2545 resultaten.
Had ik niet het lied
netgedicht
3.2 met 16 stemmen
1.093 Had ik niet het lied
dan had ik niet het ritme
en niet de eindeloze deining
van de tekst in mijn hoofd
De melodie neemt me mee
op golven van klanken
Hij draagt zo de woorden
op verre vleugels van gevoel
Een lied van de wind
Lied van onze dromen
Een lied van de angst
en voor altijd de spijt
Lied van gaan en van komen
van toch weer…
Fluisterregen
netgedicht
4.2 met 26 stemmen
1.045 ik voel jou in mijn vingertoppen
je woont nog in mijn huid
elke kleur draagt jouw geluid
in klank hoor ik het kloppen
hoeveel tijd is al verleden
sinds mijn wereld werd gekanteld
en het leven zwart gemanteld
in dagen die door nachten gleden
in de spiegel zie ik jouw gezicht
voel je schaduw achter mij
waar ogen branden in het lome licht…
Snuif wierook
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
801 de deur
gaat dicht
geeft zicht op
lange gangen die
met gebed en
contemplatie
zijn behangen
draag een pij
die ik gekozen heb
omgord het touw
met knopen die
gestrikt zijn
door een toekomst
zonder jou
ik orgel klanken
voel mijn knieën
op gebedenbanken
laat de knopen
glijden langs het
schaamrood van mijn
ongebruikte dijen…
Zoals ik Ben
hartenkreet
4.4 met 33 stemmen
3.452 Herinner mij zoals ik ben
Zoals je me hebt gekend
Warrige rode krullenbol
Lief en vol temperament
Herinner mij zoals ik ben
Blijmoedig zachte vrouw
Vervuld van wilde passie
Alles wilde delen met jou
Herinner mij zoals ik ben
Stralend als het zonnelicht
De klanken van mijn hart
In mooie woorden gedicht
Herinner mij zoals ik ben
Zoete…
Een verdoolde.
poëzie
3.1 met 24 stemmen
8.451 Nu is zij dood - -
haar kleine hart
kan niet meer zeggen wat het mart,
en beide ogen zijn gedoofd;
‘k heb in hun gloed heel lang geloofd;
haar lippen zijn van klank ontdaan,
nu zij voor goed is heen gegaan.
Zo sluipend stil is zij verdwenen;
zij ging voor altijd van mij henen
het leven in, dat flonk’ring bood…
Nu is zij dood!…
Pianospel
netgedicht
4.4 met 22 stemmen
1.169 Victoriaanse huis
Een terts
Verandert de harmonieuze muziek
Tot een ongemakkelijke compositie
Een zacht gekraak
Van de houten trap
Doorbreekt de melodie
Vol bewondering kijkt ze toe
Naar zijn uiting van gevoel
Weerklinkend door de vele kamers
Een magnifieke apotheose
Wijst op een naderende breuk
Tussen man en snaarinstrument
Klanken…
De Ziel
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.157 Vormloos vol
de leegte voorbij
geen behoefte aan het ego
geen tijdsbesef
Mistige flarden
van vergeten landschappen
verdronken oorden
luchtige schouwspelen
Wetend, voorbij de herinnering
Ziende, voorbij het oog
snelheid niet te begrenzen
een schicht in een eon
Klank en ritme
kleurrijk geheel
vloeiende bewegingen
verstilde portretten…
Lente in Vlaanderen
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
933 Buiten waait de wind en in mijn hoofd
begint een melodie in lage klanken
Zou je me horen boven de wind uit
voel je mijn zielenkus en zwijg je
laat je me de zwaartekracht ontdekken
Verander in een pluisje en verken
de weg naar Dadizele en voel
windstoten en vlagen regen
Zul je voorzichtig zijn, mijn lief?…
vlaagt een orgel vaag een lied
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
736 takken in
verbaal geweld van
bomen die maar niet
tot lente willen komen
ik kan geen rots
verpulveren zoals ijs,
mijn waterstromen
worden steeds gespleten
door obstakels
op hun lange reis
ooit gaan ze weer
samen vloeien
in de delta bij de zee
water zal zichzelf herkennen
want het kabbelen neemt
herinneringen mee
dan zullen klanken…
Om jou
hartenkreet
2.9 met 16 stemmen
2.300 Om jou
zal ik mij baden
in de geuren van oranjebloesem
en zingen zacht begerend
als de klanken van een harp.
Om jou
dans ik de zoete dans
van strelen en behagen
en sterf ik nachten lang
bij zacht gekreun.…
Zwikken
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
790 rug aan rug
elkaars letters en de koffie
valt ditmaal niet verkeerd
ogen staren onverbloemd
duidelijke taal naar een
rode blos waar wangen
een lach laten vallen
in dat ene kuiltje
langs lippen bloot danst
lonken naast verleiden
ik voel mij even mooi
en swijlens voeten
vochtige zandkorrels
schijn laten stralen
zingen zachte klanken…
Toe, lach nog eens
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
1.542 snoeten van nieuwsgierige
kikkers tussen het groene blad
de begeleiding kwaken
je bruist muziek in elke beweging
danst het kabbelende water als
een volleerd ballerina moeiteloos
tot een spetterend ballet
druppels swingen in het rond
kleine parelende blikvangers
die je vrolijkheid terugkaatsen
je echoot je schater in de lucht
vangt de klanken…
op het kussen van de avond
netgedicht
4.2 met 19 stemmen
827 voel zachte klanken
in een eindeloze stoet, geluiden van nergens
en overal
wanneer daglicht en schaduw
zijn woorden verlaten
op zoek gaan
naar losgebroken schimmen van de ziel;
het weten dat alles leeft
in open zicht
en dat, gedragen door het sterven,
verwachting terugkantelt
in kleine fonteinen, ongevraagd
en vaak hoger…
HET HELENDE WOORD
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
625 In jouw zachte, warme klanken
blijft een droom van licht verborgen
die wat mensen wil bedanken.
Mensenkinders dansen, springen
op muziek die slepend speelt
en verdriet doormidden deelt:
luister hoe de vogels zingen.…
Gedeeld natuur/geluk
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
637 gedwee naar bollen
een betoverend bloemenfeeëriek
deed gisteren menig hart sneller kloppen
met ogen wijd open
wat een prachtig schouwspel
vloeit hier in elkaar over
bij het ruisende requiem
van vrolijke klanken
een blijde lentegaard
toont de keukenhof al zestig jaar
zijn schoonheid in miljoenen
bloeiende bloembollen
dat loutert…
Diepgeworteld
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
647 Dagen worden langer uit verlangen
waar ook sterven steeds meer nadert
ondanks de lach en het plezier
klanken van Vivaldi
met verf van Vermeer geschilderd.
Het palet des levens
kent naast kleuren ook zwart en wit.…
Weer jarig zijn
netgedicht
3.6 met 30 stemmen
4.773 Laat dankbaarheid je dagen sieren,
verheug je om het licht dat straalt,
om bloemen, vogels, klank en beelden,
om alles wat een lied verhaalt,
en leef je leven ongedwongen,
in vrijheid en in blije moed;
dan groeit geluk en levensvreugde
bij jou en al wie jij ontmoet.
Voor de verjaardag van Margreet binnenkort...…
Verlatenheid groeit in kristal
netgedicht
4.0 met 15 stemmen
642 zat
verdwijnen zal dat puin
granieten bloemen
hakken zich in steen
in zwartbasalten dromen
zal lava tot zijn stolsels komen
mijn stalen hand verploegt
de rots tot ongenaakbaar zijn
mijn tuin gaat heen en
steen ontluikt in stil bestaan
de tijd ontkent het
haastig slaan der uren
stilte zal nog langer duren
in leegte zonder klank…
Slechts een andere naam
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
567 Is de concertzaal dicht
dan speel ik jouw sonaten
weet mij even toegelaten in
een afgewogen muzikaal evenwicht
waar de klanken zich gaan splitsen
in een nooit gespeelde noot
hoor ik jou weer aan, ontbloot
door verplichte akkoorden en
alle goed bedoelde woorden
voel ik mij weer verlaten.…
Adagio
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
817 De klarinet strooit zijn gecomponeerde
klanken, over bergen uit gestrekt als
groene weide, waar leven verborgen is,
in rivieren diep, door het heelal.
Meezwenkend, op de vleugels van een
adelaar, genietend van lucht en
licht zwevend als een los gekomen ziel
vrij van het aardse bestaan.…
God kwam voorbij
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
684 Door het lentelover ruist ‘t zacht
gelijk de klanken uit het generlei
Ongehoord door de buitenwacht
kwam God plots ineens voor mij
In de stilte klinkt ’t fluisterzacht
als het kabbelen van het eb getij
Ik heb louter liefde meegebracht
want ik kwam plotseling voorbij
Door het ruisen klinkt ’t gezang
van misschien wel de andere zij
Vrees…
bloesemkinderen
netgedicht
3.6 met 20 stemmen
729 oh aarde, laat mij wonen
in de duizend ramen
in de schoot van ieder zicht
laat stilte mij herkennen
wanneer ik loop naast kinderogen, donker
door verlatenheid
ik zal de spraak van het vergankelijke bewaren
maar geef hen de klanken van het licht
ook al weten zij niet
waar ze kijken moeten, waar de weg is
zonder schreien
het open…
bloem der bloemen
netgedicht
4.7 met 35 stemmen
980 de zee bracht je aan mijn oever
sloot met haar binnenste,
de ogen van de nacht
op diezelfde oever
zal ik op je blijven wachten,
de dagen doorbrengen in zandkastelen
tot jij weer terug bent, om met kinderhanden
de klanken van mijn ziel te leiden naar onschuld
waar zij nu breken op de branding van het leven
en stilaan de botten van ons…
muzikale beat van het lichaam
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
742 Het muzikale optreden laat de zware last op de rug
Verlichten als stralen van de zon waarin de piano
Vleugel me nog eens laat zweven in de zuivere klanken
Van de wind die mij zachtjes toedekt.…
ONTMOETING MET MIJN LIEF
hartenkreet
2.0 met 10 stemmen
1.021 In mijn hart brak reeds de lente aan
toen ik haar stralende gezichtje zag
Van benen, te mooi om op te staan
maak ik thans ook nog even gewag
In mijn hart laaide een enorm vuur
uit een minuscuul vonkje ontstaan
Van haar lichaam, haar rank figuur
kon mij het prachtige niet ontgaan
In mijn hart klonk de zachte klank
met zeker honderd belletjes…
Machtig alcohol
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
744 Langzaam wegglijdend
in een roes zonder klank
zwijgend non-verbaal
versmelt zijn realiteit
met dat kleine restje drank.…
Lenteprelude
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
567 nectar zijn sluier van geur
wijds uitspreiden
rond droeve dagen
Als gevederde vogelvluchten
een te straffe thermiek verdrijven
en donskuikentjes
nog jongleren om uit te vliegen
zal het gekwetter het luchtruim vullen
tot de moeder neerstrijkt
en hun hongerige magen voedt
Als jouw handen zich
om mijn tere liefde vouwen
en prille klanken…
Stil verborgen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
581 Een zachte klank weerklinkt als een echo voort.
De glinstering uit jouw oog valt op mij.
De band die zo ontstaat verbindt ons.
En ogen verdrinken in elkaar.
Zo drijven wij in gevulde ogen samen.
De ogen gesloten in een moment van eeuwige liefde.
We zijn als sterren, stil verborgen op zoek naar eeuwigheid.…
Ze reden auto
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
608 leren stuur
zij zweeg verbeten
moe van woede
zat van donderpreek
dan laat hij zijn hand
verzachten en in
haar nek
rusten, een
elegante hand,
haar lieve man
hij neemt haar hand,
troost, legt hem op de zijne
en zij kust de hand
die haar raakte
ze weet dat ze
donder en preek
overleefd heeft
het tijdelijk doodmaken
met hand met klank…
SONNET KRULDE IK IN MAHLER
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
667 hoog zwevend in alle overgave
half gesloten ogen door invoelen
violen welke de geest omwoelen
gewillig zonder gedachte vragen
willoos hangen aan ragfijne draden
dromend wiegen bewegende zegen
krul ik mijn lichaam in Mahlers negen-
de teerhartige opus ontladen
omvat dit paradijslijk begeven
in welvende klank der schone tonen
compleet zalige…