2296 resultaten.
Golven
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
744 De zee is golven meer dan zat
Ze willen altijd bovenop
En dan dat schuim op elke top
Of ze de beste zijn van ’t wad
Al dat gebulder lijkt een straf
Ze rollen bollen steeds maar door
Als ‘t even kan kruipen ze voor
De zee wil van haar golven af
Ze drijft hen langzaam naar de kust
Alwaar ze op gezette tijd
Hen één voor één het land op smijt…
berijpte grassen
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
626 de ,,vorst" is aan de grond gekomen
hij kust de groene grassen
zij worden wit berijpt, en liggen
als een stijf gesteven sprei
flarden grijze mist hangen laag
over koude velden, die zwijgend
als dood, het leven verbergen
voor nevelgeesten die zwerven
in zilverglans breekt de zon
de nacht, zij kijkt verbaasd
over de rand van donkerte, naar…
De beminden
poëzie
4.3 met 6 stemmen
1.692 En toen zijn eerste vrees vervluchtigd was,
Zijn lippen teer haar zoele naaktheid kusten,
Lachte zij stil, of zij iets wonders las;
Tot eindelijk, een huivrend oogenblik,
Zijn arm haar bevend aan zijn hart deed rusten
En haar ontroering brak in zacht gesnik.…
Galypso
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
521 Die kunnen rotten als je het
juiste woord niet vindt, maar
zullen botten, als de meditirrane
wind mijn kust zal geselen in het
decor van wijze cipressen in
het verlangende zomerlicht.…
Rebelse miljonaire
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
720 Na de
kostelijke maaltijd hield ik de Franse
bontjas voor haar open, ze kuste me en
fluisterde: Vond je me lekker ordinair?…
De moeder het kind
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
1.217 De golf die zij bevoer
kwam traagzaam rechtdoor naar de kust gevaren.
Zij was alleen en klein, zij stond aan ’t roer
en wat zij zong hoorde ik dat hymnen waren.
O, dacht ik, o, dat daar mijn kindje voer.
Bij God, zong zij, mijn lied zal u bedaren.
----------------------------
Herschrijving:
De moeder de vrouw – Martinus Nijhoff…
NACHT VOL KUSSEN
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
696 fantastische nacht
gelijk een fluisterende achtergrond
Het gras lag als een bed, donszacht
in duister vonden we elkaars mond
Kussen spraken woordloos zo veel
dat meer woorden overtollig waren
Handen gleden zachtjes als fluweel
door haar heerlijk lange rode haren
Toen deze duisternis gestorven was
verscheen er een heerlijk warme zon
Nòg kusten…
Avond
poëzie
3.7 met 6 stemmen
1.379 Nooit komt hij weer en kust haar blij gelaat.…
BEMINDE VERTE
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.339 Tot veel jongens spreekt het witte schuim aan de kust:
"Zie je toekomst in de spannende vrijheid.
Wees vertrouwd met de golven zonder tijd,
waar geschiedenis bezinkt als verijlde lust.…
In het uur U
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
548 ( Anima Mundi )
Zij danst op paden
zo ruw en smal
als kronkelwegen
in het ware leven
Door berg en dal
zal zij zich waden
door wind en kou
kan zij trotseren
er pas aan geven
Ook na de val
wil zij niet rusten
op zand en zee
aan verre kusten
misschien voor later
maar niet voor nu
Dan, in ‘t uur U
is zij nog wakend
de dood genakend…
UIT HET VERRE NIETS
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
680 In mijn mooiste dromen zag ik jou
met al je schoonheid voor mij staan
Je woorden, zacht als morgendauw
deinden in ‘t helder licht van maan
In mijn mooiste dromen trof ik jou
ergens van ver weg kwam jij eraan
En ook al kleurde de hemel grauw
scheen ons die hemel onaangedaan
In de mooiste dromen kuste ik jou
en keken wij elkaar met liefde…
Dialoog met het licht
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
566 De wind kust
jouw schaduw
en kluistert diep de nacht
Je vouwt
ontloken vleugels
en sluit de ogen zacht
Het licht heeft
alle schijn verteerd
de oester
in zichzelf gekeerd
De held zit diep gevangen,
hervindt z’n rust
in adem
en fluistert onverwacht:
“ Je rouwt om
dode teugels,
om lang verloren kracht
jouw toekomst…
Kentering
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
527 kronkelend
maar helder als glas
flonkert het diep in mij
handen voor de oren
ogen strak gesloten
maar het komt binnen anders
als nooit
binnenste buiten gekeerd voel ik mij
de voering golvend mooi gekleurd
beweegt op een onzichtbare wind
schijnbaar doelloos maar met vaste koers
naar een verre verte
nog nooit betreden
dat wat ik ben berust
en kust…
Ik zag beelden
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
860 Ik zag beelden van ontroering,
van hoe een man een vrouw kuste.
Ik zag hoe liefdevol de kus gegeven en ontvangen werd.
Hun lach die speelde over elkaars gezichten,
Ik zag beelden van mensen die hand in hand liepen.
Ik zag mensen elkaar groeten
Ik zag ‘n dag waarop het in de hele wereld lente is.…
Tegenlicht
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
615 Laat het sluieren in lange gangen
waarin de jonge herfst uitgestrekt de dag begroet
Laat het fluisteren op jouw gezicht
dat onze onschuld droomt
na een liefdevolle nacht
Laat het vieren in het luchtledig
of verwaaien waar de horizon
de branding kust
Tegenlicht dat de lanen siert, dat zo vredig
rust op een verregende Aarde
Het schetst…
De Zaligen
poëzie
3.0 met 2 stemmen
1.109 In diepe stoelen liggen zij te rusten,
De zaligen, die elkaar gelukkig kusten,
De toekomstlozen; heel hun leven was
Een dringen naar de voorgeweten uren,
Waar alles eensklaps in vergeten is;
‘t Verwaait nadat het stukgereten is
Hun oud bestaan; en nooit kan iets meer duren
Naast dit verzonken zijn, dit niet meer wezen,
Deze vervaarlijk…
Het kind
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.566 Toen kuste ik om dat schone woord mijn lief,
Die om mijn hals de strelende armen hief
En 'k sprak: "ja! dat zal groot en heerlijk wezen,
Als ik u zien zal in hetzelfde kind,
Waarin gij mij opnieuw geboren vindt:
Twee-eenheid in één enig beeld te lezen."…
Schat, die schat!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.809 wat hebben wij het fijn gehad
Dan leg ik mijn lichaam en geest ten ruste
niet merkend dat hij me liefdevol kuste
Die schat!…
Zang van de zee
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
600 De bries heeft z'n onschuld afgelegd
spant openlijk samen met brokken donder
schrijft met samengebalde nevels
een zwartboek voor kust en scheepsvolk
zoals de verduisterde sterren
drijven veilige havens verder uiteen
hoe de steven ook radeloos rondtast
raakt slecht eindeloos water
wind jaagt vragen tomeloos verder
onbereikbaar voor antwoorden…
Eilandvogel
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
596 Ik droomde over jouw luchtruim
liep door mijn verleden over jouw zand
en ik weet nog hoe je dronken werd
niet dat gelal, stoutmoedig doen
maar zware vleugels, intens verdriet
wijsheid die zich niet dromend
verpakken liet
er dansten rupsen op witte toetsen
van de oude liedjespiano
in het hotel aan de kust
terwijl je rookte, dronk je jenever…
Zij scheurde haar gelijk
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
500 Met vochtige
lippen, kuste
zij zijn mond intens gedegen
maar zeker oprecht
zegen haar handen, terwijl hij
stond ter hoogte
van omringende bloemengeur
Die kleur toen op zijn
wangen trok alle kleuren samen in
een waar gevecht…
PARADIJS
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
884 zij dat allang verwachtte
bleek beslist ruim voldoende
Eva voelde zich best bloot
onder Adams familiaire blik
Op haar zwartbehaarde noot
eensklaps zag ze Adams..sik
Adam, haar allereerste man,
danste naakt in het paradijs
Eva o, die wist nergens van;
raakte dus niet van de wijs
Eva, waarachtig, zij kleurde
toen hij Eva’s borsten kuste…
Stranding
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.002 Wie loodste mij bij tegenwind
langs schijnbaar mooie kusten,
behoedde mij voor Lorelei
en Circe’s lage lusten?
Ik wend de kijker; het gezicht
zwenkt uit naar eigen kind,
dat eens zijn schip teloor ziet gaan
als dat zijn stranding vindt.…
Reanimatie?
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
517 ik nummer
de kiezels een voor een als
een levend bewijs,
onvermoeid voor ik afdaal,
Daaraan kleeft de onrust
van mijn vrede als storm
beide in mij vereend,
het snakt naar lucht
en stuwt het lijf en brein
terug in de moederschoot,
wat na de geboorte was slechts een
vermomming tot de dorst
met nieuwe woorden
mij weer wakker kust…
Ik wil mijn dromen tot een toren bouwen
poëzie
4.0 met 3 stemmen
2.281 De vredige pastoralen en de gaarden
Met vreemd-vervlochten bloemen, en de afgronden
Van dood en vlammengloed, met juichemonden
De englen in schitterende rei geschaarde;
En 's nachts, wanneer mijn Teken op de rotsen
In 't maanlicht blinkt boven de woelige zeeën
En een schip nadert van een vreemde kust,
Schijnt het de stuurman boven…
DE ZALIGEN
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.321 In diepe stoelen liggen zij te rusten,
de zaligen, die elkaar gelukkig kusten,
de toekomstlozen; heel hun leven was
een dringen naar de voorgeweten uren,
waar alles eensklaps in vergeten is;
't verwaait, nadat het stukgereten is,
hun oud bestaan; en nooit kan iets meer duren
naast dit verzonken zijn, dit niet meer wezen
deze gevaarlijk stille…
DE ZALIGEN
poëzie
4.0 met 2 stemmen
936 In diepe stoelen liggen zij te rusten,
de zaligen, die elkaar gelukkig kusten,
de toekomstlozen; heel hun leven was
een dringen naar de voorgeweten uren,
waar alles eensklaps in vergeten is;
‘t verwaait, nadat het stukgereten is,
hun oud bestaan; en nooit kan iets meer duren
naast dit verzonken zijn, dit niet meer wezen
deze gevaarlijk stille…
Bootvluchteling.
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
642 Het lijkt makkelijk te beweren,
Dat na jaren van ontberen,
Het schip nu toch echt gezonken is voor de kust.
Dat voor Europa er geen reden is tot geven
Van een voor een vluchteling acceptabel leven;
Te laat voor diegenen voor wie de hoop op de zeebodem rust.…
Danser in Elysion
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
662 afscheidswoorden
diep in mijn hart, in het eelt op mijn ziel
was vrij toen ze in vergetelheid viel
zoekend naar het licht dat elders gloorde
Zag haar weer in droom - vanop 'n grazig strand
haar drijvende graf deinde zachtjes mee
op Darckheims groen-golvende meersenzee
'n wijze wind blies d'r naar de overkant
Want wachtend voorbij Elysions kust…
Op de kerkhove.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.149 Sijt gi later eens moedegespeeld,
Hebt gi genoeg der lusten,
Dan komt een engel, die u kust ende streelt,
Ende u nopet te rusten.
Ende ligt gi dan koeltjens toegedekt
Neven de wandelstave,
Dan rijst gi laat, laat opgewekt
Uut uwe stille grave.…