2623 resultaten.
Het joyeus gewaagde
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
471 jij was
gekleed
met pure
nonchalance
waarbij sportieve
touches aandacht
trokken met
subtiele vormen
en speelse kleuren
In het joyeus
gewaagde
circuit deed jij
aardig wat blad
opwaaien met
een minimum
aan stof en drie
vuurrode stikkers
met brandgevaarlijk
er uitdagend op
waarbij de juice
net even over
de strak bewaakte
rand…
Een klein fortuintje
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
462 het is mijn
seizoen de
lente die
opkomt als
een bloem
kleuren en
geuren die alles
zachter maken
in aromatisch
voorbijgaan
zo ook de
aantrekkend
dansende wind
die alles even
aantrekkelijk vindt
die ook groeit
en pittig zal
aanwakkeren
na een lange
stille mistige rust
die de lente
in blad en steel
in groeispurt naar…
HET WAS NAJAAR TOEN HIJ STIERF
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.712 het was najaar toen hij stierf
en haar achterliet
ze treurde de tijd voorbij
zorgzaam getroost
door wie haar liefhad
ze ruimden zijn verdorde blad
de kleuren verpulverend
tot herinnering
en ze wachtten op de warmte
van de eerste zonnestralen
en haar lach
maar ze miste het voorjaar
en zijn eens zo statige stam
waar ze altijd tegen…
Elke dag
hartenkreet
4.6 met 9 stemmen
1.312 Geen enkel blad
beroert nog jouw ogen,
dauwdruppels zullen
nooit meer opdrogen.
Wanneer de laatste blaadjes
zullen vallen aan de overkant,
zo zal ook de lente treuren
in mijn stervend braakland.…
Herfstblad
netgedicht
3.0 met 10 stemmen
1.369 ‘Hoogste tijd’, zo dacht het blad
- al turend in de grauwe lucht -
‘ik heb mijn seizoenen nu gehad
ben klaar voor de finale vlucht
Krijg kramp in al mijn nerven
mijn huidje wordt al droog
val ik nu in duizend scherven
of zweef ik naar de regenboog ?’…
Herfst
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
960 De winter komt
Je gaat het merken
Het blad raakt stilaan weer de grond
Kortere dagen om te werken
Straks weer dampen uit mijn mond
Kan er steeds minder goed tegen
Bruin kleurt treurig heel het bos
Jas tevoorschijn, volop regen
Het maakt de gekte in me los
Ieder jaar als bladeren sterven
Regen geselt regenjas
Mijn humeur weer gaat bederven…
Tijdschrift
hartenkreet
0.0 met 1 stemmen
786 Bij de eerste druk al waardeloos papier
Met als doelstelling een enkeltje vertier
Dozen vol vermalen tot een natte pulp
De beschreven bladen zakken in hun schulp
Tegenwoordig moet het kortweg digitaal
Populaire stukjes worden marginaal
Met een entertje gewoon te niet te doen
Onze tijd wordt nooit een eindeloos seizoen
Oudere verhalen blijven…
Dichten
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
951 Ja, zo schrijf ik mijn gedichten,
als mijn pen het blad ontmoet,
stromen daaruit deze zinnen,
en jazeker, dat voelt goed.…
de blauwe vlinder
netgedicht
3.3 met 11 stemmen
1.049 hoe lieflijk en licht
gaat mijn blauwe vlinder
zij zweeft fladderend rond
in mijn gedachten
en wappert zachte wind
met haar tere vleugels
langs blad en bloem
wie zal daar niet
stillekes naar smachten
als ik haar zie
en een glimlach schenk
voelt zij als het ware
de vreugde van een mens
in een stille wenk
verbindt zij wat geluk
in een…
graniet
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
568 een gammaflits
door zwart oneindig omringd
een zekere mate van onprettig
onbestemd, gezien het bovenstaande
later komen rauwe randen
aan vogelhuiden
een onbetreden gebied, nachtblind
niemandsland; een grensgeval
gelijkend op vooravond, op de maag
die alles verteert tot een massief
afwezig, gevuld met
bomenschemer en roerloos blad…
Laat me lenten
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
616 Alvorens de lente bloeit
bloesemt al mijn hart
knoppen zwellen vreugdevol
nog heel even dan spreidt het blad
het bloemhart laat zich zien
bovendien de eerste bonte vlinder
raakt mijn ziel
in een fase van extase
op zulke momenten wil ik alleen zijn
om het hart te laten lenten
te delen met de jubeltonen
van de merel en de eerste zwaluw…
Februari in Brunei
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
865 Alles tegelijk
De lente vond ik er in zachte geuren
in witte bloesems in de wind
De herfst bracht vallend blad
in houten kleuren
met sterke adem
van een kruidenbad
De winter was er in de kale bomen
alleen de koude werd electrisch
binnenshuis gevoed
De zomer zong haar warme krekelliedjes
de kikkers zeiden 's avonds alles na
de tjitjaks…
Ritsels
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
892 scharrelen en dwarrelen
bedekken en bevlekken
jagen en vervagen
geuren en verkleuren
verzachten de gedachten
omwoelen het gevoelen
Fel gekleurd bij zonneschijn
vervagend door de nevels
Winden vol venijn
plettend op de gevels
spiegelglad op wegen
zacht glinsterend in de regen
ik tol mee in ieder blad
het ritselende leven door
zo…
waar ooit liefde was
netgedicht
2.2 met 490 stemmen
53.474 groen was het gras
bruine vlekken van bladeren
rond de poten
't deerde niet
dat de wind speelde
blad'ren zijn speelwaar
de ezel stond stram
diep
in het groen van het gras
bruine vlekken van bladeren
hij keek
rond en nam zijn kwast
geen pennestreek
een schildersstreek
de liefde in zijn hart
vanuit elke hoek
vloeide op het doek
nat…
Geluk's wraak
hartenkreet
4.1 met 50 stemmen
2.653 En oh,
ik wil je wel vergeten
zoals een boom
haar blad verliest,
maar wanneer jij valt,
kom je steeds terug
omdat alles
het van jouw kracht verliest.
Je weet waarom
ik ben verdwenen,
stilletjes
ben weggegaan.
Alles was zo,
zo verschrikkelijk mooi;
zoveel geluk kon ik niet aan.…
Het mannenblad
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
654 Een kleuter vond in de la
De literaire werken van zijn pa
Een dame zonder broekje aan
Bleek in het mannenblad te staan
Een aantal blote dames verder en met open mond
Viel het blad uit zijn vingers op de grond
Verward las hij nogmaals de titel die voorop stond
Hij herinnerde zich wat zijn moeder hem vertelde in het bad
Dat een jongetje…
de regenmerel
netgedicht
3.4 met 18 stemmen
700 populieren al kalend in top
staan dominant in de polders
wuiven naar de aardappelen
en bietenvelden, krommen zich
regen striemt het oude blad
ratelen en roestig worden
gaat steeds moeizamer, er zijn
al stroken waar het land geel
kleurt en de merel nog zingt
in de licht parfumerende bomen
strofes klinken korter en zijn
zachter, de gesel…
Collage
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
598 Katjes, bloesems botten uit
Ik probeerde op de naam
te komen van een kruid
at van het blad,
kwam er niet uit
De zon scheen
door een open plek
in het wolkendek
In de horizon lagen roze strepen
Een kaarsrechte smalle sloot
kruiste ‘t weiland
‘k Had geen mobiel voor foto's
Waarom nu,
nadat je weg bent,
de beelden
als een collage…
Vaardigheid
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
601 Lijden ze geen schipbreuk
tegen de scherpe kantjes van het blad
of vallen in ongenade door stormen
van onberekenbaar cliché?
Verdronken letters vinden geen rust
op de bodem van de prullenbak
of in het verstrooide hoofd van de schrijver.…
Je was vol levensvreugde
netgedicht
4.7 met 12 stemmen
1.628 Je kon ook zingen nog vanbinnen
al zag je aan de bomen
hoe hun laatste blad
moest losgelaten
en humus worden voor
een nieuwe lente.
Dag lieve Sarah, wees nu
helder als de zon
en straal je licht naar ons
die donker wenen
want jij ging henen
en deel met ons
jouw hoop
en oeverloos vertrouwen.…
Mijn speels talent
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
479 grote woorden
hebben me pijn gedaan
bevroren knoppen die
nog open moesten gaan
joegen stormen
door het groenend blad
kaalden de takken
die ik al ontwikkeld had
met scheefgroei
vocht ik voor balans
in afzijdig blijven
vond ik zo mijn kans
leerde in pareren
mezelf te verweren
liet kansloos verschijnen
mijn toekomst niet ondermijnen…
Tabula rasa
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
771 door een tunnel van tijd
trekken wij voort richting ongewisse
zelfzeker in het eigen heden
maar onwetend van wat morgen brengt
als buiten zich met binnen mengt
is er hoop op hoge machten
bemeten met de maten hier
en wat elkeen te wachten staat
die deze doorgang achterlaat
geldt dat ook in eeuwigheid
voor een onbeschreven blad
heeft…
Ik laat je niet beknotten
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
713 Ik laat je niet
beknotten
in je eindeloze bestaan
jij wilg met je groen
zilveren blad
die je laat glinsteren
elke zonneschijn
geeft me als ik buiten kijk
de rijkdom van mijn leven
je takken rijken hemelhoog
zij hebben me al veel geluk gegeven
want als winden over
het landschap glijden
breek jij ze keer op keer
geen storm is jou te…
Tussen twee seizoenen
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
612 De natuur weet het niet zeker
Blaadjes verkleuren wat
Het is nog steeds zomer
Maar het weer verkleurt het blad
Een fris windje waait er
Het regent lekker nat
De zon breekt door de wolken
Een regenboog wijst het pad
Het wonder aan de horizon
Wijst een weg vol kleur en pracht
Een paddestoel schiet uit de grond
De struiken wiegen zacht…
voor rupsjes en meisjes ( slaapliedje)
hartenkreet
4.1 met 9 stemmen
1.466 Rupsje klein, rupsje klein
knabbelend op het groene blad
weldra zul je een vlinder zijn
een vlinder in de lucht
Rupsje klein, rupsje klein
wandelend van tak tot tak
je zult een mooie vlinder zijn
vrolijk in zijn volle vlucht
Meisje klein, meisje mijn
sabbelend op je duim zo fijn
eens zul je volwassen zijn
een wondermooie vrouw…
Een pril begin
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
541 mijn oogleden zo zwaar van geplengde tranen
wilde ik kijken
wilde ik proeven
van toch de lente
toch het ontwaken van de natuur
oogluikend, steels
wierp ik een blik
in mijn voortuintje
de clematis staat in knop
bijna barstensvol
kale takken
geen enkel blad
toch tel ik vijftig knoppen
mijn vingers reiken
strelen en een glimlach is er…
Jij
hartenkreet
4.4 met 23 stemmen
1.874 Als een druppel valt op het naakte blad,
zie ik de warmte in jou, die ik ooit vergat.
Je ziel spreekt tot de mijne,
laat alle dorre vlaktes verdwijnen.
Jij laat mij zien wie ik werkelijk ben en was,
niet duister en alleen, maar vol licht en voltallig als het groene gras.
Je bent als de aarde, vol groei en leven.…
droomboom
netgedicht
4.0 met 17 stemmen
806 U zult zich op zijn minst kinderlijk verwonderen
want deze boom heeft al duizenden lichtjaren
aan blad verloren, zoveel jongensdromen
telt de regenboog, en zoveel meer zal deze boom dromen.…
vergaan
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
833 de eindeloze melancholie van een maand
die sterven gaat, verloren in de vage glorie
van wat losgelaten blad
een dorre bloem buigt mee met oostenwind
ze wiegt haar tranen naar de zee
ze wiegt de dagen naar de overgang van meer
dan schelpen strooien op een oeverpad
met gras en lege ogen
waar de winter duizend vlokken weeft
besef ik, dat…
wisseling
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
498 de herfst dwarrelt in gebroken blad
een gouden waas vervalt
tot bruine aardetinten, grondig opgenomen
door de kou
binnen brandt een kaars, ze vlamt
wat roet langs oude ramen
vuiler
nu de dag weer kort
als ik weet wat er aan schort
verlaat ik de depressie die het najaar vult
met nare dromen
..…