1988 resultaten.
Het prieel
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
695 Ooit zijn de wanden door een anonieme schilder
van beelden vol obscene sport in groepsverband
voorzien. Er blijkt nog steeds een post of vier vacant.…
Nachtgordijn
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
706 Zilte regen sluit 't nachtgordijn
landerijen liggen in droom verloren
en zij kijkt uit het vensterraam
naar de schilderingen van schaduw
op 't veld, dat kil de nacht ademt
er zijn geen vertrouwelingen meer
op aarde is 't geweten in droomstilstand
maar zij is nog op weg, zonder iets te zeggen
in lege gedichten, herneemt zij haar stem
mensen…
Opnieuw gekleurd
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
874 Mijn levensboek telde talloze pagina's
waarvan er vele zwart waren gekleurd
ik heb ze één voor één verwijderd
met kracht heb ik ze eruit gescheurd
Wat overbleef waren pagina's zo blank
die ik weer kleurig hoop te beschrijven
al zal het eerst nog grijzig zijn
dat zal niet heel m'n leven lang zo blijven
Ik wil opnieuw mijn liefde schilderen…
Glazenwasser ziet schilderijen
gedicht
2.6 met 178 stemmen
16.664 Ik hang hier als een ijskoud schilderij
waar niemand oog voor heeft, ik poets en zwoeg
en maak het uitzicht vrij - schilder er maand
na maand onvervalste wolken bij.
Kijk. Daar kruipt al zonlicht in mijn lijst.
---------------------------------------
uit: Mijn naam is Legioen, 2012.…
in een andere kamer
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
818 wanneer ik eenzaam geworden of geen licht meer zie
op de tast mijn schaduw in een andere kamer zoek
waar stofraggen mijn huid beroeren
je warm gebleven adem
aan mijn droge lippen hecht
is daar rumoer van motten
het gerucht over vallend pleister
zwijgen alle schilderingen
als ik geen licht meer zie of eenzaam geworden
in een andere kamer…
Gedaanteverwisseling
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
669 Zinnengeprikkeld nu vliegen wij
als vlinders
op noten van de accordeon
subliem door de Papillon
bespeeld
Montmartre als hoge heuvel en wijk
trekt al heel lang veel kunstenaars
en vooral schilders
Als ooit Van Gogh en Picasso
hebben zij zich hier
gevestigd.…
Joost Zwagerman
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
975 al dood, hij wilde niet meer praten
zoveel heb ik van hem gelezen
in de kranten over kunst en het fascinerende
je las het en daarnaast
vergat je het meeste weer, is ook waar
misschien is dat de eenzaamheid
van de schrijver die maar schrijft
en niemand die werkelijk iets terugzegt
hij heeft vast over Francis Bacon geschreven
de schilder…
Dertien Manen
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
556 verlichten
Dertien maal verdwijnt Zij weer
Langzaamaan, niet in één keer
Maar in veertien kleine beetjes
Weggeveegd door vlinderfeetjes
Is Zij dan geheel verscholen
Als uit 't hemels' rijk gestolen
Is het tijd te laten gaan
En uit 't duister op te staan
Zelf die verfkwast ter hand nemen
Eerst de hemel even zemen
Schilderen…
mijn kleur bekennen
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
663 zonder hen was alles zwart
eentonig of ietwat apart
de grijze muur die wil ik wit
de zilveren stoel die ik aanbid
de gouden schijn van het maanlicht
geeft blij gevoel, een fraai gezicht
de hemel verf ik altijd blauw
de zon zingt geel, ik hou van jou
het gras dat kleur ik in 't fel groen
voor een prachtig nieuw seizoen
de bomen schilder…
Want de nacht uit wederom
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
455 Al kan ik niet alles vertolken ondanks veerkracht
stil alles belevend schilder ik in 't gloren paden
gebruik toetsen en mijn ziel als armen en benen.…
O die woorden
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
501 Woorden zo stoer en machtig
zo fluweel zacht en prachtig
toch soms valt er eentje verkeerd
of ontsnapt er een teveel
zijn het er net een paar te weinig
of is eentje raak en ben je bekeerd
een gevoelige en een snaar die trilt
een ongepaste en voor je
’t weet sla je op tilt
woorden schilderen je gevoel
soms met te uitbundige kleuren
iets…
Blinkende portretten
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
496 overstijgen is nu mogelijk
Ik weet wel, ik bepaal niet
Niettemin, de overtreffende trap keert terug
en het bewustzijn overstroomt gebieden
in mijn brein
die leken op een zwartgeblakerd terrein
na een kernaanval
de dood van geliefden is zo’n aanval
die alles verwoest
maar zij brengt leven op plekken
die niet meer bestonden
diezelfde plekken schilderen…
Een mythisch beeld?
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
474 Men zou zelf die schilder willen zijn
om het aardse linnen te bekladden
in de kleuren van de regenboog de
diversiteit te bewaren om dat mythisch
beeld in z’n archief op te slaan
het betreedt een bont verlichte weg
voor nu, voor later en voor altijd.…
kleur bekennen!
hartenkreet
4.3 met 10 stemmen
577 hen was alles zwart
eentonig of ietwat apart
de grijze muur die wil ik wit
een zilveren stoel die ik aanbid
de gouden schijn van het maanlicht
geeft blij gevoel, een fraai gezicht
de hemel verf ik altijd blauw
de zon is geel en zingt:" ik hou van jou"
het gras dat kleur ik in 't fel groen
voor een prachtig nieuw seizoen
de bomen schilder…
HONDERD JAREN
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
445 Kleinzoon schilder Tijn kent de geheime macht,
ontvangt Ollie en Tom Poes: nieuwe raad blaakt:
de stad Doezel is weer tot leven gebracht.…
oud strijder
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.287 dat ik ik blijf schrijven
blijf schilderen
blijf stormen
blijf dichten
blijf dwalen
omdat ik je lief heb...
Wie je ook mag zijn...…
verleden/toekomst
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
1.057 richting in van het licht van de toekomst
Zoekend naar een pad dat een weg geeft naar zekerheid
Hoop, een droom naar een verlangen
Geloof, bouwend op de angst van onzekerheid
Leider, ik geef je een toekomst
Een lief, tederheid voor zekerheid
Het verleden, standvastig feit
Een vast gegeven uit een onzekere toekomst
Het zal je toekomst tekenen…
De verwijdering
hartenkreet
4.4 met 46 stemmen
2.781 Tekenen van stille strijd?
Een gevecht op dood en leven
in volstrekte eenzaamheid?
Kilte, hardheid, steeds meer afstand.
Die verwijdering doet pijn.
Maar zal 't onherroep’lijk afscheid
Straks écht minder pijnlijk zijn?…
De laatste psalm
poëzie
3.0 met 6 stemmen
1.889 Of dat mijn lichaam verlaten ligt
Op het kleine kerkhof onder een steen
Of, verbrand, als as en rook
Op de winden verdween,
Dan ook,
Ik weet het – word ik niet vergeten,
Niet omdat tekens blijven of erinring duurt,
Maar omdat deze en die
Zal eten
Van de adem van mijn poëzie,
Mijn bloed en vlees, tot droom verpuurd.…
Maya
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
1.039 De grafheuvel groeit tot piramide
omrand met bomen van steen
waarin ze tekens kerven
Klank, beeld en zin
verenigd in één oude stem
die onvertaald bleef
De barbaar werpt boeken in vuur
Er bleven er drie gespaard van de tand
het vocht dat geduldig doormaalt
Drie hele en een handvol snippers
en scherven van een urn bleven heel
genoeg…
blijheid tintelde van pijn
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
950 aten chocola in letters
je was zo zacht en smolt
omdat je in mijn armen lag
ik proefde je op smaak
was feest in zachte tonen
je opende met handen en je geest
ons kerst was samenzijn
in het vuurwerk van nieuwjaar
kusten we teder als een paar
ik ben bij jou geweest
het haardvuur vlamde in de wijn
hitte in de geur van dekens
de tekens…
De dichter denkt
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.069 In slechts één taal
verricht de dichter zijn poëzie
en kladt vervreemde woorden
voor zich uit en spelt verdoemenis
met tekens uit den vreemde
*****************************
Hoe dicht is de nacht
als tonen van weemoed
zich buigen over verzoening
waar eens het zwaard gespleten
persoonlijkheden achterliet in het moeras
waar de dood ogenschijnlijk…
Onuitwisbaar leven ( voor een vriendin )
netgedicht
4.3 met 18 stemmen
1.525 Gespiegeld in een andere tijd
tekens zullen onuitwisbaar blijven
levensrimpels in een zomerplas, die
gedachte zal de kilte wat verdrijven,
lieve vriendin, fijn dat je er was.
" Hoe meer tegenwind
ze ontmoet, hoe hoger
de vlieger zal stijgen ".…
bomen sterven liggend
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
562 de bomen worden geveld
hun stammen onnatuurlijk plat
op de vlakte steunen ze
hun laatste kreunen klinken
maar verwaaid, niet alles
wordt door iedereen gehoord
ergens in het land een bos
minder, ergens op de wereld
een heel oerwoud, er móet
papier zijn om te tekenen
wat móet gebouwd, in drievoud
voorgelegd aan de administratie
van elke…
Elfjes
hartenkreet
1.1 met 29 stemmen
1.404 Bal
driemaal stuiterend
klimt ten hemel
suist vervolgens naar hel
Tennis
Rennersbenen
flink gemasseerd
tegen bonkige koersewegen
zachte sneeuw als manna
Ontgoocheling
Woorden
geregen letters
gescheiden door tekens
binden alles aan elkaar
taal!…
Lentedromen
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
988 Bij de eerste tekenen van de lente
Worden verlangens weer gewekt.
Een frisse wind waait langs kleuren,
Ramen worden weer opengezet.
Bomen gaan botten,
Het nieuwe groen geeft je hoop.
Weelderige bloemen groeten jouw rust,
Je geniet van deze oogstreling, heel bewust.
Je schept de geuren in je hand,
Stofwolken verdwijnen in het zand.…
Uit elkaar
hartenkreet
4.0 met 12 stemmen
2.782 Ik zag de tekenen
niet op tijd
en vraag nu, tegen beter weten in,
of een nieuw horloge me zou helpen.
Ik wil niet huilen
maar de lucht is grijs
waar hij blauw was ooit
en de zon is niet op mijn balkon.
Liefste, zouden we niet trouwen?
Zouden we samen een tv, een auto,
een computer en een toekomst kopen?…
Lichter word ik niet
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
587 mijn eigen naaktheid is geen feest
waar water zichtbaar schoont
hoont mij herinnering in sporen
die mijn lichaam nooit verving
ik laat je woorden zien
een lach en passie in het duister
omdat ik in ontmoetingslicht
zo bloot ben dat ik voor je huiver
je handen zullen strelend
nog wel jeugd ontdekken maar
je ogen gaan in de tekens
mijn…
Lichter word ik niet
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
513 geeft
mijn eigen naaktzijn is geen feest
waar water zichtbaar schoont
hoont mij herinnering in sporen
die mijn lichaam nooit verving
ik laat je woorden zien
een lach en passie in het duister
omdat ik in ontmoetingslicht
zo bloot ben dat ik voor je huiver
je handen zullen strelend
nog wel jeugd ontdekken maar
je ogen zullen in de tekens…
Alice Nahon
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
625 het liefst zou ik kort willen aanmeren
tussen de leidraad van haar oeuvre poëzie
waar het barst van schone volzinnen
tot stiller stilte als een tijdgenote
dat dromen kruidt voor de ’eigen haard
in tekens van taal als een open boek
zonder schaduw
stil lees ik, jouw licht blijft
achter de stilte van iedere dichtregel
hangen in mijn hart…