6648 resultaten.
Ver weg
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
209 Eenzaamheid ver van de wereld,
Waar jij mijn leven vulde,
De wereld ik graag toefde,
Waar jij niet meer voor mij was.
De schemering viel voor jou te vroeg,
Duister mijn blik op jou ontnam,
Ik zonder jou alleen verder leven moest.
Kon ik de kijker eens weer keren,
De wereld zien als die was,
Kon ik als voorheen weer leven.…
IERLANDS BLIJE ZUCHT
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
248 De stille meren
van het groene eiland
blinken soms op zijn dan weer dof
denken vol verborgen geestdrift
aan volksvertellingen
welke eens om hen heen klonken
in vredige heuveldalen
grazen en drinken schapen
bij een vrolijk kabbelbeekje
terwijl
de grashellingen danken
voor de jonge verhalen
over Tom Poes en heer Bommel
die zij steeds…
Amnesty International
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
526 Plots weet ik weer wat eenzaamheid betekent
en dat er niemand antwoord geeft
op vele vragen.
Ik schreef wat brieven voor Amnesty International,
naar de instanties die we om vrijheid vragen
voor hen die onterecht nu opgesloten zitten.
Weer valt de avond en doet me denken
aan zovelen die al jaren eenzaam zijn.…
Peuk
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
344 Ik steek iets aan
dat eenvoudiger is
om uit te leggen,
waarom mijn handen trillen
zonder iets te vertellen.
De rook weet meer van mij
dan de mensen naast me.
Ze blijft even hangen,
doet alsof ze luistert,
en verdwijnt dan
zonder ruis.
Elke trek
is een klein akkoord
tussen adem en stilte.
Niet om te sterven,
maar om het leven
even…
De reis
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
463 Dat heet gevoel, ik omarm het en hou ervan met heel mijn hart,
Want ooit komt er een einde aan deze eenzame reis.…
Tussen verlangen en oordeel
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
351 Vallend,
altijd maar vallend,
in een put van vooroordelen.
Jagend,
altijd najagend,
geluk dat waard lijkt om te stelen.
Hopend,
altijd maar hopend,
op een vorm van barmhartigheid
die niet vraagt om bewijs.
Verlangend,
altijd maar verlangend,
naar een geest die mild blijft
zonder zichzelf te verliezen.
Verdurend,
altijd maar verdurend…
April
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
357 Gisteren was de lucht voor het eerst schoon.
Geen mist,
geen ruis,
alleen de rauwe uren.
Ik tel de dagen tot april,
wanneer een metalen ring mijn vlees moet markeren:
een bewijs dat ik de oorlog heb overleefd.
Ik ken een plek aan de noordkant,
waar de rozen zwart kleuren in het uur na de zon.
Daar gaan de poorten dicht met een geluid…
Marilyn Monroe
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
416 De droomfabriek likte je voeten,
kocht je per gewicht:
omtrek, klatergouden lokken,
de gespeelde onschuld in je gezicht.
In lange rijen werd heimelijk gezucht,
met inhalige blik je lippen gekust,
de grijpende handen gestrekt
naar een beeld van leuk karton.
Teneinde weer Norma Jane te worden:
Gerimpeld wijf waarin de kanker vrat,
minder…
Bittere fles
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
256 Elke keer dat ik lach, krimp je.
Vreugde is verdacht geworden.
Een scheur in je glas
waar je je vingers aan snijdt.
Bij jou lijkt het altijd feest.
Een doorlopend licht.
Ik sta buiten, zonder uitnodiging,
en leer het ritme van de muziek
aan de trillingen in de muur.
“Deze fles,” zeg je,
Heeft mijn plaats ingenomen.
Want jouw stem heeft…
Het spoor
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
307 De stenen rillen.
Onder mijn voeten jaagt het ijzer
zijn eigen hartslag na.
Licht nadert zonder gezicht.
Ik bal mijn handen
tot ze iets voorstellen.
Nog even, denk ik,
alsof tijd zich laat kneden
door wilskracht.
Met gesloten ogen
zie ik het kind dat ik was,
en het andere
dat ik achterlaat.
Stemmen lossen op
in het geweld van geluid…
Droomloze nachten
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
1.546 Mijn wereld, eenzaam en alleen.
Mijn dromen, leeg zonder jou.
Jou missen verlangt naar wat ik
dichtbij mij weet in de stilte
van de slaap, waarin ik verdrink.
Dagen duren eindeloos door.
De mensenmassa verdampt zonder
hoop op ’n sprankje weerklank,
geen hoop op weerzien, eeuwig vaarwel.…
De vluchteling
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
320 En noemde niet het kille zweet onder zijn jas
En niet het zwarte zuigende moeras
Hij noemde niet de kracht van ‘t koude water
Dat drukte op zijn borst
Het trillen van zijn lijf
en niet zijn honger en zijn dorst
Zijn eenzaamheid
Dat er geen slaapplek was waar hij toen schuilde
En niet de zwarte angst
de metgezel die huilde.…
Bloeiloze bloemen
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
399 Zij blijven allebei eenzaam zonder elkaar
bloeiloze bloemen in de verlaten vallei.
…
Weduwe
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
234 Er is geen grotere eenzaamheid
dan jezelf zo lang vast te houden
tot niets van jou
verder leeft
wanneer jij verdwijnt.…
Alleen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
476 Jezelf in kleur bevrijden en
genieten van de eenzaamheid;
schepen bevaren op papier
de oceanen van het hart.
Gedachten voeden het gemis.
Proberen is begrijpen hoe
de stille schaduw overbleef.…
Dichter van Dienst
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
662 Er is een arme drommel doodgegaan
Zijn drumsticks en zijn drank jat ik
Zo dacht eenzelfde stakker
Want hij wordt nooit meer wakker
Hij krijgt een graf, de mazzelpik
Waarbij een rapper rept van zijn bestaan…
De Ballade der Bedachtzaamheid
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
959 Eenzaamheid minachtend,
Het roemrucht gefluister bedwongen
De grootheid verzachtend
de ballade bedachtzaam gezongen..
Tekenen tot algehele waanzin,
tot het minimum beperkt...
De boventoon komt van binnenin..
Door zijn illusie gesterkt...…
In vriendenkring
poëzie
2.8 met 11 stemmen
3.060 In eenzaamheid ben ik bedroefd en ween.
O arm aards dal, waar 't onbestendige standhoudt.
Het beste is hier: altijd dronken zijn.
--------------------------------------
uit: Omar Khayyam (1929)…
Derde wereldkind.
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
954 Grote trieste kinderogen
kijken de wereld in
ze weerspiegelen de angst
van vergetenheid
de eenzaamheid
knaagt aan hen
net als de honger
verschopt
en verlaten leven zij
laten wij hen niet vergeten.…
zijn
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
1.579 vertel me wie ik ben
en ik zal jou beschrijven
eenzaamheid verdrijven
mond en oren zijn
vertel me wie ik was
en ik zal mij vertonen
vuile was verschonen
hand en voeten zijn
vertel me wat ik word
en ik zal jou geloven
met hart en ziel beloven
altijd hier te zijn…
HERKENNING
gedicht
2.6 met 440 stemmen
190.633 Nu weet ik, wie gij zijt,
de Jongen die ik eenzaam zag te Woudsend en daarna,
nog op dezelfde dag, in een kafee te Heeg.
Ik hoor mijn Moeders stem.
O Dood, die Waarheid zijt: nader tot U.…
Stille traan
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
973 Een stille traan
glijdt uit mijn oog
wanhopig, eenzaam
Een stille traan
biggelt langs mijn wang
vergeten, verdwaald, wanhopig
Een stille traan
drupt in een plas
opgeslokt, herkend…
alleen gelaten
hartenkreet
2.2 met 6 stemmen
1.538 zij eenzaam
alleen gelaten
er is niemand meer
alleen zij met haar lichaam
geen aanraking meer
alleen die van haarzelf
domweg alleen gelaten
de eerste keer
omdat ze er nog niet klaar voor was
nog niet
alleen gelaten
daarachter komt zij nu pas…
Zo
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
784 Waar ik zoek wat
jij laat zwijgen
ben ik eenzaam
in de stilte
die wacht
op jouw
stem
en
echo´s
die alles
wakker maken
wat
onze liefde
met ongeduldige
woorden
nog steeds
belooft…
Achterblijvers
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
1.156 Verlaten wie aan de toekomst dacht
zijn ze eenzaam achtergebleven
en was er niemand
die hen vroeg of ze ooit
iets hebben geweten.…
onbeschreven
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
1.340 haar hart en haar mond
hebben altijd gezwegen
haar ogen daarentegen
spraken de waarheid
keer op keer
verward en gewond
durfde zij zich niet te geven
bleef in liefde onbeschreven
eenzaam in haar strijd
telkens weer…
Ik vind je niet
hartenkreet
4.4 met 10 stemmen
1.475 Ik duik met mijn blik in de jouwe
maar zie de bodem niet
Ik reik naar je met open armen
maar voel je niet
Ik hou van je met alles wat ik ben
maar ben eenzaam
Ik zoek je overal
altijd
voor eeuwig
maar vind je niet en zal je nooit vinden
Zolang jij niet van me houdt.…
ineens
hartenkreet
4.5 met 13 stemmen
1.082 en soms
als dan ineens
die ijzeren band
beklemd
zo onverwacht
mijn hart omsluit
voel ik me
zo geremd
de angst
die ik niet
toe wil staan
niet
in mijn leven wil
ik voel me eenzaam dan
alleen
en soms zo koud
en stil...…
God verlaten
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
889 Koud schijnen
de heldere sterren,
zo eenzaam en alleen.
De kille wind waait
door mijn haar,
mijn vragen onbeantwoord.
Waar zoek ik toch naar?…
Vroeg
netgedicht
3.6 met 16 stemmen
1.305 Ik kijk naar buiten door het zolderraam
Het is nog vroeg in de ochtend
De dauw van de nacht rust nog op het gras
Aan de struik een eenzame braam.
Het is nog zo vroeg
De eerste vogeltjes zijn nog niet wakker
Hier zit ik dan voor het raam
Met een kater van de kroeg.…