2594 resultaten.
Aktion T4 Brander
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
486 snapshots in zwart-wit
witgepleisterde
barakken leken op
Tiroler huisjes
namen dragend als
Gottes Heimat en Schwalbennest
aangeharkte tuintjes
op de achtergrond
dwangarbeiders figuranten
in burgerkleding
aan de horizon
torenden in de verte
twee grauwe grijpers
een witte schoorsteen
stak boven de bomen uit
nazi’s hieven het glas…
Augustus
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
592 nu
Van zomer die zich niet gewonnen geeft
Van sloomheid waarmee de uren
Schuiven naar vroege schemering
Dagen
Waarin een zwijgen besloten ligt
Om wat daarna
Maar nu nog niet
Dit zijn avonden
Van late stemmen
En ergens de echo van een lach
Avonden
Als een tableau vivant
De droesem in een een fles wijn
De lethargie
Van een vergeten glas…
LEUNINGSTOEL EN POEF
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
581 Op slot Bommelstein
is het aangenaam bekomen
na wilde belevenissen
heer Bommel en Tom Poes
rusten beiden in de
huiselijk ingerichte zaal
de zware Olivier
leunt behaaglijk
in een grote zetel
met gerieflijke steun
zijn jonge vriend
zit tegenover hem
op een stevig zitkussen
het geheven glas wijn
weerspiegelt zacht maanlicht
laat roerig…
de wijn was zuurder dan
netgedicht
2.9 met 108 stemmen
20.681 koude nachten zetten
zwaar bevochten sappen
niet in suikers om
groene bladeren tierden
weinig zomer, het scherpe
vocht ontwaakte zelfs de dromer
maar in de
nasmaak proefde je
de strijd der elementen
het donkerrood karakter
voelde temperamentvol
door de pittige fermenten
het is de wijn die hete
dorsten lest, le Lanquedoc
in glas…
als de middag trager wordt
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.467 de straat bezaaid
met stukjes feest
de zwaarste klappen
zijn weer rood geweest
uitgestorven drukte slaapt
zijn roes achter gordijnen
ze zullen pas verschijnen
als de middag trager wordt
ze vierden het vooruitzicht
en keken dieper in het glas
dan ooit te voren, zo hebben
ze vannacht de tijd bevroren
omdat ze bang zijn voor
vandaag…
Verheug!
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
595 "
De avond is geen ongemak,
mijn lieve gunsteling
kom hier dat ik u kus in 't glas
à tout-à-l'heure, de haute en bas!…
Spiegelende vlakken
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
481 ik had
mijn handen
tot vuisten
gebald maar
vergat het glas
waar ik mee werkte
pas toen splinters
mijn vingers
rood kleurden
waarschuwden
helscherpe pijnen
mij ongenadig
de rode waas
in mijn hoofd
trok op en weer
bij zinnen depte
ik het bloed van
sneden in mijn huid
het kunstwerk
was verdwenen
in het rood van
geleden pijn…
Het Bufferen van de Hemel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
418 Je zegt “misschien” in een spraakbericht van glas,
terwijl de maan zich laadt aan een kabeltje
dat kronkelt als een navelstreng naar nergens.
Mijn vingers vegen pixels van je wang—
de lucht hapert. Zelfs de sterren
staren nu als laadicoontjes in een zwarte browser.…
binnenval
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
400 ik schilderde zachtjes een appel rond
maar hij keek op, hij had een mond
een lichaam viel in nat papier
verdween in kleur, bleef niet bij hier
een stem achter glas zei:
verdriet is traag, maar nooit voorbij
ik voelde hoe het adem nam
als stilte die van buiten kwam
een hoed dreef traag, een deur erin
ik deed hem open, stapte in…
het huis waarin ik ben
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
398 ik zie de zwaluwen zwoegen
over de lage daken
gewichtig blauw van de hemel
donkert haar verknipte woorden
verpakt als mijn witte zinnen
‘is het goud waard als zijn gasten
is het glas groot als zijn woorden’
gezet op de muur waar zij het wilde
ik hoor een mug
zuchtend haar ding doen
zij denkt niet aan gisteren
zoals ik niet aan…
schrijverslast
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
390 Andersom
laat hij de stad achter zich;
op weg,
waar hij ooit Achterberg las,
eenzaamheid diepte bracht
in zijn glas,
waar Marsman hem liet kijken,
naar de slapende vrouw,
de overtocht.
Sombergroot en grauw
waagt hij nu de bascule
van Ter Balkt;
zijn leven heeft macht
aan de sorteermachine gegeven.…
Een flits van zin
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
265 Ik... ik ben... maar wie is die ik die spreekt,
wanneer het woord, als glas, op de stilte breekt?
Hoe kan een bronwater zijn eigen dorst begrijpen?
En moeten wij... om te zijn... eerst volledig rijpen
totdat de dood ons plukt? Of is het sterven
slechts het laatste stukje... van het... waarop de vraag... eindelijk... is wordt?…
De richting die ik was
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
160 Papa is geen totem, een half gevuld glas,
de rook die uit een oude schoorsteen grapt;
het is iets moois en wat je vaak behapt,
het is de dag toen je niet eenzaam was.
Geen onherbergzaam pad, een foutief woord,
de opstellen waarin jij je totaal gaf;
de verandering ben ik, de geëiste straf,
het vonnis dat je onlangs hebt gehoord.…
Maar in de kroeg...
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.890 Zodat al die vrienden wat triest, naar behoren,
naar huis gaan en kijken naar hun liefste of vrouw
en zo graag geloven dat haar beeld jou kan raken
terwijl ze best weten dat zij niet de helft
zo prachtvol kan zijn als ik jou steeds kan maken
want in mijn café ben jij het bijzonderst
begin ik warempel te houden van jou
terwijl ik mijn glas leeg…
Blauw dromen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
566 mijn zicht is van buiten uit gekaderd
in zes vlakken glas
derhalve zie ik haar als afgebakend
echter haar uitstraling suggereert
over houten drempels heen een schoonheid
die in haar verschijning mijn droom benadert
daarin dansen wij rond de tafel
die ons een vage ruimte toebedeelt
zij schrijdt in geur "de parfum roze"
bijna op tastbare…
Kerstglans
netgedicht
3.2 met 242 stemmen
55.662 zie glazen bellen
in felle kleuren
met glitter glans
en verse geuren
tussen dennen dans
wat katoen gepluis
het sneeuwt er thuis
een kinderwens
in flinterdun glas
flits, fliksem
flonker lichten
aan en uit pinken
in de donkerste nacht
als de nachtwacht
galmt met glazen
dronken stemmen
't papier geritsel
met scheuren frutsel
en flits…
Verlaine sterft
poëzie
3.3 met 50 stemmen
23.602 Een oud man weet zich alleen,
geen hand die de zijne vindt;
zelfs niet eens de goede troost
van een enkel glas absinth.
De muren zijn verveloos
in het armzalige vertrek,
waar ik, denkt Paul Verlaine,
alleen, als een hond verrek.…
Nootdorp
netgedicht
3.7 met 13 stemmen
1.456 oude draverij
er rijdt een stalen monster door de wei
met schreeuwerige teksten op de flanken
we moeten nu een nieuwe geest bedanken
hij zorgde voor het keren van het tij
een laatste weidevogel krijst vaarwel
de meidoorn is een stille dood gestorven
de traagheid heeft het veld geruimd voor 'snel'
de polders zijn gevuld met staal en glas…
Verlangen
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
1.941 Mijn lief,
ik hoorde weer je stem vandaag,
zo zachtjes in de wind
een gefluister van zo ver
en breekbaar als glas.
Mijn lief,
ik rook jouw geur weer vandaag,
jouw adem droeg me mee
een zweem van zacht verlangen
hing even om me heen.…
Scherp zand
hartenkreet
2.4 met 5 stemmen
1.677 Kinderhandjes spelen in het zand
graven vrolijk - en duidelijk in hun sas
tussen lollystokjes, lege zonnebrand,
kroonkurken, pleisters en vooral veel glas.
Scherpe herinneringen in groen en wit
aan de vorige bezoekers van de kustlijn.
Badgasten met hersens van een kersenpit
die voetjes blootstellen aan transparante pijn.…
PASAR IN DEN HAAG
hartenkreet
2.6 met 5 stemmen
1.578 ’s, priesteressen
Wierook, batikstoffen, goud
Kruiden, sambals, jong en oud
Ieder kan zijn dorst hier lessen
Heimwee, kooplust, droge kelen
Handelsgeest, voor elk wat wils
Cocosmelk, wijn, water, pils
Ogen staan zowat op stelen
Want Javaanse schoonheid danst
Trommelt, glimlacht en behaagt
En van Dort signeert muziek
Achter donker glas…
GEBOORTEDORP
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.008 begrip geboortedorp is meer
dan geografische aanduiding
een tijdsbeeld abstract album
met foto’s geluiden die ik opving
een krakend bed diggelend glas
knappend illegaal brandend vuur
buurman driftig geheven vinger
stilte op trompet verbogen stuur
van gemoffelde fiets met blokken
rond pedalen schoensmeerdoosje
met helft van knijper en weckring…
Gooische Vrouwen
hartenkreet
3.0 met 17 stemmen
3.973 We shoppen bij La Rosso
kopen fashion van Saint-Laurent
borrelen in de bodega
dineren in 't restaurant
van maître Jean Lugard
truffels met gesauteerde canard
en nemen nog een glas.
Rijden in 'n zilvergrijze cabrio
showend door het dorp
om later op de avond
gast te zijn
bij Barend en van Dorp,
zo gaat dat op de gooise matras.…
smokkelroutes
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
12 geesten
door
vrij
hoog spel te spelen
maar
baldadig én verdwaasd
net
als regenbuien
te breken
echter is
dat
niet wat ik zie
de wereld verschuilt
haar verdrietig gezicht
door
dit
raam nat te maken
welk
reflecteert als spiegel
daar
haar comfortzone
te borgen
mijn ogen dwalen
langs golvende druppels
om
dit
glas…
rilbeest
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
562 hij woont in mijn kamer
kleeft al een tijdje
aan de muur lijkt hij
een wolkje in mijn bestaan
op talloze pootjes
kruipt hij tussen koude kleren
met het vege lijf
of kriebelt langs mijn rug
ondraaglijk lijden wij
sinds ik hem stolpte onder glas
na een paar uur
geklaard en opgelucht
haalt hij eigenlijk adem?…
Zoete lieve Vrouwe van Den Bosch
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
927 stadse
kaden worden gebouwd
eeuwenlang kaarslicht
beschijnt het beeld
van de kleine madonna
de koningin van troost
voor het menselijk drama
alle zorg en leed
worden ongezien beschreven,
in stilte uitgesproken
ontvangen is haar antwoord
het zwijgend medeleven
in haar gestalte verwoord
in deze koude kapel
met ramen van glas…
Dat gevoel
hartenkreet
3.8 met 9 stemmen
2.273 stond ik daar met een glas spa
m'n vrienden stomdronken
proostende glazen klonken
aangezicht van een vaag verleden
je lacht en bent beschonken
dat gevoel,
dat was jij…
Geschoten goudplevier
netgedicht
2.1 met 7 stemmen
820 Een mysterie fluistert door de duinen
op wiekslag en verpakt in glinsterend zand
over kale rotsen, langs weelderige tuinen
vast gestuurd door een onzichtbare hand
Dromerig glijdend door de lage delta
verlaat de vlucht de zware wolken
aangezogen door zee en laaglandflora
komt de plevier de pier bevolken
Het gepolijste glas op een verlaten…
Gebrand in het vat
netgedicht
5.0 met 26 stemmen
554 jij kende
de hitte van
de vlam die
het glas kleurde
alsof die zo van
binnenuit kwam
juist
natuurlijke
overgangen moesten
als geheel in een
puntgave herinnering
blijven hangen
mooi afgerond
in het zilveren grijs
van het uiterst
neutrale lood dat
gedegen tegenspel
bood aan het weer
in jouw hart
vlamden de sferen
van gebeden…
Met weigerende keel
netgedicht
4.9 met 7 stemmen
774 En als mijn stem al eens hees wordt,
is het door toedoen van felle woorden,
die razen als een trein door een tunnel
en me achterlaten
met een strottenhoofd van gebroken glas.
Dan blijft me enkel de spiegel
van de droomwereld, waar ik instap
met knieën van broos papier.
Want mijn stem moet voor jou
wel smaken als repen dode huid.…