Alle inzendingen over grond

4214 resultaten.

Sorteren op:

In de sfeer van corona

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 399
op het grondgebied van de twee delen in Lutjebroek bouw ik mijn huis op de vergeten stenen en kijk in de stilte om me heen naar 't hol van de boom waar de vleermuis ontwaakt terwijl een straaltje vocht langs de boomschors de grond in sijpelt heel deze tijd speelt in de sfeer van corona men zou in deze zuivere lucht bijna het Urgenda…

dementie

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 741
Mama leefde in haar eigen wereld, een vreemd landschap, waar lucht verwisseld is met grond. Woorden worden afgekapte letters, letters ineengekronkeld tot verwarring. Ze keek niet, maar staarde naar de diepte die haar opzoog. Ze vertikte het haar hand uit te steken, zodat ik haar kon helpen.…

Champagne en kaviaar

hartenkreet
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 583
het woord grensoverschrijdend boers gestampt uit de losse grond is een gevaarlijk woord dat doet lijden komt nu wel vlot uit ieders mond alles is nu plots grensoverschrijdend woordjes zoals ”onnozelaar" of "Janet” men krijgt schrik om ze nog te schrijven laat staan ze uit te spreken, wat een smet grensoverschrijdend voor mij nu…
jonhy donovan17 december 2017Lees meer >

Land van mijn dromen

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 639
Ik voel opa’s ziel in mij krimpen van verlangen naar grond, geen akkers maar eigen graslanden niet langer verdreven worden door de boerenzonen met hun honden, muizen en wantsen in de bedden voor hun zieken en hun zere rug van het ploegen en het planten wieden, oogsten en malen van het graan Ik ben verder gegaan…
Zywa1 juni 2018Lees meer >

in fragmenten

netgedicht
4.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 802
ik bloed als ik mijn dromen zie de scherven glas nog platter trap dat, wat ik eens was ligt op de grond gebroken in de regen glinsters in een plas jij wilde niet in transparantie leven heb jezelf toch aan mij gegeven maar koos voor eigen leven in fragmenten kan ik aan je denken want lijmen doe je niet stikt liever dan je mij…

post-its

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 525
in september smeten eekhoorns de appels op de grond ze lazen de post-its van de weduwnaar niet: pluk a.u.b. geen appels ze zijn nog niet rijp naast haar stoel ligt de open catalogus: bedenk wanneer je de appels wilt oogsten…
J.Bakx2 december 2019Lees meer >

Opscheppen

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 629
Als je wat dichter bij de grond blijft voel je daarvan, niemendal.…
Antje19 januari 2022Lees meer >

Land

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 399
Wat is je land meer dan een stuk grond, waarop je ouders woonden en jij er geboren. Mijn platte land van sloten, rivieren, van weilanden, rijen bomen, van een kust en van duin, van zeilboten.…

achterblijvers

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 492
een klein dorp ging dood het was een geleidelijk sterven samen met de achterblijvers olijfbomen treuren in de verweesde boomgaard vóór het geblakerde huis hangt een schommel scheef aan gerafeld touw op oeroude verlaten grond het dorp zwijgt dieper dan het graf uit het bos klinkt het gezang van een merel zijn buurman valt…
J.Bakx17 augustus 2022Lees meer >

Eens op een dag

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 474
Eens op een dag zal ik een nieuw landschap voor je weven met een vruchtbare schone grond met weidevogel en insecten Rivieren zullen door mijn handen gaan Wij zullen lopen lachend over een grasveld met duizenden bloemen Ik die opzoek ben naar de witte vlinder uit mijn jeugd in een landschap van containers en tegen muren staar…

Wilde bloemen

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 571
Kijk, hoe de tuinman worstelt met de grond zijn bloembed uitgedacht in rijen tulpen Kijk, hoe zijn bloemen in het gelid staan Hoe woest hij schoffelt tegen wilde bloemen die overal ontluiken Bloemen, veelkleurige weelderige verlangend naar water Het zijn wilde bloemen Zomaar uit de aarde Hoe bont, veelzijdig en uitzonderlijk…

BRUNSSUM EN OMSTREKEN

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 493
Er is een mijnstreek weggevaagd Een levenswijze afgerond Waarbinnen men elkaar verstond Kompaan was, aan elkaar gewaagd Bevreesd en tevens onversaagd Die delvers diep onder de grond Er is een mijnstreek weggevaagd Een levenswijze afgerond Aan Sinte-Berb werd daags gevraagd Om hulp en bijstand, ongezond Het houwen, menig koempel vond De…

een mond vol

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 578
wat ons rest zijn de parallellen als de grond onder onze voeten trilt de bommen op mensen vallen de aarde zwaargewond en leeg achterblijft hoe vaak zeiden we nooit meer jamais plus zeggen we nie wieder enzovoort wat ons rest zijn de parallellen en temidden van de verlorenheid redt ons altijd een moedig mens die…

Willem de Zwijger

snelsonnet
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 781
Zijn koningschap verloopt tot nu toe vlot, Hij kwijt zich wonderwel van al zijn taken, Maar één ding komt bij hem maar niet ter sprake, De koning praat te weinig over God. Nietwaar, want steeds als ik hem kom bezoeken, Zit Willem in z’n villa zacht te vloeken.…

Krankheit

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 648
In Duitsland werd door ziek beleid een oeroud bos geveld en al wat daarin leefde ligt nu dood in ‘t gapend gat. Voor bruinkool sloopte men de zuurstoftank met grof geweld. Verduiveld! trilt Frau Merkel daarom als een espenblad?…

De helling van de Sint Pietersberg

netgedicht
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 742
Mollen kwamen uit de grond. En of deze steengroeve me bekend was Ik om gebrek aan weten moest bidden Begaf me gauw allesbehalve treurig op weg Spaarde uit de grond en mijn eigen mond. Deze droom roomde de regels om zin te vinden. Het was en is winter met deze mijnen boven me Water dat van een glazen plafond landde.…

Wolken

hartenkreet
3.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.568
De wolken boven mijn hoofd Vormen een verhaal Dat ik niet lezen kan Zo eindigt het spel En verblindt me een ogenblik De wind laat het voorgoed verdwijnen Mijn voeten staan op de grond Maar ik vind geen vaste aarde Hou me vast Ik ben bang meegesleept te worden De glimlach duurt al zo lang Het lijkt te veel op geluk Nog even en alles…

Uitspatting

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.609
Ik spiegel al mijn daden af in gloeiend maanverlichte kolen waaruit de kleuren zijn gestolen die ik al mijn liefdes gaf Geen halsdaad was mijn aandacht waardig geen wanhoop heb ik ooit gegrond mijn ogen blijven even rond zelfs met lenzen eigenaardig Verslonden heb ik met genoegen vlees is een natuurproduct voortijdig uit de grond gerukt…
Wolf2 november 2002Lees meer >

Nieuwjaar.

hartenkreet
3.5 met 26 stemmen aantal keer bekeken 8.060
nu ben je aan de grond gebonden. dit is wat je altijd al had gewild... Een gelukkig nieuwjaar? Dat is alles wat ik wil! Een gelukkig nieuwjaar!!!!! en dan ben ik stil.... De klokt die tikt nog 3 seconden. je wordt door nieuwsgierigheid verslonden. de laatste seconden gaat in... Alle secondes zijn voorbij het nieuwe jaar begint...…
A. Bosma.24 december 2002Lees meer >

een dag die me opvreet

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.091
Een dag die zijn zwarte broer lijkt bouwt met zijn ontwitte tanden van ijle lucht, een kooi de wolken van zijn gedachten smelten in zure druppels, ze sissen op het rozenblad, dat verdrinkt in een metamorfose tot netel zijn ijzige adem snijdt de grond onder mijn voeten tot blootgapen van de wonde het bloed klampt vluchtend om mijn trillend…

Nog 1 keer

hartenkreet
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.556
Wordt er niets teruggezegd Hij is nu moedeloos, Een lam geslagen hond Negeert ook achteloos Het kaartje 'DOOF' daar op de grond Hij recht nog maar zijn rug Hervat weer zijn gevecht Zwaait driftig heen en weer Wil aandacht vlug en zegt: Ik zeg het nog 1 keer!!…
Hookie18 juni 2003Lees meer >

herfstimpressie

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 914
het lood van wolken ligt peilloos opgetast in noeste kolen kou de winden wakkeren de waterwoede aan van blauwe hemelzeeën woekerregen daalt in zaaischermen neer op het lijdzame land als bronchiën van longen twijgen tere takken in ijle hoogtes lucht boomstammen beademen als pijpen de slijmklei van de vetgelaagde grond schaamteloos…

Kleine takjes

netgedicht
5.0 met 618 stemmen aantal keer bekeken 492
er scheen geen maan maar het leven lichtte ons bij met haar kleur kleine takjes knapten en hun muziek vertelde van het volgende pad op het zachte mos voelden wij de vochtige veerkracht in een zuigend gaan maar er was meer ook op het stille web onder de grond roerde lichtsnelheid zijn info in tal van processen werd zonne-energie…
wil melker6 september 2021Lees meer >

Rustplaats

netgedicht
3.5 met 18 stemmen aantal keer bekeken 1.667
Bladeren vallen op de grond, en lichten op in rood, geel en bruin, door een zachte lichtstraal, op een late novemberavond. Een doodse stilte wordt verbroken door de helle schreeuw van een vogel verstopt in de oude treurwilg, vlak voorbij de oude kapel.…
Ditheke25 september 2002Lees meer >

Grijsaard

hartenkreet
4.7 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.048
Daar stond een man op het plein midden in de drukte stil te staan met verschrompelde schoenen verfomfaaide jas en warrig zilverkleurig haar en ook een broek met versleten riem op half acht of negen niemand op hem wachtend kijkend met vermoeide ogen naar een blauw briefje op de grond alsof het een boodschap kon bevatten die hem zou meenemen…

oplage: 150

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 953
een dichter mag niet lachen, niet bekoren hij zal z’n pen in gal en alsem dopen dan gaat een bovenwereld voor hem open daar wordt de warme ziel door hem bevroren hij waant zich heer in een ivoren toren ver boven het gepeupel op de grond hij kijkt met haviksogen in het rond en smijt met nevelige metaforen naar hen die hem niet lezen en niet…
Daan de Ligt4 september 2003Lees meer >

Dromen

hartenkreet
4.1 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.974
Maar wij zijn net als zoveel stellen, Nuchter, en met beide benen op de grond. Ze kunnen me nog meer vertellen, We blijven maar gewoon, dat is wel zo gezond.…
moeke13 september 2003Lees meer >

Oorlogsmonument

netgedicht
3.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.843
figuren in het heden opnieuw worden zij verraden voor de jaren die zij deelden en wordt er vals gebeden hun kinderen werden wezen van het licht of de schaduw en op het voetstuk staat te lezen een onbekende naam en de datum van hun laatste gruwel als dan de pijn van de laatste bezoeker weg deint met het laatste stof zachtjes de grond…
Verdano18 september 2003Lees meer >

Vaarwel en tot ziens

hartenkreet
4.0 met 14 stemmen aantal keer bekeken 2.397
Zij bewijst dat het tussen de oren zit door die beet te pakken, rond te draaien tot hij tranen voelt Daarna uit volle kracht één keer twéé keer op de borstkast slaan die galmend toegeeft géén plek voor haar te zijn, maar dat hoort zij allang niet meer, zij is ver weg Buiten in de frisse lucht stijgt het duister uit de grond, zingt een merel…

Het nieuwe loof

netgedicht
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 748
mijn dierbaar zaad, de weg is lang zoek het licht dat door mijn vingers glijdt volg niet mijn armen, proef hun streven ik bedek er ’s winters mee de grond vergeef me dat ook ik nog strijd en zelden in mijn schaduw kijk ook ik laat takken varen heb wonden in mijn bast vanwaar het mos mijn rug op klautert heeft het bos geen toekomst…