3205 resultaten.
Het is vandaag zo'n dag
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
628 Te donker was het vanmorgen, toen 'k m'n bed uit moest
te somber was het ook, eigenlijk was dat al genoeg
maar plichten riepen, dus vooruit maar weer
alleen hoop 'k oprecht dat morgen de donkerte verdwenen is.…
Luister
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
573 Zeg schat luister
kom ik wil je van
alles zeggen
bijvoorbeeld dat
de oorlog voorbij is
je de ware betekenis
hiervan uit gaan leggen
dat we elkaar weer
vrijuit met erbarmen
kunnen omarmen
aan elkaar mogen warmen
en hoezeer ik je toch mis
maar jij bent niet meer
waarschijnlijk
verdwaald verdwenen
in de oneindige
puinhopen en
na rokende…
Onwrikbaar
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
448 eerst de randgebieden
daarna het middenland
Alleen achter de bergen blijven
de bewoners zich nog verzetten
verlangend naar een eigen koning
zoals ooit
zijn zwaard blonk
blinkt zijn zwaard
onwrikbaar geklemd
in de ogen van de mensen
die dromen van een vredig leven
een overgeleverde belofte
voor ooit, maar helaas
is het zwaard verdwenen…
Ik had alles
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
651 Ik had alles, alles wat mijn hart begeerde
Mijn trotse moeder die altijd voor mij klaarstond
Zomaar verdwenen uit mijn leven
maar nog steeds in gedachten
Weet ik net als menigeen dat het leven
Niet altijd over rozen gaat
Ik weet nu pas dat ik rijk was
Samen met ons gezin
Was zij de gene die ons leven tot leven bracht
Nu moeten we op eigen…
Haiku 5#1
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
565 Hondenweer
Na hevig onweer
verdwenen zelfs de katten
maar de liefde bleef.
Versmolten dagen
Het jaar snelt voorbij
weemoedige uitlopers
waaien de uren om.
De achtste dag
Na zeven dagen
zei god de achtste dag
ik ben onzichtbaar.…
Haar stroom
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
490 Een gebaar van haar zijde
Nauwelijks zichtbaar
Maar een vloedgolf raakt me
Alle geketende emoties
komen vrij
Zij wenkt
Niet meer dan een luchttrilling
Voor mij een orkaan
die alle remmingen optilt
neerzet als machteloze brokstukken
van een overwonnen verleden
Voor altijd verdwenen
Zij glimlacht
Op haar gelaat verdekt
Ik zie een overweldigend…
Dus blijven hopen op verlichting
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
530 De aanraking is voorbij
De geur van de huid verdwenen
De lieve spontane omhelzingen
Die zijn Overleden en begraven
Dood als een pier
De natuur doet
Daar nog een schepje bovenop
Dagen laat zij sneeuw vallen
De koude oosterwind laat
Duinen ontstaan
Doodse witte sneeuwduinen
Die verder en verder ophopen
Dan komt de dooi
Doodse dooie…
HAALBAAR?
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
463 De mensen van Babel
jaagden het hoogste na
wilden een toren bouwen
die tot de hemel reikte
maar hun arbeid mislukte
de onthutste stedelingen
verdwenen naar alle kanten
de nog levende schim
van het onvoltooide bouwwerk
zweeft fijn versnipperd
over heel de wereld
fluistert streeflustigen in
zich uit te strekken
naar steeds meer _ almaar…
sterf in rood de herfstdood
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
1.272 ik ben een blad
en dwarrel wat
viel zomaar van de tak
omdat mijn steeltje brak
ik spruitte uit toen lente
mij het groen liet zien
ik voelde me zo pril
zoals een maagd die wil
de zomer kleurde mij
in lange dagen zon
het tere groen verdween
ik draaide langzaam om
bezag het avondrood
en ruiselde gebeden in
een afscheid van het heden…
Traiectum a.d. mcxxii
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
602 Onder lagen steen tussen Domplein
En Vismarkt heeft Paleis Lofer gelegen
Hier lag de macht van Magna Frisia
Land van de Westerschelde
tot de Weser
Verdwenen is het nu onder
de grond
De zetel waar getekend werd
het recht
Dat bisschop Godebald dwong
om Traiectum
rechten te verlenen
van keizerswege
Een stempel op de tweede…
Als het vuur gedoofd is
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
545 De zon en maan zijn er niet meer
En alle sterren zijn verdwenen
Ik hoor de laatste mensen wenen
Er daalt opeens een vogel neer
Ik hoor gefladder, zie hem niet
Ik steek mijn linkerarm naar voren
Er wordt een requiem geboren
Hij vindt mijn vinger, zingt zijn lied
Een hersenschim met olielamp
Waardoor we worden meegenomen
Sommeert…
Het ree
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
537 En even plots was het verdwenen –
op vlugge, tere benen.
Alsof je uit een droom ontwaakt.
We fietsten zwijgend verder,
als door een wonder aangeraakt.…
Leestekens in een landschap
netgedicht
4.4 met 10 stemmen
532 in het verrafeld landschap
aan de rand van het bestaan
zweeft een gier om de dode
ontdaan van het zware pak
gaf de dood hem vleugels
verdwenen verten
van zwervende gedachten
de tijd met duizend wijzers
uitgewist in de horizon
in de open levenloze ogen
het stukgehamerd hart
staat het landschap geschreven
laat in teisterende wind…
Nieuwjaar
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
517 Wanneer het vuurwerk is verdwenen,
de stilte teruggekeerd in de nacht.
Is er heel veel afscheid genomen,
en het nieuwe jaar dat wacht.
Wij mogen opnieuw gaan dromen,
niets is te gek, alles mag.
Laat achter de pijn en het leed,
ben klaar voor de eerste nieuwe dag.…
Een soort fantoom
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
550 het lijkt vaag
op iets dat
verdwenen is
maar mogelijk
ook nooit heeft
bestaan een soort
fantoom waarin
wij hebben
geloofd en zijn
meegegaan
met iets dat zich
vaak kneusde
aan de realiteit
zonder sporen
na te laten
behalve een
niet te harden
diepe pijn van
littekens die nooit
zichtbaar waren
er zat leven in
geweven zonder…
Die dit leven liet
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
432 ik wist
dat zwart
op het doek
langzaam donker
en voller werd
dat kijken
verdween in
ogen die bijna
niets meer zagen
in vervagen
probeerde
te contrasteren
met het wit van
schaduw maar er
was te weinig licht
heb de penselen
en het mes
weggelegd ben
het leven met
warmte gaan strelen
maar de
warmte die
er was bleek
te weinig…
Beslissing
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
689 Achter de rug zucht het verleden,
zomaar alles in de tijd verdwenen.
Een stap naar voren,
de verlokking is schreeuwend te horen.
Kom, betreedt nu het ware paradijs,
echter het gezicht dat de andere kant op wijst.
Terug naar vanwaar het kwam,
het moment waarin ik de beslissing nam.…
Als de wind niet meer is
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
290 en Gods Geest is verdwenen.
Kunnen wij dan nog leven
op deze aarde?…
Mijn pen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
307 Veel te lang lag hij al aan de kant
Eindelijk heb ik hem nu weer in de hand
Al een jaar niks meer geschreven
Waar was mijn inspiratie toch gebleven
Het was een lange tijd compleet verdwenen
Al zit het dichten toch echt in mijn genen
Het zat ver weg verstopt, ik was het eventjes verloren
En ik kon het ook niet dwingen
Het werkt niet om het…
Zoals toen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
348 Terwijl ik beî mijn ogen sluit,
Verzucht ik, ooh, wat verlang ik
Naar haar armen om mij heen,
Zoals vóór zij voorgoed verdween.
Voel ik haar lippen op die van mij,
Verbeeld ik weer met haar vrij,
Voel haar zachte lijf tegen mijn lijf,
Wil dan, dat gevoel altijd blijft.…
Tevergeefse queeste
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
310 Ik heb lang overal gezocht,
Onder elke steen,
In elke desolate krocht,
Weet niet waarheen ’t verdween.
Ik heb ’t zoeken nu gestaakt,
Vrees ik vind ’t niet,
Wat mij, in één onbewaakt
Ogenblik, verliet.…
Terugkeer
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
291 Ik zie in de verte, vol met
verdwenen herinneringen,
dromen brengen mij weerom
naar waar ik stil verlang.…
Het glas herinnert zich
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
401 Een brillenglas,
lang zoekgeraakt
lag plots weer
waar het haar
ooit had geraakt
geen aankondiging,
geen spoor
maar helder lag
het daar weer
voor
door krassen heen
door vallen en tijd
droeg het nog steeds
dezelfde helderheid
alsof wat kwijt was
nooit verdween
maar gewacht had
stil, ergens alleen
haar wereld viel weer…
Etsen of krassen?
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
237 Is een herinnering
als eenmalig uniek
onherhaalbaar moment
in de eeuwigheid
verdwenen zodra die
de schatbewaarder
van neuronale
memorabele etsen
eraan herinnert
dat hij nog staat
als wachter aan poorten
van weliswaar
fictief-spatiële
doch onder normale
omstandigheden
voor hem niettemin
onuitwisbare sporen
op een rots?…
Wanneer het hoofd stilvalt
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
3.861 Soms leek het of ze wist
dat ze niet verdwenen was,
dat iemand haar mag helpen,
dat een hand meer zegt
dan een herinnering.
Er zullen dagen komen
waarop ze minder weet.
Vandaag is ze er nog,
en mag iemand naast haar staan
en zeggen:
ik ben er…
een jeugd liefde
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.086 sinds die droom ben je in mijn geest herboren
je staat er duidelijker dan ooit tevoren
jaren was je er zo goed als uit verdwenen
nu ben je weer terug in mij verschenen
men zegt oude liefde roest niet
het lijkt de waarheid zoals je ziet
oude liefde komt weer boven
het is nauwelijks te geloven
maar je leeft opnieuw in mijn hart
zoals…
Sterretje
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
2.072 Dus daarom denk ik 's avonds
als ik zo kijk naar 't firmament
dat jij mij zo wilt laten weten
dat je nog niet verdwenen bent...…
Sterretje
hartenkreet
4.0 met 12 stemmen
2.271 Dus daarom denk ik s`avonds
als ik omhoog kijk
naar het firmament
dat jij mij zo wilt laten weten
dat je nog niet verdwenen bent...…
armenslaap
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.213 je snuffelde buiten bewust-
zijn naar mijn verdwenen sporen,
slapende maar uitverkoren.
---------------------------------------------------------------------
uit 'voor het ontslapen gaan', bundel premature gedichten 1993-2000, ongepubliceerd…
cybergod
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
1.181 vrees
niet ongegrond zijn
dat God een reus is
op voeten van leem
dan is geloof niets
meer of minder dan
besturingssysteem
waarin elk bestand
door het virus van
de taal is opgelost
en waar gebeden,
hand over hand,
zijn verworden tot
ongewenste post
de werkelijkheid
hergeprogrammeerd
in nullen en enen;
de oude waarden
zijn al verdwenen…