3890 resultaten.
Mijn pa.
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
622 Pa was verslaafd aan lezen
en ook (Oost-Indisch) doof
ik had niks te vrezen
als ik soms de deur uit stoof.....
Ma baalde, zat tegen hem te praten
maar kreeg geen grip op hem
hij kon het lezen niet laten
al sprak ze met luide stem.....
Het enige wat z'n krant deed zakken
was: "GEBROKEN BEEN of CHOCOLA!…
observant
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
444 grijs licht
ontwaart mij mijn wereld
ik tuur de tuin in
nog niet veel beweging daar
ja, twee vissen in de vijver
een grote bruine
en een kleine gele
versuft door de koelte
het windmolentje
draait maar langzaam
vanochtend geen witte rook
uit de schoorsteen van de overburen
zwoeligheid wil mij de deuren laten openen
het buiten…
Een vlaag herinnering
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
590 de zomerklanken
zijn verstomd
soms geurt
een open deur
een vlaag herinnering
aan hoe het leven ging
een lach die
alles overstijgt
nooit wijkt voor
wolken en wat regen
de hele lange dag
een zegen blijft
de losheid
van het buiten
schemeringen
zonder muren
die in schoonheid
vele uren duren
nu pakt
sneeuw en kou
de mensen…
Tot de zonnewende
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
463 er waait onrust
in de bomen
bladeren krijgen geen respijt
jachtig strijdt
het licht met donker
in deze vreemde tijd
mensen zoeken warmte
bij een gezellig vuur
verjagen kou tot in het late uur
deuren en gesloten luiken
houden magie en geesten
uit het duister buiten
die ‘s nachts feesten
tot de zonnewende als licht
zijn krachten…
Gekraakt
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
557 Hersens die vloeiende
Gedachten niet meer
Kunnen leveren
De doorgang stokt
Boek dat niet meer
Te lezen is, na
Een halve pagina
Gaan mijn ogen nog
Wel door, maar houdt
Mijn brein er mee op
Favoriete programma
Dat voor mij al na
Vijf minuten de deur
Dichtgooit -
Het denken wil
Niet meer,
Woorden blijven hangen
En zijn…
Doordrenkt Valentijn
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
501 Mijn Valentijn verdoofd
door rozengeuren
bedekt door rozenbladeren
opent deze dag deuren.…
eb & vloed
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
717 Dat vloed
ertoe doet
juist: springvloed
die zee springen doet
Het land
dat
zich niet kan verweren
verzwolgen, open gescheurd
door wind
als handlanger
kennen niet
het mijn en dijn
Het is menigmaal
zo pijnlijk gebeurd:
'Watersnoodramp'
in ons collectief geheugen
Vloed springt
beukt op vensters, deuren en muren
tergt familie…
Nog vragen je ogen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
493 er was iets met
die ogen al hield
je de knuffel
ondersteboven
ze keken je altijd aan
heb geprobeerd
weg te lopen
maar hun blik
ving mij voor ik de
deur had gesloten
ze hadden
iets vragends in
een verbazend
waarom kom jij
niet dichterbij
speel met mij
koester en kriebel
met warme handen
dan zie ik weer je
blijdschap en lach…
Grijze straten
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
655 de straten zijn grijzer geworden
er is weer mist, regen en wind
mensen dragen weer de zorgen
van hun werk en huiselijke plicht
de vakantievrijheid is nu voorbij
het leven krijgt zijn gewone sleur
de schilderachtige herfst is nabij
en de winter staat voor de deur
we zoeken binnenshuis behagen
met verse vruchtentaart en wijn
maar de terrasjesmensen…
achterhoedegevecht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
406 hoe sneller de omzwerving, hoe tijdiger de buitengrens
-zie het contrast met een onbewoond vertrek in vrije ruimte
de nadruk ligt op de deur waarachter lawaai schuilhoudt
indien nodig herhaald
waarmee hoopvolle gedachten zich aandienen
aan betekenis ontleent elke zin zijn woord
totdat het tegendeel is bewezen
zetten we het verstrijken voort…
De ontdekking
gedicht
3.9 met 45 stemmen
7.279 Hij hield lezingen, gaf interviews,
lichtte zijn bevindingen uitvoerig toe,
en alle mensen schudden hun hoofd van verbazing -
maar ze haalden ook opgelucht adem,
want zij bestonden nog wel,
en achter hun deuren, tussen hun jassen, in hun kelders
omhelsden zij elkaar,
in het donker, prooien
van eenzame begeerte.
----------------------…
moeder
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
682 's nachts hoort zij het kreetje
zij wachtte al
haar slapen is heel licht
zij opent de deur
daar is haar kind
het is nog heel klein
en weet niet dat het is
de moeder pakt het kind
ze voelt het warme lijfje
ze voelt het zoeken
dan gaat zij zitten
met het kind aan haar borst
ze voelt het mondje
tasten naar leven
zij zit daar
zij…
Wereldbol
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
504 Handen op kaart
van de wereld,
op landen waar een haard
die kan branden
om te zegenen,
om licht door kruin, door lijf,
handen op kaart aan landen,
aan die mensen
als een laser
zo eenvoudig
als een spreuk onder een vat water,
waardoor water blij
een liefdevolle aai over een dier,
deur openhouden voor een vlieg
of spin
als 't waar…
Zoete vruchten
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
468 o, oeverloze dagen
zonder warme harteklop
getart zonder erbarmen
een levenloze pop
spotvogels hinken
om beurten twee keer
op het linker en het
rechterbeen
opgetild uit het stof der aarde
rondom witte wolken
het blauw van zangvogels
een grenzenloos
erbarmen: de open deur
waar kinderen in en uit lopen
de ziel wordt getroost…
BEMINNEN
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
474 jij laat me binnen
je hebt je deur ontsloten
ik glij de gang in
vage herinneringen aan
toen ik hem ooit verliet
vanaf de andere kant?…
HENDRIK MARSMAN
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
795 denkend aan Holland
zie ik heel veel gebeuren
populisten die zeuren
over menging en kleuren
in hun heerlijk land
denkend aan Holland
vind ik twittershit meuren
hoor ik dichtslaande deuren
in heus geen vol land
denkend aan Holland
hoor ik minachtend keuren
hysterici gillen: vol land!…
WEER GEMIST
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
454 weer de nachttrein gemist
stond toch op tijd op het perron
de deuren gingen niet open
het lot heeft het blijkbaar zo beslist
en daar sta ik weer verlaten
de reis naar dromenland gewist
en niemand heeft in de gaten
hoe vervelend dat is
en ‘s morgens vroeg rijst de vraag
en die ergert mij zelf het meest
de vraag: heb ik mij vergist –
bestaat…
k versus k.4
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
710 gedateerd
verderop, in de gang, staat een oude vrouw
voor een witte, steriele deur
haar haren hikken scheef
tegen haar linkeroor
ik ben teruggekeerd
van de zee, zegt ze
het water heeft op mij gewacht
het lijkt alsof ze naar de horizon staart
wie ben ik, vraagt ze
haar schaduw valt, vlak
en verslagen
ik kijk haar aan
en hoor
de meeuwen…
Wolken witter riep
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
461 jij hebt
de wind gewist
die in de
ochtendglinsters
zonnekleuren
los zou laten
zij twinkelden
gevangen stralen
in de schemering
tot jij de deuren
opende en wolken
witter riep
nevels
los maakte
van de koude grond
die neersloegen op
gras en bloemen om
te stoeien met licht
in dat kort
moment ontsloot
de hemel voor even
om…
Kijken naar de hond
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
438 Ik word te dik
Ik kan geen kant op
Het gras staat te hoog
Niet voor Collie
Zij voelt zich hier thuis
Voor mij is het een sprookje
van Grimm, het bos is donker
het maakt de hele nacht geluid
en duwt tegen het huis aan
dat niet zo mooi is als het lijkt
met het luxe glas, de tierelantijnen
en de luifel boven de deur
Het is de hele dag…
Nieuwe vertes
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
427 het
onderscheid
in alle subtiliteit
bleek de kern
van de strijd door
zijn geslotenheid
waar enige
opmerkzaamheid
juist ruimte geeft
in het ontdekken
van nieuwe vertes
is het ook een
gevoelige
manier de ander
licht te grieven
door middel
van elkaar niet
zo goed te
verstaan en zo
het eigene te
koesteren zoals
achter deuren…
Verknoeide kindertijd
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
624 het gebouw
de goede Herder
verwezen naar
Jezus toch
doch
de bewoners
deden aan
kinderterreur veel
te hard
werken dreigend
met een
isoleercel
kortom enorme
kommer en
kwel
de kinderen
kwamen al
uit probleemgezinnen
incest en
van alles
wat
achter dikke
gesloten deuren
hoe akelig
was dat
terecht schadefondsen
en monument…
VOEL
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
512 [verval 10/10]
als de storm komt, liefste,
en de storm zal weldra komen,
sluit de deuren, de ramen en jouw ogen.
laat los wat niet van jou is: het leven
is een zwoele zucht die eindigt
in ellende en gebrek aan lucht.
het zwart is diep en trekt aan ons,
wij hebben amper in het licht gestaan.…
reis naar huis
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
483 luister zei ze
in het voorbijgaan
tranen houden je ziel groen
laat de waarheid naar buiten komen
het leven heeft je elk moment
iets te vertellen
richt je blik op deuren en ramen
laat muren en stenen links liggen
bedek je vleugels niet met goud
je zou niet meer kunnen vliegen
tranen houden je ziel groen
luister zei ze
in het voorbijgaan…
bergen van karton
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
674 nu hier bergen ontstaan
van hard karton
gepakt met herinneringen
er schifting is ontstaan
van bewaar, oh ja dat
en kijk nu eens
ruimte heeft gemaakt
vele uren achter geregel
van hier naar daar
er sleutels wachten
op nieuwe avonturen
nieuwe deuren nieuwe muren
een ander uitzicht
een ander ochtendlicht
datums die steeds veranderen…
Oude wijsheid
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
117 Het is voorbij, vreemde belangen
herschikken het dagelijkse leven
en ruimen oude wijsheid op
De kinderen passen zich aan
Ze steken geen vinger uit
naar het stof en de lekkages
Ze halen hun schouders op
over de zoute zeewind
en zien de beestjes niet
Ze verbazen zich
wanneer de deur openstaat
en de gangpaden vol
vertrapte papieren…
alles wat was
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
204 vertrek van alles
wat verdwijnen zou
in de modderige rivierbedding
helde een schuin verankerde herberg
die zinken zou
zilveren taal tinkelde
even helder als alles wat ik zag
mythe en landschap vloeiden samen
‘s nachts luisterde ik of het regende
later hoorde ik het geroffel van druppels
op het tinnen dak
ik sloot vensters en deuren…
Ik wacht op het volgende gevecht
hartenkreet
1.8 met 4 stemmen
1.112 Ik hoor ze schreeuwen
met de deuren slaan.
Ze zegt dat hij moet opdonderen.
Hij zegt dat zij moet gaan.
"Loop naar de hel, jij trut,
get lost, ga uit mijn ogen"
"Donder zelf op loser,
laat mij met rust"
De volgende dag zie ik
haar huilen,
maar medelijden heb ik niet.
Want hij huilt ook,
waarom doen ze elkaar zo'n verdriet?…
De zwerver zwijgt
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
714 Met de rug naar gevel en portaal
Raadt hij achter elke deur een holte.…
in de sprakeloze nacht
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
872 je opent
de hand op de deur
je ogen zijn al binnen
een vleugje van je geur
je komt
niet dichterbij
je voetstappen ontbreken
net de laatste meter
je verwondering
bekijkt niet mij
je blikken zoeken
naar onzeker
ik wacht tot
uren trager worden
het licht mij
niet meer ziet
ik ben er
nog voor ons
omdat mijn ring
het me gebiedt…