2307 resultaten.
wit rondgevlekt in kristallijn
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
778 drift spelend in een strakkend blauw
ijzend waaien winden bloemen in doorzichtig glas
ze liggen rijpend slootgeschikt en keurig waterpas
uitgestrekt wit rondgevlekt in kristallijn
speelt vorst in hermelijn met licht en pijn
hij straalt intens zijn koude macht
als speldenprikken zilver zonnen in het klein
vriezen sterren met venijn in stralen…
azuurde je de hemel
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
899 in blauw kristal
azuurde je de hemel
verschoof het prisma
van het gans heelal
in kou kwam helderheid
de ultra violette stralen
konden nu hun gram gaan
halen op de onbedekte huid
het aardse aangezicht
verkankerde voor mens
en dier veranderde het
leven in een eindeloze hel
de zon scheen fel
en zonder ozonlaag
muteerde evolutie
tot…
Stormachtige wending
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
754 De sterren hoog en stil
stralen onaantastbaar
voorbij aardse dimensies
in een ijl universum.
Gedachtenslangen kronkelen
in het grijze weefselmoeras.
Regenplassen rimpelen
redeloos in richting.
De stappen die ik zet
zijn zonder bestemming.
Ik zet ze om te hopen
te geloven in wat loopt.…
Donkergekleurd
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.327 Hoe is het, klinkt de vraag
Zoals altijd, antwoord zij
Het antwoord verscholen en vaag
Mensen lopen weer voorbij
Arm meisje, zo vol zorgen
En niemand die dat ziet
Eenzaam naar een nieuwe morgen
Vol pijn, angst en verdriet
Terwijl haar ogen stralen
is haar ziel zwart gekleurd
Donkere gedachten dwalen
Voor altijd somber gehumeurd…
Om de stemming erin te krijgen
netgedicht
3.8 met 17 stemmen
1.788 '
Ze lijkt door 't masker van make-up te stralen.
Jawel, van euveldaadkracht staat ze bol.…
de Scheveningse vuurtoren
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
1.000 je licht glijdt onvermoeibaar over zee
de stad moet alle helderheid ontberen
ik zou jouw stralen graag eens willen keren
eureka, wat een ijzersterk idee
een zee van licht op al die hoge heren
despoten van de Haagse ratsmodee
de duisternis krijgt lichtend haar congé
het kabinet moet helder gaan regeren
de vreugde is niet langer clandestien…
Werelds
hartenkreet
3.4 met 9 stemmen
1.892 slechts denk aan jou
'k heb vele landen doorkruist
middels verscheiden literatuur
maar de mooiste reis zonder einde
vind ik in jouw passie, jouw vuur
werelds, zo ben jij voor mij
een wereld met toppen en dalen
waar dromen werkelijkheid zijn in verhalen
waar mijn hart voluit zingt in duizend talen
waar de nacht het helderste zonlicht laat stralen…
Je bent gegaan naar waar geen mens kan komen...
netgedicht
4.4 met 28 stemmen
2.580 Mar wij geloven dat het licht zal stralen
en dat de vrede die jij vindt je dekt;
wij willen graag aan iedereen verhalen
hoe liefde steeds opnieuw weer leven wekt.
Jij bent gegaan, maar blijf in ons ook spreken;
het lied dat klinkt wacht nog op een refrein.
Van waar jij woont komt soms heel even teken
dat alle leven zal geborgen zijn.…
Late liefde
poëzie
3.5 met 13 stemmen
2.981 Tussen anderen en mij zie ik stralen
De bekoring van je gelaat.
En wil ik boeken lezen,
Ik weet niet wat er in staat.
Tussen mij en het boek komt gerezen
De bekoring van je gelaat.
O mijn hart, met dat wilde gehamer,
Dat mijn leven te pletter slaat!
O alom, in de sombere kamer,
De bekoring van je gelaat!…
Versneden land
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
702 polder weer open,
gekapt door tijd,
en stalen ploeg, wat in
het verleden lag, in
staal naar boven joeg,
en aan de oppervlakte,
vers besneden, verslapt
de aandacht, wanneer de
uitgebeende huid, zich
openlegt in arbeid,
mechanisch voorbereid,
vervalt de aarde tot rust
van eerbaarheid, in
lange voren tot magere
kluit, de stralen…
De lent verschijnt
poëzie
2.2 met 10 stemmen
3.309 Ze hupt en danst als gulden straal
Door onze vensterruiten;
Ze lispt en lokt als nachtegaal
En oud en jong naar buiten.
Ik weet niet wat ik zeg of doe,
Ik smelt van weemoed benen:
Ik ben zo naar, zo vreemd te moe,
En kon van vreugde wenen!…
Pril geluk
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
901 Kijk aan, daar is ze eindelijk weer
het lentezonnetje van weleer
al duurde 't ditmaal wel even
begin van het nieuwe lenteleven
zie haar daar nu staan
in vol ornaat tegenover de maan
ze lacht haar zonnige stralen
vergeven is op slag het dralen
ik ben niet de enige die haar ontwaarde
nieuwsgierige kopjes steken boven de aarde
onder haar…
Zonder overtollige reutel groeit de tijd de dag door
netgedicht
3.0 met 10 stemmen
651 En het mist zo door de dag heen denk ik naar buiten kijkend,
Het is windstil zelfs de bloesem van humor ontluikt niet
Is de dag traag te droef om te stralen waar is de zon,
Zijn de uren minuten niets dan een schaduw.
Een bed en een tafel zonder gezelschap?…
Violen blauwen zacht
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
598 dirigeerstok als penseel
het orkest is mijn palet
de zaal het linnen waarop het
muzikale schilderen kan beginnen
violen blauwen zacht
de ochtendlucht
een harp speelt roze
schaapjes op de vlucht
slagwerk rolt
in schuim de golven om
tot de trompet het eerste
rood van zon doet stralen
een klarinet speelt geel
het warme zand als
de…
Niet Verwachtend
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
929 Langzaam sluit het water om me heen
O waar ben je nou, ik ben zo alleen
Alleen mijn levenskracht houdt me op de been
Niet verwachtend
Wachtend
Met de kou om me heen
De zon straalt zijn warmte om mijn lichaam heen
Samen in de zee zijn wij een
Daar ben je dan de stralen van de zon brachten jou mee
Niet meer verwachtend
Wachtend
Waren…
Gedicht
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
498 Als een mooie vrouw is de poëzie maar on-
zichtbaar zolang zij naakt is en eerst met
Een jurk, zo moet het papier gevuld worden
met letters in een bepaalde vorm zodat er
magie verschijnt, op de tredes kan zij dan
schrijden naar de balustrade van een kasteel
Om deel te nemen aan een bal met boven
haar de maan, die haar laat stralen en schijnen…
Mijn verlaten strand
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
596 Verlangens spoelen aan
op mijn verlaten strand
gevangen in illusies
verworden ze tot spiegels van de ziel
Mijn tranen wellen op in jouw ogen
jouw mond spreekt mijn woorden
sterren schrijven jouw naam
in stralen van goud
kristallen sluiers lichten op
als een glimlach van de eeuwigheid
overweldigende schoonheid
tijdloos universum
Muziek…
Dat gevoel
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
545 Als je kijkt met je ogen die stralen,
als je naar me lacht
en als je me troost
Het gevoel dat we samen alles aan kunnen,
door vuur, wind en regen.
Dat gevoel,
is liefde.…
ongeschreven brieven
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
752 in de ogen van een voorbijganger
stralen versplinterde ijsblokken
striptease dansende sneeuwvlokken
zijn net als witte prostitué’
in baarmoeder van dit moment
er sprankelt warmte in mijn hart
maar zal jij dat uit mijn
ongeschreven brieven vertalen
dat ik alleen jou bemin…
Schaamte.
hartenkreet
1.5 met 4 stemmen
741 Haar haren vallen over haar gezicht,
Onzichtbaar stralen haar ogen,
Creëren haar wangen kuiltjes,
Krult haar mond in perfectie.
Ze geniet in schijnbare schaamte,
Ze lacht alsof het niet mag,
Zich onbewust van mijn gevoelens.…
PALESTINA-ISRAEL
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
800 Voor Dries van Agt
is het dag geworden
Hij heeft het licht gezien
en laat dat heftig stralen
vanavond in Rotterdam:
"Dierbaren, makkers, vrienden,
ik ben Christen,
ik ben Europeaan,
ik ben Democraat,
ik ben ouder, wijzer
ik hoop het mee te maken".…
Liefde
hartenkreet
3.4 met 11 stemmen
1.146 blijf ik in jouw ogen staren
Jouw mijn liefde verklaren
jij bent niet te evenaren
Ik weet als ik naar je kijk
dat ik een klein meisje lijk
Dwalend in mijn vlinderrijk
en steeds voor jou bezwijk
Ik blijf je maar bekoren
liefde als nooit tevoren
Ik wil gewoon bij je horen
anders voel ik me zo verloren
En je passie geeft me kracht
ik straal…
BRON DER MACHT
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
534 Het sterke geloof waart bescheiden voort,
blijft ondanks wet of geheim altijd vrij,
heeft verschillende stemmen uit één woord:
zachte stralen glijden ons steeds voorbij:
een kristallen bol schittert ongestoord,
heeft echter maling aan waarzeggerij!…
bijzondere liefde, gedicht voor Henk
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.365 Daar waar geluk zijn oorsprong vind,
een mooie bloem, de lach van en kind en jij,
jouw ogen die zo stralen naar mij
zo bijzonder,
zo'n doodeenvoudig wonder.
Daar waar geluk kan voortbestaan,
het liefhebben, het samengaan en jij,
jouw liefde die ik voel in mij
zo bijzonder,
zo'n doodeenvoudig wonder.…
Atlas
gedicht
2.4 met 8 stemmen
4.481 Maar lichten doen, al naar ze feller stralen,
wat hen omringt verdichten. Wij verdwalen
dus toch; wat taal omhult doet hij de dampen aan.
De taal een Atlas, die verklarend fluisterend
per ademtocht de werkelijkheid verduistert
die hij nochtans ten einde toe moet dragen.…
Gradaties van helderheid
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
666 (Een innerlijk landschap)
De verkaveling strekt zich waterpas
tussen zon en aarde
Warme stralen doorklieven de atmosfeer
tussen Heer en gade
boven de breuklijn in een zee van gras
Hier ligt het land begraven
achtergelaten
in een geeuw voorbij eeltige handen
Hier hongert de dageraad
De tijd spiegelt zijn wezen in al het levende…
PAPEGAAIENBUURT
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
769 Fraaie, oude straten in Drachtens hart
zijn terecht trots op hun ramen en deuren,
omrand door vrolijk sprekende kleuren;
rood en geel stralen fel; blauw vertoont zich hard.
Ook bescheiden schemergrijs en diep zwart
mogen het aanzien der gevels opbeuren.
Wil de wandelaar het kunstminnend keuren?…
De knecht
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
824 de roem is als de dauw en zal niet hechten
jij sluit het hek of zeult met een bidon
je levensweg (kasseien en beton)
valt slechts met onderdanigheid te slechten
om kruimels mag je in de schaduw vechten
de goden vangen stralen van de zon
de wielerwetten kennen geen pardon
een rode gloed onthult verbleekte knechten
de laagsten mogen nooit…
Dichter
gedicht
2.3 met 20 stemmen
7.607 Veel lijkt mislukt te zijn, maar toch, jij bent
degeen die eens zelfs in het meest banale
de waardigheid en zin heeft onderkend,
en alles in het eerste licht zag stralen.…
We liepen zorgeloos
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.037 We liepen en zongen
Zorgeloos de zon tegemoet
We hoopten op morgen
We droomden zonder te slapen
Stonden zonder ochtendhumeur op
Samen, alleen samen
kussen op het strand
niemand kon iets zeggen
of iets doen,
we liepen zorgeloos de zon tegemoet
die ons telkens liet stralen,
we lieten ons verblinden, totdat we niks meer zagen
onze…