3834 resultaten.
spitst oren van passanten
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
757 ze kijken naar het kind dat zingt
dat meezingt met herboren zangers
ruggen recht, hun ogen
stralend langs het lied
de dirigent verstout zich een orkest
de rijen vullen zich tot koor
theater is het plein, gevuld als nooit te voor
de magie van samenzang
van samenzijn is weer voorbij
zangers, mensen en het kind
krijgen applaus van
gevels…
femme fatale
hartenkreet
2.8 met 8 stemmen
821 velen wordt dit als mysterieus ervaren
Een reis waarvan men het einde nooit weet
Uitdagend gaat ze het avontuur tegemoet
Niet bang voor dat wat komen gaat
In haar ogen die ondoordringbare gloed
Je weet bij haar nooit wat je te wachten staat
Mooi, dat is wat men meestal van haar vindt
Een niet te doorgronden schoonheid
Al velen door haar magie…
Sneeuwuil
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
924 Hoe zij mijn hart verwarmt als een warmwaterbron
in Antarctica, hoe haar vleugels gevuld met tere,
tedere veren mij als een koningsmantel bedekken,
hoe haar woorden als scherpe klauwen net niet in
mijn vlees boren, mij wakker houden, dat alles
is pure magie, pure ......…
Kind in mij
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
869 D’r zit een kind in mij
Kind dat wil spelen
Van vroeg tot laat
Vol energie, vrij van blokkades
D’r zit een kind in mij
Kind dat wil fantaseren
Dat het niet zal vervelen
Steeds te proberen
Om lucht groen te laten zijn
Vol magie, vrij van façades
D’r zit een kind in mij
Kind met behoeftes
Kind met verlangens
Bang, kwetsbaar en klein…
intens leven - van harte
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
652 voor jouzelf bepalen mag
wie en wat jij doen of liever laat
pluk en omarm elke dag de kans
naast tegenslag die er ook zal zijn
niet alles kan worden veranderd
doe daarom wat je weet en kunt
om jouw veerkracht te vergroten
dat is mijn wens op deze jaardag
dat je het gevoel van echt te leven
met volle teugen genieten blijft
zoals de magie…
maak het mooi - van harte
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
546 verlies
uit de waan van de dag stappend
sta je even stil om te reflecteren
probeert voorzichtig ook misschien
de goede voornemens en intenties
jezelf een beetje in beeld te krijgen
doe dat met aandacht en energie
die jij aan mensen om je heen geeft
zoals ook zij jou een bron vaak zijn
dat jij terugblikkend vooruitkijkend
met de magische magie…
paddenstoelen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
140 Dus als je wandelt door het bos,
en je ziet hun kleuren, fel en los,
Bedenk dan even, heel misschien,
de magie die paddenstoelen bieden, ongezien.…
Het restaurant der liefde
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
141 De gerechten zijn een feest, een smaakexplosie op ons bord,
de chef creëert magie, met elk elegant akkoord.
Van de sappige steak tot de delicate crème brûlée,
elke hap een avontuur, een culinaire odyssee.
Met jou aan mijn zijde, voelt alles als een droom,
in het restaurant der liefde, onder de sterrenhemel zo schoon.…
Zwaluwen en een zuiver hart
gedicht
3.2 met 22 stemmen
8.048 het zijn zulke vreemde tijden
de dag verliest zich al vroeg in schemer
terwijl bloemen zich verdringen
in te kleine tuinen
iets verderop loopt de jongen met
het zuivere hart maar
met een getekende grijns
onverstaanbaar door de nieuwbouwwijk
waar mensen als zwaluwen
hun huizen binnen vliegen
omgeven door geuren van vijf uur
-------------…
De kloof
netgedicht
3.0 met 16 stemmen
2.552 Als ik aan je denk
Bijna zo vaak als er
Dagen tussen ons liggen
Veroudert mijn gezicht zich
Trekt mijn mond
Vreemde krommingen
Zoals door de zon betrapt
Op nutteloze vraaggesprekken
Mijn naieve kijkertjes
Zien soms onvermijdelijke genen
Dansend over de kloof
In dwaasheid ik me nooit wenste
En al die jaren
Beweeg je je daar
Gewoon…
Ondanks alles
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.300 Ik ben geen mens die drukte wenst
toch wil ik wel wat geluid
op dit soort vreemde dagen.
Ik voel de angst en vrees
omdat je het gewoonweg niet weet.
Het gevoel is in verwarring
een mix van vreugde met
het gevoel dat het niet klikt.…
De dichter en de muzikant
hartenkreet
2.9 met 7 stemmen
1.955 samen beklimmen zij het toneel
d'een met woordenstrijd
d'ander met gevoelige snaren
dan gebeuren er vreemde zaken
zonder dat zij elkaar verstaan
verklanken zij
ieder
vanuit eigen hoek
de emotie van het leven
en reken maar
dat zij
het publiek
en elkaar
iets geven.…
ego sum
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
1.213 mening de algemene norm
vormt hij zich een cordon
om het uitgeteerde lijf
dat krijst om crematie
welke ogen verdragen nog
eenzaam op een eiland
zijn schier reeds lang verdronken
wappert het levend skelet
met de flarden van zijn vel
niemand die nog omkijkt
naar het vernieuwde Atlantis
als een bruistablet
opgelost in de wereld
geen vreemde…
VADER ROEPT WINTER IN ME OP
netgedicht
3.7 met 12 stemmen
550 Zijn aardse huis
heeft hij in zwijgen verlaten
De Ander had
het laatste woord
Zijn bed vreemd leeg
't tafelblad vol medicijnen
De laatste uren
kon hij niet meer praten
Ik las z'n gebaren
in z'n hand te korte levenslijnen
Hij wuifde en
wees naar raam en muren
Het kon beslist
niet lang meer duren:
Deze reis naar
't onbekendste…
Later
gedicht
3.1 met 26 stemmen
12.941 Later worden wij weergevonden, kille
afgietsels van vreemde oerreptielen.
Vliesvleugeligen trof men zelden aan.
-----------------------------------------------------
Uit: 'Verzamelde gedichten', 1965.…
je lach van toen is nu voor mij
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
951 je knipt vreemde
bloemen uit het groen
laat bladeren bloeien
in de kleur van toen
het licht is al geweest
je speelt met schaduwen
handen puzzelen de dag
maar maken haar nooit af
je verglijdt in tijd
die haast vermijdt
verslaapt het onderscheid
in korte dromen
het is weer kinderlente
en je winter lijkt voorbij
in foto's zoek…
Genesis
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.229 In mijn hart bevindt zich een doosje dat rinkelt als het dondert
iets in jouw ogen
een snelle gelatenheid
waarmee je ribben ritsen jarretellen
wij kleden ons uit tot bot
we herinneren ons de oerdag waarop
jij opstak in verholen riet
ik hemelhoog ontving
woonst nu
trailerpark met vreemde namen,
de stilte dicht bij ons
trailerpark aan afrit…
co-existentie
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
3.204 Je bent zo ànders, vreemd nu,
niet inpasbaar in mijn denken;
zo màg je zijn, je ziel is geen bezit
dat ik naar willekeur kan bergen,
waarnaar ik grijpen kan of
dat ik in mijn grilligheid
weer rusten laat.
Je staat daar: naakt gelaat,
mijn broeder, vriend en verre mens.…
Orpheuzen
netgedicht
4.9 met 9 stemmen
706 jij schrijft me
door het raam
een stil leven
van vage vlekken
aan elkaar geketend
waar ik als dichter
sterf buiten het zicht
van lege bomen
en uitgestorven vuur
vreemd lachend
hoor ik spotvogels
schateren met
afgerukte bladeren en
mijn grijsomrande huid
want alles wat
ik onderweg schreef
was de adem
van warmlicht verlangen…
Net zolang
netgedicht
4.1 met 16 stemmen
740 een zucht trekt door de tijd
en ik vergeet
doe toch alsof
mijn stem wordt trager
zwaarder of misschien
juist ijler
vreemd knikt
het tweeduister
mijn mond
naar zinnen
omlaag
waar mijn angst
woorden zeist
verder voorbij
het weigerend zelfbedrog
en mijn verminkte
zielenbeeld
ik vergeet
doe alsof
ik vergeet
net…
BEKENTENIS
poëzie
3.3 met 11 stemmen
3.234 ‘Zo immer met ons tweeën,
Vrouwlief, in paradijse rust,
Der wereld vreemd, en onbewust
Van hare kampen, hare weeën…
Dat ware een leven vol van lust,
Met ons tweeën!’
Zij sprong mij op de knieën,
En zag mij aan, zo zoet, zo teer!…
Ik heb vannacht al jouw ribben geteld
hartenkreet
3.2 met 12 stemmen
1.814 Ik heb vannacht al jouw ribben geteld;
niet langer kon ik wachten,
jij lag daar roerloos uitgeteld,
geveld door vreemde krachten.
De sterrenhemel was ons bed;
de maan, toegangspoort tot vrede,
het heeft ons echter niet belet
o, vrouw van goede zeden.…
De oorlog
gedicht
3.8 met 71 stemmen
21.653 De halfslachtende soldaten
slaan vreemde mannen op hun smoelen,
griezelen even van hun wonden
en door de gebroken ruiten
storten zij zich weer naar buiten.
-----------------------------------
uit: 'Het liegend konijn', 1, 2003.…
verre reis
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.280 Het is vreemd jou
zo ver weg te weten
te weten dat de adem
die wij ademen
dezelfde is.…
verre reis
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
652 Het is vreemd jou
zo ver weg te weten
te weten dat de adem
die wij ademen
dezelfde is.
Om het stilzijn
te omzeilen schrijf
ik er om heen.
Nacht
krijgt een ander zicht
en de dag legt zich
in de armen
van talrijke schrijfkronkels.…
Zelfbevruchting is een sleur
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
594 hij groeit als boom
takt reikend
naar de hemel
in verloren droom
bladert vreemde kleuren
in verdelen van het licht
groent voor zuurstof
ruist ‘s nachts lichtjes wit
bloemt mager
in eenzijdigheid
bekent geen kleur
zelfbevruchting is een sleur
hij boomt als een autist
wil van het bos niets weten
vereenzaamt op een open plek
die door…
- Lyrieken -
netgedicht
4.6 met 21 stemmen
750 want de inhoud hebben de lyrieken
aan een vreemde titel ontleent...
de parallelle vergelijking,
de onuitgedrukte gevoelens ...
beeldspraak is hoe men het dichten bekijkt.…
Wat doe je met mijn gevoel.
hartenkreet
2.4 met 42 stemmen
6.382 Vreemd allemaal.
Rare gevoelens komen los.
Het voelt vervelend maar ook zo lekker met mij als de klos.
Elke keer verlang ik naar meer?
Wat doe je toch met mijn gevoel.
Of snap je niet wat ik bedoel.
Denk wel dat je het snapt.
Maar als ik dat zeg, dan is er waarschijnlijk 1 van ons die ermee kapt.…
onmacht en verder niets
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
688 ik voel me vreemd
een vreemdeling tussen bekende huizen
die uiteen wijken, zo groot zijn als het leven zelf
er is iets veranderd in mij, alsof ik iets verloren heb
een uitgebeend woord of een zware sleutelbos
waarvan de roest ouder is dan de waarheid
overgeleverd aan een lijf zonder beeld
en gebroken bestaansrecht
het is niet goed om te…
Levens loop
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
460 De dag
fluistert licht
zo vreemd
ik heb mijn ogen
in het oude dicht
mensen praten
in verhalen
alles leeft
om terug te gaan
in het grut
die na ons zaten
zie ik spiegels
in mezelf staan
ik gooi een steen
het water rimpelt
in vertraging verder
het leven kabbelt
naar de oevers
van een klein respijt
aan het eind
raak ik alleen…