1811 resultaten.
Een wereld in kleur
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
462 een andere kleur
kan het donker
dat zo somber is
veranderen in licht
zwart verandert
in het stralende rood
van een roos
mooi als een gedicht
grijs wordt
het blauw van de lucht
met kleine schapenwolkjes
op een warme zomerdag
zonnegeel en oranje
heerlijk op het strand
waar je in de verte
de kabbelende zee zag
grasgroen zijn de…
VOOR DE POORTEN VAN DE HEMEL!
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
2.097 Was ik vooral grijs, was ik te grauw?
Was ik een nare kwast, een waardeloos penceel?
Heb ik het palet aan levenskleuren overgeslagen?
Was ik een te stil leven of juist een te uitbundig?
Was ik een schilderij, een portret?
Een aangenaam of onaangenaam portret?…
De vonk van inspiratie
netgedicht
1.7 met 6 stemmen
486 En weleens, wanneer de wereld grijs en
moe lijkt, wanneer woorden zich verschuilen in de mist,
dan is inspiratie geen storm, maar een zachte bries die je hoofd optilt
en je ogen opent; een ongekende fluistering die je herinnert aan wat je altijd al wist.…
Op hoop van zegen
netgedicht
1.6 met 12 stemmen
463 Zilte golven gaan
wortels drijven op de wind
hoop vaart naar morgen
De kade kromp tot
een dunne streep grijs, terwijl het hout
onder hun voeten zuchtte. Ze droegen geen koffers,
enkel de zwaarte van een land dat hen niet langer kon voeden.
De oceaan is een bijbel
vol blanco bladzijden, waarin de wind
met ruwe letters schrijft.…
Wachten op de rimpel
netgedicht
1.8 met 11 stemmen
465 Stille reiger staat
beeldhouwwerk in grijs en blauw
wacht op de rimpel
De wereld stroomt in hem
binnen als zachte prikkels, gekleurd door
zonlicht op de rimpels van de sloot. Hij staat stil en
laat de ruis langzaam zakken, tot het water weer zijn bodem toont.…
De mist die mij draagt
netgedicht
1.6 met 14 stemmen
423 Uit schoorstenen stijgt een trage
warmte op, een stroom die zich zonder
haast mengt met het grijs. In het samenvallen van
ochtendlucht en rook wordt zelfs het gewone even ongewoon licht.
De dunne nevel houdt de wijde
wereld op armlengte, maar laat toch genoeg
door om verder te gaan.…
Pinkfloydiaans
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
110 Denkend aan vijf maal vijf
honderd poëmen
zie ik sedert niet eens
vijftien maanden geleden
pioniers erudiet
van de tongriem gesneden
onvermoeibaar olympische
hoogten betreden
het luchtruim verkennend
al strooiend met namen
van de ouden die voorgingen
uit een grijs en vervlogen
eeuwenoud verleden
in sturm und drang
het forum…
Nieuwe weg
poëzie
4.1 met 16 stemmen
4.937 .-
Grijs was de gestorven straat,
Waar stierf ons vriendschap, midden mist;
Maar zijn afscheidstap klonk laat
Nog in mijn hart, zo'n klare klank.
Heel fris was het in mij, wijl wij beiden
Beter elkaar begrepen dan in dwaze illuzietijden.…
confrontatie
hartenkreet
4.0 met 14 stemmen
2.352 In een stralend grijs gebied,
overlapt werkelijkheid fantasie.
In een centrifuge om haar middelpunt,
kijk ik verschrikt naar de zon.
Misselijkheid en ademnood,
ik houd het voor gezien.
Het tempo stijgt,
ook de zon verdwijnt.
Haar oogleden zakken,
als wolken voor de zon.
Haar euforische krachten,
tillen me troostend van de grond.…
11 september 2001
hartenkreet
3.4 met 9 stemmen
1.019 het vuur brandde
en bouwstenen werden puinstenen
en blauw werd grijs
en wandelen werd wegrennen
en onaantastbaarheid werd onmacht
en helpen werd heengaan
en mijn vertrouwen werd onzekerheid
ze stapelden de stenen
het blauw kwam weer bloot
het rennen remde af
de onmacht keerde om
de omgekomenen kwamen onderaards
het vuur was uit…
het derde kind
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
1.502 ze is de tachtig ruim gepasseerd,
en nu toch wit en broos geworden,
de moeder van vijf kinderen,
geboren uit een vorige eeuw
van sterke, onafhankelijke vrouwen,
ze tennist, zwemt en fietst
en ontbijt alleen, iedere morgen
hij zou nu bijna negentig zijn,
is slechts grijs en broos geworden,
de vader van vijf kinderen,
deze man uit een vroeger…
Stilte
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
1.137 Ik wil de stilte zien
en schiet een mooie plaat
met groen, grijs en witten
zie ‘k niet waar stilte staat.
Ik wil de stilte ruiken
en zoek een stinkend spoor
bij walging, mufheid en odeur
dringt stilte niet tot me door
mijn tong…
mijn oor…
mijn vinger…
mijn oog…
mijn neus…
wijst mij de weg.…
Herfst
hartenkreet
3.6 met 9 stemmen
1.854 Het is grauw en grijs.
Regen druppels tikken zachtjes tegen de ruit.
Het is Doodse stilte, ik zie van alles leven maar zonder geluid.
Ik zie je wel praten maar je woorden zijn alleen maar geruis,
Gemengde gevoelens gaan door mijn lichaam heen.
Mijn ogen zijn gesloten, vandaag ben ik niet up to date.…
Sinaasappel
gedicht
3.5 met 26 stemmen
6.653 kleine bochten
kleine stappen
Rennen/ik heb gerend
hijgend de vuisten gebald
in de zakken van mijn parka
nooit ben ik ontkomen aan de kou
Van een sinaasappel
op de markt gekocht
(Albert Cuyp - de naam van een schilder)
heb ik mijn troost/mijn trots gemaakt
Opboksend tegen de grauwe wind
heb ik mijn sinaasappel geheven
tegen het grijs…
ZOMERONWEER
netgedicht
4.3 met 15 stemmen
526 Fel en grijs, met scherpe gouden randen,
trekken wolken langs het loden uitspansel,
en de kleine, dappere gespikkelde lijster
- sommigen noemen deze vogel de regenroeper -
is hoog opgeklommen naar de zwiepende top
van een zilvergrijze, jonge berk,
dit zwerk is nu vol en zwaar, zo vochtig,
zo warm en broeierig, vol onbekende erotiek,
intens…
Kinderen van Amstetten
netgedicht
2.1 met 7 stemmen
839 Wat is normaal…ooit in een grijs
verleden heeft ze het geweten.
Ze hoort het meisje huilen…Ze voelt
álles en niets voor dit kind
Ze is haar moeder en tegelijk haar zus
Haar vader, tegelijk haar opa
Hoe moeten ze verder leven? Ze vraagt
het zonder woorden aan de vrouw
in de spiegel.…
Mijn vaders oorlogsdagboeken
netgedicht
3.8 met 20 stemmen
1.184 Ik lees, je bent alleen weggegaan,
niet op eigen wil noch kracht,
ver bij het vaderland vandaan,
door grijs/zwart opgebracht.
Ik lees, dat je moe en hulpeloos bent
een haas door niemand gered,
Rogier, Fransoos als celgenoot kent,
wat echt converseren belet.…
Wolkenlucht
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
629 Er is volgens mij geen land waarin het blauw zo blauw
en dan de wolken met een paar druppels roze erin en de
onderste laag grijs, ja, zo majestueus en ongeorganiseerd,
maar toch lijkt het haast met een plan.…
Kindsheid
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
689 over ga slaan
ritme en regelmaat niet meer weet
Wil jij mijn dierbare herinnering zijn
wanneer ik ga graven in vergeten verdriet
m’n handen plotseling weer ga vouwen
en huilend roep “ik weet het niet”
Wil jij de zon en de maan zijn
wanneer ik een regenboog aanwijs
het zwart en wit in mijn gedachten zijn
al praat ik wartaal, schimmig grijs…
Zoek mij niet op
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
862 alleen kunnen geven wat niet van henzelf is
Zoek mij niet op
Want ik wil jou niet kwetsen met het fatsoen van gewone mensen
Zoek mij niet op
Want ik spreek een taal zonder betekenis
Zolang ik nog de rol van bedelprins speel
Zoek mij niet op
Straf me als ik beleefde woorden spreek die van jou een monster maken
Zoek mij niet op
Want ik maak grijs…
Verlatenheid in het uitvaartcentrum
hartenkreet
2.2 met 5 stemmen
677 En weer een rouwkaart
in de grijs gerande envelop
Sneetjes in mijn vingers
van het snijdende papier.
Elke kaart een sneetje in mijn ziel.
Mijn maatje, waar ben je?
Ik voel je steun
maar om me heen
staan alleen lege stoelen.…
Circulaire cyclus
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
470 Dan... pok, beweging, pokkepok, geroer;
het grijs vermengt zich met tintelende tinten
en contouren blijven nog onbestemd.
Een paar... parabolide? Hij vergroeit en
vervloeit al, op zoek naar nieuwigheden,
terwijl violen vliegend water scheppen.…
Oude mensen op zondag
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
476 ; voor al wat
grijs is met enige
spijt.
Oma, een plakboek
vol herinneringen.
Oma, van de oude
mensen en de dingen
die voorbij gingen.
Oma op zondag.
Wie heeft er nog
tijd?; voor haar
die vertellen kan
vol nostalgie zonder
spijt.
Opa, een levensverhaal
vol zegeningen.…
Gure dag
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
628 vroege duisternis in deze dagen
de wind is guur, de dag maar kort
nog even voor het weer
kerstmis wordt
weersvoorspelling voorspelde geen paradijs
regenen, stormen vandaag en morgen
overal om mij vluchtig wolkenspel
versieren de dag met enkel grijs
guur schraalt de wind
donkere dagen worden volop verlicht
de lichtjes krijgen met kerst…
ALS DE WINTER KOMT
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
789 Meer dan een halve eeuw bij elkaar
en steeds inniger verbonden
met grijs en kaal geworden haar
in hun zwakte, ziekte en zorgen
zo werden zij hoogbejaard
man en vrouw de handen verstrengeld
‘s winters heel dicht bij de haard
hun dagen eenzaam in deuren vergrendeld
d’ ogen ver weggezonken
brillen en sleutels vaak zoek
toch bleef een geborgen…
de aardse hemel
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
559 natuur de eigen gang
in 't verlengde van mijn karakter
ik voel me daarin thuis
nimmer gewetensbezwaren dienaangaande gekend
enfin, thans verspreidt een lichte douche mijn landgoed
die een beschermende laag legt op mijn ziel
het is als kijken zonder brillenglazen
alles oogt mooier, soms mysterieus, soms een innerlijke gloed
doorheen het grijs…
Wanneer herfst ademt
hartenkreet
1.3 met 6 stemmen
495 Een vogel cirkelt laag boven
het grijs dat tussen de stammen hangt, zijn
vleugels snijden door de stilte als een aarzelend gebaar, en
ik voel hoe de wind mijn gedachten ordenend meevoert in zijn koele stroom.…
De warme stem van een winterkoning
netgedicht
2.5 met 15 stemmen
514 Klein bolletje dons
zingt vanuit de kale tak
koning van de kou
De wereld is een vlijmscherp
canvas van wit en grijs, waar elk geluid als
glas tegen mijn slapen tikt. Ik zoek de stilte in de diepe
plooien van de vorst, terwijl de koude lucht mijn zintuigen zachtjes sust.…
Prijs
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
319 Grijs.
Wind langs mijn gezicht.
Mensen stappen uit.
Mensen stappen in.
Ik blijf even staan
met mijn tas in mijn hand.
Wanneer de deuren sluiten
sta ik weer
op precies dezelfde plek.…
van zwanen en van wilgen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
253 door de diepe rivierkuilen gaat
groen is het woud in zijn knoestige vuist
het sap dat omhoog door de twijgen stijgt
terwijl het lied van de wind in de bladeren ruist
en de stroom het geduld van de aarde vertaalt
ze drijven als zeilen van sneeuw en van ijs
getuigen van blinde geboorte en wit geweld
de rivier heft haar stem in een prevelend grijs…