1937 resultaten.
Vergankelijkheid
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
617 En ik zag haar geworstel van gepaste afstand aan
maar ben uiteindelijk toch naar het meisje toegegaan
en heb haar rug toen in de anti-zonnebrand gedaan
en declameerde bij die klus een liefdeslied, spontaan.
Zij kon wat ik liet horen blijkbaar meer dan zeer waarderen:
Herhaalde alles keer op keer om ’t uit haar hoofd te leren.…
licht marine blauw
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
559 de zee wisselend goud
legt het glinsterend vlak
waarop kleine schepen varen
langs een dunne lijn die
samenvalt met de dromende daad
van wandelaars over het strand
zij vinden aanlopende golven
en vrachtvaarders
op vaste afstand
bij klaarlichte dag werpen vlaggen
kleuren aan de mast
op het laag bed van golven
liggen dun gestrekte draden…
Aubade ?
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
500 Als we beiden de verste sterren gadeslaan
gepriemd op het zwarte canvas van de kosmos
wordt de afstand driedimensionaal overbrugd
en kom je zwijgend uit het niets vandaan, in
elke hand de contouren van ons verhaal,een
aubade aan de tijd waarin ik berust en ademhaal.…
wensendag
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
357 op de dag dat ik alles wensen mag
wens ik alle mensen groot en klein
eindeloos vol vreugde mooie dagen
die vol geluk en echte vrijheid zijn
dat wij elkaar aankijken kunnen
met een lach in plaats van verwijt
over niet passend genomen afstand
die ons bang maakt en vrezen doet
dagen vol van wederkerig de liefde
die even kleurrijk als lentebloemen…
Nooit meer alleen
netgedicht
2.7 met 17 stemmen
585 Emoties,
Vechten
Leren,
Leven met afstand
Van een ieder
En elkaar.
Medemens waarderen
Dichter bij gevaar
Zorgen om jou, mij
Samen, maar toch apart
Leven met Corona
Ministers strijden
Voor ons bestaan.
Angst, verstijfd, verward
Eenzaam, stil, en hulpeloos
Vrijheid ontnomen
In alle regio's
Dood is dichtbij.…
Tussen opmars en aftocht
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
608 Tussen waan en waarheid
tussen belofte en gemis
tussen verbod en genot
tussen filter en duisternis
Tussen ongekende hoogte
en onbekende diepte
tussen vreugde en heimwee
tussen afstand en diepte
Tussen stijgen en dalen
tussen roof en tocht
tussen slagen en falen
tussen schoot en schot
Tussen wal en schip
tussen vloek en gebed
tussen…
Gekrompen laagland
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
590 Dromend neem ik afstand en stijg op.
Een naamloze waarnemer ben ik.
Een getuige zonder naam.
Wat groot leek wordt weer klein.
Details kan ik niet meer zien.
Fakkels zie ik laaien en weer doven,
alsof het sterfelijke schepsels zijn.
Rivieren zie ik door oneindig laagland gaan.…
blaren vallen alle jaren
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
513 slingert tussen mens en dier
tussen het aardse en hemellicht,
het is de levensloop
het gaat zoals het gaat
in hoeverre kies jij of ik ervoor
wil je het zien aankomen;
we leven toch aldoor in dromen
of in het roepen dat ik alsmaar hoor
ik verschuif weer de stoelen,
zal ik er een gewoon ruimen
en zo minder leegte voelen
of worden de afstanden…
Meridianen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
563 ijskristallen,
dan zou de oude zon zich uit een
verrukkelijke hemel laten vallen
in de krimpende schaduwen van de
morgendauw omlijst door stille woorden
zullen altijd in ieders armen rusten
sporen wat ons verlicht en wat zich uitbreid
als we de helderste sterren gadeslaan
een gouden stip aan de horizon van
verre kusten, worden afstanden…
Avondschaduw
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
477 Om de zonnestralen te begrijpen, laat
dan de masserende stralen je vibreren
Om de nachten te begrijpen, moeten we de
sensatie van onmetelijke ruimtes voelen
in de vaagheid van afstandelijkheid
Om je door het maanlicht te laten
masseren is het noodzakelijk dat
jouw avondschaduw zichtbaar wordt
Om te kunnen wedijveren met de
eenzamen…
de handen klapgraag in verwachten
netgedicht
3.0 met 11 stemmen
1.994 zaal
een witte hand geeft eindelijk signaal
dan valt het doek
en is de andere wereld open
ze zien de ster waarop ze hopen
een kleine vrouw met ogen
vol geheimen die met haar mystiek
de werkelijkheid voor even doet verdwijnen
ze neemt de mensen mee
en tree voor tree verlaten ze de tijd
genieten samen ziel en zaligheid
er is geen afstand…
Gerief
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
465 groen van mijn tuin
ook veel steen op elkaar gestapeld
aan de overzijde
daar wonen mensen
die kijken naar beneden, schuin
met allen voor mij onbekende wensen
soms denk ik, zullen zij proberen
het ademen te vermijden
leven is oefenen in loslaten
zegt mijn adviseur
gelukkig ben ik dat zelf, lekker subjectief
of ervaar in gevoel, op afstand…
drup drup
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
435 het toilet is boven, tegenover
de slaapkamer, een fijn gegeven
daar mijn kleine tingeling zich
telkens 3 x per uur geroepen
voelt om even uitgelaten
te worden
ik doe wat hij zegt, hij
is me dierbaar en ik geef
hem met graagte mijn hand
doch mijn slaap neemt
afstand van mijn
ontoegeeflijk verlangen
om mij als personage
in diepe rust te…
EEN BLOEM MET GOUDEN HART
hartenkreet
4.9 met 16 stemmen
1.390 Graag had ik haar eens willen strelen,
doch durfde haar niet aan te raken
ze bloeide zo hoog en verheven
en mocht ze vanop afstand alleen aanstaren.
Ze zag niet eens mijn liefdesogen
voelde niet het bonzen van mijn hart
ze bloeide zo stil en ingetogen
alsof ze mij daar nooit eens had verwacht.…
Café 'De pelgrim'
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
521 Er is afstandelijke en vervreemdende genegenheid. Het is bijna te snijden.
IJler wordt de lucht en de centimeters
tussen ons, als de uren gaan vloeien.
De man heeft geen vrouw. Ik geen
idee waarom ik hier ben. Het is guur
buiten en we schuiven naar de
kachel. Gasvlammen doen de
nepstronken echt lijken.…
Magritte? De stilte achter het zichtbare
netgedicht
2.4 met 26 stemmen
881 Ik ontmoet mezelf in die
afstand, tussen lijnen die niet leiden en vormen die alles suggereren.
Waar tijd en dimensie zich
verliezen en elk beeld een vraag wordt
die niet opgelost wil worden, voel ik hoe zekerheid
smelt en het alledaagse buigt tot iets dat niet genoemd wil worden.…
Jaap en ik in het boshuisje
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
227 Geen sprake meer van afstand of van schijn,
slechts puur geluk om simpelweg te zijn.
Van het zachte kleed naar het warme dons,
fluisterde de nacht: dit moment is van ons.
Een diep verbond, een stilte die verbindt,
terwijl de rust de storm overwint.…
Contactloos
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
453 Wat is ’t leven toch broos
Snikte de contactdoos
Ik baal als een stekker
Ik voel me niet lekker
‘k Blijf even contactloos…
Wodka hier, wodka daar
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
586 (Vashe zdoróvje)
De vondst van die container wodkaflessen
Trok zelfs de aandacht van minister Kaag,
De Koreaanse Leider drinkt het graag,
Maar moet zijn dorst nu met iets anders lessen.
Maar als die zending echt uit Rusland kwam,
Hoe kwam die dan terecht in Rotterdam?…
Het voegen van de Eland
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
176 Dit is de grens van het noorden,
de onuitputtelijke bossen
de kilometers die steeds minder op afstand lijken en meer op een dreigend tekort
de borden geven richting
de zon verdeelt Oost en West, alsof navigeren ook weten betekent
achter het raam ligt de onmetelijkheid ertussen,
glas, een kozijn, een slot
nachten zonder slaap
de verte…
Hero durft wèl
snelsonnet
3.4 met 7 stemmen
996 Europa walgt van Wilders’ Polensite
en onze naam ligt eveneens te grabbel
door Ruttes treurige tv-gebabbel
Tegenover Wilders is hij ultralight
Ach Mark, geef tegengas, daar word je flink van
Voor één keer moet je kijken naar H. Brinkman…
De lepe Le Pen(s)
snelsonnet
4.2 met 5 stemmen
733 ”O Jean-Marie, ik wil zo graag een breuk
Als jij de Holocaust weer eens ontkent
Vindt tout le monde jou een klerevent”
“d’Accord, Marine, ik lig al in een deuk!”
Beschaafde stemmen krijg je zo cadeau
C’est magistral et supérieur, chapeau!”…
glazen huis van zelfvertrouwen
hartenkreet
3.4 met 15 stemmen
1.788 Mooi maar breekbaar is je glazen huis van zelfvertrouwen
Jammer dat maar weinig mensen het kunnen aanschouwen
Wees gerust, ik zal er niet tegenaan stoten
Daarvoor is het veel te waardevol
Zal het van een afstand bewonderen
Een hand toereiken lijkt al te risicovol
Mag ik er toch een beetje bijbouwen
Iets kleins, jij mag kiezen
En als je het…
Gelegenheid
gedicht
3.2 met 46 stemmen
47.974 Tussen de bomen
vlogen muggen omhoog en omlaag, aldoor dezelfde
afstand en nooit verderop
alsof ze studeerden, bijna doorzichtig in het
kale zuinige licht van half oktober.
--------------------------------------------------------------
Uit: 'Wat zoekraakt', 1994.…
een zaterdag voor moederdag
hartenkreet
4.1 met 29 stemmen
5.799 door gastvrij lentelicht beschenen
iedereen lijkt onderweg
naar toch die ene dag
van morgen
dwalend door herinnerland
alweer zo lang of kort geleden
voelt weer heerlijk als vanouds
hand in hand
het samen onderweg beleven
of dwalend door herinnerland
alweer zo lang of kort geleden
voelt zo eenzaam, mijlen ver
die kille afstand…
ver uiteen
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.112 , naar dat ik meen
wij komen nimmer bij elkander
't is voor ons beide zeer gemeen
De ander geloofde geen van beide
oren aan haar mooie hoofd
d'een was wel knap, maar niet schrander,
hij deed niet wat hij had beloofd
uiteindelijk kon ze het niet vermijden
en sprak tot de een toen schel en koen
laat mij niet zo doelloos leiden,
die afstand…
Onaf hankelijk
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
1.300 vaalbleke gezichtje
mat en zonder lichtje
Een jonge vrouw
al 22 zegt ze
met haar ouders
uit haar verscheurde
land gevlucht
halverwege haar
hechting
te vroeg van haar
geboortegrond gerukt
Haar man gevolgd
zoals het hoort
zorgt ze, studeert ze
presteert ze
nu in Zeeuwse gronden
waar ze niet kan wennen
aan de stilte en de afstand…
Als was het gisteren...
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
613 Mijn naam, moeiteloos, over heel die afstand.
Dan holde ik naar huis,
bloempjes plukkend in het gras.
Die gaf ik dan aan haar.
Toen nog niet beseffend...
Hoe gelukkig ik wel was.…
Ruimtelijke ordening
netgedicht
3.6 met 21 stemmen
959 niet zoekende naar een ruimere baan
maar naar zijn schaduw, onder de kale takken
daar, waar de kustlijn is, een zeeënkloof die zingt,
trillend als nanometers van schijnbare stilte
samengeperst zweet, geuren en ogen,
dichtheid waar geen licht is noch lucht
als in de zonkern of in het fruit,
een onzichtbare architectuur die pulseert als
afstand…
In de schaduw van m'n kater
netgedicht
3.6 met 18 stemmen
1.496 's Ochtends vroeg kom ik uit het café
in de schaduw van m'n kater, iemand
staat in het wit met z'n armen te maaien
Ik herken engel Gabriël van 'n schilderij
en ben aangedaan dat ik van zo dichtbij
naar gods boodschapper mag zwaaien
Eerste dagkroeg gaat alweer open
m'n kater, bang voor natte voeten
hou ik met bier op 'n afstand
Een agent regelt…