3890 resultaten.
deserteren
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
560 tegenover elkaar
kijken schijnbaar aan
één echter kijkt naar de koffie,
of deze al doorgelopen is
de ander naar de overkant,
waar een wagen geparkeerd wordt
koffie met melk en suiker
koffie zwart
jaren al hetzelfde ritueel
lang geleden is er al geknakt
één staat op om de afwas te doen
de ander trekt een jas aan
gaat de deur…
Klacht
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
562 'Nou Een Vandaag, ik ben totaal van streek
Die nare Mark wou mij intimideren
Hij zei: "Ik ga jou lekker decimeren"
En schreeuwde: "Niémand laat mij in de steek"
Hij gooide met de deur, toen moest ik schrikken.'
'Ach Geertje toch kom hier, nou niet meer snikken.'
----------------------------------------------------------
Geert Wilders…
uitgewoond
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
555 terwijl het zonlicht
met glasscherven speelt
heerst doodse stilte
op verlaten wegen
huizen zonder buren
kraken onder het geweld
van onteigening
ramen en deuren
versplinteren de tijd
en waar liters verf
teksten braken op muren
overwoekert graffiti
gevels en straten
onkruid groeit
tussen stenen en asfalt
in het dorp
door…
- diepste kleur -
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
603 je draait je langzaam om naar mij
en kijkt me langer aan dan kan
je klinkt mij aan je echte oog
en laat geen uitweg voor me vrij
je spert het oog een trage deur
en kleurt het blauw lichtgevend blauw
je roert je niet je houdt heel stil
en vangt me binnenin je diepste kleur
je laat niet los je kleeft je aan
en trekt mij vast in jou omhoog…
wakker
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
684 het is laat
maar ik ben nog wakker
alles is wakker
de aansteker op tafel
en het blikje bier
naast de vliespinda's
en de plant
is ook nog wakker
en eet vlees, volgens mij
de dj's zijn wakker
zoals ze maar kletsen
de maan is wakker
onder een wolkendeken
de sleutels van mijn deur
ik denk dat ze wakker liggen
naast een paar…
De ruimte die je achterliet
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
519 De wrede tijd
Heeft jou uit
De volheid van mijn
Woonkamer getrokken,
Kamer gevuld met
Tekens van leven:
Schoteltjes met banket
En gebak waarmee we
Onbewust ons leven vierden,
Drukte die daag'lijks over
Mijn vingers kroop -
Nu woon ik in de
Lege ruimte die je
Achterliet, ramen en
Deuren houd ik gesloten,
Doe ze alleen…
Moment van mijmering
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
568 zacht fluistert kristal
zijn transparante tonen
fonkelen in rode wijn
de vlammen van het vuur
lentekoelte vleugt
door openstaande deuren
bezwangerd met de donkere
geuren uit het late avonduur
een moment van mijmering
die in knusjes samen zijn
weer herinneringen roept
uit lang vergeten tijden
zonder haast en stress
rampspoed van berichten…
Gods vinger
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
523 ik mis de toren
die ooit uit
gebed is geboren
opgestaan maar nooit
ter kerke is gegaan
gods vinger
is niet meer
sinds de heren hebben
besloten dat hij moet
worden afgebroken
van het gebouw
staat de deur nog aan
kringelt wierook
door gebeden over
toekomst en verleden
bewaken kaarsen
walmend zielenrust
terwijl het vet
al sissend…
Zoals altijd
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
412 Toch
slaan de deuren dicht,
zwijgen de muren,
zonder wederhoor.…
Leegstaand
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
525 een schrale plant
de verfloze buitenkant
vertelt het onbevolkt zijn
het schamel dak knarsetandt
in een verwrongen lijn
de zon licht spinseldraden op
een zilveren prentje
bij een troosteloos aanzicht
in een fractie klapt de wind
de deur voor altijd dicht
het huis dat staat
zo men het achterlaat
in heimelijk verdriet
het afbrokkelen…
Zomaar een straat
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
539 Mensen achter deuren.
Kinderen die treuren
om een ouder die weer
uit werken gaat.
Zomaar een straat.
Afscheid nemen voor
de korte termijn.
Het zoenen om het
met elkaar gelukkig zijn.
Het dagritme van
de regelmaat.
Zomaar een straat.
Een levensader zonder meer.
Een doorgang voor het verkeer.…
Artistieke vingers
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
642 ik zie je slanke handen
op het zwartwit klavier
artistieke vingers dansen
met intens plezier
je volgt met
een dromerige blik
wisselend zachte golven
waarin de melodie zich schikt
door openslaande deuren
dwarrelen tonen naar de tuin
die zich mengen met
de geuren van het lentefestijn
een paradijselijke plaats
om heel lang te vertoeven…
ongehinderd
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
509 vanmorgen ben ik de deur
uitgestapt, heb de lucht bekeken
ze was blauw
en langs de wolken streken
grauwe ganzen, grijs tegen licht
dichterbij
langs ruwe stammen
klom een bonte specht omhoog
zijn zwart met wit
verborg zijn rood voor mijn gezicht
ik keek hem op de rug –
en wist
tussen dat alles
het rood, wit blauw
van wederhoren,…
Ja het klopt
gedicht
4.0 met 1 stemmen
2.575 Alles verklaarbaar en van een
regelmaat die koestert en sust
al jaagt het sommigen de deur uit
naar tomelozer oorden.
Zie ze dansen op de maan
in hun opgeblazen hansop.
Hunkerend kijken ze terug
naar de blauwgroene aarde.…
eigengereid
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
667 ontwaakte ze
met een helder inzicht
ze trok finaal haar roots uit
legde ze omzichtig maar
doelbewust in de pompsteen
en waste ze quasi vroom
met religieuze gebaren
ze schilde ze nauwgezet
op het huilen af en
deed ze bij de soep
later die dag
kwamen haar ouders
op visite en serveerde ze soep
de vlam sloeg in de pan
met slaande deuren…
Vergeten
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
567 Een arm waaraan een vol gevulde tas
de deur zwaait open naar het weten
je weet weer waar ik naartoe was
een intense welkomstzoen
ach je was het even vergeten
dat ik enkel boodschappen
voor je ging doen…
Boer zoekt vrouw
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
461 Boer Jan zoekt een vrouw
maar is trouw aan de rouw
blijft dus trouw aan zijn vrouw
“De kaarten waren al de deur uit”
wat een feest moest worden
werd een trieste herdenking
“Ik ben wie ik ben, er zijn al genoeg anderen”
intense vertrieste eigen werkelijkheid
van niet aan te vangen te verwerken verdriet
Maar boer Jan krijgt een vrouw dit seizoen
zij…
Dichter dichten
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
536 met half gesloten ogen
is alles maar
een half open boek
Ze sloeg de deur dicht
en ging vastberaden weg,
uitgewuifd door de klink.
vroeger dacht ik: nu!
vandaag de dag denk ik: toen.
maar ergens sluimert: wanneer?
De tapdansende wind en
meestampende rolluiken
in een gietende orgie
vol lekkende goten.…
tijdslot
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
457 ogenblik, korter dan een eeuwigheid
gevangen tussen binnentijd en buitentijd met
een vaste periode tussen aankomst en vertrek
zo bevroren als ijs, zo hard als graniet
geen speld tussen te krijgen
‘ergens moet je een grens trekken’
daar stonden we dan
de telefoon thuis laten liggen
de sleutel kwijt
staande in het moment voor
een gesloten deur…
Pimilo
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
461 Dan wil jij weglopen
me urenlang laten voelen
dat ik heel erg, nou ja
alsof jij gelijk hebt
Je trekt je los, altijd sterker
altijd aarzelend bij de deur
soms ben ik je voor, werp ik
me op jouw pimilo
rijd ik rodeo op jouw borst
kroelend en masserend
tot jij je gewonnen geeft
en ik me kan aanbieden
als spiegel
van wie jij ook bent…
Nulsomspel
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
507 Door de obstinate Amerikanen
Wier dollarhonger niet valt te stillen
En iets met de Russen hebben te schillen
In weerwil van de Europeanen
Worden we opgeschrikt uit onze sleur
En door het drogbeeld van een dictator
Hetzij nu zonder obligate snor
Staat er een wereldoorlog voor de deur
Dat is warempel niet zo mooi en
Gaan ze de toekomst…
doolhof van goede bedoelingen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
399 reddeloos vol van schaamte
de morgen op de schouders
stappen mij de loden voeten
de weg naar een nieuw loket
van het kastje naar de muur
word ik tekens doorgestuurd
elke deur die geopend wordt
doet meteen de andere dicht
in de hokjes van het doolhof
dirigeren zwart geïnkte letters
de geest van het wettenwoud
dat de bedoeling overwoekert…
Droom
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
467 plantjes
verhoginkjes, schilderingen
Zoveel speelgoed voor de kleintjes
in proporties
Er waren moeders, vrouwen, kinderen
Bevoorrecht met jou
te kunnen slapen,
hoorde je stem en vraag
nog in mijn oor
Maar de vrouwen en de kinderen,
bleven zitten, veel gepraat
hoewel al laat
Ik wilde stilletjes naar jou,
naar boven
Maar vond geen deur…
Nu
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
121 Gisteren ligt achter de deur die ik dichttrok.
Morgen is een kamer die ik nog niet ken,
de meubels staan er niet.
Hier: een fiets over grind die wegzakt in stilte,
de seconde dat ik opsta,
of niet.
Mijn handen om het kopje.
Buiten valt geen mus meer.…
in een lichte zon
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
1.476 bloemen geven
in hun bloei
het eerst groen
dat zichtbaar wordt
jou schenken als mijn
liefde die steeds groeit
in een lichte zon
die dagen langer maakt
en in haar stralen steeds
meer warmte draagt
geef me het voorjaar
in je lach, het zacht
ontluiken van je hart
dat al zo lang bevroren is
mijn vingers dansen
op je huid, open de deur…
Gesloten seizoen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
852 Verloren kijkt bevroren water
naar buiten waar zachte wolken
luchtig ogenblikken stilte raken
dwarrelende vlokken dansen
langs tralies van ijzige pijn,
zij vinden verscholen verdriet,
achter een stalen deur waar
gesmolten water stroomt,
zoekt zij kabbelend haar weg
langs ontdooide dagen, roept
wanhopig om de sleutel welke…
Begraafplaats
gedicht
3.8 met 43 stemmen
34.173 De mannetjes kennen hun plicht,
het hek met de ijzeren deuren
gaat tegen de schemering dicht.
Waarover de treurwilgen treuren,
wie, wie die er wakker van ligt?
--------------------------------
uit: 'Woelig stof', 1989.…
thuiskomst
netgedicht
3.7 met 12 stemmen
1.357 ik kom van ver: een open deur
ons huisje draagt een zoete geur
de stille warmte koestert elk vertrek
mijn leren jasje hang ik bij je jack
mijn schoenen zet ik vlak naast die van jou
ik kruip je aan, ik ben je vrouw
je zachte armen stevig om me heen
hier zijn we samen en hier zijn we één
hier is mijn hart, jouw lichaam is mijn huis
waar…
het ademhalen van de dood
netgedicht
2.8 met 10 stemmen
1.317 huizen ruiken roestig leven
deuren knarsen ongeluk
niet geopend stinken kamers
naar te weinig buitenlucht
ramen zijn grauw afgeplakt
dagen nog niet afgelakt
maar grof in hun contouren
zonder kleuren opgezet
het zijn geen kunstenaars
die het bestaan versieren
met een gloedvol perspectief
vandaag is vaak hun dief
tussen licht en donkergrijs…
verdwaald
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
1.724 je rijdt in je rolstoel
door de gang
tot aan de afgesloten deur
naar het trappenportaal
je wacht op de bus
ik geef je een kus
je bent verdwaald in jezelf
je kijkt me aan
met nietszeggende ogen
alsof ik in de verte sta
woorden die ik zeg
zweven schijnbaar hulpeloos
zelfs: 'je bent de liefste, ma'.…