5922 resultaten.
Vertraagd afscheid
snelsonnet
2.1 met 8 stemmen
806 De kermis is nu weg en ook weer niet:
Niet alles is in één dag afgebroken
Dus staan er nog ruïnes na te spoken
Wat elk jaar weer een trieste aanblik biedt
Het zicht op zo'n half afgebouwd gevaar
Schudt mij nog wel het meeste door elkaar…
Emigratie is geen afscheid.........
hartenkreet
2.2 met 17 stemmen
8.663 We hebben nu alles wel voor je afscheidsfeestje versierd
Maar dat is niet omdat jouw vertrek ons pleziert
Wij, als ouders, gaan je natuurlijk ontzettend missen maar:
Blij zijn we voor jou
Omdat je gaat naar de liefde van je leven
Heel veel liefde gaan jullie elkaar geven
En denk er aan, er komen ook mindere tijden
Maar als je écht van elkaar…
afscheid zonder grenzen
hartenkreet
2.5 met 6 stemmen
1.964 Ze fluit een eigen lied,
niet meer de versjes van ‘t verleden
Echt trots tsjilpen wil nog niet;
‘t gezang zoals zij vroeger deden…
Ze denkt dapper aan de deuntjes
maar een enkele aanhef laat haar breken,
Wie zal haar in haar poging steunen;
zo lang eenzaam opzij gekeken…
Achterlaten ís het leven,
sla stoutmoedig je vleugeltjes uit
Je kunt…
AFSCHEID IN STIJL
hartenkreet
2.5 met 6 stemmen
1.862 Loop gerust
voorbij aan de dood
maar niet aan
"LE DERNIER VOYAGE'
Rozengracht 189
Amsterdam-Jordaan
Deze stijlwinkel
afscheidswinkel
van verfraaiing
en verzachting
voor wie doodgaat
en haar nabestaanden
Zelf doodgaan
is eenmalig
maar talrijk
in je leven
anderen
je familie
je vrienden
je netwerkmensen
zovele dierbaren…
afscheid nemen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
937 Het liefst zou ik je bij me houden, we hadden het zo fijn
Maar om je zo te laten leven zou heel erg egoïstisch zijn
Want als het leven lijden wordt en jij niet meer geniet
Zal ik je moeten laten gaan al doet het me verdriet
Nooit was jij egoïstisch en je stond altijd aan mijn zij
En wat er ook gebeurde, jij was daar voor mij.
Herinneringen blijven…
Afscheid in de avondzon
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
585 zag je hand die zwaaide
zoals een vogel draaide
voordat hij dook
snel opklom
naar de hemel en
in een verre horizon vervloog
maar je vingers wenkten
kon je nog eenmaal
liefde schenken
oplichtend afscheid in de avondzon
geen vlucht maar rust
zij keren morgen veilig terug…
afscheid zonder te kennen
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
671 wat ik ook vermag te wezen, de tijdlijn
scheidt mijn discrepantie en hallucineert
zonder het vermogen tot herstel, een treurnis
is als een gebroken hart met in het midden
een lamgeslagen vleugel
het beeld herrijst en herroept de enkelvoudige
zich aan te sluiten bij de meute, trendvolgers vertragen
hun tred en wankelen bij een linkse tegenwind…
Afscheid 2
gedicht
2.0 met 31 stemmen
21.808 We hadden gezwegen ik aaide
haar wangen haar slapen het witte haar
aaide het haar werd zijde aaide
de strakke mond een stille lach
ze lichtte haar deken op
ik dacht wat een benen zo mooi
ze bestaan - af - zo lang
dacht dat zo mooi dan kan
steeds meer been en meer dan been
ik dacht wie wil ze dat ik ben ik aaide
haar wangen haar slapen…
het afscheid is sterker
netgedicht
4.4 met 10 stemmen
717 ik lever me niet meer over
aan woorden
ze blijven onbekend, onafgerond
ook al noem ik je liefste
en als je me vraagt waarom
in gebarentaal of in steen
zal ik zeggen dat alles zich
naar binnen wenst
het geluid
van morgen dat, bovenop een heuvel
de vergankelijkheid balsemt
het hart wikkelt in een vochtige schelp van linnen
wanneer jouw…
Afscheid van de natuur
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
967 Je voelt hier de heimwee
teruggekeerd als droom
tussen wildernis van bomen
je blijft staan aan oevers
in gedachten, het onbevangen kind
loopt met je mee in het vergeten
en het proberen in toekomstgebaren
heeft letters uit het alfabet verloren
blijft alleen nog voelbaar
in de zinnen van de wind
die onvoorspelbaar waait
uit boze dromen…
afscheid van Annabel
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
910 Annabel
Ik zag haar wel en zij zag mij
We zagen elkaar in leed en lief
Symbiose van het hart
Het eerste barstje viel nog mee
Het tweede deed al pijn
Het is niet bij een barst
gebleven
Ze kon het niet, ze kon het niet
Ze kon me niet nemen voor wie
ik was
Verloren strijd
Zo verdween de vriendschap uit ons
leven
En nam ik afscheid…
Rouwt afscheid
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
515 waar stilte
ademt in de
laatste tekens leven
rouwt afscheid
in het alom
aanwezig zijn van pijn
er is geen strijd
maar een serene rust
van overgave
de hand
voelt warm in
bevestiging van samen
nog klonk je naam
in de herkenning
van zijn laatste blik
inkeer ademt stilte
heel zachtjes
sluit ook zijn gezicht…
Afscheid van mijn vader
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.341 Ik neem je krachteloze hand in die van mij
en streel hem zachtjes, teder ..
Volg met mijn duim de aders, dik en blauw.
Je kijkt naar mij, je ogen leeg,
je draagt niet meer de last van het verleden,
maar evenmin die van de toekomst met je mee.
Er is alleen het hier en nu: een flauwe flits
die dooft nog eer het helder wordt.
Waar is die trotse…
AFSCHEID VAN GUIELMO
poëzie
4.0 met 1 stemmen
3.121 Niets dan leed blijft er beklijven,
Of ik al mijn dagen tel.
Wat zal ik nog langer drijven
Dit onnozel levensspel?
Mei en juni ging verloren
En het witte oogsttij zwond,
Toen de maaier ’t volle koren
Tot de gouden schoven bond.
Vrind, m’n leven is verstreken
En ik vind geen blijheid meer
Om de akker straks te kweken
Voor de nieuwe lentekeer…
Afscheid voorgoed
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
641 Opgeblazen sater
Die duivels te
Lachen staat
Om mijn onmacht
Om jou weerstand
Te bieden -
Buik klotsend
Van vele liters
Bier die zo goed
Moesten smaken dat
Er maar geen
Einde aan leek
Te komen -
Brak van dronkenschap
Brak van de kater
Die gegarandeerd
Volgt, later -
Drie jaar geleden
Nam ik voorgoed
Afscheid van…
Afscheid van mijn vader
gedicht
4.0 met 6 stemmen
7.069 Ik wil alleen maar zeggen dat ik het niet weet.
Dat ik het allemaal niet zo duidelijk zag,
zoals gebleken achteraf.
Het tuinhek diende plotseling gesmeerd.
De lege plekken op de muur bedekt en vlug
vlug de geur van scheerzeep weg.
De kalende die Homerus declameerde. De maïsvretende.
De charmante die uit Frankrijk parfum meebracht. Hadden…
Afscheid en aankomst
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
523 Voor Anton
Wij die jou het
Naast staan, je beste
Vrienden en je eigen
Kring staan om je heen
En nemen afscheid van
Jou, voorgoed, en op
Het moment dat ik mijn
Laatste gedicht voor
Jou voorlees, en de
Dominee zijn laatste
Zegen meegeeft, begint
De zon te schijnen
Als ze nog nooit
Gedaan heeft op de
Achtste maart van…
In plaats van afscheid
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
795 Vuurtorenlicht achter me
als een ster in de nacht
Mijn herinneringen zijn
als het kompas op een verre zeereis.…
afscheid en weerzien
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.175 mijn lief
het was weer fijn
in de nabijheid
van jou
en je warmte
te zijn
me geborgen
te weten
anders tegen
mijn zorgen
en zorgjes
aan te kijken
die dan kleiner
lijken
daarna
steeds
een beetje sterven
voor hoelang
dit keer
voor we elkaar
weer
zien…
Afscheid van Adèle
snelsonnet
4.5 met 6 stemmen
957 We zien Adèle voor de laatste keer
Ze heeft de episodes uit haar leven
Soms zoekend, soms verbrokkeld weergegeven
Inmiddels kan ze dàt zelfs amper meer
Het zijn gedachten die zo’n film omringen
Droef als een lied dat zíj nooit meer zal zingen…
Mijn Lief (afscheid)
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.560 Je vertrok, in de nacht.
Een moment waarop zelfs schaduwen niet meer onthuld kunnen worden.
Je loste op in het duister, op weg naar het licht.
De leegte die je achterlaat is groot en diep.
Maar je naam,
die blijft!
Verbonden met alles waaraan wij je herkenden.
Zoete herinneringen, en bittere pijn.
Zonder jou is het zo stil.
Gedachten…
Afscheid van een stereoPIET
snelsonnet
3.8 met 4 stemmen
1.545 Als Zwarte Pieten Blije Mina’s waren
die alles deden wat de Sint hen vroeg
met borstels en met schortjes voor.... Genoeg!
U zou zich dan toch bij het NEE-kamp scharen?
Een stereotype, ook in kindertaal,
is voor miskenden slechts een schel cimbaal.
(voor de niet-zo-bijbelvasten onder ons: 1 Cor 13:1)…
Afscheid van mijn kerk
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
804 Nooit meer die vertrouwde kerkgang;
nooit meer lopen langs die gevelzwaan,
dat appelboompje in de tuin zien staan;
nooit meer die opgang op,
die trap naar de kapel;
nooit meer kunnen zitten
op die vertrouwde plek;
nooit meer die begroetingen
van bekende kerkgenoten;
nooit meer die bekende liturgie
in 't hoofd geprent na 22 jaren;
nooit meer…
Verdrietig afscheid.
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
1.025 Ik zag je daar staan
met je arm leunend op
de stenen havenmuur.
Ik zag je haren wapperen in
de straffe wind terwijl
je ogen gefixeerd
een groot schip volgden
en je hand opgeheven
even zwaaide.
Ik zag hoe tranen over
je wangen liepen en je arm
ze wegveegde van je gelaat terwijl
je even het hoofd liet hangen.
Ik hoorde de gesmoorde…
afscheid van gisteren
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
524 het groen is oud
de regen koud en in
het gras
verdwijnen resten van de zomer
onder het rode klaver
schuilt een klein kadaver,
het was een witte rups
de zijde rond haar lijf
blijft ondanks alles
dat beklijft
ofschoon er nog geen
naam aan kleeft, zweeft
heel imaginair
een vlinder naar vandaag
ze doet het graag en spreidt
haar glans…
mams afscheid
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
844 Haar ogen
vertellen.
Laat me gaan,
laat me gaan.
Hier ver vandaan.
Weg van het verdriet,
want pijn voelen
wil ik niet.…
Afscheid van de winter
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
476 Het ligt in het geheim van de natuur besloten
hoe gij het hart hebt weten te bevriezen
het leven met ingenomen dood tot stilstand bracht
om te verteren onder zuiverend maanlicht
uit 't duister van de nacht gekomen
volgt afscheid om nieuw geboren ochtendgloren
van lente in stralend begin gelouterd
om de kringloop te volmaken
het is met het…
Afscheid van mijn lichaam
gedicht
4.0 met 5 stemmen
13.306 Waarom, mijn lichaam, was je mij zo weinig waard?
Waarom bleef ik zo koppig tronen in mijn hoofd
en woonde ik mezelf zo hevig uit?
O ja, ik hield van wijn, van zwaar doorrookte feesten,
lucide kaders en oneindig gulle lakens.
Zo leefde ik verlicht mijn tijd aan stukken.
Nu lig ik op een zaal, mijn hart, die logge spier,
verlaat me, laf als…
Afscheid van een vloer
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
824 op deze vloer heb ik gelopen
gedanst gezeten en gestaan
ook heb ik er op rondgekropen
toen mijn man in woede was gegaan
ik heb er mijn kinderen op gedragen
gelachen gescholden en gehuild
hem geboend in lengte van dagen
wanneer hij bestoft was en bevuild
je ziet de slijtage en de afdrukken
een diepe kras van vallend glas
de putten van wat…
Afscheid van een zomerdag
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
576 Gouden zon
schildert wolken en horizon
in parelmoeren kleur
dan gaat ze langzaam onder
en sluit haar hemeldeur
wind laat het lover zwijgen
alle geluid verstomd
en in stille omarming
verglijdt de nacht
tot de morgenstond
weer op ons wacht…