6776 resultaten.
Retourbiljetten
gedicht
3.0 met 1 stemmen
1.113 Niemand
tikt er op het raam, tijd om te gaan, zand
te happen, te ontmaagden het onthaal
van droog zandsteen en zwijgende silhouetten
die fikken van de hitte. Met lome stappen
zweef ik over de vlakte, overkappen
de bende hier, uit de grond stampen hotels
met zwembaden, woonwijken en winkels
een reisbureau met retourbiljetten…
Over-leven
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
733 droog en weerbarstig, met een enkel dier,
die tussen dor en dood nog weet te overleven
wondre wilskracht, hun natuur.
Opgetogen zochten wij naar sporen uit 't verleden
met water onder handbereik.
Over-levers kwamen op ons pad,-en dat leerde.…
toe, lief
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
554 toe
droog je tranen
ik ben er steeds nog
zwevend op vleugels
om jou heen
toe
huil niet meer
ik blijf jouw liefde
zoals in elke herinnering
jij de mijne bent
toe
stap uit de leegte
die jij met tranen vult
terwijl het boek vol is
dat wij samen schreven
toe
laat je niet pakken
door de kou van eenzaamheid
warm je hart en handen…
Hoe lief mij Holland is
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
730 Er groeit gewas langs elke oeverrand
De mix van groen is hier een lust voor ’t oog
Wat vroeger zompig land was is nu droog
Bij ’t schippersdorpje Broek in Waterland
De houten huizen lijken van fondant
Hun zachte kleuren als pastel seringen
Een fraai bewerkte deurkalf doet mij zingen
Van ’t schippersdorpje Broek in Waterland
Ooit schreed…
Sinterklaasavond 2018
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.570 ‘t Heerlijk avondje is gekomen
zondag was het al bij ons,
grote voordeel, snel gewonnen
‘t was droog en Sint bleef heel!
Want vanavond voor deur en dak
Sinterklaasje op gemak
moet ‘t echt wel rustig aan
kan ‘t paardje in de gang staan?…
Een ode aan modder
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
550 in het leven
Waarop wij in plassen springen
Is zo overgewaardeerd
Enkel dat wat is geleerd
Zal zijn onthouden
Alle kleuren die bespatten
Worden algeheel bespot
Toch mooi, dat op dagen zoals deze
Gele laarsjes door het leven springen
Zonder vieze vrezen
Voor het leven dat ons onderhand
Is ingewreven
Ik lap al die opgepoetste droge…
Reconstructie van liefde
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
561 Een gevangen vis ben ik
die op het droge ligt.
Ik voel een doorgesneden pijn.
Het moet weer, ik voel het.
De bijtende lucht. Het licht.
Ik hoor het rauwe schreeuwen.
Er is iemand die me draagt.
Er is iemand die me streelt.
Het is ijzig koud. Ik beef.
Naakt ben ik.
Dood ben ik niet. Ik leef.
Geboren ben ik. Ik besta.…
Geen verlies van tijd?
netgedicht
4.9 met 65 stemmen
472 In een wisseling los
van enig verwijt en gewin, word jij dan
in die ene nacht de vlieg en ik de spin,
die het web kort kunnen delen zonder
onbehagen en onwaarschijnlijkheden
opgeslagen in de tranen van genegenheid,
voordat die drogen, is geen verlies van tijd.…
Opnieuw te baren?
netgedicht
5.0 met 8 stemmen
466 wisselwerking,
de eclips van het bestaan
ontstaat vuurwerk uit een
omhelzing, een beloning uit de
armen van een windekind onder
een transparante deken van naakte
wolken voert tot een lichte
glimlach die de monden baart,
omlijst met luister en alle vrije
vlinders in de buik, die alleen
paren in de morgendauw, hun
vleugels laten drogen…
Leidijken
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
519 soldaten
bewaken en kijken
dat die dijken niet bezwijken
weggegraven het begeven
in onze dagen
is het veen weg
de dijken gebleven
de leidijk langs Barnflair
bij Bourtange aan de grens weer
Bellingwolde, De Lethe
dijk in Over de Dijk
niet te vergeten
boeren aan de andere kant
waren ook blij want
de leidijken hielden stand
hielden hun land
droog…
Versteend
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
541 Ik zit op kunststof
wit als tandpasta
warm noch koud
nietszeggend draagt het mij
lang staan valt mij zwaar
Als de zon schijnt
heb ik schaduw
bij regen zit ik droog
behalve als de wind
hard vanuit het westen waait
Ik ben niet thuis
heet niemand welkom
ik zit en kijk
naar ruggen
van mensen onderweg
In een wolk van diesel
stopt een…
Eenzame man.
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
592 Het kost je moeite, maar je houdt je ogen droog.
In afgetrapte all-stars en steeds in korte broek,
Liep je vrij van haag en heg,
onveranderd, je eigenzinnige weg,
je wou rustig leven zonder zorgen
maar de liefde onder de roos
bleef veel te lang verborgen
Als een bang gestraft jongetje kroop je langzaam in je hoek.…
HET BLOEDBAD IN LISSABON *)
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
577 Er waren weinig joden maar
In Lisboa, de Nieuwe Tijd, in vijftienhonderd zes
Het was erg droog, de oogst was slecht, in vijftienhonderd zes
De jood, die heeft natuurlijk schuld, zo had de Kerk geleerd
De meute kwam verhit bijeen; er werd vol haat gebruld
‘Sla dood de jood, verbrand zijn huis, of steek hem met je mes’
Er waren weinig joden…
Emolent
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
493 ´Emolent verzacht zeer droge huid.'
Een eufemisme voor een schroeiplek!
Europa ontfermt zich over Oekraine...
Want de Beer verzuimt z´n vel,
zijn onverwerkt verleden te redden.
Poetin die met molentjes speelt,
zonder moorden zich verveelt,
bijt bominslagend om zich heen:
als een STA-LEN fascistoide!…
Vaert wel ende levet scone.
hartenkreet
3.8 met 9 stemmen
2.229 Droog die tranen, laat mij gaan in vreugde en blijdschap, zwaai mij uit met een glimlach
en hef dan nu samen het glas op de liefde en de vriendschap.
Bedankt allen dat ik een deel mocht zijn in uw leven.…
Zomers
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
434 schaduwen hangt
generaties
oude bomen
zien de mieren
naar buiten komen
met koningin in de
droom van 25 graden
om te gaan zwermen
naar een nieuwe stek
de schaduwplek
wordt druk bezet
door hongerig
drukke jeugd
die ook vertier zoekt
en wij op weg
om stilte liefkozend
te beminnen
nog de schrik
van een luide
knap van
een droge…
Egoloze
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
537 ,
egoloos
als Pegasus die haar genade brengt
gevleugeld zijn zijn flanken vederlicht
zijn vlucht gaat hemelwaarts,
in rechte lijn
en buigt alras in oostelijke richting
zo ver als boven hoog de sterren staan
hun licht werpt zilver over zwarte zeeën
en krim die onder heerszucht is bezweken
ver boven kaukasus en aral meer
een droge…
Als de laatste mens de laatste boom omhakt
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
239 De vogels zwijgen, hun zang is vergeten,
de rivieren drogen op, hun stroom is gestopt,
geen vissen meer die zwemmen,
geen schildpadden die eieren leggen,
de aarde huilt om wat is verdwenen,
en de schaduw van de mens, die is verrot.…
het harnas
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
308 sinds het harnas van zijn hart is afgegleden
blijken er geen grenzen te bestaan
aan hun liefde
en de dromen die zij delen
haar glimlach is de zaligheid zelve
waardoor hij alle twijfel kan laten gaan
hij durft zijn ogen nu op het droge van een toekomst samen neer te leggen
zonder angst voor de onvermijdelijkheid van hoge golven
zolang zij…
bodems in zinnen
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
393 in versgespoten sneeuwtoppen
het zweet en de tranen bevriezen
op ijzige banen der milliseconden
de sporters voor ronde plakken
in nog strakkere pakken proppen
maar laat ons nooit verkiezen te stoppen
met zotte bedottende bodems in zinnen
als archeologische grotten te beminnen
kom
wij klimmen zelf omhoog
de Helikon ligt verlaten
droog…
Op weg naar Asciano Italië.
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
273 met
voorbij vliegende tortelduiven
Het plein is als een schelp gelegd
en waaiert uit tegen de huizen
waarvan de luiken daags sluiten
ik kijk op hen neer vanaf het palazzo
Hoor de oude vrouwen lachen
ze draaien hun rokken in elkaar
en vrijen met hun armen in een
boog om elkanders woordenschat
Van wind die om hen heen speelt
met de droge…
Fundamenten
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
271 Waar de flexibele steigers verdwijnen
en de vloeibare gedachten
langzaam drogen in de mal.
Het begint met een standpunt
dat niet meer wil buigen.
Een grijze massa die indikt,
uithardt rondom het gelijk.
Geen ruimte meer voor krimp of uitzet.…
wang van as
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
4 De tong kruipt over de droge wang
en proeft zout dat niet van de regen komt
knorgeluid in de keel waar geen haan
meer kraait alleen het kuiken dat zichzelf
kust tot het vel scheurt
Stof van de stad vult de neus waar ooit
koren stond nu distels en graven
van jongens die ik zelf heb getekend
met vieze nagels de koning eet zand
en wacht tot…
Zondvloed Monosyllabi.
poëzie
4.0 met 4 stemmen
2.020 brak - jachthond
wind'- windhond
ter hand - volgzaam
fel en zoet - bloeddorstig en zachtaardig
in de grond - op aarde
in het droog - op het land
daar naar - daarna
liet af - afzag…
Vissen
hartenkreet
3.4 met 18 stemmen
1.565 eend-gekwek, vis-geklets
reigers-stap, rat-gespat
hengel-swiep, sigaar-gezuig
roei-gebonk, net-gegooi
laars-gesop, fladder-zwaan
koffie-slurp, brood-gesmak
muggen-zoem, rochel-spuug
snotter-snuif, handen-wrijf
natte-hoest, molen-ratel
aasvoer-worp, hout-gekraak
vogel-fluit, muis-gepiep
koe-geloei, schaap-geblaat
kluit-geplomp, Kikker-kwaak
droge-scheet…
Zomer (III)
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.124 Hij wil gaan liggen, uitblazen een poos,
En hangt smaakvol in evenwijd'ge bogen
Zijn dweilen uit, om onderwijl te drogen,
Rood, geel, groen, blauw van verf en bloed en roos;
Op 't tekenvuil in 't oosten gooit hij boos
De kop'ren kam, nu helemaal verbogen. -
Pet-blauw, knoop-geel, stuiptrekkend vastgezogen
Veel buit aan kam: hij voelt zich…
Bedding
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
977 scheuren in mijn ziel
vergroten hun terrein
Jouw nagels prikken in mijn rug
Ze doen me pijn, maar toch ook niet
De pijn aan de binnenkant overheerst,
doet al het andere leed verdwijnen
Ik sluit mijn ogen en versterk mijn greep
jij klampt je wanhopig aan me vast
De rivier verandert langzaam in een stroom
om uiteindelijk volledig op te drogen…
Leg eens uit hoe dat voelt
gedicht
2.9 met 46 stemmen
18.158 Wij
kunnen u zelfs onmogelijk met droge ogen aanschouwen.
Blijft u hier maar even staan. Zo mist u alle hoogtepunten.
Fraai is dat: is het buitenaards genoeg, blijkt er altijd weer
een markt voor te vinden. Blij dat dit eruit is?…
Weerzien
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
1.924 't Was in dit Centraal station van Amsterdam,
je had me naar de trein gebracht, in onze ogen
waren de tranen reeds droog, er kwam
geen klacht meer over je lippen, onbewogen
leek je daar in die nauwe couloir
nu alles te aanvaarden, zo'n gemakkelijk afscheid,
geen kus meer, alleen: bonsoir,
toen de conducteur kwam zeggen 't was tijd.…
Kanaal
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
1.115 Ik wil duiken in haar duisternis, de bodem strelen
een minuut de adem ophouden
en dan drogen in de hoogtezon.
Een bries sluipt
over het braakland dat een naam kreeg,
'Groene Vallei'
over het kruispunt dat baadt in de smog
'Duizend Vuren'
De hitte straalt naar mijn lippen,
scheldende motoren.
De ochtendspits...…