3050 resultaten.
boulevard de favauge
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
410 op het plein
van de gekoppelde liefde
stort gietijzer geklodderd ineen
alleen, als een bulldozer
eenzaam op het strand
weg, murw, uit zee gebrand
vormt zijn stalen muur
de golven van het zand
dichtend in het bos
de boulevard van het zijn
ligt bedekt onder mos
schoon is die schijn
mijn schaduw
wees alles
wees iedereen
een lantaarnpaal…
LEERPROCES
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
1.097 in kaalgeslagen stompen bos
met nacht en onmacht in donkere darmen
gorgelend grommend en fluitend
duister drab van eigen brein komt los
schuifelt over de vuile verbodsgrond
knarsend het legergroen roestig kolos
primitiever dan toen we onwetend waren
het stamhoofd bevroegen op zijn wens
en bovenop de zere blaren zaten
naast de karkassen…
Tumult
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
589 Naar gelang wie er over vertellen
Was het niets minder dan een kristalnacht
Anderen onder het mom van rellen
Vinden geen aanwijzingen voor een jodenjacht
Decadent roffelend op de grote trom
Leeft men in een wankelstaat van Sodom
En Gomorra tweedrachtig van God los
Als Dante verdwaalt in een donker bos
Getuigenissen die niet echt deugen…
Ik beloof je
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
323 Ik beloof je
geen gouden bergen te bouwen
op slappe grond, ik beloof je
geen liefde voor het leven
uit blinde lust
ik beloof je
geen grote daden
maar oprechte
te doen wat ik kan
te zijn wie ik ben
dat is: jouw
wijsheid wanneer je boos bent
weerwal om je angst
hand onder je hoofd
nest voor je verdriet
ik ben jouw
begrijpende antwoord…
Ik dacht aan de herfst
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
257 Elke dag lopen we samen
rond het Roege Bos.
Soms fluisteren we over onze herfst
en vragen ons af:
op welk land zullen wij vallen?
Gisteren,
onderweg naar huis,
struikelde ik plots
en viel zacht
in de bladeren.
Ze hielp me overeind.
Ik dacht aan de herfst
die in ons groeit.
***…
GRIEZELTOCHT
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
218 Heer Bommel sluipt bang
door een eenzaam, donker bos.
Talloze ogen
vol angstwekkende glanzen
loeren tussen de bomen.
Geweldige schrik!
De beproefde Olivier
tuimelt plotseling
in een diepe valkuil, ligt
wanhopig op de bodem.
Dan wordt hij gered
door een onbekend heerschap
met een enge bril.…
LUCHTREIS
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
192 Edel en statig landgoed
rondom het herenhuis
heeft de adellijke aard
van een eeuwenoud park
zeer kunstig aangelegd
hier weeft jonge wildernis
zich langzaamaan vrijuit
onbelemmerd doorheen
het luchtige warrige bos
blaast zijn helende adem
kwistig over de drukke weg
een gezellig spijshuis binnen
waar
keukengerei fraaie potjes
en bussen…
uit de struiken
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
211 terwijl meereizende seizoenen
-op vleugels zonder einde-
wiegden in uiterste regionen
van zijn zichtlijnen
Hij zag er geen heil meer in
om zijn benen verder te strekken
ondanks waarschuwingen dat de boom
-waaronder hij verbleef- wegkwijnde
zwiepte in verbeten stormen
uit vergleden tijden
Hij kon vanaf die plek de rivier zien
met het bos…
De zwerftocht
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
203 Terug naar mijn grond van bestaan
de beken en het bos, de heuvels
van dat aardse rijk; dat paleis heb ik
heroverd, de muren en de poort
de ware sleutel tot mijn eigenheid
dit landschap waar ik graag verdwaal
de struiken en het wild, de bloemen
in de uiterwaard; mijn leven dat was
vergeten, de dromen en de drang
de zeven streken op het…
Boze Freek
snelsonnet
4.3 met 3 stemmen
1.164 Hij is nu op het toppunt van zijn kunnen
Tenminste dat zei Freek de Jonge zelf
Bij P & W, ruim drie kwartier na elf
Ik wil hem deze visie niet misgunnen
Maar toen ik de herhaling eens bekeek
Dacht ik: ’t gaat écht niet goed met onze Freek…
Geel
hartenkreet
2.4 met 7 stemmen
2.301 Een blondje ging naar 't bos en zei:
'Ik wil me daar ontspannen.
Ik voel me gaarne frank en vrij
het liefst met gele mannen.'
Ze was een schone uitzendkracht,
in China met vakantie.
Ze liep alleen in 't bos en dacht:
'Ik hoop, dat ik een man zie.'
Ze zag een omgevallen boom.
Daar zat een man te pitten.…
bewolking
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
1.316 geen vuiltje aan de lucht
maar de wereld leek zo anders
ik zag ontelbare ivoren torens
die ondanks hun prachtige architectuur
uitblonken in eenvormige ontoegankelijkheid
in een smalle straat stond een man
hij lachte als een boer die kiespijn heeft
hij spande het paard achter de wagen
en stroopte zucntend zijn mouwen op
ik wilde naar bos…
- Tijd gaat de groene bomen vellen -
netgedicht
4.8 met 45 stemmen
607 Zoveel hoger, zoveel dieper groener bos,
soorten bomen, sterk een ieder.
Groeien kris en kras, en dwars
door al de pijnbeleving heen.
Zuurstof die men afnam
uit het binnenste van het bomenhart
boomschors die men eerder schond.
Wortels diep verankerd in de bruine grond.
Je oude boomringen deden groei afdwingen.…
De weg naar Sippenaeken
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
662 Voorbij de snelweg,
voorbij Vijlen ligt een donker bos
Een tunnel naar een andere wereld
Het stille staren van de bomen daalt
in de auto neer.
Een enkeling steekt schuin de weg over
Kwijt, verloren, zonder GPS.
Uit het hooggelegen bos daal ik
Af, op zachtremmende treden.…
Het theehuis
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
602 Het is elke dag gezellig
in dat theehuis in het bos.
De dames genieten van hun thee
en kletsen er lustig op los.…
OUDERDOMMEN als leukste OpaPaGiulia, tralala ,Giulia!
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
18 met haar stromen
Voor de voeten, de kuiten,
De rug en ook de billen, die willen
Ik heb het gehad na ¾ eeuw
Die eeuwige jeugd en vitaliteit
Voor mij ligt de eeuwigheid
Want bang uitgevallen
Dat was en ben ik niet
Maximaal vertrouwen in 't hiernamaals
Hé ouwe Meneer Jan Jacob Krediet
En ook om mijn moeder te eren
Veel wandelen in het bos…
Boorziek mensdom
gedicht
3.5 met 26 stemmen
7.555 Huizen zouden uit hun windsels
moeten kunnen vallen, traag
en statig in het gazon
op hun knieën zakken,
zich openen als een vrucht
weer bos en rots worden,
een landschap als een oude zolder.
-------------------------------------
uit: 'Onhandig hart', 1998.…
(T)huis
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
1.253 Waar het wollige tapijt stemmen absorbeerde
Het prikte aan mijn voeten
Ik moest op blote voeten
Zo voelde ik dat ik leefde
In het huis
Was de kamer
Waar het bed kraakte als je ernaar keek
De dekens een huis
Een huis in een huis
Mijn geheime hutje
Buiten het huis
Was de straat
Waar stenen mij in verzoeking brachten
Het grotenmensen bos…
eenzaamheid
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
1.290 Verloren gelopen in de nacht van de eenzaamheid
Een bos waar iedere boom luistert
Maar niet in bloei komt te staan
De lente vergeten
De zomer reeds gekomen
Stralend loop ik verder in de schitterende zon
Waar de nacht mij volgt
Mijn karma spreekt zich stil uit
Geef mij het licht van de lente
Waar een nieuwe straal mijn verlangen verlicht…
's Morgens op het witte laken
poëzie
3.2 met 19 stemmen
4.056 's Middags loopt ze in het bos te schijnen,
haar ogen tussen bladen als twee kleine
vuurjuwelen, kijkend in een laan --
bladen ruisen weer dicht, ze is gegaan.…
de wereld
netgedicht
4.4 met 39 stemmen
12.778 de wegen van de wereld zijn soms wel ver
niet zo ver is de weg naar ons
een brug die men dan bouwde
werd gevoed door met de plons
de werelden vertrouwde
een vlucht van zwanen zwierend
de schemering omlijst
hetgeen je zag die nacht
mooier alles dan het lijkt
maar wat wat wacht
in het bos ruikt het kabouterig
smeulende geuren dringen binnen…
Een herfstdag
hartenkreet
3.7 met 13 stemmen
940 Bleekjes komt de zon
door de bomen schijnen
het dwarrelt door het bos.
De melancholie is
elke herfstdag
alom aanwezig.
Dat mystieke
is de hele dag
met je gevoel op weg.
Tot de zon
bloedend
onder gaat.
Dan komen de
mistflarden
over de verkleurde
blaadjes op de grond.…
KOUD LANDSCHAP
poëzie
3.6 met 12 stemmen
2.505 Zo, wit en weg, zo, schuinsaf door de takken
weinige, ruige vlokken op de vlucht,
als vagebonden in een winters bos
't spoor bijster.
--------------------------------
uit: Gedichten (1918)…
Stapt hij straks aan hand gedwee
gedicht
3.3 met 20 stemmen
14.620 Wat opent het wuivende bos?
Beklimt hij stroomopwaarts bodem
verliezende stuwwal?
Aan mijn hand in zijn groeiende mantel
stamelt hij traag mij een weg vraagt
wat ritselt zo geel aan de wandel.
Het is een herfstblad vader pas gewaaid.
------------------------------------------
uit: 'Drievuldig feilloos vals', 2005.…
Landschap
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
692 Dit landschap lijst ik in:
gras en bloemen
een weelderig palet
daarbovenuit de jonge struiken
en de sombere bomen
hoog in de lijst
zweeft een wolk
het blauw voorbij
wees niet gehaast
neem nog wat tijd
op de rand van bos en wei
staat wellicht een ree
aandachtig
of een vlucht duiven
zwenkt de omlijsting binnen
verdwijnt naar het…
Ik ben de wolk
poëzie
3.6 met 10 stemmen
2.237 Loom drijf ik heen, naar de zon, de zon,
over berg en bos, over stroom en zee,
naar de zon,
de zon!
Gij zijt de zon! Met gouden zomen
omkleedt Gij mij; uw zachte glans
omvaâmt mijn wee, doordringt het gans
tot al mijn tranen nederstromen....
O Levenswee! O Wenenswonne!
Ik ben de wolk, Gij zijt de zonne!…
zonnestralen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
582 Zonnestralen verlichten het bos
gefascineerd laat ik mijn gedachten gaan
het is een mooi gezicht
zoals de bladeren door de zon worden verlicht
Takken het lijken wel twee handen
gestrengeld zitten ze door elkaar heen
het is een wonderlijk fenomeen
de dennenappels liggen verspreid
het ruikt heerlijk die geur wil je niet kwijt.…
Voorbij
netgedicht
0.5 met 2 stemmen
1.007 'Papa boos?' vroeg
die kleine, blonde schoonheid
naar boven.
Onmerkbaar knikte het hoofd,
maar wij zagen het,
de blonde en ik.
Zij vroeg niets meer
en ik begreep het wel,
ook al had ik er niks mee te maken.
Op weg
naar een punt in 't perspectief
zwikte ze nog eens door haar enkel
en brak een naaldhak.…
Vier dagen carnaval
hartenkreet
2.4 met 14 stemmen
5.252 Als de boer boos is,
staat zijn gezicht net zo strak.
Als de boer vrolijk is,
blijft het stil op de boerderij.
Als de boer verdriet heeft,
stopt hij zijn tranen diep in de klei.
Onder zijn huid groeien emoties
die hij een jaar lang heeft geplant.
Ze worden in het voorjaar geoogst
gesterkt door het vruchtbare land.…
Rekwisieten
gedicht
3.1 met 20 stemmen
12.377 Een donker pak, een bos bloemen en
een setje stukgelezen strofen, het was duidelijk,
ik speelde de minnaar zonder weerga. Verleiden
deed ik niet, jij begreep het niet en
het duister personage uit de vijfde akte
zweeg.…