van zwanen en van wilgen

het licht sterft langzaam in de wilg
waar het water de wortels met zilver beslaat
de zwaan is een koning van marmer en trots
die traag door de diepe rivierkuilen gaat

groen is het woud in zijn knoestige vuist
het sap dat omhoog door de twijgen stijgt
terwijl het lied van de wind in de bladeren ruist
en de stroom het geduld van de aarde vertaalt

ze drijven als zeilen van sneeuw en van ijs
getuigen van blinde geboorte en wit geweld
de rivier heft haar stem in een prevelend grijs
waarin elke golf de getijden telt

ga niet zachtmoedig die duisternis in
waar de wortels de koude diepte omarmen
de zwaan vaart rechtop naar een nieuw begin
om de winterse stroom te verwarmen

dus zing in je vlucht door het brekende riet
als een vlam op het water een witte orkaan
zelfs als het woud al zijn bladeren verliet
tegen het doven van de laaiende zwaan

zwaan wilgen

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Er is nog niet op deze inzending gestemd. 20