Alle inzendingen over ruisend blad

2623 resultaten.

Sorteren op:

Jij bent zo jij

netgedicht
2.8 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.683
zoals een vogel die onbegrensd vrijmoedigheid wenst op vedervleugelslagen dromen mee kan dragen een lichtschelp eindeloos stralende zelfs als in de schemering de aarde lijdzaam wacht op een donkere nacht jij bent zo jij de waterdruppel die achterblijft liefdefleuren wrijft op schaduwblaadjes van een dorre bloem het dansende blad…

Geen ruzie

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.018
Het liefst ga ik nu schelden ik ben zo vreselijk kwaad maar het tegenovergestelde is waar het nu om gaat De rust in mijzelf te vinden om ver boven jou te staan mij niet aan jou willen binden en alleen verder te gaan Dat is nu mijn doel en streven jij bent een geschreven blad in een boek dat ik ga weggeven maar dat ik nooit echt had…

Een najaarsblad

poëzie
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.163
Toen daalde een purper blad, Dat Hij beschreven had, Mij ritslend in de hand En stak mijn hart in brand. Ik voelde zwéven weer Mijn hoop op brede veer, Ik wierp de dode steen In 't meer, waar zon op scheen.…

Maaltijd

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 430
Elke trilling van het blad eist aandacht op. Ik heb het wel gehad, ik overweeg desnoods een totale denkstop. Is er iets anders dat het bloeden stelpt? Ik heb geen ruimte meer om over zaken te verhalen. Nu niets meer helpt, wordt het tijd om gedachten te vermalen.…
Iniduo16 januari 2012Lees meer >

Ruizelt zacht vergeten

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 657
bladeren en meer dood hout jij bent nog echt niet oud en versleten maar ruizelt zacht vergeten de screen is al geweest voor het lichte falen van je geest verborgen wortels komen langzaam bloot in het fysiek mankeren het trotseren van de elementen zal je zwaar blesseren het bordje op je bast zegt wie je bent omdat jij zonder blad…
wil melker25 november 2011Lees meer >

de aderlating van verlangen

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 525
sober collectief, het is de late schemer die zich uitstrekt alsof het ontwaken een herrijzenis is geraapte stenen doen geen kwaad de mantel kraagt aan de warmte van het lichaam het gebiedt het leven de tijd te herzien en de illusie om dromen waar te nemen is het bont van de laatste vos een late bloei kent haar vrucht en kleurt het blad…
elze9 april 2013Lees meer >

Februari

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 679
De perken ogen doods, niets wil er groeien alleen de vlinderstruik draagt nog wat blad, maar verder heb je ’t dan ook wel gehad. Toch is er één die volop staat te bloeien: de winterprunus met haar roze kruin belooft op voorhand lente in de tuin.…

Uitgezonden

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 505
'n onbeschreven blad, ging vol idealen de uitdaging aan onmogelijk voor te stellen hoe het precies zou zijn de inzet honderd procent, vrede was de missie in een land dat je vreemd was zo ook de verwikkelingen als 'n vlieg raakte je langzamerhand verstrikt in het web, dat oorlog heet van vrede leek geen sprake, toen granaten om de oren vlogen…
LadyLove5 september 2014Lees meer >

Het groene woud

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 568
Bijtende kleurrijke stralen priemen door het rijpe blad. Doordringend geluid van een onzichtbare bosuil doorbreekt een stilte.…
Ton Ruis2 februari 2015Lees meer >

Dagdromen

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 665
Elk rozenblad kent een specifieke ontlading van jouw creatie zo kan ik dagdromen bij elk blad van jouw inspiratie.…

Vroeg en laat.

poëzie
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.640
't Open roosje, rijk van blad, Zei aan 't nog gesloten knopje, Dat aan 'tzelfde steeltje zat: Zie eens, dik onaartig propje, Zie, hoe luisterrijk en schoon Sprei ik al mijn schat ten toon! - 't Knopje zweeg en hoorde 't aan; Maar de middag kwam haar wreken, Deed haar boezem opengaan, En de volle roos verbleken.…

De hemel is van klei

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 488
O jij voortvluchtige mens mijn noorderlicht is je beschermer synthese van zovele gezichten tot het blad zich keert, maakt het je slachtoffer en betaalt werd met vernietiging terug tot voor wat je schatplichtig was het was die tijd die vrede wilde maar niet kreeg, het huis de luiken sloot, het zonlicht zweeg, je dacht het aardse licht…
Pama18 december 2015Lees meer >

Waar een lichtje dooft

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 860
Als het licht het leven dooft van het eens zo artistieke hart; dat van woorden vlinders vormde; vervlochten bloemen rond het eens zo groene blad. Als het licht het leven dooft van het ooit zo waarachtig hopen op dat sprankje eeuwig licht, dat de duisternis voor geluk moest kopen.…

Dikke eik/linde

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 476
Eikweg Ellersinghuizen is weg in de 17de eeuw gepoot werd hij zo groot dat 4 man armen gespreid hem konden omvatten zo wijd maar hij ging dood is in 1975 gekapt dan toch maar de grens over in Heede, daar aan de Hauptstrasse staat een linde van 1000 jaar die je met 4 man lang niet omvatten kan die fier overeind staat elk jaar in het blad…
Sjoerd Visser26 augustus 2020Lees meer >

Voor later

gedicht
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 10.374
Later, als al dit schoon voorbij is, want tijd neemt liefde, vreugde, smart – als elk van ons weer droef en blij is dicht aan een nieuw gevonden hart, dan zal ineens alles vervagen bij ‘t zien van dit vergeten blad; je zal weer dromen van de dagen toen we in elkanders ogen zagen, toen ik je zo heb liefgehad. ----------------------------…

Stom boek

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 477
zinnen versleten vergeeld papier de kaft bind niet meer een uitgekauwd verhaal op een of andere manier niet helemaal uitgelezen nu vallen de pagina’s door elkaar op de grond er is geen touw aan vast te knopen toch wil ik weten in welk hoofdstuk het stond het moraal van het verhaal het moet wel fictie zijn ik zoek het laatste blad…

Sluitstuk

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 511
ogen- door het boek dat jaar heet gesneld Weer was er strijd zonder enig held werden kinderen heimelijk geboren Weer bliezen politici van hun hoogste toren werden er meningen gegeven oordelen geveld Weer werd er door jonge meiden op plein en plek geginnegapt Weer blijkt geld het slijk der aarde als je door ritselend blad…

droogt gras tot hooi

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 597
ik heb de vlinders weer zien fladderen ze vraten hun cocon kapot in een zomer die niet stopt geel droogt gras tot hooi in droogte vergeten is de plas die koeler dan ooit oogde bomen zuchten in de luwte van hun blad de regen is vergeten dat zij ook schaduw nodig had kom donderbui verlos ons van de zon die zeven weken lang…

Peinzend door de seizoenen

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 620
veld ‘k Had nooit gedacht dat ze voorbij zouden gaan Maar geloofde nog in eeuwige jeugd Op die plek waar ik ter wereld ben gekomen ’t Is voorbij, de lente en de zomer De natuur duidt thans het herfsttij Nu loop ik hier als oude dromer Mijmerend over de tijd van toen Op dat pad tussen die hoge bomen Waar na herfst en winter Weer nieuw blad…

achter dubbel glas

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 894
dunner wordt de wind vlaagt speels in haar verschralend raken zij rolt en tolt het drogend blad vertelt van troosteloze kou in eerste winterse verhalen de zon is later in verschijnen haar licht lijkt langzaam te verijlen de warme gloed van zomer is nog enkel voor de dromer achter dubbel glas nog heeft de vorst niet toegeslagen…
wil melker17 oktober 2005Lees meer >

Nog wat te goed?

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 406
Zomerzon blakert kruin tot een blad-loze tak, schildering in okerbruin Gaf haar twee rozen, slechts gaf zij mij maar één zoen houd nog wat tegoed. Stiltes tussen woorden in breedste zin, daar put ik de adempauzes uit.…
Pama28 juli 2019Lees meer >

Dan vlindert soms de vlinder door een korte nacht

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 459
Als het licht het leven dooft van het eens zo artistieke hart, dat van woorden vlinders vormden; vervlochten bloemen rond het eens zo groene blad. Als het licht het leven dooft van het ooit zo waarachtig hopen op dat sprankje eeuwig licht, dat de duisternis voor geluk moest kopen.…

Ik wandel.

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 613
Ik blijf gespaard van ongemakken Ik wandel van het pad af, mijn enkels in de bladen. Wat is het toch weldadig, zo in de herfst te baden.…

De verloren tuin

netgedicht
4.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 812
Door nevelflarden omgeven met opkomende zon uit het verleden komen beelden van een gelukkige jeugd, herinneringen aan weelde Een beschreven blad dwarrelt om zijn bestaan, echter meer ruimte brengt ook onzekerheden wanneer het vraagt om houvast los te laten Bomen omgaven mijn ouderlijk huis, in onze tuin liepen kronkelpaden vol met bladeren…
Rob van Tol19 december 2020Lees meer >

afgeknapt in wilde schoning

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 758
langs onderkanten van een strakkendblauwe hemel de storm betaalt met regen maar bepaalt zijn eigen prijs de restanten uit een herfst die ooit oogstrijk is geweest in nagelaten groei aan takken die de winterkou niet hebben overleefd breken in het vlagen van zijn kracht afgeknapt in wilde schoning der natuur, zo krijgt het jonge blad…

Onzichtbare steden

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 448
Daar achter de bergen moeten mensen wonen in fantastische steden Opgestapelde huizen torens in zevenvoud in de rivier, onwerelds rijk van het goud dat zelfs stroomopwaarts aanslibt op de stenen waar vlinders blok na blok bloempotten vinden, en blad voor de rupsen, hun kleuren een schitterend patroon een vertrouwd geheim dat het…
Zywa24 november 2021Lees meer >

Geroezemoes

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 502
Ik reisde meer dan vier uur Om een uur bij hen te zijn De volgende dag zat ik weer in trein en bus voor nog een jarige Toch was het doel niet het enige Ook de reis was het waard Zoveel gezichten, vergezichten, gekleurd blad Moeders die kinderen in en uit de trein Mensen die hun mobiels lazen Een pasgeboren baby in de kinderwagen jammerde…
Ralameimaar28 december 2022Lees meer >

Slinkse streken

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 439
wij wisten van het paradijs schoonheid en verlokking zonder enige eis maar niemand had ons de omgangstaal van blad en bloemen geleerd hoe zij zich in de verte al profileerden met kleurrijke grote harten en die naar ons keerden voor visuele contacten door een innemend wiegen op de wind ook onderscheidden zij zich in vorm…
wil melker26 september 2023Lees meer >

Eikels

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 238
misschien geen enkel nut dit schrijven, mijn leven, mijn gedachten en het is ook maar de vraag of het allemaal ergens naar toe gaat soms lijkt het nergens dichterbij dan ooit positief denken en zo in het leven staan elkaar altijd na praten, en na elkaar praten geduld uit oefenen op het geduld herfst lacht ruw zijn eikels bloot voor menig blad…

alles zien niets begrijpen - voor C.Nooteboom

netgedicht
3.1 met 13 stemmen aantal keer bekeken 487
niet per ongeluk de woorden die als wolken over de vlakte stromen de Japanse notenboom zilveren abrikoos met waaiervormig blad niet zomaar het vleugelloze boekenvisje dat zich in de kelder laaft bekende wegen eet door verweesd papier de trage slagen van een verdwijnende vogel in helder licht niet eenvoudigweg het gedicht van…
J.Bakx23 oktober 2025Lees meer >