2935 resultaten.
Heden aanvaarden
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
560 Herinner mij schone voorbije dagen
van onbezorgde tijden uit blije jeugd
toen ik nog geen zorg of last hoefde dragen
een leven in vrolijke vrijheid en vreugd.
Herinner mij tijd van gelukkig leven
zingend en lachend iedere nieuwe dag
dankbaar voor liefde mij steeds weer gegeven
bewonderend elke vogel die ik zag.…
In de mist
poëzie
4.0 met 1 stemmen
2.163 De zon wordt onverbeeldbaar schoon
Boven de mist die houdt omhangen
Der wereld windestille woon
In dit vertederd dagenlang verlangen.
Weer blankt de boskamp, een besloten zaal,
Een witte kamer die de bruid verwacht,
In smetteloze glanzeloze praal
Op uit de zwarte nacht.…
Winternachten
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
638 Reeds horen wij in onze fantasieën
heerlijke vogelzang in hoge bomen
genieten van die schone melodieën
laten die beelden nu al tot ons komen.
Zacht zien wij het graan wuiven op de akker
het vee weer grazen in de groene weiden.
Doch helaas worden wij verbijsterd wakker
ziend dat dromen met werkelijkheid strijden.…
Sonnet 34
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
639 lokroep als een bronstig hert, vertrouwen
riek de essence welk haar corpus biedt
als schone nimf zal zij zich ontvouwen…
Op reis
poëzie
5.0 met 3 stemmen
2.477 En telkens als weer hun matte gloed
De schone vrouw bestraalt,
Dan doemt een lichte droom voor mij op,
Die van vroegere tijd verhaalt.
En vluchtige beelden snellen voorbij
En gestalten uit mijn jeugd
En ik denk terug aan onschuldig geloof,
Aan tedere kindervreugd.…
Een nieuwe start
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
572 Schoon eten lang diëten.
Er voor zorgen dat het monster in me weer leeft. Ouwe knopen hak ik door, wat geweest is, is geweest.
Oude liefde moet slijten, iets wat ik een plaatsje geeft. Het verleden dat was gisteren. Het is vandaag waar ik in leef. Een toekomst opbouwen die me een eigen bedrijf geeft.…
BRUSSEL BRUXELLES
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
573 Onkel ferme knaap gij reus
robuust en bruisend Brel
stads tweetalig tafereel
melkkoe van Europa’s ramp
bewind pleite met de wind
petieterig Manneken Pis
aan de Grote Markt
rijst schuimend schoon
groezelig en sluimer
op terrassen Duvel blond
ik wieg u in mijn keel
jubel in het Jubelpark
gelijk Johan Verminnen
vanuit de goestingpoort…
Bij een dode
poëzie
4.1 met 9 stemmen
1.966 In het schoon doorzichtig stenen
Masker voor zijn aangezicht
Dat de dingen er om henen
Met zijn bleke toorts belicht.
Lief ik kan geen tranen vinden
Als mijn hart hem elders peist,
Waar zijn ziel met de beminde
Sterren van de avond rijst
En ons, dagelijks verblinden,
Hoger wegen wijst.…
Mijn ogen sluiten
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
574 Als ik 's avonds voordat ik mijn ogen sluit
jou met mijn woorden dit probeer te geven
denk ik het is soms net een beslagen ruit
veeg je ze schoon, krijg je alsnog de strepen.…
Tikkie knetter
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
745 Het bed verschonen hoort daar bij,
daar komt mijn knetter meteen voorbij,
want wat je mij ook aan biedt,
het enige waar ik pas echt van geniet
is: wanneer mijn bed weer proper is,
verschoond en wel,
weet ik die avond niet hoe snel;
Ik erin liggen zal, dus een beetje knetter,
maar zo blij, met een simpel
schoon bed....…
Du Perron in Quinto
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
517 Of zoals Clairette Petrucci in haar jonge jaren,
de schone muze van Eduard du Perron, op wie hij
smoorverliefd was, maar zij in feite niet op hem.
Zij gaf hem dichtwerk van Cocteau, Apollinaire,
Jacob en Cendrars. Ze had geschilderd aan een
Parijse academie en ze had hem in haar macht.…
Ik weet niet wat ik heb gedaan
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.203 Ik weet me zo beraden rusten,
o schone, in ons verénigd-zijn,
en vredig, als een vege schijn
op 't aanschijn van verre avond-kusten.
- En God, die mij misschien begrijpt,
die om mijn weze' uw stem liet suizen,
is als een vrucht die in me rijpt...
- De vlier-struik geurt naast al de huizen...…
Onschuld de grootse schat
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
495 Maar in plaats daarvan houd ik met een glimlach de schone schijn op.
Ik laat de dingen onuitgesproken en de lading wordt groter.
Ik kijk naar buiten en zie kinderen spelen.
Hun onschuld de grootste schat.
Waarom raken we die kwijt?
Waarom bezoedelen we onszelf,
om iemand te worden die we eigenlijk niet willen zijn?…
Brussel Bruxelles
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
645 Onkel ferme knaap gij reus
robuust en bruisend Brel
stads tweetalig tafereel
melkkoe Europa’s twijfel
bewind pleite met de wind
petieterig Manneken Pis
aan de Grote Markt
rijst schuimend schoon
groezelig en sluimer
op terrassen Duvel blond
ik wieg u in mijn keel
jubel in het Jubelpark
gelijk Johan Verminnen
vanuit de goestingpoort…
Blijf nu eens - zegt ze - in mijn wereld
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
764 haar aan - niet gewoon
maar vijftig graden warm en lang
zij wankelt en smelt
wees maar niet bang zegt hij
terwijl hij zuigt en zuigt
aan al haar kleuren tegelijk
wees maar niet bang
als sneeuw voor de zon
nog voor die zin gezegd is
begint het verdwijnen
een grauw plasje water
op zijn rauwe tong
hij slikt en likt
zijn vingers schoon…
Vrij land
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
444 Lopend over uitgestrekte velden
Gedachten waaiend in de wind
Denk ik aan wie mij vertelden
Waar ik het schone Holland vind
Koeien grazend in de weiden
Vogels zingend boven goudgeel graan
Zinsontgoochelend bevrijden
Zo nu en dan blijf ik even staan.…
Daglicht
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
455 Over watervlak spelen glinsterende zirkonen
Weerspiegelend een hemel van blauw azuur
En zilver witte lelies bekronen
De schone eenvoud der natuur
De morgen deed de horizon weer blozen
De avond sluit de dag rood als kleur der rozen.…
charmeur
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
787 Op de bus zette hij zich naast vrouwelijk schoon;
zij rolde dan met haar ogen
en liet hem begaan.
Hij kreeg keelkanker.
Chemo en stoppen met roken en drinken
of meteen palliatieve zorgen.
Het was voor hem niet eens een keuze.
Het lijf was finaal kapot,
zijn geheugen inmiddels net zo.…
Samenspraak
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
465 klanken
Als ze slechts door lippen uitgesproken zijn
Soms is ’t niets, een andere keer puur venijn
En vraag je af waar heb ik dat aan te danken
Hoe oppervlakkig kunnen mensen wezen
Bij uitschakeling van hun ziel en brein
En doen onnadenkend anderen veel pijn
Als woord en daad niet uit ‘t hart zijn gerezen
Maar als jij spreekt hoor ik een schoon…
Tegen de achtergrond van het alledaagse leven
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
457 Is de verwachting het gewone
eendachtig; niet bij machte
te houden van wat zo schoon is
en prachtig; dat wat naar buiten
lonkt op zoek naar het vrije
leven. Dat aan het leven van
een onrustig zoeker iets
van een meerwaarde kan geven.
De meerwaarde die een geest
voor even ontkluistert.…
Narcistische spiegeling
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
546 Hoe schoon is glans van je eigen weerschijn
In immer zwijgend water of spiegelglas
Daar waar geen spoor van rimpeling kan zijn
’t Anonieme, waar nooit zelfreflectie was
Nergens spiegelt men beter dan in oppervlak
Glanzend beschenen door stralende zon
Pas dan voelt men zich werkelijk op ‘t gemak
Gestreeld door zelfzucht als een warmtebron…
Aardse sterretjes
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
544 Soms zie ik sterren over de aarde gaan
Beschenen door zachte glans van maneschijn
Op aarde in zij of fonkelend satijn
Terwijl daarboven de hemellichten staan
Als edelsteen diamant, robijn of paarlemoer
Gracieus, blozend en schitterend als brokaat
Geweven uit stof van zilverkleurig draad
Zwevend door zalen over gladde vloer
Ach ’t schone…
idealen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
650 helderheid verdwijnt langzaam later
en de vijver wordt een dooie plas
Niets wil er nog in bloeien
de waterlelie geeft het op
geen kikker wenst er nog in te stoeien
de lelie buigt haar tere knop
Natuurlijk leven zonder compromis
zal tegenwoordig niet meer gaan
zo is ‘t leven – c’est la vie
maar blijf als het even kan
fier voor jouw schone…
In memoriam
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
856 Je wist ons zo schoon met
woorden te verblijden
je hart zuchtte 'pech!'…
Ochtenddank der natuur
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
495 Rijzend schoon van ochtendzon aan verre kim
waar boven water een deken vormt van nevel
boven wuivend riet wilgenkruinen als een schim
in lichte bries fluisteren een zacht geprevel.…
American Dream
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
427 er mist, vanzelfsprekend
er had moeten zijn na jaren zwoegen:
moe maar voldaan op mijn plaats
wakker worden in een gemakkelijk leven
(vissen springen in mijn pan
..de katoen staat hoog
..te bloeien in de zomer)
Ik droom mijzelf in Amerika
Schijnwerpers wachten op mij
Ze volgen en bewonderen mij
waar ik kom, in lichte hallen
en schone…
Ambitie of ideologie?
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
387 Ieder zijn eigen
genoegens, uit
voorkeur de sleutel
tot het gestelde doel
uit ambitie of een nog
verborgen ideologie
vervat in de bolster van
intrinsieke waarheden,
wie het weet, toch weer
anders te definiëren,
talent van schoonheid
uit de wetenschap of
schone kunsten, door
elk individu weer anders
gemodelleerd, die beide
in…
Voor Jan Eijkelboom bij zijn 80e verjaardag
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
464 De bard werd tachtig en vereerd
Zoals dat past, krom en wel veert
Hij weer op en werpt de linten van zich af
Feestelijkheden zijn een straf
Voor wie met Datheen en Calvijn werd grootgebracht
Men spoelt met wijn en sterker drank
Die keel niet schoon ontstoken door de klank
Van psalmen uit de folianten van Johan de Heer
Wat je verliet komt…
Mijn Taxhond
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
529 "Max, teef, voor f.15, die in één uur tijd
Wel meer dan zestig van die ratten bijt
Verleden winter zelfs meer dan één bunzing
Die schoon acht kilo aan het haakje hing
Nog slechts één jong te koop, ziet er goed uit,
U mag mama op proef voor maar een duit
'mijn Taxhond', bij W. Beukema te Leens"...…
Persoonlijke gedachtegang.
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
465 Genoeg heb ik van rouwen en herkauwen
en wil zo graag iets nieuws opbouwen
in vol vertrouwen
Dan verstil ik me van binnen
voor een schone lei en kom er uit
weer zonder enig oordeel,
zonder willen.…