4214 resultaten.
In de sfeer van corona
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
399 op het grondgebied
van de
twee delen
in Lutjebroek bouw ik mijn
huis op de
vergeten stenen
en kijk in de stilte
om me heen
naar 't hol
van de boom
waar de vleermuis
ontwaakt
terwijl een straaltje vocht
langs de boomschors
de grond in sijpelt
heel deze tijd speelt
in de sfeer van corona
men zou in
deze zuivere lucht
bijna het Urgenda…
dementie
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
741 Mama leefde in haar eigen wereld,
een vreemd landschap, waar lucht verwisseld is met grond.
Woorden worden afgekapte letters,
letters ineengekronkeld tot verwarring.
Ze keek niet, maar staarde
naar de diepte die haar opzoog.
Ze vertikte het haar hand uit te steken,
zodat ik haar kon helpen.…
Champagne en kaviaar
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
583 het woord grensoverschrijdend
boers gestampt uit de losse grond
is een gevaarlijk woord dat doet lijden
komt nu wel vlot uit ieders mond
alles is nu plots grensoverschrijdend
woordjes zoals ”onnozelaar" of "Janet”
men krijgt schrik om ze nog te schrijven
laat staan ze uit te spreken, wat een smet
grensoverschrijdend voor mij nu…
Land van mijn dromen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
639 Ik voel opa’s ziel in mij
krimpen van verlangen
naar grond, geen akkers
maar eigen graslanden
niet langer verdreven worden
door de boerenzonen
met hun honden, muizen
en wantsen in de bedden
voor hun zieken en hun zere rug
van het ploegen en het planten
wieden, oogsten en malen van het graan
Ik ben verder gegaan…
in fragmenten
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
802 ik bloed
als ik mijn dromen zie
de scherven glas
nog platter trap
dat, wat ik eens was
ligt op de grond
gebroken in de regen
glinsters in een plas
jij wilde niet
in transparantie leven
heb jezelf toch aan mij gegeven
maar koos voor eigen leven
in fragmenten
kan ik aan je denken
want lijmen doe je niet
stikt liever dan je mij…
post-its
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
525 in september smeten
eekhoorns de appels
op de grond
ze lazen de post-its
van de weduwnaar niet:
pluk a.u.b. geen appels
ze zijn nog niet rijp
naast haar stoel ligt
de open catalogus:
bedenk wanneer je
de appels wilt oogsten…
Opscheppen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
629 Als je wat dichter
bij de grond blijft
voel je daarvan,
niemendal.…
Land
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
399 Wat is je land meer
dan een stuk grond,
waarop je ouders woonden
en jij er geboren.
Mijn platte land van sloten, rivieren,
van weilanden, rijen bomen,
van een kust en van duin,
van zeilboten.…
achterblijvers
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
492 een klein dorp ging dood
het was een geleidelijk
sterven samen met de
achterblijvers
olijfbomen treuren in de
verweesde boomgaard
vóór het geblakerde huis
hangt een schommel scheef
aan gerafeld touw op
oeroude verlaten grond
het dorp zwijgt
dieper dan het graf
uit het bos klinkt het
gezang van een merel
zijn buurman valt…
Eens op een dag
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
474 Eens op een dag zal ik
een nieuw landschap voor je weven
met een vruchtbare schone grond
met weidevogel en insecten
Rivieren zullen door mijn handen gaan
Wij zullen lopen
lachend over een grasveld
met duizenden bloemen
Ik die opzoek ben
naar de witte vlinder
uit mijn jeugd
in een landschap van containers
en tegen muren staar…
Wilde bloemen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
571 Kijk, hoe de tuinman worstelt
met de grond
zijn bloembed uitgedacht in rijen tulpen
Kijk, hoe zijn bloemen in het gelid staan
Hoe woest hij schoffelt tegen
wilde bloemen die overal ontluiken
Bloemen, veelkleurige weelderige
verlangend naar water
Het zijn wilde bloemen
Zomaar uit de aarde
Hoe bont, veelzijdig en uitzonderlijk…
BRUNSSUM EN OMSTREKEN
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
493 Er is een mijnstreek weggevaagd
Een levenswijze afgerond
Waarbinnen men elkaar verstond
Kompaan was, aan elkaar gewaagd
Bevreesd en tevens onversaagd
Die delvers diep onder de grond
Er is een mijnstreek weggevaagd
Een levenswijze afgerond
Aan Sinte-Berb werd daags gevraagd
Om hulp en bijstand, ongezond
Het houwen, menig koempel vond
De…
een mond vol
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
578 wat ons rest
zijn de parallellen
als de grond onder
onze voeten trilt
de bommen op mensen
vallen
de aarde zwaargewond
en leeg achterblijft
hoe vaak zeiden we
nooit meer jamais plus
zeggen we
nie wieder enzovoort
wat ons rest
zijn de parallellen
en temidden van
de verlorenheid
redt ons altijd
een moedig mens
die…
Willem de Zwijger
snelsonnet
4.2 met 6 stemmen
781 Zijn koningschap verloopt tot nu toe vlot,
Hij kwijt zich wonderwel van al zijn taken,
Maar één ding komt bij hem maar niet ter sprake,
De koning praat te weinig over God.
Nietwaar, want steeds als ik hem kom bezoeken,
Zit Willem in z’n villa zacht te vloeken.…
Krankheit
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
648 In Duitsland werd door ziek beleid een oeroud bos geveld
en al wat daarin leefde ligt nu dood in ‘t gapend gat.
Voor bruinkool sloopte men de zuurstoftank met grof geweld.
Verduiveld! trilt Frau Merkel daarom als een espenblad?…
De helling van de Sint Pietersberg
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
742 Mollen kwamen uit de grond.
En of deze steengroeve me bekend was
Ik om gebrek aan weten moest bidden
Begaf me gauw allesbehalve treurig op weg
Spaarde uit de grond en mijn eigen mond.
Deze droom roomde de regels om zin te vinden.
Het was en is winter met deze mijnen boven me
Water dat van een glazen plafond landde.…
Wolken
hartenkreet
3.6 met 10 stemmen
2.568 De wolken boven mijn hoofd
Vormen een verhaal
Dat ik niet lezen kan
Zo eindigt het spel
En verblindt me een ogenblik
De wind laat het voorgoed verdwijnen
Mijn voeten staan op de grond
Maar ik vind geen vaste aarde
Hou me vast
Ik ben bang meegesleept te worden
De glimlach duurt al zo lang
Het lijkt te veel op geluk
Nog even en alles…
Uitspatting
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.609 Ik spiegel al mijn daden af
in gloeiend maanverlichte kolen
waaruit de kleuren zijn gestolen
die ik al mijn liefdes gaf
Geen halsdaad was mijn aandacht waardig
geen wanhoop heb ik ooit gegrond
mijn ogen blijven even rond
zelfs met lenzen eigenaardig
Verslonden heb ik met genoegen
vlees is een natuurproduct
voortijdig uit de grond gerukt…
Nieuwjaar.
hartenkreet
3.5 met 26 stemmen
8.060 nu ben je aan de grond gebonden.
dit is wat je altijd al had gewild...
Een gelukkig nieuwjaar?
Dat is alles wat ik wil!
Een gelukkig nieuwjaar!!!!!
en dan ben ik stil....
De klokt die tikt nog 3 seconden.
je wordt door nieuwsgierigheid verslonden.
de laatste seconden gaat in...
Alle secondes zijn voorbij het nieuwe jaar begint...…
een dag die me opvreet
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.091 Een dag die zijn zwarte broer lijkt
bouwt met zijn ontwitte tanden
van ijle lucht, een kooi
de wolken van zijn gedachten
smelten in zure druppels, ze sissen
op het rozenblad, dat verdrinkt
in een metamorfose tot netel
zijn ijzige adem snijdt
de grond onder mijn voeten
tot blootgapen van de wonde
het bloed klampt vluchtend
om mijn trillend…
Nog 1 keer
hartenkreet
3.8 met 8 stemmen
1.556 Wordt er niets teruggezegd
Hij is nu moedeloos,
Een lam geslagen hond
Negeert ook achteloos
Het kaartje 'DOOF' daar op de grond
Hij recht nog maar zijn rug
Hervat weer zijn gevecht
Zwaait driftig heen en weer
Wil aandacht vlug en zegt:
Ik zeg het nog 1 keer!!…
herfstimpressie
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
914 het lood van wolken
ligt peilloos opgetast
in noeste kolen kou
de winden wakkeren
de waterwoede aan
van blauwe hemelzeeën
woekerregen daalt
in zaaischermen neer
op het lijdzame land
als bronchiën van longen
twijgen tere takken
in ijle hoogtes lucht
boomstammen beademen
als pijpen de slijmklei
van de vetgelaagde grond
schaamteloos…
Kleine takjes
netgedicht
5.0 met 618 stemmen
492 er scheen geen
maan maar
het leven lichtte
ons bij met haar kleur
kleine takjes
knapten en hun
muziek vertelde
van het volgende pad
op het zachte mos
voelden wij de
vochtige veerkracht
in een zuigend gaan
maar er was meer
ook op het stille web
onder de grond roerde
lichtsnelheid zijn info
in tal van processen
werd zonne-energie…
Rustplaats
netgedicht
3.5 met 18 stemmen
1.667 Bladeren vallen op de grond,
en lichten op in rood, geel en bruin,
door een zachte lichtstraal,
op een late novemberavond.
Een doodse stilte wordt verbroken
door de helle schreeuw van een vogel
verstopt in de oude treurwilg,
vlak voorbij de oude kapel.…
Grijsaard
hartenkreet
4.7 met 10 stemmen
1.048 Daar stond een man op
het plein
midden in de drukte stil
te staan
met
verschrompelde schoenen
verfomfaaide jas en
warrig zilverkleurig haar
en ook een
broek met versleten riem op half acht
of negen
niemand op hem wachtend
kijkend met vermoeide ogen
naar een blauw briefje op de
grond
alsof het een boodschap kon
bevatten die hem zou meenemen…
oplage: 150
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
953 een dichter mag niet lachen, niet bekoren
hij zal z’n pen in gal en alsem dopen
dan gaat een bovenwereld voor hem open
daar wordt de warme ziel door hem bevroren
hij waant zich heer in een ivoren toren
ver boven het gepeupel op de grond
hij kijkt met haviksogen in het rond
en smijt met nevelige metaforen
naar hen die hem niet lezen en niet…
Dromen
hartenkreet
4.1 met 11 stemmen
1.974 Maar wij zijn net als zoveel stellen,
Nuchter, en met beide benen op de grond.
Ze kunnen me nog meer vertellen,
We blijven maar gewoon, dat is wel zo gezond.…
Oorlogsmonument
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
1.843 figuren in het heden
opnieuw worden zij verraden
voor de jaren die zij deelden
en wordt er vals gebeden
hun kinderen werden wezen
van het licht of de schaduw
en op het voetstuk staat te lezen
een onbekende naam en de datum
van hun laatste gruwel
als dan de pijn
van de laatste bezoeker
weg deint
met het laatste stof
zachtjes de grond…
Vaarwel en tot ziens
hartenkreet
4.0 met 14 stemmen
2.397 Zij bewijst dat het tussen de oren zit
door die beet te pakken, rond te draaien
tot hij tranen voelt
Daarna uit volle kracht één keer
twéé keer op de borstkast slaan
die galmend toegeeft géén plek
voor haar te zijn, maar dat hoort zij
allang niet meer, zij is ver weg
Buiten in de frisse lucht stijgt het
duister uit de grond, zingt een merel…
Het nieuwe loof
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
748 mijn dierbaar zaad, de weg is lang
zoek het licht dat door mijn vingers glijdt
volg niet mijn armen, proef hun streven
ik bedek er ’s winters mee de grond
vergeef me dat ook ik nog strijd
en zelden in mijn schaduw kijk
ook ik laat takken varen
heb wonden in mijn bast
vanwaar het mos mijn rug op klautert
heeft het bos geen toekomst…