10059 resultaten.
Tranen als regen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.431 Bliksem en donder
geven donderwolk
van stress
Bliksem wordt verwarring
Donder wordt geroep
En na dat alles stromen
tranen als regen
over mijn wang…
Waarom mama waarom
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.796 Waarom mama waarom
Het ging zo goed en zo leuk
Samen lachen, samen huilen
We lagen altijd in een deuk
Papa is weg gegaan
Heeft ons helaas verlaten
Wat heb ik je aangedaan
Nu kijk je niet meer naar mij om
Mag niet meer bellen en
Wil niet meer dat ik kom
Dit doet zoveel pijn
En het ergste is.....…
menselijke warmte
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
865 eigenlijk thuiskomen
in rust vrede veiligheid
en menselijke warmte
ik aanvaard de pijn
die je voor de hele wereld
verborgen houdt…
als ik maar nooit vergeet
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
655 Als ik maar nooit vergeet
Jouw lach ,mijn leven
Een blik op later
En hoe het zou kunnen zijn
Als ik maar nooit vergeet
Dat mijn pijn jouw pijn doet
Mijn leed jou bezeert
Mijn spijt jou bezwaart
Zonder woorden houden van
Zonder spijt vergeven
Zonder kozen minnen
Zonder jou geen leven
Bij jou
Bij mij
Liefde, leven
Laten, geven…
wijs mij
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
820 wijs mij een plek
waar ik kan schoppen
als compensatie
voor een pijn
die nooit meer
helemaal te stoppen
een deel van mijn
bestaan zal zijn…
splitsing
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
682 Het doet pijn
bij je te zijn
lichamelijk aanwezig
ogen dwalen weg
zeggen zoveel terwijl je
al zo lang niets meer zegt
opnieuw sta je op
loopt heen en weer
die tergende onrust
kwetst elke keer
nog ben je
hier lijfelijk thuis
je geest is al
in een ander huis
het doet pijn
bij je te zijn…
Pijnbomen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
703 Gouden warrige haarlokken
losjes als tamboerijnbellen
tikkende tijdloze klokken
tenen die naar voren hellen
draven langs zwarte grachten
in warme zakken tissueproppen
zijn frases zullen verzachten
benen die niet zullen stoppen
Twijfelachtig wil ze negeren
en ontbering voorkomen
haar tranen stromend dresseren
wuivend pampasgras, pijnbomen…
bij een vraag
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
478 ken jij de jaren
die verjaarden
vier jij
vergankelijkheid
met wijn
als het bestrijden
van een pijn
ben jij getekend
door de tijd
veins jij geluk
en houdbaarheid..?…
Mijn leven
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
929 De pijn,
Het leven maakt je zuur,
Je wilt hier helemaal niet zijn.
Wat dan?
Was er maar iemand in je leven,
Waar je even op leunen kan.
Dat kleine beetje hoop,
Het gevoel dat in die steun zit,
Voor even vergeet je de wanhoop.
Mijn leven doet zeer,
Niks wat mij gelukkig maakt,
Ik wil het gewoon niet meer…
Tandarts
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
513 De tandarts die een foto schiet van billen,
Dus optimale aandacht aan je schenkt,
Vindt niet dat zijn patiënte wordt gekrenkt:
“U hebt met mij geen appeltje te schillen,
Als bekkentrekker moet ik bekken checken,
En daarom maak ik foto ’s van uw bekken.”…
Als je lichaam je in de steek laat
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.384 De pijn die gaat maar komt weer terug,
maar ik ga door want ik ben stug.
Ik laat me door niemand beperken
en blijf hard aan mezelf werken.
Ik hoor erbij dat wil ik graag,
ik ben niet snel meer eerder traag.
Omgevingsangst die ken ik niet,
ik kom niet om in het verdriet.…
Achter schuiltakken
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
488 in stilte
achter schuiltakken
rust ik uit
maar de bladeren
zijn gevallen
langs mijn huid
onbedekt
trotseer ik
alle blikken
weer
doet het zeer
dat vragend prikken
ben nog niet klaar
om het heden open
tegemoet te treden
hardnekkig
spookt de pijn
uit mijn verleden…
Van uit de donkerte in de lommertuin
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.926 donkerte in de lommertuin
zie in het binnenlicht ik haar bewegen,
de stroken in het neergezegen
borduurwerk openvouwen
en plotsling voel ik mij zo diep alleen,
zo star verlaten, dat met wild verdringen
duizend verlangens in mij wakker springen
en mij bevolken stormende dooreen,
terwijl dat in de zijde tergend nijpt
een blinde pijn…
Transparante scherpte
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
543 ik wist van glas
dat het doorzichtig was
fragiel en breekbaar
in al zijn componenten
heb je verwond
met transparante scherpte
die diepe sporen
in jouw kristal kerfde
er was geen schaduw
in doekjes voor het bloeden
voelde mijn onmacht
jou daarvoor te behoeden
dacht dat glans en glitter
zouden binden
maar de waarheid
liet zich niet…
Nooit verlatend zonder groet
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
605 Lang geleefd in onwetendheid,
Na veel pijn en lang gekrijt
Is het nu de tijd die doorrijdt
En is het de persoon die lijdt.
Veel geleden, te weinig gebeden.
Zijn het de tijd en gedachten die verder reden.
Ik blijf maar kloppen, niet te kunnen verkroppen.
Dat tijd en pijn niet kunnen, niet willen stoppen.…
De eenzame
poëzie
4.0 met 3 stemmen
926 En toch: de dood durf ik niet binnengaan
Want ook daar zal 'k dat bleek gelaat ontmoeten
Dat eindloos schreit om pijnen droef doorstaan.…
letsel
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
490 blijft
wordt zilte weemoed
die welt en luwt
in wisselend getij
ik tel
nog steeds
de vele dagen sedert jou
getal dat veel te traagzaam groeit
tot lang geleden
- en misschien ooit: voorbij-
terwijl ik uitdoof
als een kaarswiek
die smoort
in eigen vloeibaarheid
ik ben genezen
zegt de chirurg:
zijn maatstaf snijdt niet dieper
dan pijn…
Ik wil zo graag bij mijn gevoel.
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
758 Het zijn de gevoelens van pijn,
die er van mij niet meer mogen zijn.
Ik heb alles wat ik wil,
ik mag geen pijn voelen,
dat voel ik ook bijna niet.
Het voelt gewoon vaak stil.
Het is niet zo dat ik er nooit over praat.
Over het feit dat ik mijn eigen vader intens heb gehaat.
Het is niet zo dat het nooit is besproken.…
het zout
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
844 afscheid
is als ballast
een rugzak
met de zwaartekracht
van een zwerfkei
elke stap
is herinnering
de tranen echter
zijn opgedroogd
in de nerven
van je gelaat
als verzamelplaatsen
van het eeuwig zout
in open wonden…
Wat heb ik toch...
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
782 Wat heb ik toch mijn eigen draagkracht overschat!
Ik had zo graag dit leed geplaatst zo zonder te verpinken
maar ’t heeft me diep geraakt, ik kon haast niet meer
ademhalen en de zon zien, heel de lieflijkheid van
dit bestaan. ’t is goed zo, ’t maakt me klein en doet
me voelen hoe heel dit tijdelijk er zijn getekend is
door lijden, soms heel…
Onheil
netgedicht
4.8 met 6 stemmen
588 Onrustig aanwezig
In het benauwde klam
De gevlogen mus wist
Een verbrande vlinderpop
Een kromgetrokken rups
Krijgt geen vleugels
Geen kleur geen leven
Pijn geweld angst
Marcheren meedogenloos door
Onrustig voelbaar
Scherpe ongemakkelijke vibraties
Een mens kent zijn machtslust niet.…
Van heel ver...
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
532 Van heel ver komt al iets van vreugde,
bijna nog of het eigenlijk niet mag,
want ach, mijn lieve jongste broer ging henen
en liet ons zoveel droefheid na,zo’n pijn.
We treuren om dit scheiden, veel meer nog
dan we ooit maar dachten dat dit kon bestaan.…
appart
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.065 nog onder lijden
een band is net als een ring
maar het smeden is een belangrijk ding
dat is ons helaas niet gegeven
vijf kinderen uit elkaar gedreven
dat hakt er in voor het leven
zo jong al zonder elkaar
met enkel het verlangen naar
je leert er mee leven
het raakt gewend
dat je je zusjes niet meer kent
nu tig jaar later
doet het nog pijn…
herfstpijn
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
631 alweer is het bijna herfst
bomen laten bladeren als tranen
het verdriet vermomd als melancholie
groeit als een gezwel in de kruinen
een boomchirurg met zorglijke trekken
wikt en weegt doch wanneer hij
zijn zaag tevoorschijn haalt
ben ik weg...…
Alleen liefde kan mij breken
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
611 Een gebroken relatie doet pijn
Het maakt je kapot het is niet fijn
Je hart gebroken
Het gevoel het gaat niet snel over
Iemand verliezen die naar de hemel gaat, niet meer op deze aarde zal voortbestaan
Het doet pijn
Je hart gebroken
Je kind huilend aan de telefoon
Ik mis je ik wil bij je zijn
Het doet pijn, je voelt verdriet
Je hart…
Waarom?
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
564 Daarom dwaal ik ,
tussen herfstig muffig blad en stervende zon.
Daarom luister ik,
naar de roep van het vragend leven,
terwijl de hemel nog glinstert van de dag
en mijn ogen blind zoeken in het verstilde licht,
waarbij elke schaduw
als een doffe hartbons
strompelt door mijn lijf,
woorden nog nagalmen,
mat, doof, leeg, zwervend verloren,
sleuren…
Je bent weg
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
522 Binnen in mij
de steen van pijn.
Niet te tillen.
Gedachten aan jou
graven gaten in mijn buik.
Mijn voeten plakken aan de grond.…
Met lege handen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
527 het maakt niets uit
hoeveel lentes jouw leven telt
want plots is zij weer
dat kleine meisje
dat kleine meisje
vol hunkering naar
daar staat ze…
Holle ziel
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
672 De leegte vreet mij langzaam op,
kijkend naar het duister.
Een ziel eens zo licht
springt zijn laatste sprong.
Gemotiveerd door liefde en geluk,
de laatste kus.
Verlangend naar vroeger
is het onmogelijk te stralen.
Ik wacht op een schouder,
een tedere lach.
Maar tranen glinsteren al,
als gebroken kristal.
Vastklampend aan herinneringen…
Al wat leeft
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
702 En wat mij toelachte
op de helling
van pijn en vrees.
Ergens in een hoekje
waar ik een boek lees.
De stilte overheerst
mijn hartslag lijkt monotoon.
Is af en toe van slag
van immer wonderschoon.…