerde slechts ons onvermogen
het zonnetje brak door en zienderogen
werd alles helder, het San Marco plein
blonk in het licht als sprankelende wijn
en alles om mij heen begon te drogen
ik zuchtte bij de vleugels…
Waarom
hartenkreet
3.5 met 15 stemmen
1.372 , moest zij sterven
De onschuld, mijn voorbestemde bruid
Betast door vele handen in de straat
De omwikkeling getuigt het leed
Haar eens feestelijk bruidsgewaad
Nu haar smetteloze witte doodskleed
En hoog in de met rook besmeurde lucht
Wacht de zwarte vogel op haar ziel
Hij brengt haar naar hoge hemelen
Bevrijd spreidt zij haar vleugels…
Kalkstenen vlinders
gedicht
3.1 met 16 stemmen
14.963 kalkstenen vlinders vliegen naar je toe
de stad zegt met één oog de nacht gedag
straks vlieg ik op de vleugels van je rode haar
over de blauwe halswervel der stad
als een dragonder ga ik in de wolken rijden
maar jij wenkt met je kleine witte hand
een twijfeltorentje van vrees en beven
rijst uit de zwarte bronnen van je ogen
en als ik dichter…
Als een vogel zo vrij
hartenkreet
4.8 met 15 stemmen
2.885 Als een vogel zo vrij
overstijg ik al mijn zorgen
Vanaf vandaag zet ik alles opzij
kijk uit naar de dag van morgen
Als een vogel zo vrij
zweef ik op de wind
Over bergtop en vallei
waar ik rust en vrede vind
Als een vogel zo vrij
spreid ik mijn beide vleugels uit
Vergeet al mijn tobberij
voel de frisse wind op mijn huid
Als een vogel…
Jouw onbesponnen web
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
724 zinnen, je beeltenis
vereeuwigd op het vlakke water, je hand
gerijmd onder mijn dichterswoorden
noch mijn stortvloed die ons
deed waden door het onverkorte koren
beitelde jouw besef terug in de volkomenheid
van trouw, neen jij stierf mijn dood
alvorens mijn adem stokte
nu woel ik door jouw onbesponnen web
en waan me het licht in je ogen, vleugel…
Noorderlicht
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
585 met het noorderlicht
in aanschouw
vliegt het voorbije leven
langs mij heen
zo dierbaar en
voor altijd in
mijn hart
zoete herinneringen
suizen langs mijn oren
om voor immer op mijn
vleugels mee te dragen
met mijn ogen gericht naar
de horizon
trekt de ijskou aan mij voorbij
zie ik aan de evenaar
de zon weer schijnen…
Modelleren in het duister
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
537 raadsels, raadsels waar mijn hart
van overslaat en spinnen in hun eigen web
verpauperen tot het skelet verfijnt
tot raadselachtige dromen
deuren afgehangen in kozijnen
van meerdere modellen, al modelleerden
ze allen te hoekig en scherpten ze hun snede
aan elke zin die ik trachtte te schrijven
maar boven alles staat mijn engel, al zijn
de vleugels…
In memoriam
poëzie
3.7 met 7 stemmen
2.720 Het is zo stil, dat het bewegen
van 't licht wordt of een ver geruis
van vleugelen ging door het huis
en of zich engelen om u negen.
Het is zo stil en wit dit rusten.
Zo slapen enkel Gods gekusten,
zo vredig licht en grondloos diep.
De tijd valt lang voor hen die waken.
Maar God zal samen wakker maken,
die Hij gescheiden tot zich riep.…
Lieveheersbeest
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
540 Blinkend rode vleugels
reeds half gespreid.
Zwarte stippen her en der
een kleine diamant.
Zullen we hem weer laten gaan?
Hij moet nog een heel eind vliegen
echt, hij komt van ver.
Vertederd kijken we er op neer.
Dan, zuchtend, gooit ze hem omhoog.
Daar gaat hij, richting zon
en gouden regenboog.
Op weg naar onze lieve heer.…
Zonsondergang in Leiden
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
742 De zon zakt achter de hoge bomen
duiven vangen het laatste, blinkende licht
vleugels zoemen door de lucht
Jij zweeft hier ergens rond
woorden, die je sprak, zinnen, die jij
zorgvuldig formuleerde, waarbij jij mij
diep in de ogen keek, alsof daar ergens
iets ontweek vanwege dagen zonder lichaam
De geuren die je droeg zo vol van jou
het…
Voedertijd
netgedicht
3.1 met 11 stemmen
831 en die koe had vleugels.…
Ik heb de winter begraven
netgedicht
2.8 met 12 stemmen
561 ik heb de winter begraven
spade voor spade
heb ik haar toegedekt
en op de oude, koude laag
zal de iris in warmte bloeien
blauw als een lentelucht
waarin de vogel weer
haar vleugels strekt en wiegt
vliegt naar een stek
de vertrouwde plek
waar ontluikende knopjes
zich vormen tot een bladerdek
door de verste verte
beieren vertrouwde…
Zwevende muze
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
638 Laat je gedachten zweven
op klanken van heerlijke muziek
vingers die dansen over toetsen
als vleugels die glijden op thermiek
van stuwende en stijgende tonen
scheer als een zwaluw door ’t zwerk
zwenkend zwierend in de compositie
en het ritme van de wind
gehoord in de snaren van de bomen
drijvend op genieten van het geluk
schrijf op heerlijke…
Stille morgen
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
522 En de held're klanken van vogels met vleugelen
zijn op velden en stranden te horen.
Ze laten zich door niemand beteugelen
en verlaten hun stek om elkaar te bekoren.
En op deze prille gewilde morgen,
op dit verstilde moment;
is 'r niets wat onzuiver is verborgen,
zoals we soms bij mensen zijn gewend.…
Ooit
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
971 Ooit
stond ik grenzeloos in het leven
geen beperking aan de horizon
alles was mogelijk om te beleven
er was niets wat ik niet kon
Ooit
lag de wereld aan mijn voeten
ik vloog op vleugels van de wind
iedere dag kon ik vol blijdschap groeten
volwassen, bleef ik dat blije kind
Nooit
gedacht wie zal bepalen
of mijn leven is voltooid
is…
luchtig
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
498 vanuit een zelfgesponnen buitenkant
zweef ik als de jonge zomers en ik laat
dit leven aarden,
in de grond van mijn bestaan
er vliegen vogels mee
hun zachte vleugels zingen van de zwaluw
in een ranke luchtbeschrijving
lijkt hun dans
de ondertoon van gaan
ooit, als de seizoenen kruisen
trekt mijn lijf haar sporen mee
maar haar frêle…
De ware toedracht
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.071 waar mijn bloed tot uiting kwam
in een liefdevol verpozen, is heel mijn
hart gedompeld in jouw zoete nat
afkomstig uit de bron waar jouw dijen
zich ontvouwen
maar wat zich spreekt is de eenvoud
van het verleden, de ware toedracht
herkent het verbond van kracht en waanzin
doch jouw schouders vleugelen mij
langs diepten zonder stem, zelfs…
mij in mei
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
637 ik droom mij in mei
zet gedachten opzij
en wordt niet moe
ik heb vleugels op z’n plek
heerlijk, dat ik mij droom in mei
op één oor
wat is het heerlijk buiten
wie liefheeft
wow, ik voel me goed
’t vast een ander
dat mag je mazzel noemen
ik begrijp nu eindelijk
hoe het zit
onder de gele maan
droom ik mij in mei
op één oor
mm, mm, alles…
GEVLEUGELDE DIEREN
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
475 Snel zwemt de zwaan voort,
kleppert luid met zijn vleugels:
eenden kijken boos.
De valk grijpt zijn prooi,
maar schrikt... Die merel ontsnapt:
geslagen winnaar!
Gedwee vliegt de meeuw
van haar zitpaaltje weg:
een aalscholver komt.…
verbeelding
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
713 elk ooghoek
Staar jij mij aan
Ik wil het uitschreeuwen
Ik kan het niet meer aan
Wat heb ik toch misdaan
Ik huil
Uit jou oog
Rolt ook een traan
Ik wil hem weg vegen
Maar mijn vinger
Komt tegen een verbeelding aan
Ik wil je troosten
En zo ook mijzelf
Dus praat ik tegen niets aan
Ik wou dat ik kon vliegen
Mijn vleugels…
het geluid van tijd(2)
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
535 zie de tijd
hij komt steeds weer
in elke bloem die verwelkt
ik keek door het raam en heb hem toegesproken
als een vallende ster, onvoorbereid
ik ben een wens in jouw handen
een woord met trage vleugels
dat in overgave herbegint
zie de tijd
er is geen seconde die klaagt
vertraagt tot antwoord
al slaat de torenklok twaalf maal
over een nevelend…
Apocalyps
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
535 Terwijl de wereld
In vlot tempo
Haar eigen apocalyps
Tegemoet draait,
Een eind maakt aan
Nutteloze zorgen en zuchten,
Zie ik in het verste
Hemelrijk een gouden
Zwaan die met haar
Schitterende vlerken
Een donker zwerk doorklieft
En sneller dan de aarde
Ooit aan zichzelf
Ten onder kan gaan
Slaat ze haar verblindend
Mooie vleugels…