6780 resultaten.
strandjutten
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
1.138 strandbezoek op blote voeten
mosselklank in inmaakglas
knerpend
krakend
vrolijk lachend
zeester nog in zeewiergras
kalkmuziek bij ‘t langzaam lopen
zoutwindspel door waterplas
blinkend
blanke
wakkere ogen
zoekend waar de golf eerst was
hartgevormde schelpenhuizen
zorgzaam uit het zand gezeefd
mosselen
knarsen
vele jaren
splinterfijn…
Opa
hartenkreet
4.2 met 25 stemmen
611 Tranen zo veel van ons allen
Je heb ons nooit laten vallen
Het was jouw tijd, jij moest gaan
Heb veel goede herinneringen
Daar denk ik dan aan
Opa, bedankt voor alles…
Voor Alice
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
1.011 Voor Alice
Daar is geen weten van het hart
Geen kalme hand voor ruig gemoed.
Dichtsels van lief en stille smart
Doen elke aard, oneindig goed.
Uw pen vol zoete melancholie, schreef
woorden voor verdwaald gemoed.
Die verzen zijn voor ons de olie
Welk ons gevoel weer branden doet.
't Is goed uw woorden wat te lezen
Nog even voor het…
Emma
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
1.089 Het oog van de wereld, koud blauw
kijkt mij aan. Dood en angst.
Auschwitz Birkenau, 1943.
Beelden uit een zwart verleden.
Historie? Nooit meer vergeten.
Haar hoofdje rust licht op mijn schouder.
Een duimpje in haar mond, zij slaapt.
Slaap der schuldeloozen.
Emma, vier jaar, Joods, tere schoonheid.
Ontroerd kus ik haar voorhoofd.
juli 1993…
De veiligheid van het verleden
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
942 Kristallen bollen voor de toekomst
Voorzien ons van een grote angst
Ook al zie je liefde en genot
Wie zegt dat het later echt zo wordt
Geef mij maar een plakboek
Met dingen van vroeger
Herinneringen zoet of wrang
Waar je niks meer aan veranderen kan…
Groet
gedicht
2.4 met 92 stemmen
27.466 Ik herinner me de plankenvloer
die kraakte, de eksters in de tuin
de ijsbloemen op het slaapkamerraam
dat je zei, in een vorig leven
was ik een aquarel, nee een witregel
dat het bizongras in de fles
zweefde als een zeepaardje
dat ik na het tellen tot honderd
ging zoeken, de laatste tree
miste in het donkere trappenhuis
dat de telefoonkaart…
de dood
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
2.070 de steen met je naam erop is verweerd,
maar het gras op je graf is groen en ongemaaid.
de bloemen zijn verleden tijd,
niemand die zich erom bekommerd.
ik zie je nog een biertje drinken,
als een ets op mijn netvlies
en die glimlach als een vrouw je aankeek.
maar nu waait een koude wind langs mijn rug,
als ik je naam zie.
het zit onder het…
Weerzien met weleer
netgedicht
4.8 met 9 stemmen
571 daar zat hij dan verblijd
in een koele rotanstoel
nam tevreden teugen
van een goede Franse wijn
te midden van Cohiba-wolken
zo moest het leven zijn
hij tapte met zijn voet het ritme
van bravoure en jongensmoed
dat hem terugbracht in gedachten
bij de lieve wijze mannen
die hem zeker maakten
en zag zijn pa en opa weer
in een roes zo…
Souvenir
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
637 Keer me, draag me binnenstebuiten
slik, zoals ik ze allemaal heb geslikt
en breng de wijn mee
om ons te verdrinken
ik wil
zie mij
op blote voeten dansen
in mijn eigen gewaand portret en
over de kasseien van Place du Terte
tot aan de Sacré-Coeur
God heeft een grote mond
het uitzicht is de grootste leugen
en niemand stopt de regen…
Vol winteravondschem'ring ligt de laan
poëzie
4.0 met 10 stemmen
2.124 Vol winteravondschem'ring ligt de laan,
Een buis, de wand hier, ginds grijswit als krijt;
De tram, een blok van gelig schijnsel, rijdt
Tussen twee lichtrechthoeken af en aan;
Soms knapt, verwaaiend links, rechts van de baan,
Een bouquet van meteoren los en smijt
Blauwgroene sterren door de donkerheid,
Waarin plots'ling zilv'rige sprookjes…
Flarden uit mijn jeugd
netgedicht
3.5 met 17 stemmen
5.664 In een portiek van vroeger
op het Europaplein
blijkt alles nu
er zo vroeg,
oud te
zijn
Maar
op één
bij drie hoog
achter de bel
staat nu Van de Laar
in sier met krul en bogen
Herkenbaar, het gordijn blauw,
de bruin gelakte deur
en uit de bus
het touwtje
ook de
geur
Jij
en ik
we speelden
met tijd en jeugd
in huizen op een…
Winterslaap.
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.040 In het duister
verandert eb in vloed,
ontstaat een stromende rivier
bestaande uit zoute tranen
In gedachten
verdwaal ik door mijn web
gesponnen met de
striemen van mijn hart
Pijnlijke herinneringen
ontwaken uit hun winterslaap.…
je weet het later pas
netgedicht
2.8 met 10 stemmen
1.035 Pas als de zon onder gaat
begint er iets te leven
armpjes en beentjes gaan
toch is dat slechts voor even
de maan en sterren lijken lief
maar het zoeklicht is wel hard
want het heeft je zo gepakt
ongewassen, en je haartjes verward
fluisterend krijs je om eten
dat wat je wilt en er niet is
angst in alle ogen die je ziet
je weet niet, maar…
‘Afscheid in Auschwitz’
gedicht
4.5 met 87 stemmen
18.669 Eenzaam staart een vrouw
Naar het rimpelloos water
Van een plas in het veld
Vocht vult ook haar ogen
Waarachter herinneringen
Zich geleidelijk opdringen
Het verleden rust als as
Op de vruchtenloze bodem,
Haar hemel blijft zwart
Als de rook van toen
En haar tweede afscheid
Fluistert lieve woorden:
“Dag moedertje…”…
ik zie het steels bewegen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
1.482 ik zie wat vage vormen
bouwsels zonder naam
een hand wenkt me te komen
wijst me waar te gaan
ik loop de jaren terug
de stenen zijn versleten
het pad ben ik vergeten
voel ogen in mijn rug
muren zijn gebroken
kleuren zijn verfletst
zacht fluisteren de spoken
die mijn jeugd hebben verpest
slinkse blikken, het steels
bewegen om me heen…
Het afscheid voorbij
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
2.145 Als de nacht zuchtzacht uit de aarde komt
donkere leegte opstijgt uit koude klei
het gezang mijner kind'ren verstomd
denk dan nog eens aan mij
Als de lente in jouw lichaam herleeft
als vlijtige liesjes op een rij
die jij gezwind en dartel water geeft
denk dan nog eens aan mij
Als de open haard gezelligheid dicteert
het warme 'ons'-gevoel…
Verlangen naar vervlogen tijden
hartenkreet
2.3 met 6 stemmen
1.399 Flarden, herinneringen doen pijn
deze winter zal anders zijn.
Waarom zal ik het mijden,
dit stil verlangen naar vervlogen tijden ?
Jij zult me
geen liefde meer schenken,
misschien zul je vanavond
nog even aan me denken.…
Dozen
gedicht
3.2 met 68 stemmen
29.864 Omdat je in de oorlog altijd hoorde
van voor de oorlog, hoe argeloos
ze waren, ben ik nu heel voorzichtig.
Gooi ik iets weg, bijvoorbeeld
een kartonnen doos, dan hoop ik
dat die doos mij nooit meer zal
heroveren in de vorm van zelfverwijt;
weet je nog wel, hoe zorgeloos,
we gooiden gewoon dozen weg!
Als we er één hadden bewaard,
één hadden…
want
gedicht
3.2 met 28 stemmen
24.106 ook van wie je het niet
meer ziet, het nooit meer
zult weten hoe het was,
uit de resten van plooien
en rondingen, het skelet
van polsen en enkels, dons
en slijmvliezen, woorden
en zwijgen, uit alles wat
er over is, het gewone,
blijft alleen de vreemde
zekerheid van dat meisje
dat er niet meer is.
----------------------------------…
Op de hoek
hartenkreet
2.9 met 8 stemmen
1.258 Kou kruipt langs mijn mouw omhoog
En grijpt me bij mijn nek
Versteend sta ‘k in mijn jas op straat
De tegels, de stoep, het hek
Hier was het, waar hij mij greep
Hij hield mij in zijn macht
De kilte, angst, mijn hart
Mijn lippen, witte streep
Ik was zo klein, begreep het niet
Ik hield mijn adem in
Zijn jas was vies, zijn handen hard
‘k…
Van deze plaats af kan ik alles horen
gedicht
3.6 met 71 stemmen
30.755 Van deze plaats af kan ik alles horen.
Ik hoor de tafel kraken onder het gewicht van borden.
Ik hoor dat er kinderen worden geboren.
Steeds hoor ik kinderen geboren worden.
De kamer vult zich met geluid.
Ik hoor het roesten van het slot.
Ik hoor het rotten van het fruit.
Steeds hoor ik hoe het fruit verrot.
Ik kan alleen maar luisteren en…
Terugblik
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
1.214 Zo veel als de bomen en hun begroeide takken
mij wisten te vertellen van deze waarheid;
zoals de parelmoer blaadjes in de groeiende
april donkerte lichtroze kleurden, zo spraken
zwijgende tekens van de eerlijke seizoenen
die hun enthousiaste lach even lieten zien
in de middens van hun bloei, toch
vers blijvend in de warmte der herinnering…
Sonnet
gedicht
3.4 met 101 stemmen
78.084 Soms loop ik 's nachts naar het Victorieplein,
Als kind heb ik daar namelijk gewoond.
Aan vader hand zijn zoon te zijn,
Op moeders schoot te zijn beloond
Om niet. Om niet is het, dat ik hier ga,
De vrieskou in mijn jas laat dringen,
Alsof de tijd zich ooit zou laten dwingen,
Terwijl ik roerloos in de deurpost sta
Om thuis te komen. En zo…
een zaterdag voor moederdag
hartenkreet
4.1 met 29 stemmen
5.799 hand
het samen onderweg beleven
of dwalend door herinnerland
alweer zo lang of kort geleden
voelt zo eenzaam, mijlen ver
die kille afstand tot elkaar
nooit samen onderweg beleven
nu zij voorgoed is heengegaan
zul jij haar nooit meer zien
zoals ze werk’lijk was
maar wèl het beeld
dat je nog wilt ervaren
zo blijft zij in herinnering…
Hier aan het strand
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.094 Ik voel de wind van een herinnering
de sterren die over ons waakten
slechts het ruisen van de golven
onze lippen die elkaar zachtjes raakten
En plots klapte de hemel wijd open
het werd helder licht bij volle maan
onze zielen smolten vurig samen
we zouden elkaar nooit meer laten gaan
Maar na jaren van tropische hitte
bereikte hels onweer…
Stamtafel
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
1.611 De herinnering is van de gezichten te lezen,
je kleine zwaktes zijn moeiteloos vergeven.
Aan deze tafel blijf je tijdloos in leven:
voor de dode dichter wordt naar je graf verwezen.…
Gisteren had ik al spijt
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
890 een kamer met uitzicht
ramen vol groen
de weg als een film
mensen met honden
een rustig plantsoen
je kijkt langs je tranen
een mistiger beeld
de donkere huizen
zeil en plavuizen
op straat werd gespeeld
in meubels en dozen
het leven van toen
de oogst van gedachten
van jarenlang wachten
van hopen en doen
een kamer met uitzicht…
wakkert in een constant dromen
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
687 sereen zijn
lichaamsdelen om je heen
geordend in ontspannen
in Godsnaam bid je
laat de slaap me vangen
weer is er die stip
zwarter dan de nacht
die langzaam groter wordt
zich door de muren boort
die jij hebt opgetrokken
je ademt zacht
maar voelt je al
verkracht door wat
er nu gebeuren gaat
totaal buiten je macht
je wakkert…
je schaterlach is snerpend
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
804 hooghartig is je blik
je schaterlach is snerpend
echo's rollen van de trap
schaters sterven lachend af
daal maar naar de hellepoort
ik open hem voordat
de stank je smoort en werp
een blik in het woeste vuur
zij krijsen hard venijn
en koude spot om de lange duur
herkenbaar zijn ze nog
als tijdloos smeulend wangedrocht
hun…
heb je zon beloofd
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
804 ik heb je zon beloofd
maar de stralen
breken in je ogen
tot een valse glans
woorden krijgen
nu geen kans
handen trekken
schaduw aan
ze boeien licht
waarheid kijkt
onaangedaan
vervuld van plicht
je vreet weer energie
omdat de verte
andere dingen ziet
geen rust om stil
te staan je angsten
vallen anders aan
ga met de zon naar…