3181 resultaten.
shika sembei
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
494 herten
nemen de stad in
in het vroegste ochtendlicht
de verlaten stad
voor zichzelf alleen
alle straten van Nara
de vrije herten
ze steken over
bij aangelegde plaatsen
de stad is van hen
snuffelend op zoek
naar zaken van hun gading
al het eetbare
ze worden verwend
boodschappers van de goden
werden brutaaltjes
hebben alleen oog…
Die versnellend krulden
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
389 langzaam
liet ik de
emoties los
die versnellend
krulden naar het
einde van het
leren stuk
van de zweep
zij knalde
gaten in de lucht
door een vlucht
die te snel was
voor het blote oog
het foeteren
veranderde
in snelle drift
met de vloek
als lokaal
taalgebruik
waarbij het tempo
van de slagen stevig
werd opgevoerd
in een exercitie…
Liefde...
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
624 Dat ziet ons oog.
Maar er is zoveel meer.
Een prachtige roos
beroert ons hart.
Geeft ons een warm gevoel
van binnen.
Je weet niet
waar het hem in zit.
Is het haar geur?
Misschien ook wel een beetje.
’t Is enkel maar een bloem.
Haar schoonheid verwelkt.
Dat geeft verdriet,
maar meer ook niet.
Liefde is zoveel meer.…
Getint profiel
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
386 streelzacht
waaide de
lentebries
zijn kleuren
langs je al
getint profiel
je lach oogde
lichter rood
dan je had
gewild op
het buitenpalet
dat met de frisse
voorjaarskeus
paars geel
en pril groen
rijkelijk gevuld was
en ons omringde
zover het oog reikte
zelfs de
onverwachte
warmte van de zon
liet ons buiten
het boekje van…
Giftig van Oranje
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
480 Terwijl het landschap snel
zich aan mijn oog voltrok
scheen in een ogenblik
de apocalyps mij toe:
(nee!…
Liefdesverdriet
netgedicht
1.8 met 8 stemmen
480 Waarom doet liefdesverdriet zo pijn
Steeds onzichtbaar voor het blote oog
Verbergen voor de buitenwereld terwijl je
emotionele binnenkant zwaar beschadigd is.
Herinneringen dwarrelen door het hoofd
terwijl traandruppels vloeien langs de wang
Brokstukken van het lichaam liggen verspreid
over een wereld van onbegrip en onwetendheid.…
pas op de plaats
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
475 nog even alles op een rij
van dromen kun je niet dronken worden
wel dromen dat je dronken bent
denk je achteraf
geld is papier of metaal, virtueel vooral
dat is niet wederkerig
zoals het oog en de naald
de krachtigste aanjager van verlangen
is deprivatie
de grauwe kiekendief is in Nederland een
zeldzame broedvogel op akkerland
niemand…
Kopland.
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
831 Of snuisteren in verlaten huizen dan
een oog dat valt op oud behangpapier,
gekruld door de tijd en vochtige kieren,
een muur die fluistert van kindervertier.
Een bank onder een appelboom,
laatzomer nu, de zon die stemmig door je glas schijnt.
De schemer die ons soms verrast,
de merel, zijn lied en jij, voordat je weer verdwijnt.…
Mijn bloed kruipt van waar het thuis hoort
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
1.112 Op het oog een aandoenlijk tafereel
twee ranken die samenkomen
hun onderlinge oorsprong één geheel,
te vroeg nog om al te delen
gelukkig zijn heeft meerdere kanten
jonge loten groeien verbazend snel
met snoeien even een pijnlijk moment
om bij stil te moeten staan, terwijl hun
wortels aansporen verder te gaan
veel jaarwisselingen…
Voor lach en ogen
netgedicht
4.7 met 15 stemmen
436 ik had
meer oog voor
de compositie
van de stenen
waarmee het huis
opgetrokken was
dan voor de melodie
die het huis
liet horen als je
het bewonderend
aandacht gaf in
samenhang met
kleine rotspartijen
en de rijke natuur
bijzonder de
veelkleurige
bossages op
de eigen fijn
gestyleerde hoogte
het azuren blauw
licht toucherend…
Vertrouweling
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
506 niemandsland
verbindt zelfs mijn
meest eenzame stilte
de eenvoud van jouw dromen
met een nauwkeurige werkelijkheid
die ik met mijn beladen verleden
als onbestaanbaar had verwacht
nu we vertrouwd zijn geworden
geloof ik weer in aardse dingen
daarom blijf ik dichter bij je
in de toekomst van deze wereld
ik verlies je niet meer uit het oog…
Vlucht voor den duivel
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
471 Zijn oog is zoet, zijn hand is wreed,
hij geeft wat sterft, en neemt wat leeft.
Hij weeft van as een zilvren droom,
waar ziel en zonde samenstroomt.
Hij kent uw wens, het fel verwaand,
en streelt het vuur dat is vergaan.
Wie in zijn schijnsel onderligt,
vergeet zichzelf — en ook het licht.…
Smeltend wit
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
235 Wat ooit het licht nog zacht bewoog,
verdwijnt ten slotte, uit het oog.
Wat bleef van wit smelt in het licht,
het oude zwijgt, het nieuwe zicht.
De tijd verdwaalt in zachte vaart,
en alles glijdt, geen hand die spaart.…
Reuze-amaryllis
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
853 Menig oog zal je prijzen.
Jij toont hoe een duidelijk doel
multi extasen bundelt...
Mede-stelen stelen je voorbeeld.
Nog even en hier staan
twaalf stevige 'ladylovers'
schettertrompettend te flirten!…
Droogzweet
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
162 Was jij vannacht nog wakker geschud
door de regen met ijshagelstenen en dreigend rollende donder
en schichtende bliksem
wreed uit je dromen gehaald
Was je gerend als een zot
naar het raam
had je de deur naar je balkon
niet op slot
maar vanwege de adembenemende hitte
juist wagenwijd open gedaan
Sloeg de vlam in de pan
in het oog…
Opening
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
116 tijdens de ceremonie
Ik sta te smelten voor een muur
van hemelhoog oplaaiend vuur
ik ben geen lichaam meer
maar vloeiende vibraties hitte
een groeiende, gloeiende geest
alsof ik armen tot vleugels spreid
Ik val achterover
Een zacht golvend bed
vangt me op, het eet de vlammen
en bekleedt me met goud
Het was er al
mijn derde oog…
Zomerse ontmoeting
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
151 Zij staarde stil voor zich uit,
Een traan welde uit haar oog,
Een koekoek koekoekde zacht,
Een briesje wiegde de wilg.
De molen wiekte slag voor slag,
De toren spitste de hemel,
Twee zwaluwen maakten zomer,
Mei ligt begraven, r.i.p.
De herder floot een deuntje
Op uit d’wilgentak gestoken fluit,
Over zomerse geneugten.…
VROUWELIJKHEID
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
866 Vrouwelijkheid
Daar zit ze dan
De wat rijpere vrouw, mevrouw…..
Neen haar naam, bij mij bekend, noem ik niet om privacy-redenen
Daar zit ze dan
Op een terras aan het Amsterdamse Bos
Gesoigneerd haar handen op elkaar
Haar ellenbogen rustend op de tafel
Gekleed in een ’n licht chocolade kleurige creatie
Welke plooien mooi combineren met…
Solo (java)
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
1.020 De poort is een doorgang zonder deur
een boog van haveloos pleisterwerk
waarachter een immense leegte schuilt
het ommuurde paleisterrein
Koetshuizen, galerijen en een enkele toren
relikwieën uit een roemruchte tijd van weleer
wel honderd rijtuigen die er paradeerden
vertrekken verlaten, de ruiten
gebarsten
lange tafels waar Soekarno…
HAD IK DE LIEFDE NIET
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
430 'Had ik de liefde niet'
maar die heb ik juist wel
ik heb echter de invloed niet
had ik die invloed wel
dan zou ik deze aanwenden
voor het welzijn van de wereld
doch ik heb die invloed niet;
ik wel invloed op mijn naasten
en maximaal op mijn directe:
m'n man(60),dochter(19),d'r moeder(63),m'n schoonmoeder(91)
en natuurlijk helemaal…
Ballade aan de maan
poëzie
3.0 met 1 stemmen
2.519 Hoe dikwijls, ach, hoe dikwijls scheen
mijn wezen ook, van de aard gescheiden,
niets, niets te blijven dan alleen
een oog dat schouwde, een oog dat - schreide....
Mijn arm verlangen, dat bij zijden
verheven machteloos blijft staan,
heet gij vergeten, heet gij mijden?
....Zwijg stil, zwijg stil, mevrouw de maan.…
De glimlach sterft
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
1.395 Er ligt een mooi evenwicht
Een eigen, klare taal
In het menselijk gelaat
Die het gemoed lezen laat
Achter een onderhuids web van spieren
Zoals angst mond en oog openspert
Een vrouw toont het nog wat meer
Hoewel hun vetlaag alles weer effent
De snelle opgetrokken wenkbrauw
Een bijna onzichtbare groet
Vertraagt als ze over de wieg buigt…
Gebaren
gedicht
3.3 met 20 stemmen
11.666 .
-----------------------------------
uit: 'Oog van de tijd', 1997…
Lekker
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
771 God's stap
op weg naar genadigheid
naderde krakend in 't grint
zoekende de kus van Zijn kind
toen Zijn oog viel op een vijgenblad
dat iemand laten vallen had
een schaamlap
Eva ?…
Eventjes,
netgedicht
4.4 met 10 stemmen
1.293 Niet luisterend naar,
de dingen die, ze vertellen,
want ik heb, enkel oog voor jou.
Even maakt mijn hart een salto.
eventjes, heel even maar,
kruisen onze blikken en,
begrijpen we elkaar.…
GSM
netgedicht
3.7 met 47 stemmen
7.692 zijn, haar been wipt op
en neer, met één toetst zij als
Luky Luke met ’n vinger
een shaggie rolt en sneller
schiet dan schaduw valt
Haar zonnebril trekt zij omlaag
zodra zij ziet dat ik te diep
in haar bruine ogen duik
Zo kan zij weer koel, afstandelijk zijn
haar oogleden schuiven traag
door een kier houdt zij mijn schrijven
in het oog…
Teveel
netgedicht
4.2 met 18 stemmen
1.824 Eerst waren het je ogen,
toen viel je gezicht in het oog
De woorden in mijn oren en de handen
die ik bekeek terwijl jij ze rusten liet op mijn knie
Zo mocht ik steeds meer zien – de contouren van je voeten
toen jij je thuis ging voelen hier, de schoenen uit,
de voeten bloot. En jij besloot te blijven en te slapen
naast mij.…
Gerijpt gedronken
netgedicht
3.1 met 20 stemmen
2.674 Kristallen flonkering flitst het oog
als zij haar hals teder over buigt
vochtig en krachtig voor hem juicht
in een bedwelmende liefdesboog
Maar als hij haar lichaam walsen laat
in samen smeltende extase
dienen smachtende lippen zich aan
weten het zoet vocht niet te weerstaan
drinken haar, lavend als een dwaze,
tot de laatste drup het…
de bijl klooft ruw een schedel
netgedicht
3.8 met 166 stemmen
27.035 orkaan
vriendschap gaat verloren
in het vele misverstaan
ogen spreken babylonisch luid
schreeuwen tegen blinden
een steen breekt al de eerste ruit
handen zullen wapens vinden
de bijl klooft ruw een schedel
en het rode lint van bloed
bespat voorgoed de witte muren
de dood is weer ontmoet
en streelt de wind die
is gaan liggen in het oog…
SLAGVELD
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
1.348 Waarden zullen vervagen
Wegen zijn onbegaanbaar
Een strijd van vele geslachten
Op de paden van verderf
Woede kruipt door aders
Beneveld menig geest
En het oog van de oorlog
Kom hier goed uit de verf
Niets kan waanzin stoppen
Het vechten om de macht
Verwoestend zijn hun handen
Verscheurend zijn hun blikken
Niemand zal de winnaar zijn…