2508 resultaten.
De naakte kluizenaar
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
595 Schroeivlekken in zijn gedachten
onomwonden weerzinwekkend
tot groot verdriet van
Zijn-Moeder-in-de-Spiegel
Aan weerskanten bouwt hij een muur
van takken en bladeren,
takken en bladeren,
tot ver uit het zicht
Het zonlicht van zijn tong
sprak duizend talen
en duurde voort,
totdat zijn geest getekend werd,
totdat zijn geest geketend werd…
De prijs voor later ?
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
952 Klasjes kinderen rennen uit school
parapluutjes werpen schaduwen
over zon en regen en het aureool
van het verleden, door hun praatjes
de hemelen te bewegen wordt
alles gewist, boort hun schater
duizenden kleine gaatjes als een
zegen die in plassen aan het asfalt
kleeft, zweeft moraal van schaamte
in een veinsend boetelicht over
werelds…
Sterf ik opnieuw
netgedicht
3.9 met 22 stemmen
1.323 kijk me niet aan
hou me niet
hou niet van mij
niet nu
niet ooit
raak me niet
laat me
laat me maar
en dan krimp ik
sterf ik duizend doden
mijn ziel die huilt
spreekt andere taal
kom
kom maar
blijf dan
ga niet
ga niet weg
ga niet ziek
ga niet dood
kijk me aan
wees waar
wees waarachtig
hou me maar
hou me stevig…
Slakkengang
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
704 wij traag als slakken
ook vrij van alle ongemakken
en kenden we klok noch tijd
dan leefden we dicht bij d' eeuwigheid
Dan werden we door licht gedragen
hoefde geen God ons meer te schragen
we kropen voldaan naar de ontknoping
zonder kennis van wat ons voorging
Doch deze gang willen wij niet gaan
hunkeren naar snelheid in ons bestaan
duizend…
eerbetoon
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
674 hij buigt en groet u, hooggeboren wezen
ziehier uw knecht, een nederig persoon
godvrezend staat hij voor uw hoge troon
devotie kunt u in zijn ogen lezen
dag majesteit, uw goedheid, onvolprezen
dwingt hem vandaag weer tot dit eerbetoon
een zware taak, jawel, maar wonderschoon
hij dankt u, dankt u duizend maal, bij dezen
hij voelt zich,…
Een oude sproke
poëzie
2.6 met 10 stemmen
1.059 Daar is een oude sproke, van een roos
Die eenmaal in de duizend jaren bloeit;
Maar die in wildernis van dorens groeit
En die daar leeft een al te korte poos.
Daar is een oude sproke, van een man
En van een vrouw die bij de dorens staan;
Wanneer hun hand ten plukken uit wil gaan
Is die geboeid in angst van toverban.…
Zwoel oktober
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
471 weet je nog diep in de bossen
waar de herfst zijn entree had gedaan
het knisperend gekleurde bladmatras
ons lokte lief te hebben
weet je nog ons traag ontkleden
dromend vervielen in duizend tinten
ons lichaam zachtkens deinde
op vogelengezang
weet je nog toen wij op leeftijd kwamen
zochten naar die onvergetelijke plek
hoe wij zalig kusten…
Vleugelen
poëzie
4.0 met 2 stemmen
889 Van wàt er aamt in veld en vloed
Heeft niets een schoner, zaalger leven
Dan 't vooglijn, dat met frisse moed,
In duizend liedren, onder 't zweven,
De schepping groet.
Of zo het diertje u vrolijk schijn',
Omdat het Vleuglen heeft ontvangen. . .
Gij vliegt zo goed als 't vogelijn!
Laat maar de dankbaar-blijde zangen
Uw vleuglen zijn.…
Verwondering
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
697 Een volheid die de lust lessen zal onder
duizend pluizen op het marmer van de nacht
en de rust in evenwicht met licht betaald, de
echte werkelijkheid schuilt in de schoonheid en
uit dichters pen waaruit verwondering stroomt .…
In het Guinness book
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
505 Die op gepaste afstand
Achter je rijdt
Stelt vast dat je
Onafgebroken elf kilometer
Lang ongestoord op de
Linkerrijstrook van de
A7 rijdt -
Als je na bijna twaalf kilometer
Eindelijk verhuist naar
De rechterkant
Is daar de verkeerspolitie,
Zij zet je meteen maar
Helemaal aan de kant -
Je krijgt een bon
Van bijna duizend…
Jochem gaat op reis
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
640 nu Jochem eindelijk slaapt trekken Erik en Mirjam
in de donkere nacht een zwarte waterplas onder zijn
bedje vandaan, aan het plafond worden een volle maan,
duizenden zilveren sterren en wat zeemeeuwen geprikt
van die zwarte waterplas wordt een oceaan gemaakt
met zeewier, zeesterren, wat haaien en zeehonden
en natuurlijk super veel vissen…
De ziel van een gedicht
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
479 De trotse dag loopt op z’n laatste halmen en begraaft de
aardse vuilnis achter zich, laaft zich aan de tragiek van
de nacht, breekt in duizend splinters en gemalen tot stof
in de transcendente ziel van een gedicht.…
Soms, als men buiten loopt in zee van zon
poëzie
4.5 met 2 stemmen
3.539 Men zou voor de mensheid, die duizenden makkers,
Zich willen geven in een brandend vuur,
In een afgrond van diepte of van hoogte.
Men loopt te denken op de zwarte akkers,
Of er niet iets bestaat waardoor men moog te
Leven voor hen tot aan het laatste uur.…
Het water wil ons wijze lessen leren
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
502 Het water wil ons wijze lessen leren,
van storm en vloed, van gaan en wederkeren,
maar is er iemand die dit echt wel wil verstaan
of moeten eerst nog duizend schepen er vergaan?…
DIRECTEUR
gedicht
4.0 met 11 stemmen
12.152 Er schoot een scherpte door mijn ingewanden,
omdat hij mij gevangen houden kan
zolang hij wil, want duizend wegen leiden
naar Rome, één verkeerd gekozen woord
staat nog dezelfde avond in 't rapport
en blijft bewaard tot aan het eind der tijden.
Onmacht en rechtloosheid ontbinden
de ziel, die langzaam onpersoonlijk wordt.…
Een plek om te onthouden
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
542 Hier vind ik rust om mezelf
Te kunnen zijn - morgen wil
Ik hier weer naar toe,
Ik maak met mijn stok
Een ronde opening in al
Dit drijvende groen,
Dan weet ik morgen wat
Mijn stekje is om weer
Wat levenslust op te doen
De dag erna kwam hij terug,
Had hij zich toch weer vergist,
En zag dat zijn plek zich
Had vermengd met duizenden…
Een hemels paradijs
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
522 caleidoscoop van
herinnering completeert
onze eerste blik
in de verschillen van
beeld proeven wij verandering
vallen kleuren vorm en ogen op
wordt de stem als uniek
fenomeen meteen geautoriseerd
alleen jij komt binnen
als een hemels paradijs
zonder enig vergelijk
ruimte vullend warm je
met liefde de werkelijkheid
jij bent de duizend…
Springen, de meeuw
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
441 voorgoed zal zijn -
Als ik me klaar maak
Voor de sprong door de
Bitterkoude lucht
Verschijn jij daar opeens,
Met vrolijke ogen
En zacht oranje snavel
Knik je mij bemoedigend
Toe, met een blik die
Zeggen wil: Jij dacht
Dat je hoog genoeg was,
Hoger dan wie dan ook,
Maar ik lach om je,
Want mijn thuis begint
Hier pas, duizend…
Sluimerende droomliefde.
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
1.007 Haar ranke - slanke gestalte herken
ik uit duizenden, evenals de
kleur van haar ogen, haar parfum en
de vochtige warmte van haar mond.
Net als die trippelende passen met dat
typische tikken van haar al te hoge
hakken op het bruine linoleumtapijt.…
Verdun 1916
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
572 Verloren te Verdun
honderden duizenden hun leven;
heeft slechts een klaproos voor
de vrede een wrange illusie verstoord.…
In ontkend bestaan
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
494 te interesseren
voor hun vorm en kleur
slingerde zich
in een meer dan
paradijselijke omgeving
waarvan lente op dit
moment hoofdbestanddeel
was dat zij in vol ornaat
met alles wilden delen
daar waar ik van
wondertjes sprak
communiceren zij met
hemel in schitterende
weerkaatsing van de zon
op haar mozaïekale vloer
gelegd met duizend…
ptss
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
453 is er zonneschijn alom
aanwezig die me koestert
maar hoe ik me ook nestel
naar de windrichting is het telkens weer
dat verzuurde hemelwater dat
door mijn aderen vloeit
soms ijskoud dan weer een
voorjaars briesje maar altijd
is het die zilte smaak die
aan mijn lippen hangt
vluchten heb ik reeds gedaan, het
was als een vlucht van duizend…
en hier liggen wij omringd door eeuwigheid
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
530 Griekse neus
en je gesloten ogen
je grijze haar dat
zachtjes in de wind
honden huilen
en blaffen naar elkaar
van de ene berg naar de andere
sterft geluid langsaam weg
en hoog in de lucht
trekt een straaljager
een streep door de hemel
tot ver over de Aegeïsche zee
weet jij wat de helm kost
van zo ‘n piloot, zeg jij
vijf honderd duizend…
Wanneer de zon …
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
691 Ik hoor je stem in de warrelwind,
die kringelt rond mijn lege hoofd,
dat nog wel duizend beelden vindt,
donker, want jouw licht is gedoofd.
Bracht ook duisternis in mijn hart
en ijskoude tranen op mijn gezicht.…
leven
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
447 verworpen zijn de jaren
die mij heben verlaten, al
zijn de seizoenen nog
bij vrucht der kennis
bruinrood van het verdorvene
en het blauw van het
zeer dat nu uitgestorven blijkt, al
liggen er duizenden zomers
te koelen aldaar waar het smeltwater
de hemelen deed treuren
niets ontzeggende redeneringen
dansten als zijde glansende
klanken…
Het is heden
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
677 Overspannen te rillen met krampachtig lachje
‘Echt even op’
Met de wallen als dijken rond vochtige ogen
Te ver van zichzelf weg bewogen
‘Houd je taai ik kom snel bij je langs’
Ik hang op en ga rokend naar buiten
Wolken zijn stil in de bodem gegleden
Vogels stampijloos hun nesten verlaten
Ik las net nog het nieuws dat de winter
De komende duizend…
Slavernij hier en nu
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
690 slaven maar migranten
Vragen nul investering, lezen geen kranten
Willen wat verdienen, stellen geen vragen
Laten zich misbruiken zonder te klagen want
wie zich verzet, wordt onmiddellijk ontslagen
Een smoezelig bed voor twee man
zodat de ene dag- en
de ander nachtdienst draaien kan
Overuren worden geschrapt
CAO-loon onthouden
Zo opereren duizenden…
Germanium en Gallium
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
515 Reusachtige bulten in de kale Binnen-Mongoolse vlaktes
van delfstoffenrijk
Bayan Obo
's werelds grootste der aardmetaalmijnen
voor conductors en halfgeleiders
China heft tolmuren voor
onze smartphones
windmolens straaljagers
mri-scanners
voor magneten in duizend turbines
haalt het neodymium uit
Bayan Obo
Hoe zeldzaam zijn zware…
Jugendstil
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
409 bezoek je jugendstil portretten
de jugend waar je gisteren nog
was
je school met de lokalen achter glas
terug in de tijd met andere jonge Letten
dan hou ik straks de hele nacht
de wacht
opdat je zonder zorgen kunt gaan slapen
geen hond die jouw mobieltje weg kan kapen
ik heb jou een hoog hemelbed gedacht
al scheiden ons helaas nu duizend…
Zonen der zon
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
598 Het zou mij een dure weddenschap waard zijn
bijvoorbeeld een kratje
Namibische wijn
of een drankje van drieëneenhalf duizend jaar
uit mengvaten, kraters, in kleurige kamers
uit graven van Ramses en
Toet-Ank-Amon
als glimmende linzen
met al hun metalen
vitamine krachtbronnen en mineralen
ons zouden genezen van die welvaartskwalen…