7969 resultaten.
Tanka 10
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
386 nu de stilte daalt
nu de stilte daalt
groeit duistere eenzaamheid
in lege bomen
de oudste dromen
weerspiegelend in de zee
stromen vol najaar
het geruis van de golven
de maan helder als een ziel…
de diepte van alles
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
495 toen de nacht hem in haar armen sloot
gonsde zijn ziel van woekerende kleuren
als een lichtstraal stapte hij
door het raam strekte zijn armen
naar alle zijden uit hij zag
de breedte van het wolkenpad
al vroeg herinnerde hij zich
de diepte van alles
de onzichtbaarheid…
Op een pieterman
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
600 Een vrouwtjes-pieterman in 's Gravenhage
besprak voor 't Zwarte Pietjournaal de vragen
naar haar beleid Migratie en Asiel:
"Dit", zei ze, "voer ik uit met hart en ziel!"
En (niet hardop): "Nu krijgen we het dan,
ons volkseigenen ontomvolkingsplan."…
Samen
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
1.785 Ik vlei me in je rotsvast vertrouwen
afstand die geen verschil uitmaakt
Maar hoe kan ik mijn ziel nu houden
zodat-ie de jouwe niet raakt?
Op welk instrument zijn wij gespannen
welke melodie bespeelt ons, welk motief?
Je zult voor altijd mijn ziel bemannen
wat we samen hebben, is mij zo lief.…
EEN VROUW BEMINNEN
gedicht
3.1 met 213 stemmen
61.029 Een vrouw beminnen is de dood ontkomen,
weggerukt worden uit dit aards bestaan,
als bliksems in elkanders zielen slaan,
tezamen liggen, luisteren en dromen,
meewiegen met de nachtelijke bomen,
elkander kussen en elkander slaan,
elkaar een oogwenk naar het leven staan,
ondergaan en verwonderd bovenkomen.
'Slaap je al?…
Droeve Pythia
netgedicht
3.8 met 14 stemmen
601 ze stamelt geluiden en klanken
waarnaar geen sterveling
met aandacht wil luisteren
haar eigen woord vertelt van pijn
omdat haar hart verscheurd is
en haar ziel voor eeuwig gewond
alles wat zij heeft verloren
brandt gaten in haar wezen,
de taal heeft haar verlaten
ik zie haar dwalen door deze tuin
der dwazen, gelijk de Pythia
spreekt…
Mijn gedachten
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
2.029 een hart gebroken
een ziel verloren
leven van dag tot dag
zoeken naar een lach
je hart zo zwart als de nacht
leven in zulke onmacht
een ziel die huilt
iemand die zijn gevoel verschuilt
leven is soms zo gemeen
waardoor je hart verandert in steen
soms heel gevoelloos
maar niet het leven heeft wat ie koos
zal het hart nog opleven…
de geboorte van de eenzaamheid
netgedicht
3.4 met 12 stemmen
947 geboren uit het paradijs
van warmte en overvloed
teloorgang van de wezenlijke
verbondenheid
ben ik afhankelijk
geworden en gebakerd
mijn ziel is gescheiden,
de Heelheid kwijt
hier is mijn eenzaamheid
geschapen
de mens eigen
en zo fundamenteel
de onvermijdelijke
sterfelijke verlatenheid
ik zoek vaak
doch ben niet
altoos…
Thans is het uur dat schaduwen neigen
poëzie
4.0 met 7 stemmen
2.397 Thans is het uur dat schaduwen neigen,
En de avond, als een teder lied,
Om huize’ en zielen zacht komt zijgen,
En moede durend, stil vervliet
In de open schoot van ’t schemer-zwijgen…
Thans is in al de zielen vreê,
En dank-gebed in al de huizen;
En zelfs wie wránge dagen leê
Voelt in zijn wezen kalmte suizen
Als een slaap-zware zomer-zee……
Naar de maan
hartenkreet
4.1 met 29 stemmen
2.288 Waarom zou ik je nog zien
kijk eens naar je trieste leven
Narcistisch in hart en ziel
niet in staat liefde te geven
Waarom zou ik je nog zien
geef me maar een reden
Je loog de schellen van mijn ogen
trapte me hard naar beneden
Waarom zou ik je nog zien
al je daden waren doordacht
Kwetste mij tot diep in mijn ziel
Je hebt mijn liefde verkracht…
De Droom
poëzie
3.9 met 15 stemmen
4.023 Gedroomd verblijf waar zielen zielen vinden
En niets verganklijks langer aan ons kleeft,
Hoe kostbaar zijt ge schoon ge niet bestaat.
Het is toch zo dat daar we ons moeizaam winden
Door 't vele schone dat nochtans vergaat,
De droom verschijnt als dat wat waarlijk leeft.…
Smaragd (II)
hartenkreet
3.5 met 10 stemmen
1.333 Zij komt aan en begint een gesprek
Zij weet wat wij willen
Ze kijken naar mij, vol verwachting
Ze kijken naar mij, verlangen slechts
Doorgedrongen tot mijn ziel
Spreken we tot in de kleine uurtjes
Tot de nacht wordt opgeslokt
Met de heldere kleur van grasgroene edelsteen…
Geen rivier te koop
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
945 Mijn ziel bezwijkt met duizend
angsten onder de grijze planken.
Het vuur raast onblusbaar.…
onkruid vergaat niet
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
859 zien
een hart,
genadeloos geveld
soms heel even
onverwacht
niet overdacht
wordt ons getoond
waar men vaak
zonder weten
op had gewacht
geraakt door een mens
gepaard aan een ziel
vangen wortels het licht
er is dan geen weg
meer terug
men sluipt dan
langzaam hene
voorwaarts gericht…
Donkergekleurd
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.327 Zij wacht op een wonderlijke dag
Misschien dat het wel nooit gebeurd
Dat iemand verder kijkt dan haar lach
En haar zwarte ziel weer kleurd
Haar bloedend hart klopt
Maar hoelang nog kan hij het aan?…
VLOEKEN
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
568 het altaar ontwijdt
Om met jouw eigen schuld te voeden
En zo je eigen ziel voor onheil te behoeden
Gezellig vloeken onder iemands ramen
Ik zou mij toch werkelijk schamen
Als ik zo mijn negatieve energie verspreid
En zo’n kleingeestig leventje leid…
brieven aan ene onbekende I
poëzie
2.7 met 11 stemmen
3.947 De verre wind, die over de aarde ruist,
Het smachtend ritslen fluisterend door de blaren
Die van geen zwijgen weten of bedaren,
Daar ene ziel, begerend, in hen huist,-
Hoe wordt dit één op ééns met wat er huist,
Diep in mijn ziel: begeerte om op te varen,
De vlakten ver, verschieten te overstaren
Tot waar dit land de luide zee ombruist.…
Op Helena van Troje (3)
netgedicht
4.4 met 13 stemmen
1.402 Als God ’t uur van uw afscheid heeft bepaald
doorsnijdt de doodsengel ’t levenskoord
dat uw ziel met ’t lichaam verbindt
Onherroepelijk spreekt hij het laatste woord.…
Mijn verlaten strand
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
596 weerkaatst langs glazen schaduwen
brekend glas verbrokkelt mijn illusies
scherven doorboren mijn ziel
slierten van nevel
dragen mijn tranen naar golven van weemoed
verlangens blijven achter
op mijn verlaten strand van de herinnering…
Lege handen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
543 Ik bemin niet de dingen die je maakt
of de dingen die je in de wereld zet,
niet je idealisme en je expantiedrift,
ergens wel natuurlijk, maar veel meer
wil ik mijn ziel met jouw ziel verenigen.…
Anonieme man
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
509 Opeens liep er een oude man op mij af,
hij keek mij heel diepzinnig aan en
ik zag hoe hij mijn auraleed met zijn
ogen en ziel de grond in boorde. Hij
maakte mijn ziel met een blik schoon,
zoals Christus dat kan, maar hemel,
Hij was het dus!…
Bange kinderen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
630 Bange geliefde, ik zou de rest van mijn leven
willen besteden aan het kussen van je lichaam,
geest en ziel. Ben je daarom bang voor mij?…
Hij die mijn ogen spiegelt
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
590 die mijn ogen dompelt
in een roerloze zee
van het wonderschone
wachtend
op het geluk dat besloten ligt
in het voorportaal van zijn uitverkoren liefde
en legt hij zich sierlijk
uitgestrekt over mijn bloemende ziel
in een nevel van verleidelijkheid…
Sint-Franciscus
poëzie
3.4 met 5 stemmen
2.189 De maan speelt op de zilvren avondfluit;
hij zingt nu niet meer mee, dat lied is uit,
een schoner stem kon in zijn ziele dringen.…
Begeesterd
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
523 Omdat natuur mijn ziel beroert
en mijn realiteitszin tart
met haast goddelijke gratie,
ontwaar ik in mijn hart,
mijn verheugde mensenhart
nederig ontzag en stille admiratie.…
tevergeefs
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
542 Het inzicht wat jij kan uitstralen van ziel tot ziel.
Maar de verbinding ziet tevergeefs het verschil.
Het verbaal excentriek bulderen als een waterval.
Is het herkenbare aan een verfrissend nieuw leven.
Gespoeld van top tot teen via een kronkelende rivier.
In de brandende zon was tevergeefs geen regen gegeven.…
Mijn hart ligt in deze woning
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
719 Hier ligt mijn hart, mijn leven, geluk
ziel en zaligheid.
Hier wil ik wonen, ja
wél tot in zalige en eeuwige vergetelheid!
Mijn leven, mijn lust en goedertieren
ik ga ze hier simpelweg botvieren...
Mijn hart, mijn droom, mijn ziel
alles waarvoor ik ademhaal,
waarmee ik leef
dát is hier van waaruit ik geef!…
Mijn hart steekt (afscheid)
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
1.443 Jouw ziel,
die mijn ziel nog steeds weet te beroeren.
Ook al ben je er niet meer.
Ik doe mijn ogen dicht.
En even is het weer zoals toen.
Je kijkt me vanuit het verleden lachend aan.
Mijn hart steekt, mijn ogen prikken.
Verdriet wat diep van binnen zit.
Een plek die leeg en stil is.…
Gestild verlangen
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.446 Niet meer de wilde weelde,
De woede, die naar donkre daden drijft,
Slechts dat mijn ziel, die zoveel goed verspeelde,
Na zoveel kwaad in vroomheid vreedzaam blijft.
Wat ik verlang? Ik heb zoveel gewonnen
In overmoed, dat ik verloor in smart:
Geve mij God, gezuiverd en bezonnen
Een smekende ziel en een zingend hart.…
Ik had uw hart mij tot een huis gewijd
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.031 straks zal mijn levensmoede ziel,
Droef als een vlam, die half omsluierd gloort,
Rijzen naar waar àl bleke zielen zijn.
Om daar te branden met de matte schijn
Van onbegrepen liefde en 't onverhoord
Bidden te horen van wie na mij kniel'.…