2973 resultaten.
de man
netgedicht
3.0 met 26 stemmen
5.071 tijd
reeds uitgerekt
tot een minuut of negen
hij kon
er zelfs bij praten
weliswaar korte zinnen
maar
het aanzien
bij zijn maten
haalde hij er
mooi mee binnen
er was er een
die er om moest gieren
zijn eigen jozefien
en daarmee voor hem
de boel verstieren
binnen een minuut of tien
zijn kunstje
heeft nu alleen nog zin
voor de spiegel…
de vlucht van duizend rozen
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
1.026 ze keken al mijn kleuren grauw
de lucht droeg minder vluchten
de wind verkoelde snel tot kou
er was geen zon in spiegeling
donker rimpelden de poelen
ik had er ook geen zin meer in
maar in jouw hand
bloei ik weer op en
schoon het vuil van vleugels
je kijkt me aan
en fluistert zacht
dit kan niet door de beugels
ik schaam me en
het…
alleen
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
1.594 Met mijn gezicht naar de spiegel gekeerd
durf ik mezelf eindelijk recht aan te kijken
wonderlijk- ik begin echt te lijken
op al die mensen om me heen
de één kan maar weinig
de ander héél véél- toch kan niemand
dus ook ik niet - altijd alles alleen.…
dan breek ik transparanten
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
760 geef mij wat glas
dan breek ik transparanten
vervaag ik licht tot mat
verstrooid naar alle kanten
ik wil onzichtbaar zijn in niets gevat
beelden die ik bouw vandaag
verkleuren in het perspectief van morgen
schaduw vouwt zijn lijnen voor de nacht
als de zon in ondergaande rust geniet
en maan gewassen als zijn spiegel ziet
ik speel…
zwarte doos
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
1.161 ik sta in oude sneeuw
ver kijkend door twee lenzen
de eeuw is nog jong
ik sta op ijsklompen
dichter bij de dampkring
door minder storm gehinderd
een holle spiegel wordt gestut in de rug
vangt licht en buigt het naar mijn oog
dat zich met nevelslierten verknoopt
een as loopt naar het brandpunt
als spinrag tussen schutter en roos
stralen…
Schaduw in het zand
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
984 Verworden tot een schaduw op het zand
Bizarre spiegeling in water of op land
En flarden van gedichten
Larderen haar gedachtestroom
De werkelijkheid veranderde tot droom
Verloren dagen kleven zich aaneen
Verwachtingen in doosjes opgeborgen
Haar hart gesloten in afwachting
Op de droom van morgen
Ze verdoet haar toegemeten…
Inniger dan het licht
hartenkreet
4.6 met 14 stemmen
1.690 ik schreeuw naar de zomer
wil bloemblaadjes rapen
jouw wang doen rusten
in mijn hand
onder de maan leg ik een spiegel
wil sterren voor je raken
maar de hemel valt in stukken
wanneer een rimpel beweegt
mijn vingers scheuren
langzaam de rand
van de lente, rozen
zijn nog onooglijk klein
ik sleep het zomerlicht
tot in mijn buik, streel…
wit verschiet naar roze
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
767 ze keken al mijn kleuren grauw
lucht droeg minder vluchten
wind verkoelde snel tot kou
geen zon in spiegeling
donker rimpelden de poelen
ik had er ook geen zin meer in
maar in jouw hand
bloei ik weer op
schoon het vuil van vleugels
je kijkt me aan
fluistert zacht
dat kon niet door de beugels
ik schaam me
wit verschiet naar roze…
De zoekende stilte
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
1.182 zo leeft in mij
de stilte waarnaar
ik soms verwonderd kijk
als immer draaiende spiegel
in een gevoelig schemerlicht
dat kaatst naar alle zijden
om het gedoofd lawaai
nog verder te verspreiden
met grote ogen
zoeken mijn zinnen
de oorsprong van
het eenzaam zijn
in de hartslag van
duizend vragen
tot ik krachtig ben
om het antwoord…
Onbewoond
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
886 is
een schilderij aan de muur
dat nooit is afgemaakt
Vier muren, een ziel en
twee ogen die niet langer zien
dat jij mij verlaten hebt om
elders door te gaan met leven
Een stad zonder stem
de wereld slaapt zijn roes uit
waar ik alleen wakker ben
met sigaretten en mijzelf
De wereld wel draait door
ook zonder mijn gedachten
in de spiegel…
eeuwige lente
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.005 laten we zoeken
en nog meer vinden
ontdekken en ervaren
wat ons mag binden
hardop zwijgen wij
horen slechts onszelf
wervelend schiet alles
door lijf,door merg en been
van hoofd tot buik tot teen
als binnen een galmend gewelf
dat het onzegbare weerkaatst
jij door mij, ik door jou
door beiden spiegelend heen
the spring is alive…
Niks en niets
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.145 Van mezelf en de spiegels die niet spreken omdat
ze niets nieuws ontdekken
en de woorden niet verdrijven of om een echo vragen
als de regen valt
die de dagen
hun laatste kleuren ontneemt.…
Ongebonden
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
693 Zal ik jouw haren vlechten
klinkt het vragend terwijl
schijn bewegingen borsteloos
langs rood en weelderig gaan
glimlachend kijk ik haar aan
en vraag om een spiegel
zodat wij samen een buste vormen
vervlochten met eerder
gedachten gaan terug naar
de vorige eeuw waarin
het elke dag vlechten
een dagelijkse strijd was
en wapperende…
Geborgen goud
netgedicht
3.7 met 19 stemmen
1.130 niet dat ik je misken
of wil ruilen
dat zou zoeken zijn,
geblinddoekt,
tegen beter weten in
of lijken op wisselen
van spiegelende bomen
wederom zoeken naar
broze luchtgevulde zuilen
om ze weer met tranen te vullen
uit opgeblazen dromen
noch is het zo
dat ik mijn hart snijd
uit geborgen goud
dan wel mezelf bevrijd
uit vermeende…
Kleur ze met doorzichtig
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
812 ik speel een glazen wereld
met beelden zichtbaar glas
ik meng ze met mijn dromen
die spiegelen in een plas
ze golven fascinerend
weerkaatsen echt het licht
de breuken komen later
als waarheid weer in zicht
kleur ze met doorzichtig
gevoel blijft transparant
droom de dagen heel voorzichtig
bang voor scherven in mijn hand
ik haat die…
OP MIJN SCHILDERIJ
poëzie
3.4 met 8 stemmen
5.857 En nog ontvonkt mijn hart in lust tot poëzij,
terwijl ik Lucifer zijn treurrol leer volspelen
en met de bliksem sla op hemelse tonelen,
ten schrik en spiegel van de staatzucht en de nijd.
Wat is mijn ouderdom? Een rook, een damp, geen tijd.…
Afgelopen
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
2.463 Waarin de tijd een spiegel was die
mijn gedachten steeds een ogenblik gaf
om te bewaren
als
de geschiedenis
van elke kleur
en elk geluid dat niet voorbij gaat in de vertrouwde stilte.…
Lief Valentijnsgedicht
hartenkreet
2.6 met 39 stemmen
3.947 Zoals de wind koralen weeft
door de gewelven van de nacht
Blauwbloesems zacht sluimeren
in de boezem van het woud
Zoals het leven weer ontwaakt
in de zomer van de wereld
De gloed van schoonheid straalt
in de spiegel van heldere ogen
Zo verlangt mijn zijn naar jou
als naar een glimlach
broos en teder
een warme zonnestraal
boven een…
Spoken
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
796 Ze komen uit het niets en onbemerkt
Onzichtbaarheid hebben ze onbeperkt
Hun lichaam dringt door alle muren
Maakt angstige en blijde uren
Een uitnodiging slaan ze niet in de wind
Subtiel en stil worden de ogen verblind
De spiegel leert het ons het allermeest
We zien dus niets, geen spoken en geen geest
Zo overtuigd van inzicht en ons gezicht…
Familieband
hartenkreet
3.8 met 14 stemmen
2.684 een vrolijk en een droevig deel
Na Lourdes wacht nog het Vagevuur
Slechts door loutering kan een mens
de hemelen betreden
De pomp die levensfuncties overnam
wordt stilgezet met vaste hand
haar laatste zucht klinkt door de kamer
Het is mooi geweest, mijn lieve Moemi
zoals dat plekje bij de IJzer
waar eens die ijsvogel dook
daarmee een spiegel…
Good vibrations
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
1.646 ,
zij was als een spiegel
waarin hij het beste
van zichzelf zag.
Zij was zeker niet
zijn ‘ideale vrouw’
toch idealiseerde hij haar elke dag,
schreef haar eigenschappen toe
die haar steeds specialer maakte
tot hij het gevoel kreeg dat hij
nét iets te veel in haar netten
verstrikt raakte.…
Pygmalion
hartenkreet
2.4 met 5 stemmen
1.247 In een zwarte spiegeling
zie ik haar marmeren huid,
koud en kil
en stel me voor hoe deze,
beroerd door zijn vingers,
warm en kneedbaar zou worden.
Hoe hij haar kloppende adertjes
onder zijn vingertoppen zou voelen
wanneer hij haar streelde.…
De ogen
hartenkreet
3.7 met 15 stemmen
2.317 Door de ogen van de ziel op hol
gebracht geven de emoties de
gevoelens via hart en ogen weer en
zijn gelijk aan in de spiegel kijken.
Alleen door 't tonen van de liefde
via de ogen door het hart langs de
ziel met emotie naar buiten te
laten stromen, kun je uiteindelijk
bij jezelf terecht komen.…
de heupen van de hinde
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
752 jouw pupil is een bolle spiegel
die de vonk van de maan verraadt
haar zwarte meren en kratermonden
die elke voorbije traan slikken
ik strooi meel en poedersuiker
over de deeg van jouw vel
met gulzige maar trage handen
kneed ik de heupen van de hinde
tot een brood van zonnebloempitten
een feest voor de speekselvlokken
elke vingerafdruk…
Onder een verdwaalde steen
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
770 de nacht
onaangeroerd, vertrokken
met de trein van half zeven
onder het gebladerte te volgen
de nacht
ontkleedt de dijk van oude wilgen
en verschrompelde schaduwen
het water
de golven vormend
dreigen onder spiegels
waar ijskoude dromen beven
het water
breekt de strijd tussen
leven en dood
de beelden
ik hou teveel van ze
woorden…
druk zwart in wit achter elkaar
netgedicht
4.3 met 15 stemmen
704 laat spiegels toekomst
maar bekijken schrijf het
verleden af een nieuw gezicht
en laat het oude wijken
gewoon wat politiek
de beurs is vast in trek
een stukje rampgebied
moord en bloed is ook niet gek
plak stukjes aan elkaar
die iedereen kan keuren
combineren doen de lezers maar
ze moeten altijd…
een zee vol zomerrozen
hartenkreet
4.3 met 43 stemmen
10.912 zon en wolken
witte golven van de branding
als vluchtige sluiers over het strand
waar zandkorrels jullie harten
in een tintelende beweging
voortdurend omhelzen
verenigen zielen zich op het ritme
van hooggewelfde woorden
en vlechten dagen zich
in een beminde gloed
laat de bindende klank
van eeuwige trouw weerklinken
in de spiegeling…
breek ik transparanten
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
658 geef mij wat glas
dan breek ik transparanten
vervaag ik licht tot mat
verstrooid naar alle kanten
wil onzichtbaar zijn
in niets gevat
beelden die ik bouw vandaag
verkleuren in het perspectief van morgen
schaduw vouwt zijn lijnen voor de nacht
als de zon in ondergaan zijn rust geniet
en de maan gewassen
in zijn spiegel ziet
ik speel…
verkeerd been
hartenkreet
4.0 met 23 stemmen
3.213 zij bouwt zichzelf op
zodra ze wakker wordt
omringd door herinnering
rekt zij en wikt licht
en geluid dat van buiten komt
snuit langdurig haar neus
trompettert luid in de nieuwe dag
zij gaapt als ze voor de spiegel staat
vindt haar borsten te groot, te zacht
besluit de wereld op te blazen
met de middelen uit haar make-up tas
trekt daarbij…
Epithalamion
gedicht
2.3 met 97 stemmen
69.699 Of zou het eigenste,
het duplicaat, nu juist geen ring, geen
nest of huis, geen woning zijn, alleen
verveelde spiegeling. Wat heel niet past
maar toch gelijkt, aantrekt, vervoert
is waard om goed bezegeld, bestreden
en bemind, in eindeloze aandacht
beslist omarmd te houden.…