2906 resultaten.
Doornroosje ontwaakt
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
1.038 Door de kieren vlucht je ziel,
de romp een stenen hart,
de kamers leeg, de boezems koud.…
jantje ( 3 )
netgedicht
3.5 met 14 stemmen
1.490 het beertje
onder de armpjes mee
zo denkt hij
nu ga ik een keertje
op zijn rode sokjes
stapt hij over de stoep
en roept naar fietje
ga met me mee
we gaan naar de kerstman
die rijdt op een grote slee
het is wel ver lopen
zegt het beertje
o zegt jantje, dat is niet erg
ik heb van sinterklaas
een trein gehad
ik haal hem van papa's kamer…
Twee woordjes
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
1.039 Met jouw bijna zwarte ogen
kijkt je mij uitdagend aan
zwarte vegen op de wangen
mondhoeken krullend van plezier
Mijn kamer danig op zijn kop
hijs ik me in zevenmijlslaarzen
stap om auto’s en ander speeltuig heen
voorzichtigheid geboden
Aan deze déjà vu taferelen
hangt een vorig leven
waar ook zo’n jochie was
zoals jij, maar net iets…
een vorm van sterven
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.197 zo ver zijn wij gegaan
het is voorbij
jij draait je op je zij
jouw blote rug
is als een koude muur
- was het zo-even nog
dat wij ons falen celebreerden
woordeloos, zo pijnvol woordeloos -
wat later stond je op
en ging de kamer uit
jouw warmte bleef
heet broeierig
en zelfs de laatste tranen
die de liefde schreef
voelden aan als ijs…
Zomerweelde
poëzie
3.1 met 18 stemmen
2.094 Wagenwijd de ramen open,
Kamers vol met licht,
Alle straten vol van zon,
Wat een mooi gezicht!
Uren, uren, uren lang
Happen van geweld
Lekker frisse buitenlucht
In het vrije veld!
Heerlijk liggen op je rug,
Om je - geen gerucht,
Onder - koel en mollig gras,
Boven - blauwe lucht!…
Nachtmerrie
netgedicht
3.8 met 19 stemmen
843 gesloten oog, dat openging
en nog een oog, de muur had afwisselend
alle kleuren tussen pikzwart en fel wit
Het engste was een bleek gezicht als van
een Pierrot met ogen in een onvoorstelbaar
lazuursteen blauw, dat mij naar binnentrok
uit de muur keek ik naar iemand die sliep
De borst ging op en neer, het hoofd weg
van de muur snurkend de kamer…
Nachtmerrie
netgedicht
3.7 met 18 stemmen
1.074 gesloten oog, dat openging
en nog een oog, de muur had afwisselend
alle kleuren tussen pikzwart en fel wit
Het engste was een bleek gezicht als van
een Pierrot met ogen in een onvoorstelbaar
lazuursteen blauw, dat mij naar binnentrok
uit de muur keek ik naar iemand die sliep
De borst ging op en neer, het hoofd weg
van de muur snurkend de kamer…
Voorbij
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
1.043 Mijn voetstappen verdwijnen
welhaast peilloos diep, langs
stille kamers en dode gangen.
Eens was dit huis een bron van licht
het zoete leven..waar kinderen
draafden door marmeren gangen vol
tomeloze energie en rode wangen.
Zij zijn inmiddels van mij weggedreven
en uitgezworven over alle landen met
slechts zo nu en dan een kaart..…
jij bouwt geen décors
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
997 jouw choreografie
verdraagt enkel geluk
jij bouwt geen décors
maar plaatst spelers
en laat de liefde los
met een jawoord
en gebaar geven ze
hun leven aan elkaar
tussen rode rozen ligt hun
oogst wat slaperig te blozen
Nu rest het feest
een nieuwer huis
met kamers vol vertrouwen
nog zijn ze ruim en licht
zo makkelijk te onderhouden…
CAPODANNO
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
647 Wil ik nog wel met jou in een Venetiaans Palazzo
tango's dansen tot na middernacht
om dan na het champagne drinken en een licht souper
tussen marszwart zijden lakens in het hemelbed
diep weg te kruipen achter hoge deuren
in een kamer die haast oosters geurt:
patchouli, wierook en de nevelende
dwelmen van het zwoele rozenwater -
en, vager wel…
geen slaap liedje
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
1.108 een sluimerend pand
met de blinden gedicht
maar bovenin brandt
nog een glashelder licht
hoewel overkapt
en van slapen bewust
verdwalen de woorden
en laten geen rust
ontsnappen de zinnen
doorlopend de deur
naar donkere kamers
vol zwartwitte kleur
de bladzij die gister
of ooit is geweest
ligt letterlijk open
voor ’t oog van mijn…
nachtdanserij
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
648 het is vreemd
op de stilte te liggen wachten
ergens in een verstijfde kamer
waar twee adems elkaar vinden
in het holste uur van de nacht
weten gedempte gangen zich
vervuld van geloof en hoop
als vliedende gedaanten bleek
zich spoeden naar de plek
waar leven en dood in koor
hun ontmoeting uitbliepen
de geest speelt spelletjes
met en doodt…
Drama om gisteren
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.194 die nacht was er een van de meest sombere uren
zo zwart en onpeilbaar diep, een ven waarin een verdwaalde
reiziger verdronk
moeizaam verscheen de ochtend en aan de keukentafel
zat ik lange tijd met verkrampte handen
de hele dag -gisteren- was immers verdwenen
vaak blijft er iets achter, een voetstap in de sneeuw
een lach in een kamer of de…
HOE ... ?
hartenkreet
3.7 met 26 stemmen
1.518 Hoe kan het zo zijn
dat 't gevoel
van eenzaamheid
me soms overvalt
in een kamer vól vrienden?
Hoe is het toch mogelijk
dat ik soms niet
voor mezelf opkom
als ik denk dat ik
geen tranen verdiende ?
Hoe bestaat het toch
dat ik mijn gevoel
zo vol van liefde
toch niet goed
over kan brengen op jou?…
Missend verdriet
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
984 Lange dagen,
uren op je kamer doorgebracht,
al je vele vragen,
tja, wat had je dan verwacht?
Lange nachten,
de slaap die niet wil komen,
einde van je krachten,
wakker geschrokken uit je dromen.
Eenzame uren,
alleen zul je moeten overleven,
veel te verduren,
en altijd weer je liefde geven.…
Gekomen om te verlaten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.252 Zijn hart is vervormd tot een doffe diamant
als hij nerveus de sleutel in het slot steekt
hij woelt door zijn haar met een trillende hand
een vreselijk gemengd gevoel wat spreekt
Binnen wacht een kamer met verloren momenten
waar zijn vrouw heel rustig op hem wacht
een gesprek volgt met vervelende accenten
duidelijke taal ontnemen hem plots…
Nieuwe kans
netgedicht
4.0 met 24 stemmen
4.958 Ik tel de voetstappen naar jouw kamer
in het mooie, koude huis, wij praten
om te overleven jij en ik, wij
rijgen woorden aan elkaar en kijken
vooral kijken naar elk gebaar
meten de intensiteit van de ogen
Wij proberen weer alleen te zijn
na alle samen doorgebrachte dagen
houden elkaar vast en voelen
ons verliezen alsof we nooit
hebben bestaan…
echt oud ajax
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
1.996 Bij recente opgravingen is een 3,500 jaar oud paleis
van 750 m2 gevonden dat 4 niveaus en 33 kamers telde.
De voetballers van het Amsterdamse Ajax heten godenzonen
vanwege deze achtergond.…
Vergeten verleden
netgedicht
3.4 met 16 stemmen
2.029 Waar de schrille
Schreeuwen wegsterven
In het land van de
Rijzende zon
Dringen herinneringen
Geleidelijk binnen
In de zwarte kamers
Van het vergeten verleden
Waar ijzeren punten
Gedragen door de kempeitai
Geen weerstand
Ondervonden drongen
Ze binnen in het zachte
Omhulsel van wat
In een recent verleden
Ooit een leven was
Waar…
Blazen
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
817 De jonge dochter van de vakantiegangers trof in het bed op de kamer een gebruikt condoom aan dat ze voor een kauwgom hield. Bron: Telegraaf)…
Onvoltooid
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
1.464 en glunderende lach
omdat ik van je houd, zei je
verf en kwasten, kleurig palet
wij tweeën op het doek
en ik, ik voelde me koningin
en filmde al je bewegingen vol ijver,
gaf je m'n dik gebreide witte vest
met capuchon en noemde je
mijn Rembrandt
Schubert, hoe teder
vol verwachting, een iets melancholiek
klonk zijn onvoltooide door de kamer…
Lievelingsdieren
gedicht
3.0 met 29 stemmen
12.325 Ik weet een kind dat van ze houdt, het streelt
hun dadelijk verstijvende stofjassen,
draagt ze tussen twee handen de kamer door.
O! zachte pootjes hebben ze, mag ik ze niet
houden in een kistje met onderaan glas?…
Vrolijk gekleurd
netgedicht
4.1 met 20 stemmen
868 Mijn zeur woekert door
ook na je ontsnapping
uit de lege kamer.
De kopjes rammelen
van vergane glorie
vol oude barsten
van slecht
gelijmde scheuren.
De kopspijkertjes
timmeren langzaam
met de botte bijl
tot loze zekerheid.
Het is lente
dus de kleurtjes
botten uit het staal
van grijze dagen.…
En ineens zijn ze dan zo groot
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
2.040 En ineens zijn ze dan zo groot
Dat ze je niet meer nodig hebben
Hun eigen leven gaan leiden
Niet meer thuis met het eten
Niet meer zitten op de bank
Vertellen van de schooldag
Niet meer mopperen op broers
Die er óók niets aan konden doen
Want ineens zijn ze dan zo groot
Dat ze zelf hun potje koken
Hun wasje draaien
Hun kamer stoffen en zuigen…
afwikkelen
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
461 afwikkelen deed ik
laag voor laag
maar heb het niet over
afstropen van vel
dat zou dan bloederig heten
of verwijderen van verband
gedraaid over en om al mijn
levenswonden
neen, de donkere kamer
waar licht schijnt
opdat het niet nacht lijkt
aldaar draai ik de film
uit de koker
en zie mijn leven
voorbij trekken
ben…
Zo de steen bedoeld is
netgedicht
4.4 met 28 stemmen
949 Wat deze dag betekent, hier en nu,
is enkel het deelbare deel in deze kamer
vol pagina’s.
Ook jij kunt me niet bevrijden
van vergankelijkheid of van de steen die geen echo’s
wil herhalen. Niet zonder toeschouwers of minder schaduw.
Dat weet ik,
antwoordde je.…
het Beeld
netgedicht
2.7 met 9 stemmen
1.589 We zaten aan tafel, de avond viel in
dan werd het licht in de kamer ontstoken,
wij speelden, moeder was druk voor het gezin,
vader las de krant en zat een pijp te roken.
Ik weet niet waarom juist dit vredig beeld
na zoveel enerverende jaren,
wat vaker door de dagelijkse dingen heen speelt,
wie zou er toen al,de toekomst ontwaren?…
Trust
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
612 De Tweede Kamer maakte eerder duidelijk dat het niet wenselijk is dat het werkpaleis van koningin Beatrix bij dergelijke fondsen betrokken is.…
door herfstbladeren heen.
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
551 om me heen
geklemd, een
zigzag van fietsen
auto's brommers
onder grijze wolken
de ruitenwissers
gaan piepend heen
en weer
ik hoop dat je
ach, ik hoef het niet
te zeggen, ik kom zo
naar je toe,
ik zet me vast in de
stoel en geef gas
en denk aan jou
als aan een muze
maar dan in een door
haardvuur verwarmde
kamer…
Rozen
poëzie
2.7 met 6 stemmen
2.217 Geen rozen uit een grafkrans geef ik u,
Die met de rozen van uw levensvreugd
De stille kamer van mijn Hoop verheugt.
Zie! blank en rood van liefderozen nu
Bloeit weer de tuin van mijn verloren jeugd,
Door storm en stortbui leeggeplunderd ruw.
De blauwe balsemlucht is juniluw,
Elke adem hier wordt paradijsgeneucht.…