15404 resultaten.
bij kaarslicht
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
607 de zon
lichtend en rood
een ballon geland op de stroom
aan zijn donkere boorden
het eethuis
bij kaarslicht
over kreeft en wijn
langs fonkelende glazen
staart een man de avond in…
Zoet en zottekes
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
457 In je herinneringen d'une vacance
Op kiekjes van een zomer
die nooit slijt
Is 't prettig toeven in een ambiance
Met moeder in je chèr pays d'enfance
Memoires aan een zoete kindertijd
Je hebt veel fans, zie ik,
op de tribune
Familie, in die stad
achter de dune?
't Is zoet je tael,
het zweijmelt allemael
Maer als je 't mij vraegt…
Vrij landschap
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
570 in het groen zo vruchtbaar zijn
oker zijn de dromen van de oude man
zonneschijn op het eelt van zijn hart
een zandpad kronkelt zich in vergezicht
zijn blote voeten voelen warm
nu wordt het tijd voor een groots gebaar
een kleur die alle vrouwen doet wuiven
het idee geeft dat het altijd zomer blijft
zo helder zilver geel is nu de ronde zon…
[ Mama blijft rustig ]
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
460 Mama blijft rustig,
wat ik ook doe, ik weet niet --
of ik wel besta.…
Altijd positief blijven
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
555 Laat je meedrijven op de wolken,
laat je ondergaan in de zon.
wees niet bang voor het donker,
geloof in het leven, het is één groot wonder.
Kijk maar in de ogen van het kleine kind,
zie de tranen aan jou gericht.
Vang ze voorzichtig op in je hand,
want het zijn de parels van het licht.…
Mijn liefste, jij, het meer en ik.
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
672 Mijn liefste, zo lang de warme wind waait,
de uitbundige zon groots schijnt,
de malse regen drupt,
leef je in het diepste van mijn gemoed,
dat is wat ik weet en het doet me goed.…
Zonnewarmte
netgedicht
4.7 met 12 stemmen
941 Hoe het komt dat zomers in heldere zonnewarmte
de ouder wordende mens zich plots weer jeugdig voelt
weet misschien alleen de zon, in zonnig denken
zonnewarmte koestert zacht de levenshuid
een verkoelende wolk komt als een bruid
om de schaduw stilletjes te wenken
want rimpels liegen niet, veroorzaakt door een lach
geluksgevoel verovert dagelijks…
Zonlicht
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
455 ik wacht op stilte
ik wacht op zwart
ik wacht op de schijn
die dwaalt door de nacht
ik wacht op sterren
ik wacht op hun waan
ik wacht op de spot
die hen doet bestaan
jij slaapt door de nacht
jij slaapt door de kou
jij slaapt tot de ochtend
verlangt naar de dauw
jij neemt zonlicht op
het doet je stralen
voor jou geen schijn
noch…
Gewoon gelukkig in de winter
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
477 Op de warmte van de zon
die hen doet kleuren,
de frisse bries
die verspreidt hun geuren.
Nog even wachten
en zolang nog wandelen
door serene witte veld.…
STRAND TORREMOLINOS 1-1-2025
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
718 tegen
de zon die maagdelijk schijnt
het is ook een maagdelijke dag
dag 1, de eerste van het jaar 2025…
En als zegen....Zijn regen!
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
501 De eerste ZONdag in het nieuwe jaar
5 januari 2025
maar geen ZON te bekennen
God had nog wat poedersuiker over
want ook Hij vierde
Oud en Nieuw
toen
overrolden
Zijn oliebollen
en
overlapten
Zijn appelflappen
Zijn
Uren, Dagen, Maanden, Jaren!…
ONS TERRAS
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
632 weet je nog
samen op ons terras of
schuilend onder de pruimenboom
ons beschermend tegen
overdadige zon en stille regen
wanneer dat ook al weer was
elkaar overtuigend
hoe mooi dit alles geweest is
en waarom en wanneer
dit alles begon
deze onwerkelijke droom
jij en ik elkaar aankijkend
en afvragend waar o waar
ging het toch mis…
Opgewonden blaadjes
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
391 wij hopten van
bloem tot bloem
lieten hun mooie
harten leeglopen in
zoet bedwelmende
geuren en kleuren
wij dronken
schoonheid in
werden samen
een in zinnen zo dat
opgwonden blaadjes
geexalteerd wuifden
in het voorjaarsfestijn
dat wij deze dagen
vierden met de wind
die onze namen riep voor
een kleine presentatie
met bijen en vliegen…
Eindeloos gaaf
netgedicht
3.4 met 77 stemmen
442 het is eindeloos
gaaf om even in
jouw licht te
mogen twinkelen
te glanzen als de
bekende sterren in de
eyesline van succes
als de knipperende
lichten van het
grote heelal
hun bundels richten
en de stralen ons
bereiken met hun
warmende energie
groots is het
dat te voelen en
te weten dat dat in
alle rust en balans
het ervaren…
geen koekje erbij
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
486 de zon aasde op
een warmbloedige inspraak
op de gure wind
het zon-en-wind spel
vond ergens daarboven plaats
de zon werd bleker
de wind overwon
door zijn spel kil te spelen
een draaikolk ontstond
stil roerde iemand
in een witte koffiemok
geen koekje erbij…
KIJKEN NAAR DE MAAN
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
572 als ik de zon aan staar
zal me dit snel vergaan
kijk met haar mee
en ze laat je zien wat je
werkelijk voor je ziet staan
dat is nu eenmaal zonneklaar
Ik kijk liever naar de maan
zij laat je ongemoeid begaan
laat je fantaseren en dromen
en laat deze misschien uitkomen
zij luistert naar alle mensen
ook naar jouw onvervulde wensen
en fluistert…
Zijn regendromen
netgedicht
3.0 met 139 stemmen
363 ik zag de wind
zijn regendromen
tegen de couperamen
leeg gooien
het geluid verhoogde
de warme intimiteit
van het drúkke
treingebeuren
dat in uniform zijn
rust leek te vinden
wel neemt het respect
voor de medemens
bij een aantal
pasagiers af en de
redelijke norm wordt
al snel overschreden
tolerantie uit een goed
stel normen…
De Morgenstilte
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
373 De zon, een jonge bloem, breekt langzaam over
het veld, waar alles wacht, onzichtbaar één.
Een merel zingt zijn eerste, heldre zinnen,
de lucht wordt blauw en trilt van nieuw begin.
Mijn hart, een blad, mag in het licht beminnen
de stilte, en de vrede diep vanbinnen in.…
Afrikaanse droogte dringt zich op aan Europa!!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
722 Niet alleen de Afrikanen willen afkoelen
in het noordelijk halfrond met name in Europa
maar ook de verstikkende natuur is het zat
en zet voet op en zet zich vast bij Europeanen
Dat is het resultaat van de ontwikkelingssamenwerking
die was als 'een druppel op een gloeiende plaat'
niet de mensen de natuur zal het laten voelen
geen druppel regenwater…
[ In smalle stegen ]
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
326 In smalle stegen
klitten de mensen samen --
verlost van de zon.…
middaguur
netgedicht
2.7 met 13 stemmen
465 hoe schilder je de
onbarmhartige zon
in het helle licht
van het middaguur als
niets zich verbergen kan
de lucht trilt
de hitte brandt
de wind werpt niets op
het penseel loopt in het honderd
je gaat te gronde
aan het helse middaguur…
Vlinders en bijen
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
292 Vlinders fladderen om ons heen,
Wijl warm ’t zonnetje scheen.
Bijtjes zoemen rond de bloemen,
Wijl wij zijn aan ’t zoenen.
Donkre wolken trekken saam,
’t Is met fladderen en zoemen
Gedaan. Wij gaan met zoenen
Door, zijn nog lang niet klaar.
Dan regen klettert op ons neer,
Wij willen wel nog steeds meer,
Regen deert ons geen van beî…
Het zon en strand gebeuren
netgedicht
3.3 met 40 stemmen
427 ik heb mij
geen vleugels
aangemeten en toch
vlieg ik voorbij
de horizon om even
nog de zon in de zee
te zien zakken
en om later samen
nog een boulevardje
en een frietje met veel
mayo voor de lekkere
trek want het is te gek
om zo dicht bij het
strand te wonen en
er vroeger altijd
gespeeld te hebben
met als slaapliedje
het eeuwig…
Teruggevonden wereld
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
230 Daar waar de zon de aarde treft,
het lijkt alsof het water niet meer verder kan!
Is het eindpunt dat men eindelijk beseft,
men toch steeds weer verder durft te gaan.
Koude maakt plaats voor warmte,
het donker gaat verloren in het nieuwe licht.
Verdwijnen doet de eenzame schaamte,
al kijkend in de ogen van een liefelijk gezicht.…
Callisto en Arcas
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
518 ze danste als een witte waas door
het bos of was de witte waas
een vochtige mist die
in de wind door het bos danste
het kind was de rekening
een dansende berin in het bos
op zoek naar vis op zoek naar water
om in te baden op zoek naar
verlossing naar het wit
dat ooit was en nooit meer zal zijn
de berin werd bekeken
met argusogen…
Om die ene wereld
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
365 Wellicht was ik liever
onzichtbaar geweest
als een kangoeroekind
voorgoed in de plooi
van zijn springende moeder
Maar zie, op een dag
ben ik buiten de ring,
de vliesdunne breekbare
cocon getreden
langs de smalle oevers
van mijn naam
die mij niet verlichtte
maar ons verplichtte
tot een spannende bedding
om die ene wereld…
Onbegonnen werk
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
454 De nachtwacht maakt haar opwachting in zilvergrijs
voor hem die neigt
tot opstaan in de oorlog
met in loopgraven
kanonnen
de omloop van de dageraad
aan gouden rand der dag
gewonnen
is halverwege door de tijd vermalen aan haar reis
begonnen
de zon als altijd zonder mededogen
onbezonnen
haar eeuwigdurend werk
voor een…
Lekker puh!
netgedicht
4.5 met 21 stemmen
109 In vergelijking is de maan een koter,
De zon is vier keer honderd malen groter.…
Morgendauw
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
1.079 Vroege morgendauw
ligt stil op het groene gras
de zon komt op, nu…
Reisgezelschap
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
2.565 een reisgezelschap zoals wij:
een stille en een prater
maar anders dan bij ons;
het is een zoontje en zijn vader
maar zoon is oud en pa is kind
dat zie je aan hun ogen
en alles wat van praten rest
zijn de zoon zijn monologen
Pa weet niet dat zijn zoon hem duwt,
lijkt weg van deze aarde
maar de zoon kijkt trots, uitdagend haast
en laat…