Alle inzendingen over dode wind

24248 resultaten.

Sorteren op:

Broer

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 705
In de zomer van de laatste rozen zonk jij weg in de tijd loste op in sterrenstof voorgoed als een onaf hoofdstuk in een nog onvoltooid boek.…
mia bemong13 augustus 2021Lees meer >

verliezen in roodwit hun bloem

netgedicht
3.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.011
weer loop ik op het maagdelijk groen de dodenakkers bloeien verliezen in roodwit hun bloem op de uitgestrekte velden ze glooien in de ochtendzon de naam op marmeren stenen gebeiteld is hun laatste woord niemand weet meer van de moord op deze vaderlandse helden in het fluisteren van de wind hoor ik vaag nog de sirenes angst en pijn zijn…

dan verknekelt verstand

netgedicht
3.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.373
breek sterren uit Gods firmament doof koude vuren in bakken cement verhard ze in tijd in het zwart van de gaten zoekt de hemel zich kwijt splijt de maan in haar laatste kwartieren dan is er geen licht om de dood te versieren geel is de schaduw het duister legt af in de kou van het graf dan verknekelt verstand in het botsen van botten…

kaalde me tot op het bot

netgedicht
3.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.418
ik had me opgetuigd met alles wat dit leven gaf een stuk verleden in het graf zo trok ik aan de bel ik was geen del, wist dat je me graag geloofde beloofde me boeketten mooie woorden als ik maar bij je hoorde je raakte aan verdriet waarvan ik niet méér wist dan tranenstromen over wangen zette me in mijn geheim gevangen plukte alles…
wil melker20 februari 2004Lees meer >

Waterkuil

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 464
Vier orgels vertrekken tezamen Ze schrijden met slepende benen manmoedig maar moeizaam Ze hebben de hoeden van hoger gezag op Hun sleepbenen reiken naar achteren, langer en dunner Hun schouders zakken steeds schuiner naar voren Ze vallen, de hoge pijphoeden kruipen vooruit met armen zwaaiend en maaiend door slap wordend zand dat vermoddert…
Zywa29 november 2021Lees meer >

volg het krullen van de lijn

netgedicht
4.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.897
ik zie de golven overslaan hoe donker wordt verzwolgen hoe wit maar steeds blijft gaan ik volg het krullen van de lijn het schuim verdwijnt en laat de diepte zwart verschijnen ik draai en kolk mee het sissen wiegt verleiding ik voel de vrijheid van de zee nog aarzel ik terwijl het water langs me gaat vandaag zich spiegelen laat…
wil melker31 oktober 2003Lees meer >

Begraafplaats

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 532
De begraafplaats Vroeger liep ik daar met een grote boog om heen. Ik had daar niets te zoeken. Maar nu, nu kom ik er elke dag Om mijn overleden zoon Te bezoeken.…
Cees16 juni 2022Lees meer >

voor beide moet ik springen

netgedicht
4.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 993
ik wankel tusen afgrond en ravijn voor beide moet ik springen ik haat het eeuwige onzekerzijn waarheid zal tot keuze dwingen de weg ben ik al kwijt geen handen om te helpen als ik diep in me kijk zie ik slechts lege schelpen gebroken zonder kleur het leven is verdwenen in de stilte van mijn huis voel ik me niet meer thuis ze zwaaien…
wil melker22 september 2003Lees meer >

zijn vingers al ontsloot

netgedicht
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.730
de schreeuw, ze voelden het gevaar in kippevel de angst opkruipend langs de ruggegraat, de hel ze holden naar de kant met ogen groot van moord en brand, de massa zinderde van stilte ze zagen zijn paniek voelden hoe de dood hem langzaam wurgde zijn vingers al ontsloot de witte vlek met leven dook voor de derde maal het water sloot…
wil melker14 augustus 2003Lees meer >

in rood vaak de dood schrijft

netgedicht
4.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.602
ik viel de afgrond voorbij de bodem bood geen houvast meer voor mij ik landde op glas dat gebroken was de scherven rechtop in het gras ze kerfden mijn huid in wanden die gaapten randen verplaatsten tot een open geheel ik vergoot al mijn bloed dat in rood vaak de dood schrijft mijn ziel viel niet mee…
wil melker2 augustus 2003Lees meer >

dat naar vrolijk rook

netgedicht
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.764
daar komt hij aan de anjers in het cellofaan grote stappen en ruim met zijn armen wapperen je hebt hem nooit gekend die grote vent een glimlach van niet weten veel vergeten om zijn mond je wist nooit waar hij stond als je hem nodig had hij koos ook geen partij als jij verloor in het debat hij had iets luchtigs dat naar vrolijk…

de aarde die ze wenste

netgedicht
3.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 2.024
je oogde verte maar je hand was warm naar mij toe je stem was vlak trekken diepten zonder tranen je gezicht zo moe we brachten haar de aarde die ze wenste, huilden voor de laatste keer de merel die we hoorden toen we kwamen floot niet meer…

de tijd trekt kruisen krom

netgedicht
3.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.140
ik breek de takken een voor een weet dat de boom gaat komen het is een droom maar voor de zekerheid heb ik het touw met lussen meegenomen ik zie de graven langs de weg geblakerd door de zon de tijd trekt kruisen krom vergeten zijn de woorden uit het hart ontbonden is het vlees gedachten zijn ontward hang ik de leegte op die…

landen was me zachter voorgelogen

netgedicht
3.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.659
de zon verschraalde takken stalen licht uit ogenblikken dat ik inzicht had ze zouden me de hemel moeten wijzen maar bogen over mij en tunnelden mijn pad ik kon niet verder gaan het dwarsbomen hield aan een angstsprong was de eis ultieme vrijheid als mijn prijs de vlucht bleef spoorloos in de lucht mijn gedachten zijn gevlogen…

koud, de geur van oud

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 883
ik voelde dat je binnenkwam je tochtte door de deur koud, de geur van oud het kraken van de vloer vertelde me je boosheid, onmacht en verval van kracht ik hoorde je in ademhalen hijgen happen naar een beetje lucht vluchten voor erin te blijven ik heb je ogen nooit gezien je blikken joegen angst aan vilden me als ik niet wilde…

het blauw dat gele koren zingt

netgedicht
5.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.033
handen klauwen naar houvast groevenloos voelt steen nog zachter dan de dood in uitzichtloos verglijden het blauw dat gele koren zingt in het glooien van de hellingen verblinkt als stilte in de samenkomst van dalen is wit het graf dat sterven heeft gebaard rust die neerdaalt in de laatste strohalm die als roos geworpen is…

langsrazend staal in plastic lichtgewicht

netgedicht
5.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 711
ze vlogen op verjoegen zicht langsrazend staal in plastic lichtgewicht lichtgeraakt de vleugel haakt en fladdert in een zielloos togen geen bumper is verbogen maar als een coryfee neemt snelheid de gebroken vrijheid mee de vogel vlucht een vleugel weg en op de baan zijn veren zo vergaan…
wil melker9 februari 2003Lees meer >

je aaide bomen langs hun bast

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 958
ik zag je bij de sloot je passen liepen veel te groot het water trok je aaide bomen langs hun bast vroeg om vergeving op de tast het ruisen knikte je ogen dwaalden in het groen zochten reden het te doen de zon verschimde het water week de zon vergolfde in je spiegelbeeld en draaide af, bladeren dwarrelden een graf…
wil melker19 februari 2003Lees meer >

wie deelt het leven met de dood

netgedicht
2.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 989
het mes dat wacht en zonder spreken snijdt de huid tot helften splijt vrouwen zuigen het verboden vocht, stromen dat niet mocht vaten worden afgeklemd stilte is al overstemd door het ruisen van de pompen bloed wordt levend opgedronken machines zijn aan het ontwaken terwijl de patient nog ligt te slapen wie deelt het leven met de dood…
wil melker29 januari 2003Lees meer >

magere hein

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 961
je zeis is botter dan je woord je maait geen oogst omdat je voor de dood al lang verloren bent…
wil melker21 januari 2003Lees meer >

bloeide bloemen voor de dood

netgedicht
3.2 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.316
groeide dwars door muren schopte tegen normen aan wist dat het niet lang zou duren want niemand nam iets van je aan je graaide naar het beetje aandacht dat het leven je nog bood versteende langzaam zonder warmte bloeide bloemen voor de dood…
wil melker14 december 2002Lees meer >

en zacht pulseert de dood

netgedicht
3.0 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.316
druppels kleuren licht, het regent duizend rozen harten scheuren warmrood, en zacht pulseert de dood handen breken in verleden tijd vrijen weer vandaag kom ook morgen want de uren gaan zo traag keer het leven om neem een andere horizon verlaat de dromen ontwaak toch uit de slaap en laat de dag maar komen.…
wil melker10 december 2002Lees meer >

Memento mori

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 670
Na het veertigste levensjaar begint het uitstel We zijn allen hetzelfde lot beschoren Toch leven we als onsterfelijken Maar die ene zoete zalige troost Die wacht ons allen Zijn naam is groot Hij is de grote gelijkmaker Je kan op hem vertrouwen Aan hem toegeven Laat hem zijn werk doen Zie je bewegingsvrijheid ingeperkt Meer en meer Hij…

Stille Tuin

netgedicht
2.9 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.161
de weg naar Tongeren - verblijft de stilte, op deze plek waar goden met de doden bewegen als reizen de grens ver schemert als in een visioen van leven - dat het golfde over water ruiste in de bomen vleerde in duister nissen van dood - ik adem, luister hoe ik niet adem in het netwerk van stenen ruimte waar alle klanken afgeketst…

Zwartgerokte duistervogels

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 232
De wind draagt flarden van ver verleden met zich mee. Je probeert de namen te onthouden, krast ze met een droge tak in de koude aarde, maar de lijst is te lang, de nacht te diep. Het zijn er te veel, de slachtoffers en ze zijn allemaal dood. Alleen de cirkelende vogels blijven schrijven, hun schaduwen vallen geruisloos over het woud.…

Ik wil sterven

netgedicht
3.8 met 28 stemmen aantal keer bekeken 2.026
Ik wil niet dood maar enkel sterven dood is zo definitief dood is enkel om te erven sterven klinkt zo lief Sterven is een zoeter heengaan dood, ik houd er niet van dus waarom de dood verkiezen terwijl ik sterven kan…
Yvonne Gommer28 augustus 2002Lees meer >

Uitweg

netgedicht
1.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 497
Midden in het leven wenkt de dood. De dood wenkt bij het leven! Niemand wil natuurlijk dood. Een nieuwe dood staat niemand naar het leven.…

DOOD, MIJN VRIEND

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 974
Toen de dood mijn vriend werd bedreigde niet de dood maar het leven mij Ik kon geen adem meer krijgen ik kon geen woord meer uitbrengen ik kon niet meer functioneren Niet de dood is de bedreiging maar het leven toen de dood mijn vriend werd!!…
Jean Fermate23 september 2014Lees meer >

winterdeken

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 875
om te duwen temeer daar in de winter het glazen plafond door koude is aangeslagen en dichter boven de dode aarde hangt alles is dan zwaarder te dragen het is dan een winterdeken die over mij hangt…

Het zoetzere roze

netgedicht
2.5 met 35 stemmen aantal keer bekeken 408
jij wist het aardse als geen ander te ontvluchten zonder in verre luchten op te lossen in de wind waar loslaten het welgemeende credo was van alle volgers haakte jij je lusten diep in het willige vlees striemde met de zweep het zoetzere roze dat in vochtig rood dood of de gladiolen wenste met superieure lach bezag jij de taferelen…
wil melker4 januari 2020Lees meer >