2670 resultaten.
Pijn...
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
478 sieren kan
Enkel in bitterheid geurt
het frisse water met alsem besmeurt
verhitte zenuwbanen ontvouwen Satans plan
walm van puin over het doodse veen
bevende vingers betasten het moeras
kwaad doortrokken halmen beemdgras
wazig zicht van tranen en geween
tijd versnelt tot eeuwig duren
moe getergd, de hoop vergeten
de gang van trage, trage uren…
De morgenzon weerkaatst
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
622 Maar hebben wij nog aandacht voor die
stille uren van de morgen? Of hollen wij
maar voort totdat de schoonheid breekt?
Want ieder uur is anders, vloeiend als het water
dat nu met stromen heeft gestopt en rust?…
Ongebroken wit.
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
824 Zij kleurde alles wit
onaantastbaar, de strijd
tegen het kleurloze bederf
op de tijdladders, meestal
in het voorste gelid,
bleekte zij de barrières weg
in een kaarsrecht onderkomen
in de smetteloze uren
aarzelend schuifelt ze weg
langs pas ontdekte dromen,
voorgeschreven tocht langs de
baar van roerloos licht, laat zich
niet uit…
Zijn eigen schaduw?
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
478 menselijke beelden worden
bleker, rekken zich uit in
een eindeloze
stroom van bitterheid
waarin zelfs
de zon veroudert,
vingers
ontstegen aan de bron
waarbij de uren zijn geteld.…
TALIG TUINIEREN
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
545 toont takken met olijven
Het onkruid zal mij vaak tot wanhoop drijven
Ik zal The Poppies van Mccrea vertalen
Een eigen Flanders Field zal ik ompalen
Waarboven leeuweriken psalmen schrijven
Amor en Psyche staan er in sculpturen
En in een kas met wilde orchideeën
Daar mag men, mits gedempt, polemiseren
Er zal een veerboot zijn in donkere uren…
Schoonheid
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
579 De wind
wiegt de kleuren en de uren verlopen
tot veel later het licht verdampt.
Ieder moment is nieuw, telkens weer,
en iedere geboorte kondigt de dood
al aan, maar we leven nu en zien
de schoonheid van de tere papavers.…
Herfst
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
499 Ik sta stil en staar,
wacht en ervaar
Minuten lang, misschien wel uren
Van mij mag vandaag nog even duren…
Het apocalyptisch lijden
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
481 eindelijk weer
een snijdende wind
sneeuw die
steeds hoger klimt
hechtend aan huis en haard
zelfs voordeuren niet spaart
glitters in een
aardedonker buiten
de greep van vorst
op beslagen ruiten
het krakend passeren van
hen die kou moeten trotseren
warm knettert
het vuur in uren
die in stroperige
traagheid verlopen
scherts en lach…
Hallucineren
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
574 Een nieuwe dag begint wanneer ik jouw warme hand voel
de dag bruist wanneer mijn neus jouw intense parfum ruikt
de uren schitteren als mijn ogen jouw zonnige lach weer ziet
je verleidelijke stem spreekt als de nieuwe dag zich aanduidt.…
Onzichtbaar in ver
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
490 verschroeide
met zijn intense waterkou
jij onzichtbaar in ver
fris stappend de verborgen
gladheid trotserend om
lachend je werk te doen
met een warm gevoel
voor jouw mensen die
met ogen vol eigen wensen
plezierig bezig wilden zijn
je ogen deelden uit
lieten handen wapperen
je stem corrigeerde soms
het te enthousiaste geluid
uren…
's nachts
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
520 de bomen hebben zich teruggetrokken
in hun schaduw, met schorsen als
een harde korst op eeuwenoude
wonden
maar daaronder kruipt het leven
zevenspikkelig omhoog
gevangen door een wrange winter
blijft het, tot diens zware epiloog
het laatste woord mag geven
warm en droog
spint op een kale vensterbank
de kat haar laatste nachtelijke uren…
Ochtend
gedicht
1.0 met 1 stemmen
8.216 Liefst hoor ik het geritsel van kleren
als zij opnieuw de vorm aannemen
waaruit liefde hen gedurende uren verdreef.
En buiten: de kou die de bakstenen roder maakt,
de kinderen dichter bij elkaar doet kruipen.…
Een fotootje van het autootje
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
584 bries
De rook
uit de uitlaat
van onze voorganger
stinkend vies
Plots begon
ons autootje
te roken
kon voor noch achteruit
Zelfs de slinger
kon 'm niet bewegen
en er was nog
geen 'wacht der wegen'
We stonden ernaast
hulpeloos
ten einde raad
en zelfs verlegen
Een boerin
met een keteltje water
'n reddende engel
bleek uren…
Alleen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
703 De uren kruipen door de tijd
Je zoekt naar wat gezelligheid.
Je vrienden kunnen die wel geven
Maar hebben ook hun eigen leven.
De dag kan veel beloven
Maar kan je daarin wel geloven?
Het is alles waarom je wacht
Tot weer de volgende nacht.
Als je op de rand van je bed
De wekker hebt gezet….…
mijn vosje
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
749 naar Pünktlichkeit en Pruisische routine,
naar koude baden in de Rijn
naar alcohol en uren van morfine
totdat ze eindelijk uitgezweet zal zijn.
Maar vosje, laten we elkaar ontmoeten,
in een bos op een warme donderdag in mei
ik streel je haren, kus je sproeten
en leg je vossenhoofdje gerieflijk in m'n zij.…
Levensgrap?
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
344 wordt ergens
in de ruimte aan jezelf of
in iemand hebt gespiegeld
je volgt een reepje pijnloos licht,
waarin je probeert weg te glippen,
je verkleint het doel zonder dat je
de dromen hebt verteert, in een
bekend gezicht dat tegen zichzelf
en tegen de ochtendspiegel keert,
heeft de dood zich al onderhuids
genesteld, sijpelen de uren…
Gemis
netgedicht
5.0 met 6 stemmen
610 Mijn wensen zwerven en vele uren vergaan
het leven voelt als een frêle onrustigheid.
Het lijkt of alle wolken steeds anders staan,
als week met muren en minuten vol onzekerheid.…
Zwart
netgedicht
4.7 met 26 stemmen
514 ik heb je nooit
met zwart zien spelen
andere kleuren
waren wel in trek
jij voelde je door
even raken al besmet
het was pigment
dat volgens jou
geen ruimte gaf aan
andere mededingers
maar alles meteen
bedekte ook de vingers
het vlekte
jij was uren bezig
omdat schaduw lekte
dat weg te poetsen
en terug te keren naar
het eigene van…
Corona in de Passietijd 2021
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
556 gaat voor mij dit tijdelijke
Lijden op in het grote lijden
Dan is mijn lijden slechts
Een schriel aftreksel
En heb ik het moeilijk
Dan denk ik aan Anne
Anne Frank en/in haar lockdown Achterhuis
een paar straten verder dan die van mij
'Blijf thuis is de slogan'
Ik blijf gehoorzaam vrijwillig thuis
Anne moest wel thuis blijven
Uren…
Ami ancien,
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
794 ha... hele oude vrind
wat is het lang geleden
dat we deden wat we deden
in de schaduw... uit de wind
o ouwe, ouwe rot
waar is die tijd gebleven
toen we nog memoires schreven
als engel en jonge god
en... oude vriend van mij
weet jij van al die uren
nog het fijne van die kuren
op zo'n snoepreisje voor…
Onderweg in de decembernacht
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
558 Je probeert het einde te begrijpen
van een liefdesroman die je leest
tijdens de nacht van duister zwijgen
de heldere ochtend nog lang niet in zicht
het is begin december, donkere dagen
het gevoel van louterende eenzaamheid
de uren van hoofdstuk naar hoofdstuk
de ogen vermoeid door het lange lezen
onderweg in de decembernacht
een herinnering…
december maan
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
619 De maan maakt helse uren door
tussen het hemelvuur van de demonen
niemand heeft de leugen terug gepraat
en de lammeren blaten tussen de bomen
het bomenlandschap ligt onder het sterrenbeeld
van de duivel die denkt dat hij gewoon mens is
maar niets onmenselijks is de mensheid vreemd
wanneer hij zich misvormd in eigen wanen
woede kijkt voor…
archaïsme
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
480 de nacht mij
toedekt en me laat
rusten in zijn schaduw
zijn duistere blik is
slechts een vermomming, in
wezen is het een gewone dag
die aan het eind een gordijn
langs de zon schuift
nimmer is het wonder
van plezier ingedaald,
achter de luiken die
aan het halfrond mijn
ogen deppen wanneer
tocht deze laten tranen
zo ook, ja…de uren…
Vrijheid is niet gekleed
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
278 opgevouwen in een kist, boeken
onder mijn knieën, onder mijn hoofd
De wereld heeft wetten nodig
die boven de partijen staan, ik denk
al jaren over grenzen heen
over het recht op vrijheid:
de vrije zee en zelfbeschikking
van volken, urenlang zit ik stil
te schrijven zonder zucht of kuch
Ik heb geoefend me niet te verroeren
elke avond twee uren…
over leegte en licht
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
445 en licht
overstroomt de vogels, ons tikken
klokken als kogels
zo zitten wij aan onze tafels
getuigen de morgen, het zicht
verbuigt de woorden, en wij likken
wonden zo zoet als het bloed
van anderen smaakt, als de ingang
tot haar dromen, als een moeder
haar kind wraakt, als het einde
nog lang niet komen wil
zo zitten wij vele uren…
VOGEL-VRIJ.
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
144 Duister maar wel glorieus avondrood
Tal van sierlijke, elegante vogeltjes doorzwemmend kreek, beek, waterlopen
Zorgeloos volgen de ontspannende serene uren, dagen
Sereen, vrij en blij blijft alles vrijheid; ingeperkt door elke empathie
Schrijnend heftig juk of zware rugzak, alles wordt rustig zacht lichtblauw
Prachtig contact met alles wat…
Sensueel balans
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
4.806 De nacht sluimert om ons heen
onze ogen raken elkaar
wij zijn nu helemaal alleen
de zwoelste spanning is daar
Langzaam kleed ik jou uit
eindeloos zoenen wij door
ik voel de allerzachtste huid
jouw hand kruipt stiekem voor
Een voorspel om nooit te vergeten
geweldige uren in sensueel balans
in extase beginnen wij te zweten
deze nacht slaagt…
Amber
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.691 ."
We oefenen veel, uren lang
of het helpt weet niemand
dat maakt me vaak bang.
Maar toch, diep in m'n hart,
heb ik hoop!
We gaan verder, we doen ons best.
Straks zul je zijn zoals de rest!…
Drie in de pan
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
911 Voorzichtige tijd
Voorzichtig maar zeker bewegen de dagen
minuten van wachten, seconden in vlagen
met boeken waar uren en letters in rusten
en dichtbij staat telkens de vrouw die ik kuste.…
die dag
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
1.082 de dag begon zoals een dag begint
het vaste ritueel, dezelfde vloeken
je bent nog uren naar jezelf aan ‘t zoeken
de spiegel huilt, je laat een boer, een wind
het leven leek een bokkenpruik met luizen
maar dat veranderde die dag spontaan
vergeten was de smaak van levertraan
en zelfs een grijs Den Haag begon te bruisen
wat deden al die ‘pakken…