5887 resultaten.
kleuren
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
529 groen rood blauw
we zien kleuren
is er echt kleur?
of zou alles
zonder onze ogen
kleurloos zijn
in een kleurloze natuur ?
betekent dat dan dat
wij zien wat er niet is?
zijn onze ogen gaan liegen
in de loop van de evolutie?
die gedachte
maakt me rusteloos
heelalfoto's
zijn ingekleurd…
Adieu Avondetappe
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
554 De glazen rode wijn op zo'n terrasje
Mooi uitgelicht chateau in Franse sfeer
En elke avond buiten lekker weer
De Mart in zo'n verschrikkelijk fout jasje
We missen al dat slappe ge-oh
De krekels en dat lied van Dalida.…
Het eerste fietsje.
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
1.318 witte sokjes met rode schoentjes
gekleurde strik in 't haar
beentjes strekken zich onwennig
beducht voor vallen en gevaar
vader houdt haar vast aan 't zadel
ze trilt nu van spanning en plezier
opeens heeft ze ’t door
rijdt weg; lachend en fier…
Een zacht verglijden
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
598 laat in augustus ritselt
bruin plataanblad windbewogen
op mijn terras
ik kijk op mijn bankje
naar stoffige zomerbomen
die overdragen zijn
rode zaden van de esdoorn
glanzen enigszins vermoeid
tussen gebladerte
schemering valt sneller in
met eerste herfstdraden
die mijn gezicht strelen
.…
Test
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
504 Ook ik kom altijd glansrijk door de test
Als men mij vraagt na hoeveel rode wijntjes
Zo'n versje klaar is, zeg ik; 'Ach twee kleintjes'
Daarmee heb ik de boel dan flink geflest
Daar mijn verbruik ook tijdens dit gedicht
Toch zeker drie, vier glaasjes hoger ligt.…
Harten aas
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
595 Miljoenen
beloftes van
wie ‘t gewicht
verzwaarde,
verdwenen
onder water,
de Seine kleurt
roestig rood.
Aan de oever
werpt een man
dagelijks zijn
hengel uit.
Hij vangt harten
voor de wereld,
zij verkeert in
liefdesnood.…
Weemoed in de herfst
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
643 Wanneer de blaadjes vallen
worden mensen lankmoedig
het rood-groene tapijt
wat geurt naar herfst
roept weemoed op
maakt mensen depressief
Wanneer de blaadjes
allemaal gevallen zijn,
zijn er vele mensen, die
niet meer " onder ons zijn"
door de herfst, sloeg de
weemoed en depressie toe
Genadeloos.…
De Melkweg
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
602 Onder de curve van onze planeet,
baadt ze in een flauw rood licht.
Een dartelende wolk
met fonkelende sterren,
ook obscure, donkere slierten
van interstellair stof.
Dat ontsiert haar prachtig lichaam.
Ik zie haar als een stoffige, gassige
verwrongen schoonheid.…
SeiZoen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
622 een late rode klaproos
wiegt op de tonen van de wind
een paardenbloem wacht op
getuite lippen
buizerds kondigen zichzelf aan
cirkelend in de lucht
schreeuwen ze naar
hun prooi
een vlinder danst
samen met een blad dat
naar beneden dwarrelt
terwijl seizoenen elkaar kussen…
Herfst
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
565 Dwarrelende gedachten wuiven door mijn hoofd
Rood groen geel bruin, alle kleuren van de regenboog
Meer kleuren dan het spectrum dat wij kennen
Constant bezig om mijn wereld te verkennen
Een herfst die nooit word afgebroken
Kleurijke bladeren, zonder eind voor ogen…
schitterend (voor Mervan en haar weldoener)
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
416 de kleine wereld
schittert als een
blinkend rode fiets
je kloppend hartje
laat zingen
de wereld wordt
plots zo oneindig
als je snel als de wind
moeder passeert
KIJK mama ik FIETS!
in het kleine huist
het magistrale
de grootsheid van
mensen die ons
laten schitteren…
Oktoberdag
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
458 De herfstzon is
voor verloren geliefden
het inheemse volk
de rampspoed nabij
stilte domineert
het bizarre gebeuren
jouw rode mond
bij leven onvoorspelbaar
verdwenen tijd kust
witte wandelwolken vaarwel
komt stilletjes terug
op een mooie oktoberdag.…
Einde Zwarte Pietdiscussie
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
682 Welke kleur je ook hebt, geloof mij of niet
Als blanke vla, bruin, zwart, geel, geteint, rood
Iedereen is het zat, discussie dood
Zowel die over suikergoed, Sint als Piet
Echt iedereen die door een schoorsteen glijdt
Wordt met een kop 'zo zwart als roet' verblijdt…
Een Puttertje
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
562 een vogeltje
een kopje zo rood
vol toegedichte symboliek
op menig schilderij
verwijzend naar
Jezus z’n dood?
Of
legde Carel Fabritius
slechts de kleine schone
dingen die wij soms
over het hoofd zien
en ons toch omringen
aan de hand van
‘Het Puttertje’ bloot…
Aangewaaid
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
515 ik heb
de lentes
niet geteld
maar het
waren er minder
dan ik me herinner
vaak bleken hun
bloemen bevroren
of ondergesneeuwd
de zon ontbrak
omdat storm
met regen smeet
toch wist een kleur
de sfeer te domineren
het rood satijn van valentijn
in alles kom je
hem tegen zonder
er iets om te geven
aangewaaid en
dan natuurlijk…
glans
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
496 in dit rode
vulkaanlandschap
op de diepste bodem
in het leegste landschap
de genadeloze hitte
wezenloze stilte
alleen maar vlakte
en in de verre
verte bergtoppen
deze genadeloze
ruimte
zo diep zo leeg
zij bood hem
een nieuw begin
de stille maan
was getuige van
de glans van zijn
ziel…
Het leven is duur
snelsonnet
4.2 met 4 stemmen
696 Eén weekend Zandvoort en je staat weer rood.
Inflatie maakt het leven onbetaalbaar,
uit eten gaan is bijna niet meer haalbaar,
voor veertig euro kocht ik bier en brood.
Zo’n zestig euro voor mijn snackbarhappen,
zeshonderd voor wat zicht op Max Verstappen.…
1 jaar smo
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
492 De kale kop de oorlam en de
kwal
Die krijgen 't steevast driewerf voor hun kiezen
Het vuur lei na aan schenen hunner biezen
Op hurken knielen fakkels met een knal
Een robber vecht met oorvijg
tot de bel
De var krijgt rood, de joker buitenspel…
Reiskompas
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
484 Tussen rode zon
en roze maan
liggen brieven
ter getuigenis
van de geschiedenis
van jouw land
maar de maanbrieven
zijn bijzonder
ze laten een leven zien
achter groene heuvels
en brengen dromen
stil in herleven
als een reiskompas
rondom het verdriet.…
Avondrood
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
430 voorzichtig brak
het water licht
van de zon
sproeide nevels
van omrollende
golven hun
kleine
regenboogjes in
vele kleuren rond
die dansten op
het oeroude ritme
van eb en vloed
waarbij het
donker rode bloed
strakkend wegliep
in een
spiegelgladde
horizonvloed…
Semper Idem (2)
snelsonnet
3.0 met 8 stemmen
645 We maken allemaal een hokje rood,
Daarna gaat Nederland de stemmen tellen,
Of het naar links of rechts zal overhellen,
Maar meestal wint de grijze middenmoot.
Dan duurt het twee, drie jaartjes ongeveer,
Daarna doen wij hetzelfde nóg een keer.…
Wie ziet daar op die vieze bank
poëzie
3.1 met 15 stemmen
6.488 Zijn hoed ziet rood - maar roder nog ziet
De punt van zijn neus, de kraag van zijn rok
Glimt smerig, - doch smeriger glans nog glimt
Zijn ogen uit bij iedere slok.
Niet altijd zag die hoed zo rood
Niet altijd was die kraag zo glad.
Ook die neus heeft eenmaal een andere kleur
Ook dat oog eens een andere gloed gehad.…
Gij zijt een bloem, een lichte rode bloem
poëzie
3.6 met 14 stemmen
4.819 Gij zijt een bloem, een lichte rode bloem
in donkre kamer 's nachts, een bloem, een bloem -
vèr òm der stede opschokkend gedoem,
dicht òm der stilte suiskokend gezoem -
een lichte rode bloem, een witte bloem.…
CHINESE DANS
poëzie
3.8 met 14 stemmen
4.988 Als een nachtwolk hoog op ’t bloed der zon ligt,
Blijft zij over ’t doek, smalblank op breed rood.
---------------------------------
uit: Archipel (1923)…
Sneeuwboswandeling
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
803 jouw handen verstopt in bont en wol
Je capuchon maakt een portret van je gezicht
glimlachend, met rode wangen en neus
en ogen als glinsterende ijsdruppels
die schitterglansen door invallend zonlicht.…
ragfijn nervende bladeren
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
468 het kriebelt in mijn handen
het hunkert naar een kwast
om je in beeld te vangen nee geen woorden
maar een ander vast gegeven het voelt als
blauwgroen zeewater rosé rode voeten pure chocolade
wijnrankgroene twijgen druiven rood en zwart
als olijven purperen wijsheid blauwgrijze
tinten kruipen wingerend langs de bast
bind me daar in kleuren…
T I J D
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
547 Rood kleurt de lucht
als een gloeiend tapijt
naar de eeuwigheid
met een zucht
verglijdt de tijd
de tijd die komt en gaat
en nergens bij stil staat
de tijd die neemt en geeft
de tijd die wordt geleefd
oud kleurt de tijd de mensheid
oorlog
knallende ruzie in het groot
uitlopend op bloedtransfusie
of dood in de goot
voor het "groot"…
Het novembermeisje
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
514 haar
laat het door de vingers glijden
haar klaterende lach
beroert elven
betovert dwergen
vogels vallen stil
als donker licht omarmt
rood uitdooft in het haar
ze vleit zich neer
op een bed van mos
dwergen dromen
elven zuchten zacht
het novembermeisje
ze werd verwacht…
Zomerkleuren
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
531 Ik zie haar op straat in een jurk van geel en rood
Mijn hoofd, de laatste jaren, woog zo zwaar als lood
Die prachtige zomerse kleuren staan haar zo goed
Zij kan zich niet voorstellen wat zij met mij doet
Mijn loden hoofd wordt zo licht als de veer van Novalis
om te beschrijven hoe werkelijk onvervangbaar en mooi zij is
zij in dat gewaad, met haar…
Inge de Bruijn
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
504 …
We staan nu in een grote natte hal
en zien nu blauw, rood, geel – als Mondriaan –
bij ’t zwembad: wie zal er de prijzen pikken?…