2435 resultaten.
Zomerdag
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
549 Terwijl je bijna afscheid neemt
verblind je mij, verblijd je mij nog even
straks ben je voorbij
zolang de wolken voor jou opzij gaan
de glooiende velden rood gekleurd
het landschap laat rusten
weet ik dat het goed was
dag mooie dag
wek me morgenvroeg als goud
om met roodgekleurde wangen
de zwoele avond in verlangen
naar meer, te beleven…
Zeis en zicht
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
811 Ik ben het omgekeerde kind
dat tastend, zoekend zijn weg vindt
in een landschap vol lover en tover.
[In dit helderwit gedicht
reis ik als een lichtgewicht
zeer gericht van zeis naar zicht.]
Ik transformeer van stier naar mug,
van gestaald graniet naar tegelgruis,
maar
alsmaar meer voel ik me thuis
in dit bijna niet omhulde huis.…
Zomer Haiku
netgedicht
4.9 met 68 stemmen
657 Zomerse bloemen
Ze kleuren het landschap geel
Als kleine zonnen
Zomerse vruchten
Ze kleuren de struiken rood
Als kleine harten
De zomer brengt troost
Warmte na de regenbui
De koele stortbui
Tranen verdwijnen
Op zoek naar nieuwe wegen
In het groene gras
Het klavertje vier
Geeft hoop te blijven dromen
Het hart overwint…
De traagheid van het loslaten
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
668 Verlies de milde goden niet uit het oog
onthoud de volheid van het landschap
wie loopt iets mis in stilgevallen tijd?
Van herinneringen weet je veel
van onthechten een beetje
leer ik van onbegonnen verlangen?
Maar schroei je pootjes niet!…
Tweeling
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
197 Onze zonverbrande
koppen staken uit
het zolderraam
als lucifers
Het landschap gehuld
in mist van Marlboro
We stelden ons voor dat
de horizon iets zou brengen
Op de gyproc muur onder
het schuine plafond van
donker dennen
posters van protserige
Amerikaanse zangers
Eén vergeelde met opgekrulde
hoeken van buffels of waren
het…
verloren schreden
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
163 een cartograaf die verwijst naar
het onbekende landschap waar engelen wonen
in opperste gelukzaligheid wellicht?
in de geheimen van de bloedstroom
ontstaan in het donker
vind ik jou in verloren schreden…
Over de heuvel
gedicht
3.2 met 18 stemmen
9.957 Ze beweegt als een astronaute
die het landschap in kaart brengt.
De lucht buigt voor haar passen.
Ze maakt een tunnel van de wind
rekt het uitzicht op en de weg
voegt zich vanzelf naar haar gang.
Een aanhangwagen vol sneeuw
rolt voor haar voeten de helling af.…
Afnemende kinderlijkheid
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
594 Wijds landschap waarin touwen door woorden gebonden
een witte roos in taal opnemen.
Zo slepen tergend langzaam traag touwen de woorden
witte roos voort.
Verloren nu in holle stemmendraperieën.
Afnemende kinderlijkheid.
Asfaltbravoure nam beiden over.
En haar mastodonten geweld walste deze woorden weg.…
Verenigt U
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
523 Achtergelaten op stranden
En op elke denkb're plek
Elders in het land
Soort zoekt soort
Tot eind'lijk
1 mens besluit
Dat het zo niet hoort
Hij ruimt het daaglijks
Op met eigen hand
Uit eigen vrije wil
En ziet dat
Achterlaten zooi
Steeds meer in
Dan naast de bak
Belandt - Nederland
Leert, en langzaam
Wordt het landschap…
Nachtzichten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
724 Toen wij onder 't geluid van een sterke stormvlaag
los kwamen van de aarde en boven het wolkendek
een onzichtbare weg volgden naar onze bestemming,
waren wij gelijk aan weerloos zwevende bladeren
die zich overgaven aan de bekwaamheid
van de bemanning en het vernuft van de techniek.
Ver beneden ons ontwaarden wij glimpjes licht
van bewoning…
Kweekkunst
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
716 Bloeiende tulpen
De oog strelende kleuren
Thuis in vaas of tuin…
zoals de zon groeit
netgedicht
4.2 met 22 stemmen
1.349 slaapt niet
wanneer de zon jou doet bewegen
en mij sprakeloos op de achtergrond zet
ver hier vandaan
de zomer sluit bloemen
in je nog ongeleefde ogen, als zouden tralies
stilzwijgend
je huid doen verbranden
en sporen achterlaten, licht en donker,
open voor de dageraad
zal ik je ooit vinden
in de schaduwen van de aarde
waar elk landschap…
Bijna dertig
gedicht
3.2 met 51 stemmen
16.976 .
-------------------------------------------------------------
Uit: 'Landschap met rode hoed', 1981.…
Verdronken
netgedicht
4.8 met 18 stemmen
1.750 Loodgeschoeide wolken vertrappen
het zinderende landschap,
zwaar hangt de regen,
een zwelglanzend web.
De kokospalmen buigen
nu de starre wind
het grijnzend hoofd opsteekt
en laatste scherven zon vergruisd.
In zilverdraden stortbui
leegt een wolkgeworden spin
het gruwelstaltig lijf.…
HERFST...IN HET VELD
netgedicht
2.0 met 7 stemmen
1.630 uitgedaagd door 't landschap
Jij zei:
we hebben wind
in de rug
Ik zei:
we blikken
in een laagstaande zon
Op de weg terug
was het net
andersom.…
De reis
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
534 een streep trekkend door lijnen
die voor de hand liggen, neem ik de trein
laat mij vervoeren door lavendelvelden
en terrassen met wuivende gewassen
zonnebloemen die het blauw ingroeien
rotspartijen waar korstmossen gedijen
het landschap lijkt voorbij te varen
zoals de jaren rugwaarts roeien
en in mijn jas gevoerd met lapjes leven
bloeit…
Oude Meester ~ Voor Burry~
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
546 een oude meester doopt zijn penseel
in het kleurrijke palet, waar hij
verdieping mee aanbrengt
op het vers gespannen doek
even later is er 'n verdronken
landschap geboren
waar wolken traag overheen
kruipen, de rivier buiten haar
oevers treedt
weten bomen zich staande te houden
in het wassende water
de gelijkenis sprekend, zo zacht…
Over de Muur
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
536 Blokken
Op mijn tenen lopen
Heilig resultaat
Topprestaties
Doel voor mijn toekomst
Beste van besten
En gezien wil ik zijn
Moe van het altijd
Buitengesloten en
En onopgemerkt zijn
Dan in de grauwe
November lucht
Zo maar een grijze
Zeppelin - verdwaald
In dit wijde landschap
Van mijn jeugd
De vervreemding verbeeld
Mijn…
De strakke kragen riet
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
502 mis de ochtendrijp
in roze tinten bij een
rood omkranste zon
het ongerepte
witte landschap waar
de stilte krakend klonk
grijze buien
met hun sluiers sneeuw
die dansen op de wind
krasse schaatsers
langs de strakke kragen riet
verglijdend in het verre niets
eens zal de vorst
zijn winterse entree gaan maken
anders zal de lente nooit…
Wie kon vermoeden
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
890 een zonovergoten dag
verwarmt hen, die haar
zo ontberen
stilletjes ontluikt het
vers groene landschap met
roze en witte bloesems
vlinders dansen
om elkaar heen op
de tinten van de wind
wie kon vermoeden
dat jij plots werd
opgewacht door
degenen die jou
liefhebben aan de
gene zijde
als wel wij jou hier
omringden met al…
Herfst III
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.651 Nu zal het najaar rijzen
Met droevig doodsbegin
En spinnen, met zijn grijze
Lijkwade 't landschap in.…
Havelock
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
452 De 19de eeuw
en van de 20ste het begin
was de havelock ontzet-
tend in
Toen gehangen over de schouders
met armsgaten zonder zin, dus
zonder mouwen
maar mét bedekkend pelerine
vaak als overmantel gedragen
in een nacht die dan laat weten
zon is gezakt
een verspilde nacht; om te vergeten
Desolaat landschap verwaait vrijheid
dat in een…
Droomvriend
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
940 Mag ik je even
aanraken in erotisch landschap
waar liefde haar zomer heeft
mijn gevoel naar heimwee zoekt
een roeiboot hebben we
gehuurd met losse centen
om de rivier af te dwalen
en op zoek te gaan naar fruit
omdat de nacht haar
eigen bloemen heeft
en haar boezem en meloenen
ik mag je even
maar je komt niet naderbij
van aanraken…
hoe stil het was
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
448 de leilinden, windbrekers van het eerste uur
verankerd in boerengrond
de eindeloze korenvelden
de kleine boerderij
de grote graanschuur erachter
uit het landschap gewist
de blaffende hond aan de ketting
de kakelende kippen op het erf
de altijd kraaiende haan
het getjilp van mussen
onder de dakpannen
de gewortelde boer op klompen…
Zwijgende zon
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
516 Over jouw zwijgende zon
heb ik gelezen
het was bijna tastbaar
en het regende zacht
een stille trom vroeg
om vergiffenis
maar het bleef duister
als de nacht
mensen haalden adem
uit in het landschap staande bomen
maar ook het levend hout
bleef zwijgen
verlangend
naar een bloesempracht
onder jouw pratende maan
heb ik geschreven…
De kaarsrechte lijn
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
424 gaan wij
de messen slijpen
voor de kaarsrechte lijn
of kartelen
we de lemmeten
voor meer rafels opzij
wie voelt de pijn
van het warme vlees dat
al de geest heeft gegeven
plengt het bloed
dat snel stollend ooit
leven heeft geschreven
wie denkt in
het landschap van smaken
de enige fijnproever te zijn
snijdt eigen vingers aan…
Gestolde tijd
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.141 Dit beeld deed mij denken aan drie vrouwen die
verrast zijn door een indrukwekkend landschap.
Of zien zij uit naar de komst van een dierbare?
Mogelijk is ook dat zij terug zien
op de weg die werd afgelegd of is het voor vertrek?
Op deze vragen komt geen antwoord en wat juist is, dat blijft gissen.…
Opgelucht
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
547 Oude bomen verbergen
hun stille geheimen
tussen de wortels
zolang hun takken
nieuw leven brengen
Langzaam loop ik langs
waterrijk landschap
waar traag de zon
de horizon verwarmt
tot de beklemming
langzaam weer loslaat
ogen gewend raken
aan het heldere licht
ik voel een zucht
slaak een kreet
er is weer leven…
Het heerlijke gevoel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
380 De mist moet zo langzaam
opgetrokken zijn, dat toen
ik het landschap zag
toen het tot mij doordrong
dat het er was, ik het onbewust
al gezien moet hebben
net zoals toen
ik verveeld zat te kijken
naar de passerende mensen
en dacht dat ze net zo terloops
mij zagen, een meisje
met bungelende benen
zomaar een meisje
dat ze niet kennen…
Eeuwig verlangen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
431 Versluierd in saffierblauwe zijde
dwalend in schijnsel van halve maan
spelen broze vingers met licht
rapen droomgedachten bij elkaar
Een stilzwijgend
eeuwig verlangen brandt
diep binnenin haar getergde ziel
Zilveren tranen
verdwijnen in het maanmeer
dat al haar geheimen kent
Zij knielt in dit stil gevallen landschap
strooit rozenblaadjes…