13587 resultaten.
Geur van weemoed
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
657 Een vreemd soort
Weemoedigheid hangt
Langzaam in de lucht,
Loom als was het een
Vooruitgeschoven zomerdag
Die net als mijn gevoel
Te koud is voor de tijd
Van het jaar - een lage,
Verschroeide geur van
Weemoed die overblijft
Van alles verterend vuur
En die tastbaar resultaat
Lijkt van jouw sterven
In dit lijdensuur…
Als reizigers
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
568 Gestrand in een wereld die verworden was tot hun wereld.
Verloren gedacht werd het land
waar graan groeide op de akker.
De nacht gevallen, als een deken zo zwart.
De ochtend brengt de kiem aan het licht.
Kwetsbaar en teer,
als mensen die leven van een droom…
Meer
gedicht
4.0 met 1 stemmen
3.793 Ik zag je naam op een binnenschip.
Op het dek lag een vrouw te baden in de zon.
Er was een hond die op en neer liep
en naar luchtbellen blafte,
of naar vissen die vanuit de diepte iets wilden zeggen
en niets aan de rivier veranderden, aan hoe
ze daar lag als in de armen van een man.
Er was een schipper die traag naar mij wuifde.
En? Niets…
Vreemdeling in vijfvoud
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
482 Werelden schuiven voor het raam,
misschien moet ik de gordijnen sluiten.
In lange zinnen van achterhaalde aard
blijft geheimtaal mij tegen de borst stuiten.
Mijn praten valt daarom zwaar
en ik vul mijn woorden met zwijgen.
Al was het maar om pijnlijke stilte
niet met klinkend kabaal te laten vallen.…
ANTITHESE
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
681 ach, mijn hart
overdonderde
wat had jij mij te pakken
weggestopte favelas
toen ik ze zag vanaf de corcovado
een herder van steen
met gespreide armen
mijn ogen vielen op de armoe
van de top tot op het bot
dieven van mijn nachtrust
laat de schaapjes tot mij komen
en verder
onderdoor naar beneden stortende
watervallen in het duivelsgat…
Droomvriendin
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
738 Er is niets
uit onze werkelijkheid
te vereenzelvigen
met het woord
gevonden
onder een zware steen
de nacht
heeft zijn verhalen
over heengaan van ratio
in gevoel
weemoed die zich slijt
in eenzaamheid
er verschijnen
brieven aan de maan
over ooievaars met rugzakjes
van de belastingdienst
die over zee zwaait
er…
In het zicht van kasteelridders
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
813 Daar in de verte
nog wat schemerend stil
gevormd door water en wind
spoelt de zee haar uitzicht schoon..
waar kinderen spelen in het moment
golven de gedachten op en neer
aanwijsbaar naar verloren zaken,
aan het op-zee-herwonnen strand
overspoeld door zilte tranen
van eb naar vloed gedreven,
bruist het leven, almaar hoger
een onverwoestbare…
AMERIKA'S TIJD
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
524 Indringers zouden bezittend besturen,
de wijs van 't nieuwe deel der wereld breken,
reeds lang bestaande arbeidslust verzuren.
Dit rijk wil over de aardbol preken,
gezag tonen als eens de kampvuren.
Mag diens oude, reine hart blijven spreken?…
Het oude kerkhof
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
947 Jaren vluchtig aan het leven
staan hier vast gebeiteld,
alle seizoenen komt hij zich warmen
warmen aan de late middagzon,
met gesloten ogen
een wereld van verschil
bij een gedenksteen even stil,
ruimte en tijd doen er alleen toe
te vergezellen verder van hier..…
SCHORS
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
567 Ik ben om jou heen
in gedachten terug
naar jouw geboorte
waar jij ontkiemde
traag ouder werd
nu trekken wij met elkaar op
in weer en wind
is het niet alleen maar
betasten over jouw ruwe huid
waaraan ik voel
dat jij nog steeds leeft
groene aarde
die ons in leven houdt
laat mij je omhelzen
sterf niet door ontbossing
begrijp jouw…
Als alles anders kon...
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
699 Wat zou de wereld dan fantastisch zijn,
alle mensen vrolijk, geen enkele chagrijn,
geen vrijandschap, alleen maar vrienden,
alleen maar lachen, nooit meer schelden, vloeken, grienen.…
Een heldere dag
gedicht
4.0 met 6 stemmen
4.332 Hoe vreemd te kunnen geloven
dat de wereld is zoals hier afgebeeld.
Een hond aan het strand, tussen wandelaars.
Velen nog kinderen, nog niet weggevoerd
nergens naar verwijzend.
Ik wilde kalmte zien en rust
zoals die zich in de golven ophouden.…
Nu
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
551 Nu moet ik me
iedere dag verliezen
in altijd dichten
zoeken naar die gelukkige blik
van mijn vrouw
die toen achttien jaar oud
bijna een tiener
moeder was.
Nu
reis ik iedere dag
langs de nevelige dagen
opzoek naar die blik.…
Keerzijde.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
737 Dagen van wanhoop, maar ook van geluk.
Bomen in volle bloei, toch zijn er vele
takken stuk.
Door wind geknakt of soms geheel weg-
gerukt.
Hemel blauw dan weer grijs en wat is
wijsheid nog wanneer men lijdt?
Iedere dag een nieuw begin en een nieuw
eind.
Zon en maan wisselen elkaar af, licht
en donker bestieren het bestaan.
Een komen…
Gelegen aan de keukentafel
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
475 de keukentafel zet het spoor uit
ik luister naar de aangezetenen
het schuifelen van voeten
contracteert deze bedoening
in een mysterieus orakel
hun handen spreken met vork en luifel
terwijl hun ogen zwijgen over
de lekkernijen die zijn gebiologeerd
in het groen van een waarlijk bestaan
wie kent wie aan deze tafel, al
is het wit van uniform…
lang
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
507 als een gat in de kaart
schoppen aas
als as tot aan maart
als een gat in 't gaas
sirene loeit door wat laatste bladerend verval
jazz speelt in op 'n eeuwige herhalen wie kaatst
verliest de bal
zo rijd de trein langzaam
tot n stationsplein
wat een waarloos systeem
stapeling van jaren
ervaren
laat maar varen
leef
je…
Later dan voorbij
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
548 Geverfde deur (II)
Ruim een halfjaar verder
botst deze tijd
met schim uit het verleden
die haar tijd nooit heeft vrijgegeven
Eerder eens bedreven wij
subliem de liefde
Later dan voorbij
Schilder ik de ruimte
in natuurgroen
als partners door geverfde deur
voor een reis de wijde wereld in
Mocht de wereld, zuur, sterven
wassen wij…
Mandela
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
533 Ik schrijf een stoel
onder je naam
zodat elke mens die komt
erop zal zitten
zitten
om te leren opstaan.…
Nieuw zicht op de oude haven
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
938 Haar gezicht raakt aan haar blikken gewend,
verweerd en allesbehalve eenkennig
verzuchten de schaduwen hun daglicht,
blinken tranen het roestbruin zacht.
Strak gespannen, lippen vastberaden
om de plooien, de netten van het ongemak
in onmogelijke samenhang te steunen..
voor visvangst en eeuwenoude specerijen,
proeven zij met bijna niks…
0 AARDE.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.121 O Aarde, Aarde, die in donkre schoot
Het goud bergt en het licht der edelstenen
En 't erts, zo star, èn... de ogen draagt, die wenen
En lachen om wit, ach! hun staag ontvlood,
Boven 't dra welkend lip- en wangen-rood;
Die op uw vlak, van zon dóór wolk beschenen,
Als ogen lachen door hun tranen henen,
Wel liefst hun leden luchte dans-plaats…
Wonderland
gedicht
4.0 met 6 stemmen
24.048 bleken acht van de negen
pompen super te leveren
en maar één normaal
Op m'n vraag of het geen
tijd werd de bordjes te ver-
hangen keek de pompbediende
mij niet begrijpend aan
Toen ik later in een
etalage op een bord las
dat men bij aanschaf van
vijf batterijen één
staaflantaarn cadeau gaf
begreep ik dat ik
in de omgekeerde wereld…
Gif
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
631 De stad is een reuzeslang.
Mensen verdwijnen in haar mond,
bang om hun schaduw te verliezen.
- de oude vrouw zucht -
Nu is een flits door het heden,
een geldversnipperde levensmoeheid
die zwart niet meer onderscheid van wit.
- haar wandelstok tikt langzaam -
De straat maakt geluiden
die niemand verstaat.
- op een kruispunt staat…
Smartphone
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.455 Met de IPhone in de hand ren je van A naar B
zonder dit apparaat valt echt niet meer te leven
in de metro, op de fiets naar school of in de WC
met de IPhone valt altijd wel iets te beleven
sinds de smartphones hun intrede hebben gedaan
hoor je er met een normale telefoon niet meer bij
en is de verslavende werking er van uit gegaan
zonder je…
Wereldarchitectuur
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
550 Kariatide of Caryatide
een vrouwenbeeld dat dient als pilaar
opgebouwd Grieks; priesteres uit Karyae
in d' oudheid in Egyptisch'-, Griekse
architectuur gebruikt
Er is een mannelijke
variant, telamon/atlant
niet echt fijnbesnaard, maar masculien
Telamon en kariatide
dragen flink en ondersteunen enorm
gezonde zuilen voor een te dragen last…
Schaamte
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
634 Oceanen vol liefde,
kunnen haat,
niet wegspoelen.…
De jammerende wolf
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
598 In de verte de horizont
schijnbare lijn tussen hemel
en aarde. De einder heel ver
in tijd geenszins te verbinden
Vleugellam, maar bovendien verblind
is het lot haar geenszins goed gezind
Kruist zijn vingers, kijkt omhoog
realiseert zich vrijage
het mooi liefdesavontuur dat
in een tijd met kwade dagen
allengs tot nacht verworden
zich afspeelt…
Het huis van glas
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
566 ik betrad
het huis van glas
wist meteen niet meer
wat boven of beneden was
ook binnen buiten
gaf problemen
omdat lichten dwars
door muren schenen
kamers leken virtueel
in transparante scheiding
toch beperkten zij de ruimte
in voelbaar substantieel
alles leek te zweven
tussen kelder en het dak
alleen door het bewegen
zag je dat…
Haar lichaam lijkt de volle rijke aarde
poëzie
4.0 met 3 stemmen
2.842 Haar lichaam lijkt de volle rijke aarde,
En als de hemel zijn haar blauwe ogen,
En als de ronde bergen zijn haar hoge
Borsten en buik, die nu een Mensheid baarde,
Een Mensheid, van een oneindige waarde
Van Vrijheid, en een oneindig vermogen
Van krachten, die zich nu op haar bewogen
Als in van 't paradijs de zaalge gaarde.
O zie haar…
Geheimschrift (VI (II))
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
444 Door gebrek
aan onderhoud
oxideert 'EARTH'
Waarom staan
wij toe dat
onwens'lijk is?
Overmacht is
ondergang
Luiheid te traag…
Het haventje van Oud Beyerland
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
921 Het bestaat nog in Nederland,
meeuwen die krijsen om wat is,
impressies vol blijvende indrukken
een vlag wordt gehesen, de wereld lonkt..
Het water dat een toevlucht neemt,
bevangen lijkt door eigen spiegelbeelden,
blinkt terwijl het voorbij stroomt,
dan plots voor even weer verdwenen
naar buitengaats haar eigen horizon..…