3375 resultaten.
DORST
hartenkreet
4.4 met 8 stemmen
1.189 De hitte is ondraaglijk
Jij kijkt in mijn ogen
En drinkt mijn blik
Het vuur is verzengend
Ik kijk in jouw ogen
En drink jouw blik
De dorst is groot
Het zand schuurt
De pijn is rauw
De nachten koud
Zo lopen wij verder
Voorbij de oase
Omdat wij denken
Dat het een fata morgana is
Te mooi om waar te zijn
En de dorst die blijft.....…
Boerenzomer
gedicht
2.9 met 32 stemmen
10.537 Dit liep uit op zand en stenen
en ik lag daar
tot de regen kwam.
Niemand die zich kan herinneren
wat nog opgeraapt kan worden
en met zorg gedroogd.
-----------------------------
uit: Tirade 394, 2002.…
Wit zingende krullen
netgedicht
5.0 met 74 stemmen
365 streelde je
het magisch blauw
over wit zingende krullen
koelde met donker diep
de warme lagen
in hun eigen huid
die zich oplichtend
golvend blootgaven
je lach had de
kracht van de zomer
was warm als de liefde
van menig dromer
de armen gespreid
in het omvatten
van eindeloos veel
in zonstralende vrijheid
jij alleen op het zand…
nomade
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
774 Bewegen doe je in spreidstand
En dansen op het slappe koord van
Hypotheses en vermoedens
Doorheen zand en woestenij
Over de gegolfde daken heen
Je bent weerloos en toch ongekwetst
Je kijkt me in de ogen
En zet je weg verder
Door de voorsteden en minaretten
Je kruipt waar gaan niet kan
Je zengt in het zonlicht
En zelden rook je een sigaret…
de klippen
netgedicht
3.5 met 30 stemmen
8.595 hij draait langzaam
naar het licht
de zon op zijn gezicht
het water aan zijn voeten
zijn vingers in het zand
hij streelt zachtjes
krullend haar
het hart loopt hier gevaar
en later dan zou moeten
verlaten zij het strand
hij brengt haar
tot haar deur
bewaart haar frisse geur
fluistert nog een kus
proeft haar zoute lippen
zij lacht…
ADVERTENTIE
hartenkreet
2.8 met 20 stemmen
3.552 ik las je namen in de krant
in vette letters weergegeven
voorgoed omgeven
door een zwarte rand
we liepen samen door het land
grenzen werden opgeheven
we lieten de gedachten zweven
bespraken de planetenstand
de tekens brullen nu als leeuwen
vertwijfeld werpen wij het zand
wat rest ons, die hier achterbleven
dan dóór te leven
zonder…
Lieflijke oases
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
457 er is een
nieuwe orde
in de maak
jouw lach heeft
al piramides in
de woestijnen
zachtjes geraakt
geïrrigeerd
door beloken
ogen die
de dood met
warme tranen tot
wederopstanding
hebben bewogen
waar zand
weer groent
tot een schitterend
nieuw paradijs
dat in lieflijke
oases tussen eufraat
en tigris gedijt
nog schuurt
hete wind…
Ga met mij mee
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.292 Als we straks weer bij elkaar zijn
kijkend in elkaars ogen
zal je dan gelukkig worden
als ik je een zoen geef
al is het maar op je neus
en heel erg klein
En ik jou vraag
met mij mee te gaan
samen gaan lopen
door het warme zand
om te kijken naar de sterren
hand in hand
Ik zal je strelen,
niet zoals zo velen
voor mij hebben gedaan…
Ga met mij mee
hartenkreet
2.5 met 8 stemmen
1.482 Als we straks weer bij elkaar zijn
kijkend in elkaars ogen
zal je dan gelukkig worden
als ik je een zoen geef
al is het maar op je neus
en heel erg klein
En ik jou vraag
met mij mee te gaan
samen gaan lopen
door het warme zand
om te kijken naar de sterren
hand in hand
Ik zal je strelen,
niet zoals zo velen
voor mij hebben gedaan…
Schildersverdriet
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
1.160 Vannacht heb ik stofgoud verstrooid
Over de treurbeuk die over de stroom hangt
Een wapenschild met een vlinder geschetst
Om blauwbloedig met vaandel en een loze kreet
Te tronen door een luwe dreef
Verder heb ik een aquarel af
Een inktvis die zonnebaders van het strand plukt
Tentakels die uitvloeien in zand
Al beken ik ruiterlijk
Dat niemand…
De stille patio
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
415 om
aan het grijs
van de randen
het licht van je
terugkomst te hangen
vaak was er
de schijn voor
het echte
vuurwerk moest
je wat studie
hebben gepleegd
over het hoe en
waarom om alles
te weten over de zon
ook ik heb
gezocht tussen
schaduw en licht
naar je eigen gezicht
in het couleur lokale
van grijze bergen
het heet rode zand…
Onder de pompelmoezen maan
gedicht
3.1 met 61 stemmen
24.899 Onder de pompelmoezen maan
Op de oude schommel
Als op een droom van vroeger
Scharnieren knarsen
Krekels zwijgen
Onkruid
Schiet uit het droge zand omhoog
Zaden zijn verdord van de hitte
Lelies bloeien niet verder
Algen vertroebelen de vijver
Je bent er niet
Er is brood en wijn
Je bent er niet
Pompelmoezen maan
Fruit en wijn
Dompelpomp…
van links
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
979 laten we beginnen met een taal
Chinees ditmaal
lezen van rechts naar links:
zee, branding, golven
het schuim drijft bovenop
hangt te drogen aan de megaribbels zand
groeiringen, knoest in hout
versteent in kiezelgruis
ergens klapwieken engelen
machtig is hun geruis
muziek van cimbalen
harpen en veldleeuweriken
hoog in de lucht
hakketakt…
Nog hangt de waas
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
482 ik heb het zand
en de rotsen van
eonen geleden gezien
de diepe kleuren
spraken mij aan
in een zinderend heden
nog hangt de waas
van hun gebeden en
leven over het land
gevangen in
onherbergzame oorden
waar zij de tijd trotseren
proberen te ontsnappen
uit generaties inteelt
door een nomadenbestaan
hun magie is verloren
in het…
Presque nocturne
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
622 schimmelgrijze duif hapert
langs verkrampte armen
ontploft
haar pluimen
korrelkristallen op het
lichtste van de nacht
bootje vaart kabbelt schuurt
pillamp schijnt
wind draagt
vuur wakkert
bootje dooft
reiziger rust uit
plaveit gescheurde nagels
naast zijn eigen jeans
zonsondergang over hout en zand
pastelpaarse pracht en een
duif…
Vader van gedachten
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.272 Soezend aan het noordzeestrand
op kussentjes van ziltig zand
dreven wolken traag voorbij
jouw silhouet verscheen aan mij
ik voelde weer jouw warme hand
en werd door heimwee overmand
je bent niet meer, het is voorbij
toch was jij even dicht bij mij...…
onze tijd
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
670 ik waande me een leeuw
haar dijen verstrikt in mijn manen
ik waande me de snaren
bespeeld door een Spaanse gitarist
ik waande me het lichaam
niet het brood of de wijn
ik ben een mens in al zijn eenvoud
als ik dat toen maar wist
had ik mezelf niet hoeven zijn
hij zou de wijzers voor je breken
het zand doen stuiven uit het glas
en de nacht…
KLEM
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
557 daar loopt hij schrijdend
over het land
van bult naar hoop
controleert hij z’n vallen
in het opgeworpen zand
op zoek naar de dood
het moet blijkbaar gebeuren
en zonder zeuren laat
de vijand van menig boer
ze niets vermoedend knallen
hij heeft nog enkele
vallen te gaan en daarna
moeten ze hun zwartfluwelen
jasjes zonder meer afstaan*…
leven
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
930 groen liegt door bladeren
winterbruin en perkament
vertellen van in herfst verdwenen dagen
karig de grond met sporen van wat zand
in voegen tussen stenen aarde
lijkt hopeloos het wachten op ’t ontwaken
en toch
gestreeld door zonbeminde dagen
streeft het omhoog in voorjaarslicht
als een klein wonder in een godvergeten hoek
lieft het de…
Geestelijke avonturen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
658 Verdwaalde bloemen
Bestaande uit ijs en zand
Vormen een mozaïek
Het laatste geruis
Van eenzame bladeren
Wordt minimalistische muziek
Imaginaire penselen
Verven momenten in
Wanneer ze komen bovendrijven
Verloren woorden
Vinden hun spreekwoordelijke weg
Zodat hij ze kan neerschrijven
Zijn vergeten glimlach
Keert weer terug
Terug…
minnenijd
netgedicht
4.2 met 22 stemmen
1.058 als minnenijd
stuurloos wordt
voortgedreven
ongrijpbaar vaak
en in helderheid
zeer slecht bedreven
slaat de twijfel
steeds meer toe
en waar immer mijn
genegenheid toe leidt
schijnt als het ware,
gelijk los zand te zijn
dat door de vingers glijdt
dan ken ik niet meer mijzelf
ben ontketend van eigenwaarde
en dool ik doorgaans door…
Dancespecial
netgedicht
3.7 met 30 stemmen
1.762 felgekleurde horizon
dansen schaduwzwarte manen
zuiver gezang klinkt golvenhoog
zilte wind fluit spelend mee
ritmisch klinkt de passage
van lichtvoetige lange benen
volbloedig gestrekte spieren
glanzende schoonheid in cadans
natuurgeluiden volgevangen
laat hen dansen op het strand
majestueus figuren draaiend
zwarte paarden op het witte zand…
Godin van Licht
netgedicht
4.5 met 14 stemmen
1.484 Kruimelzacht waren haar ogen
zachter dan de lange kusten
waarlangs zij mij steeds liet rusten
met haar vogels in het zand
Als ik moegestreden zocht
naar vertes die ik had vermeden
rolde zij de zee in schreden
voor mij uit tot lonkend land
Toch heeft zij nooit echt geweten
in die aangestaarde jaren
hoe verzacht haar ogen waren
die ik steeds…
Woestenij
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
496 Witte muren
dragen sporen
van raak
etterend in
verdampte jaren
onderhuids
als dat al kan
klinken klanken
als roepende wanhoop
in die éne woestijn
waar zand allang
geen vijand meer is
geschoten in gevangen lucht
vlucht het alfabet
langs kindergeesten
overleven is de
eerste letter
van de schrift
kom maar
kom van links of rechts…
het was beloofd
netgedicht
4.1 met 19 stemmen
694 Lief, mijn lief
wil ik de daggesloten jaren verdrijven
tot ver achter de wind of tot daar waar het hart
zeker is van het aardse licht
het onbekende, temidden van het ruisen
en elk gesprek
dat werd beweend;
het groeien van de leegte
onder het goed-rode zand.…
Papieren bootjes
netgedicht
4.3 met 18 stemmen
891 kinderkopjes onder mijn voeten
mossig omkaderd in het zand
glazen ogen ruimen mijn blikveld
in de verte dampt het grazig land
groene golven deinen langs water
van een kroosrijke poldersloot
mijn oren vangen gesnater
de honger van een snoek is groot
daar, waar herinneringen spelen
met pluizen van een paardenbloem
en ik papieren bootjes…
Watersnood
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
995 Werp zand in de golven
schuim al mijn kragen af.
De horizon is geen dorst
die ik zal kunnen lessen.
Strooi alle krachten murw
mok en mors scheutig energie
laai dan de laatste vuren op.
Ik zwem dit lijf aan flarden
steeds dieper het leven in.
De overkant is geen land
dat ik zal willen voelen.…
schrijvend verlangen
netgedicht
3.5 met 15 stemmen
597 elke avond komt hij hier
op het strand waar
ritmische rijmen
schuimen in innerlijke beroering
van golven in schittering
met blote voeten schrijft
hij over liefde in het zand
waar zinnen nader komen
tussen eb en vloed
diep in het opgejaagde schuim
waarin naaktheid losbreekt
druppel voor druppel
het geluk vloeiend
in haar hart
die…
Mijn eigen lied
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
559 kan hoog
en laag springen
mijn eigen lied gaan zingen
maar de lezers bepalen
wat zij uit mijn
beeld en melodie gaan halen
laat ik bloesems kleuren
ontwaken jullie vlinders
spontaan door het gebeuren
als zon de aarde
op zijn zomers kust
zijn zand en zee een lieve lust
ik zoek schelpen bij de waterkant
leg daar mijn woorden mee…
Vlaktespiegeling
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
435 Langs het snijvlak van naamloos land
en een onbegrensde zee,
loop ik over korrelig zand
met het ritme van de golven mee.
Waterrijke ruigte, weelderig behept,
tijdloos doch tijdig van aard.
Mijn weemoed, zoals de zee die schept
is hier een terloopse gedachte waard.…