3643 resultaten.
Lentewacht
netgedicht
3.8 met 16 stemmen
811 Zijn moeder zal wel overleden
ze was toen al oud, maar zijn gedichten
houden reeds in de herfst winterslaap
draaien zich op hun zijde
als ze snurken
In het gelaat vallen strepen
zo vredig liggen ze
helemaal niet bang
De wereld vergaat toch wel buiten
binnen leven ze heel lang
Als wakker ze worden met trommelgeluid
rijen vormen in marsgelid…
Kristalbloemen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
418 Nu pas zie ik
dat ijsbloemen
op het glas
door koude lucht
met een zucht
in schitterende
verschijningsvormen
prijken
we zullen vandaag
niet naar buiten
maar naar binnen kijken
hoe lichtstralen
een poging doen die
bloemen te ontdooien
als sneeuw voor de zon
uit zelfbehoud
voor later
vormen ze een regenbui
ééngeworden met
alle…
Leunend tegen hete wind
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
510 woordloos spreekt
de boom verlatenheid
leunend tegen hete wind
en zand uit de woestijn
zijn kroon is in
verdrogen kaalgeschoren
tot het laatste leven
in een dorp dat niet mag zijn
muren dwars gebarsten
in generatieslang bestaan
kapotte daken fluisteren
nachts hun troosteloos vergaan
zand rukt op met lange duinen
in vorm en kleur…
Druppelsgewijs
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
551 kan ik, nog genoeg moeite betogen
in vriendschap vormen
om woorden als de jouwe
achter een spel met maskers
kan ik, nog op zachte toon schrijven
met gedurfde vrijmoedigheid
in blauw/witte draden
die het goed met elkaar vinden
wat het hart kan dragen
aan deugd, meer als een vriend
met al dat kan inspireren
waarin 'hart' en 'gevoel'…
Elke keer opnieuw
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
601 peppels kwispelen
met hun toppen in buurtwegen
een muze van trots
oh, zo eerlijk, zo vrij
bladeren dempen gekruist
als druppels van één toon
met kleuren en schaduwen
dat vormen kent
wijd vertakt is in het licht
net als woorden, die opgaan in noten
door de winden van het hart
bloed en adem
tussen land en sterren
in de lucht van licht…
Wilde Nachten
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
585 Zachte wolken, geen geween,
Niemand alleen in deze wilde nachten,
Vele vormen van wilde machten,
Slechts een gedachte.
Hopend dat Aurora nooit zal komen,
In wilde nachten wil je blijven dromen.…
Fusie
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
705 Tussen lief en leed
Decennia lang
Hoop en wanhoop
Kennen elkaar als geen ander
Hand in hand
Gaan zij gezamenlijk door het leven
Wij zijn van de aarde
Waar alles samenkomt en een geheel vormt
De maatschappij is verscheurd
Laat de kracht van de aarde
Van het samenzijn
Terugkomen in het leven
Laat mensen elkaar vinden
En het geheel vormen…
de wind op
netgedicht
3.8 met 17 stemmen
627 niet meer dan jou
ben ik mens
waar ik begin zal ik jou zijn
rondom
als niets wordt gezegd
of gezien
of weet hoe zich te vormen
zoals wijd, de zee
tussen de linker- en rechterzijde
van dit papier
maar het wordt later
en ik ben geen kunstenaar
de waarheid van mijn gedachten
zal zich aan dit zwijgen houden
aan meeuwen
die niet…
Wie zonder zonde is, werpe ...
netgedicht
4.8 met 9 stemmen
659 om het leven
De taliban achtte zich hoogverheven
De stem van Karzai werd niet eens gehoord
Terwijl wij de jonge vrouw bewenen,
Zijn we bang: het ligt er vol met stenen
Ondanks het luide protest van het Westen, gaat men in sommige islamitische landen verder
met het stenigen van weerloze vrouwen met de dood als gevolg, vaak zonder enige vorm…
Verlies me niet
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.080 Verder met mijn leven,
Ik ken het in elke vorm:
van dood tot liefde,
van verlating tot scheid,
Als je nog langer wacht, ben je met kwijt…
een gesprek
netgedicht
4.0 met 16 stemmen
1.266 onwerkelijk
hoe stilte het witte daglicht draagt
alsof winter over haar heen groeit
en wenst te horen
dat woorden ongezegd blijven leven
in zijn handschrift
ik loop er heen, de bomen
trager in het water, aan het einde
van het onlangs gestorven huis
het is vandaag, een dag zonder
schaduwen
alles lijkt anders van vorm
*
bloemengeur…
Nacht
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
703 Als de wankele vormen
van de verlopen dag
verstillen in zijn ogen
en in zijn armen doven
toont hij zich, de nacht.
Met een handje gapende gaten
uit angsten tot vergaan
stanst hij tijd en ruimte
tot nieuw eendaags bestaan.
Niemand hoort het kraken
van de nieuwe stenen daken
of het spannen zelf
van het hemelgewelf.…
Ik sterf niet onherroepelijk
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
709 reuk de tastzin is
van het eind waar het boek
zichzelf ontbindt
eindeloos maar schragen
en toch de val maken die was voorzien,
voorzien van roestige spijlen
dat als gif de weg door de aderen vindt
leef ik in verlangens of droom
ik de tekst op mijn graf, het maakt
niet uit hoe oplettend
ik ook ben, want als ik stuiter
ga ik in vele vormen…
Stille wateren
netgedicht
4.3 met 24 stemmen
569 In het donkere jou
omhels ik de stilte
in haar mooiste vormen.
Zo roerloos, rimpelloos lijk je mij te spiegelen,
terwijl de diepte van mijn Ziele-zijn
verborgen ligt in de eeuwige beweeglijkheid
van jouw bodem.…
Bij de dood
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
1.078 Op die winter dinsdagavond
spande zich om jou
de blauwe hemel
en het brandde, brak en week
alsof dit afscheid zomaar
komen kon,
als zomerliefde,
fel van vorm en naam en kleur,
alsof de bleke zeeën van de maan
zich wenden kunnen naar de zwarte zijde.
Wat niet gekund had, is gebeurd.…
Natuur
hartenkreet
3.0 met 9 stemmen
565 Spinnen met tekens
Een vlinder vol kleuren
Bloemen in elke vorm
vol gevoel en geuren
Voor ieder een lust
De zee een zoute traan
De nacht de zon en maan
Een zwoele wind of een orkaan
De natuur geeft alles aan
de liefde de moed
Ze doet kwaad ze doet goed
De mens die de natuur ruimt
en haar niet ziet
Is de natuur vol van geduld
Zij die…
de muur
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
807 kronkelige, dorre takken
woelen in mij
ze vormen een labyrint
ik wil eruit
maar ben de weg kwijt
muren,
langs voor,opzij en achter
ze worden steeds hoger
takken met scherpe doornen
priemen erdoor
ze zijn heel talrijk
de doornen doen pijn
dus blijf ik er af
op de doornen
heb ik een dikke laag cement gelegd
het cement is opgedroogd…
's Heren watermolen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
500 Het gebouw
zo puur van vorm
ligt
onrustig gespiegeld
in het wiel.…
achterwaarts
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
784 op een stil terras
drink ik koffie
een duif scharrelt
in de buurt van
mijn voeten
ik vlieg achterwaarts
en zie de handpalmen
van mijn vader
in de vorm van een
klein nest
waarin een witte duif
is thuis gekomen
teder strelen zijn vingers
de vederlichte veren
je bent mijn mooie
snelle duifje
roerloos luistert duif
naar de zachte stem…
Jouw bestaan ( J. )
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
663 Het hart transporteerde en transformeerde hoop
bij alle vormen van wanhoop...
die woekerden in mij, door mij.
Als jij er niet was, was ik er ook niet meer.
Jouw luisteren, jouw vrijheid tot medeleven:
voor een héél leven lang!…
Droogstaande sloot
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
552 Die in de winter
Drager is van
' t Dikste ijs dat
Maar te bedenken is,
In voor- en najaar
Vol water staat
En leven geeft aan
Zo veel nieuw leven
En nu droog staat,
Geen druppel vocht
Meer te bekennen,
Alleen spinnen nog
En mieren wonen er
En vormen samen
De plek waar de
Chauffeur een
Zachte landing
Maakt nadat hij…
Vloek van het boek
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
685 De vlek van de pen
Gesticht in ‘t zwart
Met de leugen in de wind
Overtuiging vanuit het hart
Schreeuwen zal de leugen
Uit de passage van ‘t boek
De wind laait op
De letters vormen ’t aanzoek
Driftig schrijft de pen door
Met zwart over het wit
De inkt droogt op
Met de leugen, geen exit
Volgeschreven vol overgave
De leugen een souvenir…
Hier, in onze tuin
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
501 Deze heilige vorm van leven.
Hier, in onze tuin.…
Pigmenten van de geest
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
498 heb mijn leven geschilderd
jaren in kleur aangezet
maar kon er uiteindelijk
geen juiste vorm aan geven
penseelde lijnen
in verlopende einden
cirkelde speels met
pigmenten van de geest
het doek was te groot
verdwaalde in miniaturen
van creaturen die
leefden van de goot
schetste in blauw
mijn ontsnappen
moest terug door de kou
met…
Puls
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
527 Het leven lijkt een lineair verglijden
maar slechts de vorm van het moment verkeert;
er is een gaan en komen van getijden
waarin de hartslag van het nu passeert.…
Een visioen maar dan anders
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
421 het is geen vraag meer
maar verdrongen stilstand
nu de wind de takken weer buigt
een tint er tussenin
noch het zwart in gesloten ogen
noch de nevel als gedempt wolkenlicht
een vorm van helder, die van geleende tijd
voorbij het lichaam dat ooit schaduw wierp
tussen brongras dat eertijds ons voedde
een voeg tussen nu, heden, wij, ons
hoe…
crisis
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
498 nog vóór zijn gevoel had het moment
hem ingehaald, neergedaald
in vage vormen brak het zijn gemoed
een autoloze zondagmiddag was nog niets
in vergelijking tot zijn fiets
die trapperloos de schutting nam
stram van lijf, met moede leden
klom hij stil de koffer in
“dit is het begin” dacht hij
en vormeloos verborg hij snel
de fietsbel in de…
Eeuwige dag
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
425 Het leven duurt langer dan de eeuwigheid van gisteren
nooit gedacht dat vandaag herhalingen mooier vormen
gevoelens van andere hangen in het duister van de nacht
wat wordt betwist tijdens het wandelen zonder te bekoren.…
Op vergeten wegen wandelen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
589 Je houdt stil, hurkt en ziet
dat zonder bestek of zichtbaar plan
een stroom vormen van verbazing bouwt
je vraagt om traagheid
om te ontdekken welk spel het water speelt
een draaikolk als antwoord
lang zoek je naar de hand van de meester
die uit druppels beelden houwt
je voegt tranen toe
ongebruikt vloeien ze derwaarts
dan keer je de maalstroom…
Winterakker
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
525 Op mijn akker zal ik lopen
in winter en drassige grond
zal er korrels en zaadjes strooien
voor een vruchtbaar bestaan
Met de zeis snoei ik de blaadjes
de bloemen en de tijd
ik leef al uren tussen kuil en koren
waar ik mij zo dadelijk uit bevrijd
Ik hoor de paarden zwoegen
zie het land opstaan
een weelderige bloemenzee vormen
tegen…