Alle inzendingen over ziel

7969 resultaten.

Sorteren op:

Tanka 10

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 386
nu de stilte daalt nu de stilte daalt groeit duistere eenzaamheid in lege bomen de oudste dromen weerspiegelend in de zee stromen vol najaar het geruis van de golven de maan helder als een ziel…
J.Bakx1 oktober 2022Lees meer >

de diepte van alles

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 495
toen de nacht hem in haar armen sloot gonsde zijn ziel van woekerende kleuren als een lichtstraal stapte hij door het raam strekte zijn armen naar alle zijden uit hij zag de breedte van het wolkenpad al vroeg herinnerde hij zich de diepte van alles de onzichtbaarheid…

Op een pieterman

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 600
Een vrouwtjes-pieterman in 's Gravenhage besprak voor 't Zwarte Pietjournaal de vragen naar haar beleid Migratie en Asiel: "Dit", zei ze, "voer ik uit met hart en ziel!" En (niet hardop): "Nu krijgen we het dan, ons volkseigenen ontomvolkingsplan."…

Samen

netgedicht
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.785
Ik vlei me in je rotsvast vertrouwen afstand die geen verschil uitmaakt Maar hoe kan ik mijn ziel nu houden zodat-ie de jouwe niet raakt? Op welk instrument zijn wij gespannen welke melodie bespeelt ons, welk motief? Je zult voor altijd mijn ziel bemannen wat we samen hebben, is mij zo lief.…

EEN VROUW BEMINNEN

gedicht
3.1 met 213 stemmen aantal keer bekeken 61.029
Een vrouw beminnen is de dood ontkomen, weggerukt worden uit dit aards bestaan, als bliksems in elkanders zielen slaan, tezamen liggen, luisteren en dromen, meewiegen met de nachtelijke bomen, elkander kussen en elkander slaan, elkaar een oogwenk naar het leven staan, ondergaan en verwonderd bovenkomen. 'Slaap je al?…

Droeve Pythia

netgedicht
3.8 met 14 stemmen aantal keer bekeken 601
ze stamelt geluiden en klanken waarnaar geen sterveling met aandacht wil luisteren haar eigen woord vertelt van pijn omdat haar hart verscheurd is en haar ziel voor eeuwig gewond alles wat zij heeft verloren brandt gaten in haar wezen, de taal heeft haar verlaten ik zie haar dwalen door deze tuin der dwazen, gelijk de Pythia spreekt…
Tjoke10 augustus 2007Lees meer >

Mijn gedachten

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 2.029
een hart gebroken een ziel verloren leven van dag tot dag zoeken naar een lach je hart zo zwart als de nacht leven in zulke onmacht een ziel die huilt iemand die zijn gevoel verschuilt leven is soms zo gemeen waardoor je hart verandert in steen soms heel gevoelloos maar niet het leven heeft wat ie koos zal het hart nog opleven…
Gijs Schimmel28 augustus 2007Lees meer >

de geboorte van de eenzaamheid

netgedicht
3.4 met 12 stemmen aantal keer bekeken 947
geboren uit het paradijs van warmte en overvloed teloorgang van de wezenlijke verbondenheid ben ik afhankelijk geworden en gebakerd mijn ziel is gescheiden, de Heelheid kwijt hier is mijn eenzaamheid geschapen de mens eigen en zo fundamenteel de onvermijdelijke sterfelijke verlatenheid ik zoek vaak doch ben niet altoos…

Thans is het uur dat schaduwen neigen

poëzie
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.397
Thans is het uur dat schaduwen neigen, En de avond, als een teder lied, Om huize’ en zielen zacht komt zijgen, En moede durend, stil vervliet In de open schoot van ’t schemer-zwijgen… Thans is in al de zielen vreê, En dank-gebed in al de huizen; En zelfs wie wránge dagen leê Voelt in zijn wezen kalmte suizen Als een slaap-zware zomer-zee……

Naar de maan

hartenkreet
4.1 met 29 stemmen aantal keer bekeken 2.288
Waarom zou ik je nog zien kijk eens naar je trieste leven Narcistisch in hart en ziel niet in staat liefde te geven Waarom zou ik je nog zien geef me maar een reden Je loog de schellen van mijn ogen trapte me hard naar beneden Waarom zou ik je nog zien al je daden waren doordacht Kwetste mij tot diep in mijn ziel Je hebt mijn liefde verkracht…
car23 augustus 2008Lees meer >

De Droom

poëzie
3.9 met 15 stemmen aantal keer bekeken 4.023
Gedroomd verblijf waar zielen zielen vinden En niets verganklijks langer aan ons kleeft, Hoe kostbaar zijt ge schoon ge niet bestaat. Het is toch zo dat daar we ons moeizaam winden Door 't vele schone dat nochtans vergaat, De droom verschijnt als dat wat waarlijk leeft.…

Smaragd (II)

hartenkreet
3.5 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.333
Zij komt aan en begint een gesprek Zij weet wat wij willen Ze kijken naar mij, vol verwachting Ze kijken naar mij, verlangen slechts Doorgedrongen tot mijn ziel Spreken we tot in de kleine uurtjes Tot de nacht wordt opgeslokt Met de heldere kleur van grasgroene edelsteen…

Geen rivier te koop

hartenkreet
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 945
Mijn ziel bezwijkt met duizend angsten onder de grijze planken. Het vuur raast onblusbaar.…

onkruid vergaat niet

netgedicht
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 859
zien een hart, genadeloos geveld soms heel even onverwacht niet overdacht wordt ons getoond waar men vaak zonder weten op had gewacht geraakt door een mens gepaard aan een ziel vangen wortels het licht er is dan geen weg meer terug men sluipt dan langzaam hene voorwaarts gericht…

Donkergekleurd

hartenkreet
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.327
Zij wacht op een wonderlijke dag Misschien dat het wel nooit gebeurd Dat iemand verder kijkt dan haar lach En haar zwarte ziel weer kleurd Haar bloedend hart klopt Maar hoelang nog kan hij het aan?…

VLOEKEN

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 568
het altaar ontwijdt Om met jouw eigen schuld te voeden En zo je eigen ziel voor onheil te behoeden Gezellig vloeken onder iemands ramen Ik zou mij toch werkelijk schamen Als ik zo mijn negatieve energie verspreid En zo’n kleingeestig leventje leid…
Propaganda6 januari 2009Lees meer >

brieven aan ene onbekende I

poëzie
2.7 met 11 stemmen aantal keer bekeken 3.947
De verre wind, die over de aarde ruist, Het smachtend ritslen fluisterend door de blaren Die van geen zwijgen weten of bedaren, Daar ene ziel, begerend, in hen huist,- Hoe wordt dit één op ééns met wat er huist, Diep in mijn ziel: begeerte om op te varen, De vlakten ver, verschieten te overstaren Tot waar dit land de luide zee ombruist.…
Hein Boeken16 oktober 2019Lees meer >

Op Helena van Troje (3)

netgedicht
4.4 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.402
Als God ’t uur van uw afscheid heeft bepaald doorsnijdt de doodsengel ’t levenskoord dat uw ziel met ’t lichaam verbindt Onherroepelijk spreekt hij het laatste woord.…
Agamemnon2 januari 2010Lees meer >

Mijn verlaten strand

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 596
weerkaatst langs glazen schaduwen brekend glas verbrokkelt mijn illusies scherven doorboren mijn ziel slierten van nevel dragen mijn tranen naar golven van weemoed verlangens blijven achter op mijn verlaten strand van de herinnering…
Ariadne10 december 2010Lees meer >

Lege handen

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 543
Ik bemin niet de dingen die je maakt of de dingen die je in de wereld zet, niet je idealisme en je expantiedrift, ergens wel natuurlijk, maar veel meer wil ik mijn ziel met jouw ziel verenigen.…

Anonieme man

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 509
Opeens liep er een oude man op mij af, hij keek mij heel diepzinnig aan en ik zag hoe hij mijn auraleed met zijn ogen en ziel de grond in boorde. Hij maakte mijn ziel met een blik schoon, zoals Christus dat kan, maar hemel, Hij was het dus!…

Bange kinderen

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 630
Bange geliefde, ik zou de rest van mijn leven willen besteden aan het kussen van je lichaam, geest en ziel. Ben je daarom bang voor mij?…

Hij die mijn ogen spiegelt

netgedicht
3.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 590
die mijn ogen dompelt in een roerloze zee van het wonderschone wachtend op het geluk dat besloten ligt in het voorportaal van zijn uitverkoren liefde en legt hij zich sierlijk uitgestrekt over mijn bloemende ziel in een nevel van verleidelijkheid…

Sint-Franciscus

poëzie
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.189
De maan speelt op de zilvren avondfluit; hij zingt nu niet meer mee, dat lied is uit, een schoner stem kon in zijn ziele dringen.…

Begeesterd

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 523
Omdat natuur mijn ziel beroert en mijn realiteitszin tart met haast goddelijke gratie, ontwaar ik in mijn hart, mijn verheugde mensenhart nederig ontzag en stille admiratie.…

tevergeefs

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 542
Het inzicht wat jij kan uitstralen van ziel tot ziel. Maar de verbinding ziet tevergeefs het verschil. Het verbaal excentriek bulderen als een waterval. Is het herkenbare aan een verfrissend nieuw leven. Gespoeld van top tot teen via een kronkelende rivier. In de brandende zon was tevergeefs geen regen gegeven.…

Mijn hart ligt in deze woning

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 719
Hier ligt mijn hart, mijn leven, geluk ziel en zaligheid. Hier wil ik wonen, ja wél tot in zalige en eeuwige vergetelheid! Mijn leven, mijn lust en goedertieren ik ga ze hier simpelweg botvieren... Mijn hart, mijn droom, mijn ziel alles waarvoor ik ademhaal, waarmee ik leef dát is hier van waaruit ik geef!…

Mijn hart steekt (afscheid)

hartenkreet
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.443
Jouw ziel, die mijn ziel nog steeds weet te beroeren. Ook al ben je er niet meer. Ik doe mijn ogen dicht. En even is het weer zoals toen. Je kijkt me vanuit het verleden lachend aan. Mijn hart steekt, mijn ogen prikken. Verdriet wat diep van binnen zit. Een plek die leeg en stil is.…

Gestild verlangen

poëzie
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.446
Niet meer de wilde weelde, De woede, die naar donkre daden drijft, Slechts dat mijn ziel, die zoveel goed verspeelde, Na zoveel kwaad in vroomheid vreedzaam blijft. Wat ik verlang? Ik heb zoveel gewonnen In overmoed, dat ik verloor in smart: Geve mij God, gezuiverd en bezonnen Een smekende ziel en een zingend hart.…

Ik had uw hart mij tot een huis gewijd

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.031
straks zal mijn levensmoede ziel, Droef als een vlam, die half omsluierd gloort, Rijzen naar waar àl bleke zielen zijn. Om daar te branden met de matte schijn Van onbegrepen liefde en 't onverhoord Bidden te horen van wie na mij kniel'.…