Alle inzendingen over jeugd

2056 resultaten.

Sorteren op:

Ik ken de ware liefde niet.

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 552
Brengt zij mijn jeugd terug in mijn bloed ? Heb ik haar gedaante al gezien, In mijn puberale schootsveld, in andere tijden ? Of in het zwerk van adolescente fantasie, Waar wij dromeriek elkaar verblijdden ? Is zij als Desdemonde, met bloedend hart, Met list en dolk als droev’ dodelijke reden ?…

De liefde gaat niet henen

poëzie
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.917
Met mijne jeugd zijn eveneens verdwenen De zangen van het zoetste minverlangen; De liefde ging daarom van mij niet henen: Zij blijft mij aan de warme boezem prangen.…

Meesterwerk

netgedicht
3.5 met 17 stemmen aantal keer bekeken 1.697
onverlaten botox vult er al mijn gaten zodat ik niet craqueleer Ik ben dat meisje van Vermeer waarvan de mensen weleens lazen lippen groot als Zeppelins die ik zo gaarne exposeer Mijn boezem is een monument met siliconen opgeblazen als ik omval - zoals laatst dan stuiter ik nog zeven keer Ik ben dat meisje van Vermeer dat er haar jeugd…
jan haak27 september 2010Lees meer >

ode aan mickey

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 827
Met dat wonderzachte velletje zwart en glanzend de eeuwige jeugd Er is niets dat niet aan jou deugt Of het moet je naam zijn wie bedenkt er nou zoiets...…
mohair2 oktober 2010Lees meer >

overleden kind, Renaldo

hartenkreet
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.503
Je hebt je kind gedragen, 27 jaren, 9861 dagen door zijn kindertijd, zijn jeugd, zijn jonge jaren, verdriet en vreugd en vele malen getroost en verwarmd zijn lijf zacht omarmd. Nu wil je hem troosten en wiegen tot alle tijden vervliegen en alle jaren en alle dagen je hebt je kind voor het laatst gedragen...…

bril

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 688
de kast hield geheimen verborgen in donkere hoekjes blonk verleden tijd een eeuwigheid terug tussen foto’s vond ik ook mezelf, verpakt in jeugd met kleine handen rond haar hart en toen haar bril tevoorschijn kwam verried ze dat ze wist hoe ze apart haar ogen kon gebruiken even viel het lijden weg in lieve tweegesprekken in haar wartaal…

NOG EENS MEI.

poëzie
4.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.390
Wat schoner dan de jeugd van 't jaar, Met bloesems aan den appelaar, En rozen in haar knoppen…

Vrij kind

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 513
(voor Astrid Lindgren) Ook al verliep je jeugd niet zo soepel als je had verwacht, beperkten je ouders jou in veel van je vrijzinnigheden, gooiden ze gewetenloos zout in je kinderlijke wonden, lachten ze om je intense huilbuien, grepen ze de zweep wanneer je mistig iets verkeerd deed, bekten ze je af als je om snoep vroeg.…

Ach waar ik ga

poëzie
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.270
Ach 'k ben niet voor 'groot mens' geboren, Ik leef en lijd als in die jeugd — Ik heb maar één lief ding verloren — Die kindervreugd! O! laat mij dan nog 't leven wanen Zo mooi als 'k toen het leven zag — En laat mij met die kindertranen Die kinderlach!…

BEMINDE VERTE

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.339
." Moge de stem binnen ieders gevoel reeds gedurende de jeugd vertellen over de voorgenomen levensvaart: "De wijdte toont menig te verwinnen doel. Men wil naar de schone strijdeinder snellen, die steeds ver blijft, maar nieuwe levenszin baart."…
Han Messie28 september 2011Lees meer >

Als het blad nog groen kleurt

netgedicht
4.6 met 14 stemmen aantal keer bekeken 908
steeds dichter de aarde nadert Dan denk ik heimelijk doch opgelucht Wacht maar totdat de roest ook jullie betast En uw spannend vlees opzichtelijk adert Men mag de bloemen echter niet Te vroeg laten verleppen Het moet gezegd U ruikt nog immer naar meer; Opwindend zijn derhalve uw stappen Helaas kom ik adem te kort Om de vreugd van de jeugd…

Ik had u niet gevraagd...

poëzie
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.057
O geef mij weer mijn slanke en eedle jeugd, mijn argeloze liefde en heldre vreugd, nauw door een waas van weemoed overtogen. 'k Voel niets meer dan die eeuwge wanhoopsdrang, maar, door uw felste woede en haat bewogen, zal ik u vloeken tot mijn laatste zang. Oktober 1896…

Als de vlinders dromen

netgedicht
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 986
Als de vlinders komen die de zinnen van je huid mogen vangen, de zinnelijke spirit in de ogen, bron van dromen als de knoppen botten, fluisterend gebaar van vingertoppen in de ravenzwarte haren, de koelte van schaduw op de oogleden, sproeten op de wangen, bloesem van je jeugd in een zijden cocon te spinnen.…
Pama28 januari 2013Lees meer >

Mijnwerkers

poëzie
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.992
Dan zinken zij in zwarte, kille mijnen, Gebogen in hun jeugd, half-wezenloos, Gedwee hun beurt verbeidend bij de schacht. En bukkend moeten ze in de grond verkwijnen, In muffe damp — daarboven bloeit de roos! — Gevaren duldend in hun somb're nacht.…

Verzadigd?

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 551
Toen kwam jouw jeugd voorbij, sindsdien kom ik zintuigen tekort, na de droogte van de wintermaanden, worden pioenen roze borstels, steken schorpioen met zoet venijn, ontspringen bronnen die de lusten mogen lessen, ontkomen aan de slavernij van tijd dien ik mij naar hartelust te bedrinken uit de klare deugd die de Poëzie schenkt, onverzadigd…
Pama15 april 2013Lees meer >

Wie

gedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 13.422
Wie zal de vriend zijn van mijn vriendin, de baas voor mijn hond, het kind in mijn jeugd, de oude man bij mijn dood, wie zal dat zijn als ik het niet ben? Jij?…

Met een ruitje van vijf

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 712
doen - Met een stomp zakmesje Ontleed ik de stengel van Die prachtige plant die Hier uitbundig bloeit, En die ik later Fluitenkruid noemen zal, Ik ontdek behalve levenssap Een stengel met vijf hoekjes Zo mooi, zo gaaf, en in mijn hart Hoop ik dat het leven dat ik nog Voor me heb net zo mooi en gaaf Zal zijn als dit stukje jeugd…

Lichter word ik niet

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 513
hopen op een toekomst die vandaag geen handen geeft mijn eigen naaktzijn is geen feest waar water zichtbaar schoont hoont mij herinnering in sporen die mijn lichaam nooit verving ik laat je woorden zien een lach en passie in het duister omdat ik in ontmoetingslicht zo bloot ben dat ik voor je huiver je handen zullen strelend nog wel jeugd…
wil melker3 augustus 2009Lees meer >

Kolk

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 539
In een leeg, kleien vlakte Rijzen ijle bomen omhoog, populieren denk ik Rechte wegen, een geometrisch oppervlakte Ik stop en denk, een ogenblik Dit achtergelaten lichaam van de zee Omsingeld door koude voren klei Ontlokt aan mij een gevoel van heimwee Mijn jeugd is nabij Hier viste ik als kind Aan de rand van de kolk gezeten Een oog zo…
meint9 maart 2015Lees meer >

Lichter word ik niet

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 587
mijn eigen naaktheid is geen feest waar water zichtbaar schoont hoont mij herinnering in sporen die mijn lichaam nooit verving ik laat je woorden zien een lach en passie in het duister omdat ik in ontmoetingslicht zo bloot ben dat ik voor je huiver je handen zullen strelend nog wel jeugd ontdekken maar je ogen gaan in de tekens mijn…

Sentiment

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 724
Het geluid achter de blinde muur versiert nostalgie met een laag glazuur wat alleen naar mijn eeuwige jeugd neigt. De warme kleuren van graffiti koestert gevoelens op mijn netvlies terwijl het nachtleven hun theater afsluit.…

Vervlogen schittering

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 499
het zijn van die momenten, die fundamenten, van mijn jeugd. Je haar, dat als een sluier van perfectie, langs de glooiing van je aanzicht viel. Je ogen die, in mij verzonken, altijd naar de wereld lachten. Wachten, kon ik niet.., je had mijn hart, je had mijn ziel.…
John Kroos14 februari 2016Lees meer >

Op de kerkhove.

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.149
Speel, kinderen, laat u niet storen die vreugd, Huppel ende dans maar wakker, U groeit ende bloeit die lieve jeugd Tot op de godesakker. Sijt gi later eens moedegespeeld, Hebt gi genoeg der lusten, Dan komt een engel, die u kust ende streelt, Ende u nopet te rusten.…

Acaciabosje

poëzie
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.459
Mijn jeugd moest lang voorbij zijn, Mat ik mijn ouderdom Naar mijner jaren tal. Bij grijzend haar, Hoe kan het hart zo blij zijn Met zulk een kleinigheid, Een niets, een niemendal? Lief, klein bosje Van jong acacialover, Lief, blij weitje, Omringd door sombre hei!…

HET GRAAN

poëzie
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 4.538
Zon en wind zijn de gezellen Van de helle vreugd, Die hun moedwil op doet wellen In de bloem der jeugd — Waaiend haar, gekreukte kleedren En een losse strik, Zelfs de ziel draagt lichte veedren Als een leeuwerik. - Maar zich 's middags neer te vleien In het warme graan, Al die gouden arenrijen Rond zich te zien staan, En het wonder…

Arme droeve tijd.

poëzie
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.087
Doch de jeugd van haar vervloog, droef zat zij alleen; duister werd zijn helder oog en zijn vreugd verdween. Zuchtend zien ze elkander aan, met het hert vol spijt: op hun wangen rolt een traan... Arme droeve tijd!…

Een paarse bloemenkrans

hartenkreet
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 674
Paarse bloemen die haar jeugd hadden getooid uit tranen en pijn veelvuldig gerooid als doornen staken zij door haar frêle hoofd toen alle hemellichten werden uitgedoofd. Zij droeg paarse bloemen als een krans hun namen werden op een dag verschanst in het nieuwe morgenlicht diep begraven… mocht zij voortaan nog lentebloemen garen!…

Eerste Trouw

poëzie
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 3.941
D’oudste zijn de beste panden, Niets en gaat voor d’ eerste trouw; D’eerste trouw, die leert het minnen, D’eerste trouw is enkel vreugd, D’eerste trouw, die bindt de zinnen, Zij is ’t bloempje van de jeugd. Naar mijn oordeel: twee-maal trouwen Dat is veel niet zonder pijn; Drie-maal kan niet als berouwen, Want hoe kan der liefde zijn?…

eindspurt

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 679
nog een jaar, dan telt haar leven zestig lentes en één dag die ene dag mag ingevuld naar beste weten een keuze die de eeuwige jeugd vanuit haar haarwortels verlangt haar ouderdom als deugd in kleine lades weggelegd aan haar rokken hangen vrolijke gedachtes ingepakt in beelden, die haar kinderen hebben gebracht de macht van liefde huivert…
switi lobi14 november 2017Lees meer >

met pijn spon hij zijn web

netgedicht
4.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 586
vingers prikten wel met pijn spon hij zijn web met spanning kocht hij aandacht je was volledig in zijn macht verslaafd aan hem omdat hij jou belangrijk maakte je verdrong waar hij je raakte je bent niet bang meer voor zijn angsten in je leven alleen dat schuldgevoel is nog gebleven een kind lokt dat niet uit hij heeft je jeugd…