2413 resultaten.
GEDICHT VOOR GELUKKIGE MENSEN
gedicht
3.9 met 21 stemmen
30.146 Ze kennen haast geen zinnen
zonder tss.
Zo zuinig zijn ze op hun lucht.
Je staat erin voor je het weet.
Heb ik iets van je aan misschien
is uit hun mond geen vraag.
Een wenk: kijk naast hun kleren.
Wijs naar elkaar, wijs naar
het water met de zon erboven.…
Verlangen
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
566 Wereld van haast en onbegrip,
agressie en boze blikken.
Wantrouwen en egoisme
en alles wat ik maar moet slikken.
Het maakt me bang, onzeker,
het is mijn wereld niet.
Ik wil wel naar een eiland,
zonder angsten en verdriet.
Waar liefde overheerst
en zonder harde woorden,
de mensen luisteren naar elkaar
en woorden spreken als akkoorden.…
Haard en herfst
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
718 In de herfst verzamelen wij de zon
jij diep in de kleren ingepakt en ik
wat luchtiger achter de rolstoel aan
Met de venkel is het haast gedaan
proeven voorzichtig de zoetheid van het blad
In de hof plukken wij het groen van de pisseblom
voor de hoenderen in hun ren, zij kakelen
als altijd bij het zien van ons er lustig op los
Ik…
Het leven als niets
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
640 Hij kan er niet mee omgaan, hij is zijn leuntje kwijt,
hij ziet haar langzaam afgaan, van heldere frisse meid,
naar iets wat haast geen naam heeft,
hij kan er niet mee omgaan, dat kleine hoopje mens,
wat langzaam weg teert naar iets wat niets meer is.…
Een enkele reis naar oneindigheid
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.119 Als de lippen zijn verdroogd
en de oogleden voorgoed zijn gesloten
strijkt een zachte hand
nog een laatste maal over het hart
van het vergankelijke
van een kostbaar leven
Een leven dat geliefd en geleden heeft
Tranen stromen haast woordeloos
uit de zielen van de getroffen nabestaanden
Er volgt een massieve, ondoordringbare stilte…
JEANNE & AMEDEO
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
722 Hash, brandewijn, om zijn kijk op te fleuren
En Montparnasse in zijn doeken te vangen
Filosofie en gedichten aanhangen
Verzen vergarend om zich op te beuren
Tedere zuilen uit steen los te scheuren
Steeds in gezelschap van Maldoror-zangen
Zwijn zijnd plus parel, dus gecompliceerd
Stevig geworteld, gehuld in velours
Tijdens ons leven al haast…
Liefdesverdriet
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
702 D'r hart was haast gebroken.
- Geen taal of teken. O, wat had ze 'r lief!
't Was zomer, toen-ze afscheid had genomen.
Ze vroeg zich af, wanneer ze weer zou komen
en van het wachten werd ze depressief.
'Mevrouw, stap op uw rijwiel of ga sporten,'
was, wat d'r psycholoog 'r adviseerde.
Hij vond, dat dit het wachten zou bekorten.…
Mijn ziel wil dansen
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
629 Hoe alles nu belofte is voor morgen,
en zonder haast, alleen de stilte rijpt.
Wat maken wij ons dan toch zoveel zorgen
terwijl ons hart alleen maar naar wat liefde grijpt.…
Wie kan nog boos zijn...
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
615 Ze kan zich haast niet tegenhouden, vult met kleur en
warmte heel dit koud bestel dat wij nu aarde noemen.
De kinderen zijn uitgelaten als de jonge lammetjes
die grazen vol overgave zoals hun honger hen dicteert.
Niemand durft nu nog te schelden, enkel even grommen,
zo voor zich uit, dat niemand het kan horen.…
Scheur
gedicht
2.4 met 5 stemmen
4.020 En haast
opgelucht dan zie je daar een fitte bal, ginds aan een lijn
een laken met een scheur waar je toch doodgewoon doorheen
stapt naar een tuin waar al het linnen nog intact, maar in
de mand daar in de plaats van was: alle zomaar-
appels waar je jarenlang over gevreten had en hoe
reusachtig uitgesloten dan
de terugkeer.
------------…
Een nacht in de verzonken tuin
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
612 De weg terug
laat zich niet makkelijk vinden
in deze nacht
waarin we zilveren harten smeden
uit kleurloos licht
Er wordt geen haast gemaakt
om nieuwe gedaanten te wisselen
in de spiegeling van diepe wateren
Alles blijft bij het oude –zo lijkt het-
in jonge, maar bedachtzame ogen
De rimpeling der gedachten
is voelbaar voor de half…
Bij God
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
620 De zwaarste tocht was het
door hooggebergten, wilde rotspartijen
over spiegelgladde ijsvlakten
dwars door meerdere oerwouden
haast ondoordringbaar, en doorsneden
met de meest onvoorstelbaar
wildstromende riveren
door verschillende
verschrikkelijk dorre
hete kale woestijnen
heen en terug
over diverse oceanen
met slechts een houten…
Moderne kunst
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
511 opnieuw ontwerpen
tot een lachtheater
althans voor ons
Bij een monsterlijke handgranaat tikt
de beveiliger ons op de vingers
omdat we te aanrakerig zijn
wat gepaste eerbied uitsluit
volgens zijn kijkraampje
bij een mondzoen blijkt hij toch te kunnen knip-ogen
Via de automatische roltrap
die wij inmiddels ook als kunstwerk beschouwen
haasten…
DAAGSE VERWONDERING
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
494 Vechtende vragen houden moeilijk stand,
willen haast het denkersbrein verstuiken...
Vrolijk gejoel: met luchtsprongen, grasduiken
snelt een hummel door het bloemenweiland.
Snuivend, woelend en graaiend roept dat blije kind:
"Eerst groene knobbels, dan _ bonte klokken
vol zoemmuziek, die je gemoed laat zweven!"…
Herfst en dan...
hartenkreet
0.7 met 3 stemmen
1.498 Bomen kalen
Wolken jagen late zonnestralen
De hemel kleedt zich nu in grijs dan in grauw
Een noord wind werpt zich tegen muur en dak
rukt verstoord aan ieder blad en tak
haast zich voort, vergaart de afgestorven blaren
krijst, wervelt, blaast zijn kille adem
door alle holten, kieren, gaten heen, een kou
die aan mijn botten knaagt.…
Vergelijk de herfst
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
510 Zacht hoor ik een bries door wonderschone kleuren
in eenparige samenzang van den en eik
haast word ik bedwelmd door de frisse herfstgeuren
en overal een bont tapijt waar ik ook kijk
alsof de natuur nog eenmaal feest wil vieren
trekt zij nu haar kleurrijke feestkleding aan
wil zich met het vele pracht en praal sieren
toont de rede van seizoenen…
Ik zag mijn vader
gedicht
2.9 met 21 stemmen
8.226 Ik zag mijn vader dood toen ik al dertig jaar
geworden was, toch gaf het mij een harde schok:
wij waren altijd goede vrienden van elkaar,
maar toen hij daar zo lag en met zijn lippen trok
alsof hij snauwen ging - iets wat hij haast nooit deed
terwijl hij leefde - leek hij op een dode hond
die, voor hij stierf, nog grimmig in het leven beet,…
koud, zo koud
netgedicht
4.0 met 20 stemmen
867 haast naakt, lijf aan lijf
vergrendelt magerte
hun nachten
betonschaduwen
verschrompelen de dag, zoeken
een plek om te ontlasten
zij fluisteren de honger
muren toe, vijf aan vijf
hun pols klopt nauwelijks ramen
enkel een zwarte mantel van sneeuw
en een homp oud brood
waarmee zij het ontbrekende kussen delen
en waarin ze zichzelf…
Gewoontevorming
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
792 Haast ieder jaar dacht ze : ' t Gaat rot weer,
m'n eega geeft mij geen genot meer.'
Daarom deed de vrouw
aan gewoontegetrouw.
D'r laatste gemaal was een slotheer.
D'r trouwpoging mocht niet meer baten,
zo kreeg ze met smart in de gaten,
want ieder vond, dat
ze te oud was. Ze had
een lang exenspoor achtergelaten.…
mail
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
768 Is allemaal de schuld van de dood van Kees,
zou ik haast zeggen, maar is het natuurlijk niet.
Liefs Marcel
P.S: Elke keer dat ik, en is juist niet zo vaak,
geen mail van je terugkrijg ben ik bezorgd
of je niet bent aangetroffen
in een Alkmaarse vaart, eerlijk gezegd.…
crisis
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
450 soort mist over het water
maar als je er vaart zou je moeten weten
wat te doen, weten we echter niet
dus is het geen mist
het is onzekerheid en niet weten
wat er op je afkomt terwijl je alles ziet
zo dom is het eigenlijk terwijl
de schepen doorstomen maar de bouw
blijkbaar stilligt, nou ja, min 3 procent
dat is alles, zou je haast…
De levenskunstenaar
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
882 Haast alle dagen speelt-ie 't wonderwel.
Door al die auto's is het lekker druk,
wat extra fijn is voor z'n solospel.
Z'n optimisme is niet in te tomen
Aan vrienden zegt-ie stralend van geluk:
'M'n midlifecrisis is nog niet gekomen!'…
ANANGKE *
poëzie
4.7 met 3 stemmen
1.049 En daar ik bij haar stond zo vraagde ik haar; —
Maar zij zag op noch om, bewegingloos:
'Ik heb een vriend: is haast de druppel daar,
Waar hij mee valt, of gunt ge 'm nog een poos?'
En wijl de druppels vielen, sprak zij zacht:
'Ziet gij die golf, die zich hierheen beweegt?…
KEN JE EIGEN HUIS
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
649 bewustzijn komt van binnen uit
het leerproces is heel erg zwaar
denk goed na, het keerpunt is reeds daar
dat je niet weer op moeilijkheden stuit
het is dus, ken je eigen huis
en voel je in jezelf goed thuis
dat is een weltevreden in dit heden
dus totale inzet voor je naaste
je vergeet je ego, dus je eigen ik
iedereen zag, dat je je haastte…
16.000 Kilometer
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
547 Het rijtjeshuis u weet wel ~aanelkaar~
daarvan staan er in Nederland zo velen,
je vindt ze zelfs aan plein en boulevard,
haast nooit architectonische juwelen.
Ze zonnen door, ja dat is vaak wel waar
en hebben tuintjes waarin kinderen spelen.
Het rijtjeshuis u weet wel ~aanelkaar~
daarvan staan er in Nederland zo velen.…
Sterre der Zee
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
629 zegen af van Isis
beschermvrouwe van de zee
Zij roept hen met de golven
in de haven, de schreeuw
van een hoogvliegende zilvermeeuw
het kraken van het schip
het ruisen van het bloed
de slagen die het herte maakt
De dames van de Taag
schuiven hun last opzij
jurk gaat weer omlaag
zeelieden geroepen door haar
verzamelen en haasten…
Kerstmis 2014
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
854 Het licht dat binnenvalt door kieren
die haast gedicht zijn door verdriet,
het zal gaan groeien tot de ochtend
en kleurt de lucht reeds rozerood.
Een Kind kwam om ons leed te dragen
al is het klein en weerloos nog,
het doet een nieuwe toekomst dagen
en doet ons zingen in de nacht.…
Stramien van gêne
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
420 (Vanuit de lucht (II))
Gevangen
in een net van
dichte mazen
Overge-
leverd aan
een maatschappij
die nauwelijks
openstaat
laat staan echt begrip heeft voor
Leven gaat
snel en haast is
blijkbaar leven
in tijd slechts
decora-
tieve schimmen
deels gevangen
in patroon
een opvallend stramien van schaamte
dat geheel
in…
Facebook
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
882 geplaatst
Tjongejonge, ik kan van Facebook nog iets leren
Maar, ik kom nu niet uit mijn woorden, helaas
Op mijn Facebookpagina dicht ik dichterlijke gedichten
En bleef het maar bij dichten
Dat zou mijn taak als dichter zeker verlichten
Maar neen, ik denk, graaf en fantaseer
dicht, schrijf, droom en corrigeer
En dat allemaal tegelijk
tot ik er haast…
Veld
gedicht
4.5 met 2 stemmen
6.131 Dan scoort de onbewuste grasgewaarwording, vult
kruidig groen je brein tot het haast knapt en slechts
het kriebelen van een laken langs je wang al veroorzaakt
een resettende, alles opnieuw mogelijk makende
aftrap.
---------------------------
uit: 'Lichtmeters', 2015.…