Een flits van zin

De klok... die tikt niet, zij verslindt.
En wat ik dacht te zijn, begint
te rimpelen in de stroom van het misschien
Is dit de wereld? Of slechts het zien
van wat ik... wat ik... wil geloven?
Want als de rede dooft, wat blijft er boven?
Ben ik de denker? Of het ding dat wordt gedacht?
Een flits van zin... in een zee van nacht.
Ik... ik ben... maar wie is die ik die spreekt,
wanneer het woord, als glas, op de stilte breekt?
Hoe kan een bronwater zijn eigen dorst begrijpen?
En moeten wij... om te zijn... eerst volledig rijpen
totdat de dood ons plukt? Of is het sterven
slechts het laatste stukje... van het... waarop de vraag... eindelijk... is wordt?

tijd

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Er is nog niet op deze inzending gestemd. 20