2056 resultaten.
Ik ken de ware liefde niet.
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
552 Brengt zij mijn jeugd terug in mijn bloed ?
Heb ik haar gedaante al gezien,
In mijn puberale schootsveld, in andere tijden ?
Of in het zwerk van adolescente fantasie,
Waar wij dromeriek elkaar verblijdden ?
Is zij als Desdemonde, met bloedend hart,
Met list en dolk als droev’ dodelijke reden ?…
De liefde gaat niet henen
poëzie
3.4 met 5 stemmen
1.917 Met mijne jeugd zijn eveneens verdwenen
De zangen van het zoetste minverlangen;
De liefde ging daarom van mij niet henen:
Zij blijft mij aan de warme boezem prangen.…
Meesterwerk
netgedicht
3.5 met 17 stemmen
1.697 onverlaten
botox vult er al mijn gaten
zodat ik niet craqueleer
Ik ben dat meisje van Vermeer
waarvan de mensen weleens lazen
lippen groot als Zeppelins
die ik zo gaarne exposeer
Mijn boezem is een monument
met siliconen opgeblazen
als ik omval - zoals laatst
dan stuiter ik nog zeven keer
Ik ben dat meisje van Vermeer
dat er haar jeugd…
ode aan mickey
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
827 Met dat wonderzachte velletje
zwart en glanzend
de eeuwige jeugd
Er is niets
dat niet aan jou deugt
Of
het moet je naam zijn
wie bedenkt er
nou zoiets...…
overleden kind, Renaldo
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
1.503 Je hebt je kind gedragen,
27 jaren, 9861 dagen
door zijn kindertijd, zijn jeugd,
zijn jonge jaren, verdriet en vreugd en
vele malen getroost en verwarmd
zijn lijf zacht omarmd.
Nu wil je hem troosten en wiegen
tot alle tijden vervliegen en alle jaren
en alle dagen
je hebt je kind voor het laatst gedragen...…
bril
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
688 de kast hield geheimen verborgen
in donkere hoekjes blonk verleden tijd een eeuwigheid
terug
tussen foto’s vond ik ook mezelf, verpakt in jeugd
met kleine handen rond haar hart
en toen haar bril tevoorschijn kwam
verried ze
dat ze wist hoe ze apart haar
ogen kon gebruiken
even viel het lijden weg in lieve tweegesprekken
in haar wartaal…
NOG EENS MEI.
poëzie
4.2 met 8 stemmen
2.390 Wat schoner dan de jeugd van 't jaar,
Met bloesems aan den appelaar,
En rozen in haar knoppen…
Vrij kind
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
513 (voor Astrid Lindgren)
Ook al verliep je jeugd niet zo soepel
als je had verwacht, beperkten je ouders
jou in veel van je vrijzinnigheden, gooiden
ze gewetenloos zout in je kinderlijke wonden,
lachten ze om je intense huilbuien, grepen
ze de zweep wanneer je mistig iets verkeerd
deed, bekten ze je af als je om snoep vroeg.…
Ach waar ik ga
poëzie
2.6 met 5 stemmen
2.270 Ach 'k ben niet voor 'groot mens' geboren,
Ik leef en lijd als in die jeugd —
Ik heb maar één lief ding verloren —
Die kindervreugd!
O! laat mij dan nog 't leven wanen
Zo mooi als 'k toen het leven zag —
En laat mij met die kindertranen
Die kinderlach!…
BEMINDE VERTE
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.339 ."
Moge de stem binnen ieders gevoel
reeds gedurende de jeugd vertellen
over de voorgenomen levensvaart:
"De wijdte toont menig te verwinnen doel.
Men wil naar de schone strijdeinder snellen,
die steeds ver blijft, maar nieuwe levenszin baart."…
Als het blad nog groen kleurt
netgedicht
4.6 met 14 stemmen
908 steeds dichter de aarde nadert
Dan denk ik heimelijk doch opgelucht
Wacht maar totdat de roest ook jullie betast
En uw spannend vlees opzichtelijk adert
Men mag de bloemen echter niet
Te vroeg laten verleppen
Het moet gezegd
U ruikt nog immer naar meer;
Opwindend zijn derhalve uw stappen
Helaas kom ik adem te kort
Om de vreugd van de jeugd…
Ik had u niet gevraagd...
poëzie
3.0 met 2 stemmen
1.057 O geef mij weer mijn slanke en eedle jeugd,
mijn argeloze liefde en heldre vreugd,
nauw door een waas van weemoed overtogen.
'k Voel niets meer dan die eeuwge wanhoopsdrang,
maar, door uw felste woede en haat bewogen,
zal ik u vloeken tot mijn laatste zang.
Oktober 1896…
Als de vlinders dromen
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
986 Als de vlinders komen
die de zinnen van je
huid mogen vangen, de
zinnelijke spirit in de
ogen, bron van dromen
als de knoppen botten,
fluisterend gebaar
van vingertoppen in de
ravenzwarte haren, de
koelte van schaduw op
de oogleden, sproeten
op de wangen, bloesem
van je jeugd in een
zijden cocon te spinnen.…
Mijnwerkers
poëzie
4.2 met 6 stemmen
1.992 Dan zinken zij in zwarte, kille mijnen,
Gebogen in hun jeugd, half-wezenloos,
Gedwee hun beurt verbeidend bij de schacht.
En bukkend moeten ze in de grond verkwijnen,
In muffe damp — daarboven bloeit de roos! —
Gevaren duldend in hun somb're nacht.…
Verzadigd?
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
551 Toen kwam jouw jeugd voorbij,
sindsdien kom ik zintuigen tekort,
na de droogte van de wintermaanden,
worden pioenen roze borstels, steken
schorpioen met zoet venijn, ontspringen
bronnen die de lusten mogen lessen,
ontkomen aan de slavernij van tijd
dien ik mij naar hartelust te bedrinken
uit de klare deugd die de Poëzie schenkt,
onverzadigd…
Wie
gedicht
3.7 met 3 stemmen
13.422 Wie zal de vriend zijn van mijn vriendin,
de baas voor mijn hond, het kind in mijn jeugd,
de oude man bij mijn dood, wie zal dat zijn als
ik het niet ben? Jij?…
Met een ruitje van vijf
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
712 doen -
Met een stomp zakmesje
Ontleed ik de stengel van
Die prachtige plant die
Hier uitbundig bloeit,
En die ik later
Fluitenkruid noemen zal,
Ik ontdek behalve levenssap
Een stengel met vijf hoekjes
Zo mooi, zo gaaf, en in mijn hart
Hoop ik dat het leven dat ik nog
Voor me heb net zo mooi en gaaf
Zal zijn als dit stukje jeugd…
Lichter word ik niet
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
513 hopen op een toekomst
die vandaag geen handen geeft
mijn eigen naaktzijn is geen feest
waar water zichtbaar schoont
hoont mij herinnering in sporen
die mijn lichaam nooit verving
ik laat je woorden zien
een lach en passie in het duister
omdat ik in ontmoetingslicht
zo bloot ben dat ik voor je huiver
je handen zullen strelend
nog wel jeugd…
Kolk
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
539 In een leeg, kleien vlakte
Rijzen ijle bomen omhoog, populieren denk ik
Rechte wegen, een geometrisch oppervlakte
Ik stop en denk, een ogenblik
Dit achtergelaten lichaam van de zee
Omsingeld door koude voren klei
Ontlokt aan mij een gevoel van heimwee
Mijn jeugd is nabij
Hier viste ik als kind
Aan de rand van de kolk gezeten
Een oog zo…
Lichter word ik niet
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
587 mijn eigen naaktheid is geen feest
waar water zichtbaar schoont
hoont mij herinnering in sporen
die mijn lichaam nooit verving
ik laat je woorden zien
een lach en passie in het duister
omdat ik in ontmoetingslicht
zo bloot ben dat ik voor je huiver
je handen zullen strelend
nog wel jeugd ontdekken maar
je ogen gaan in de tekens
mijn…
Sentiment
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
724 Het geluid achter de blinde muur
versiert nostalgie met een laag glazuur
wat alleen naar mijn eeuwige jeugd neigt.
De warme kleuren van graffiti
koestert gevoelens op mijn netvlies
terwijl het nachtleven hun theater afsluit.…
Vervlogen schittering
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
499 het zijn van die momenten,
die fundamenten,
van mijn jeugd.
Je haar,
dat als een sluier van perfectie,
langs de glooiing van je aanzicht viel.
Je ogen die,
in mij verzonken,
altijd naar de wereld lachten.
Wachten, kon ik niet..,
je had mijn hart,
je had mijn ziel.…
Op de kerkhove.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.149 Speel, kinderen, laat u niet storen die vreugd,
Huppel ende dans maar wakker,
U groeit ende bloeit die lieve jeugd
Tot op de godesakker.
Sijt gi later eens moedegespeeld,
Hebt gi genoeg der lusten,
Dan komt een engel, die u kust ende streelt,
Ende u nopet te rusten.…
Acaciabosje
poëzie
3.2 met 4 stemmen
1.459 Mijn jeugd moest lang voorbij zijn,
Mat ik mijn ouderdom
Naar mijner jaren tal.
Bij grijzend haar,
Hoe kan het hart zo blij zijn
Met zulk een kleinigheid,
Een niets, een niemendal?
Lief, klein bosje
Van jong acacialover,
Lief, blij weitje,
Omringd door sombre hei!…
HET GRAAN
poëzie
5.0 met 1 stemmen
4.538 Zon en wind zijn de gezellen
Van de helle vreugd,
Die hun moedwil op doet wellen
In de bloem der jeugd —
Waaiend haar, gekreukte kleedren
En een losse strik,
Zelfs de ziel draagt lichte veedren
Als een leeuwerik. -
Maar zich 's middags neer te vleien
In het warme graan,
Al die gouden arenrijen
Rond zich te zien staan,
En het wonder…
Arme droeve tijd.
poëzie
4.3 met 3 stemmen
1.087 Doch de jeugd van haar vervloog,
droef zat zij alleen;
duister werd zijn helder oog
en zijn vreugd verdween.
Zuchtend zien ze elkander aan,
met het hert vol spijt:
op hun wangen rolt een traan...
Arme droeve tijd!…
Een paarse bloemenkrans
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
674 Paarse bloemen die haar jeugd hadden getooid
uit tranen en pijn veelvuldig gerooid
als doornen staken zij door haar frêle hoofd
toen alle hemellichten werden uitgedoofd.
Zij droeg paarse bloemen als een krans
hun namen werden op een dag verschanst
in het nieuwe morgenlicht diep begraven…
mocht zij voortaan nog lentebloemen garen!…
Eerste Trouw
poëzie
3.7 met 7 stemmen
3.941 D’oudste zijn de beste panden,
Niets en gaat voor d’ eerste trouw;
D’eerste trouw, die leert het minnen,
D’eerste trouw is enkel vreugd,
D’eerste trouw, die bindt de zinnen,
Zij is ’t bloempje van de jeugd.
Naar mijn oordeel: twee-maal trouwen
Dat is veel niet zonder pijn;
Drie-maal kan niet als berouwen,
Want hoe kan der liefde zijn?…
eindspurt
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
679 nog een jaar, dan telt haar leven
zestig lentes en één dag
die ene dag mag ingevuld naar
beste weten
een keuze die de eeuwige jeugd
vanuit haar haarwortels verlangt
haar ouderdom als deugd
in kleine lades weggelegd
aan haar rokken hangen vrolijke gedachtes
ingepakt in beelden, die haar kinderen
hebben gebracht
de macht van liefde huivert…
met pijn spon hij zijn web
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
586 vingers prikten wel
met pijn spon hij zijn web
met spanning kocht hij aandacht
je was volledig in zijn macht
verslaafd aan hem omdat
hij jou belangrijk maakte
je verdrong waar hij je raakte
je bent niet bang meer
voor zijn angsten in je leven
alleen dat schuldgevoel is nog gebleven
een kind lokt dat niet uit
hij heeft je jeugd…