2838 resultaten.
Bewaar me
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
978 willen
neervlijen zoals een
witte vlinder in
zomerzon
tot stof
willen vergaan
zodat ik later
kan terugkeren voor
één dag
ik zou vleugels hangen
aan sneeuwvlokjes
maagdelijk
fladderen
om weer te sterven
en aan het eind
als jij me dan draagt
zal ik tegen je borst
aankruipen
de zomer weer zien
wanneer je het laat
sneeuwen…
Bij God op de koffie
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
861 Misschien pas als het winter is
en sneeuw mijn haren wit kleurt.
Misschien dan.…
Winterkind
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
863 Het land een diepe kou
die donker wolken kwast
sneeuw en hagel rijpt
dwars op de horizon.
De mens een zwoegen
dat zucht onder het juk
van zonloze dagen lood
de verpulvering tot as.
De lente een leven
dat niemand nog kent
begraven is in grond
als gewapend beton.…
Smeltpunt
netgedicht
4.8 met 8 stemmen
818 een grauwe waterplas
waar ooit in sprookjeskou
de mooiste sneeuwpop was
stenen ogen op besmeurde grond
een kromme, vieze wortelneus
te strak gevouwen takkenmond
rode koontjes vragen zacht
of hij nu soms
met opa in de sterren lacht
en prompt liggen op het groene gras
wortel, stenen, takken klaar
voor als het straks weer sneeuwen mocht…
IJzig
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
773 oververhitte ruimte
maakt het buiten kouder
dan het laagje ijs
de wagen ontdooit nauwelijks
ramen beslaan al snel
met geademd ongeduld
heel wat later wordt het
langzaam huiswaarts glijden
over aangekoekte en bevuilde wegen
als ik tenslotte mijn eigen straat inrij
is alles zuiver wit, slechts
dierenpootjes versieren
de onbevlekte sneeuw…
die rozen witter maakt dan sneeuw
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
684 ik zag de rode bal
kon haar niet ontwijken
zij ging langzaam over lijken
rolde als een draad
langs wegen die ik
volgde in mijn leven
ik kwam haar ook vandaag
weer tegen terwijl het rood
alleen gebruikelijk is voor overwegen
we botsten heftig
in een kleur die rozen
witter maakt dan sneeuw
ik denderde maar door voelde…
Volgens de priesters in Godenhuizen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1 woning van de geest
wiens adem rustig ruist
in de bladeren en het brons aantikt
als ketelmuziek die met ons spot
De orakelpriesters luisteren
en trekken schijnheilige gezichten
Fluisterend beraden ze zich
om verstandig en met gezag
raadsels uit te spreken
over zielszaken en politiek
hier in de bossen op de bergen
tussen de eeuwige sneeuw…
Geurde lente in verlangen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
732 koele vingers
raken slechts de
sneeuw met koude hand
je keek weer
met kristallen ogen
waaruit warmte was vervlogen
nagelde ons
bloemen aan de ramen
die vorstelijk in zon opkwamen
in doorschijnend wit
kwamen we samen
jij smolt in warme handen
bloeide kleuren
na de kus op beide wangen
geurde lente in verlangen…
winterwaan
netgedicht
4.6 met 20 stemmen
860 en ik zie
de winter, nét anders
en de liefde
die niet meer komt
in een huis van sneeuw
houten schalen
in plaats van bloemen
doden die rusten, telkens langer
en stamelend achteruit
ik zie de maan
argeloos mager, in ieder woord
onderdrukt
met licht als witte lijken
en vogels, altijd weer die vogels
de geur in een fluistermond…
februari
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
749 verborgen onder
glinsterende kralen
aan natte takken
nog niet groen
zitten knoppen
verscholen
in een jasje
van lentegroen
na natte sneeuw
hagel hard
gure westenwind
en grauwe lucht
komt met stralen
licht en
warm de zon
een lentezucht
tinten teer
nog nooit gevangen
waaieren uit
brengen geur
alles komt
tot leven
een groot…
de lente kolder is in't land
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
671 Winterwol ruit van het warme lijf,
wordt afgeschud als de laatste sneeuw,
niet meer nodig nu het lente wordt,
en zonnestralen prikken in het vel.
Hele tapijten kunnen geweven,
van overtollige vacht of haar,
liever buiten toch dan binnen,
overuren maken stoffer en blik.…
Warmte
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
669 De rivierendans ontwaakt
in een poel van ijs
Kleine kolkjes rimpelen
het wateroppervlak
De tralies smelten
voor de ramen
druppels
tikken op de sneeuw
Tekenen van vuur aan
de bevroren kust
Het krakend ijs verdwijnt
in de zoute golven
De zee komt langzaam
weer op gang
Rivieren herwinnen
hun kracht
Wintertaferelen verdwijnen
Dankzij…
Het nieuwe jaar wordt alweer oud
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
648 De sneeuw en het ijs maken plaats
voor een heel ver heimwee naar lente.
Op de kast de uitgebloeide amaryllis,
de verdorde kerstboom al weggedaan.
Toch nog even terugblikken naar toen
en dan maar weer vooruit.
We leven even onbedachtzaam verder.
Het nieuwe jaar wordt alweer oud…
Queeste
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
456 ik leen een pen van de wereld
schrijf verhalen in de wolken
dans pirouettes in de sneeuw
kus het ijs met rode lippen
stel vragen aan de vlokken
die ontdwarrelend neerstrijken
hoezeer ik ook zoek en vraag
blijven ze mij antwoorden schuldig
breekt mijn hart in duizend stukken
daar gedraaide cirkels doodlopen
stuitend op een grote leegte…
mijn kat
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
861 en toch lijkt hij te zeggen
komaan, nog even verdergaan
hij komt me aaien
zo zachtjes langs mijn been
met zijn pelsje zuiver, zacht
zo wit als sneeuw
voor u waarschijnlijk
heel banaal
maar voor mij
zo betekenisvol
mijn kat in dit verhaal…
Vogel ( ode aan Slauerhoff)
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
868 Ik droom de reis
naar het verlatene
er te landen
als een reiziger buiten de tijd
Zonder ticket of bagage
snel als het licht kan zijn
langzaam als een oude vijver
overal thuis te komen
Ik droom de donkere wouden
de kale witte sneeuw
alle plaatsen tegelijk
keer er alle beelden om
Geen gids weet nog
Waarheen die reis zal gaan
Varen…
Winterwending
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
476 Op schoenen met lederen zool
en zijn iets te zware lijf
laveert hij tussen nat en glad,
onderwijl de sneeuw,
maar meer nog zichzelf, verwensend.
Geen oog voor het smetteloos wit
dat zich kuis aan hem toont.
Doof voor het opgetogen geroep van het kind
dat zich verwondert om het geschenk van de nacht.…
waar we zijn
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
673 En ik kijk naar de hemel
waar nog wat sneeuw vandaan valt
en er een zwakke maan schijnt
en morgen misschien zon of regen
Het blijft maar zingen die vraag
en ik kan niet anders dan toegeven
dat ik het niet weet…
Het tijdelijk wit
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
484 weer brandde geestdrift
zijn heilig vuur
trok vitaliteit zich
niets aan van jaar en uur
ik speelde als kind
met hagel en sneeuw
wind liet ons dansen in
een wereld van voorheen
het tijdelijk wit
had alles begraven
waar wij eerder om gaven
het voelde zo een
in samen smelten
warmde eeuwige jeugd
kou deerde mij niet
wist dat de zon…
Winterviooltjes
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
603 winterviooltjes staan al in de herfst te bloeien
in uitbundige kleuren sieren ze onze wintertuin
bij wind en regen gaan ze zelfs nog bijgroeien
winterviooltjes staan al in de herfst te bloeien
zelfs bij vorst en sneeuw gaan ze niet uitbloeien
wijl struiken en heesters verloren hun zomerkruin
staan winterviooltjes al in de herfst te bloeien…
De blauwdruk
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
461 waar kleuren
langzaam nestelen
in grijs van
grauwe maanden
slaapt wit in pas
gevallen sneeuw
zijn winters
maagdelijk rusten
toch zal er iets
gaan broeien in
leven dat door snoeien
kort gehouden wordt
het zijn geen
stemmetjes die soms
winden kleuren wel
de klank van samenspraak
die over het mysterie
van de blauwdruk gaat…
Verstilde wereld
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
614 Een lange stille laan,
een sneeuw verlichte weg
de bomen, de oud
geworden dromen, het
water, bevroren rimpels
verstillen tijd, ingeblazen
door de wind, nergens
enig geluid, het is een
wondere wereld die me
omsluit, het bruisend
bloed dat het hart van de
aarde omsluit en wat
uit mijn verdoving wekt,
de zintuigen gescherpt op
de…
De Kluizenaar
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
569 Ik ga mijn weg alleen,
door duisternis en sneeuw,
stille wouden, diepe dalen
en oer-oude verhalen;
met als enigste bagage
lusten, lasten en geleerde lessen.
In onwrikbaar evenwicht
draag ik mijn eigen licht.…
veranderlijk
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
484 zilveren regen
ik dacht:
ik kleur de woorden
en maak een zon
later op de dag
zal zij komen
haar hitte verschroeit me
zij zal vogels verstenen
in oogverblindend licht
vleugels gebroken
niemand is veilig
als het zomert
laat mij winters zijn
ik ruik bloemen op ijs
mijn voeten reppen zich
onder de koperen zon
dacht ik:
ik maak sneeuw…
Meisje
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
423 ach meisje
wees niet zo bedroefd
er is nog zoveel
om van te houden
de bloemen
met hun mooie kleuren
een vogel
die het hoogste lied zingt
een vlindertje
dat vrolijk dartelt
de zonnestralen
die verwarmen
de wolken
die hun verhaal vertellen
de sneeuw
die op de takken ligt
de muziek
die blij maakt en ontroert
de schilderijen…
Zwartwitfoto
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
671 Het pad is een oud laken vol met gaten,
versleten is de sneeuw, zwart schijnt erdoor.
De stammen zijn op lengte-as gespleten
in zwart en witte zijde, scherpe voor.
Nog plakt het wit aan windkant tegen bast,
maar kruin begint te lekken, telt de sneeuw.
De berm is vuil, vol zand en dorre blad’ren,
maar blank nog is het veld.…
Geboortegrond
poëzie
3.0 met 1 stemmen
1.876 In 't hoge Noorden nijpt de kou,
Daar ligt de sneeuw, daar is de rouw,
De schemering en de nacht
Waarom bewoont de Noorderman
Die streek der duisternis?
Omdat hij dáar zich wel bevindt
Omdat de mens het plekje mint,
Waar hij geboren is.
Hij vraagt geen-rozen aan de Mei,
Geen vruchten aan de herfst.…
waarom
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
776 ik werd vanochtend wakker
geen vuiltje aan de lucht
de geur van lavendel
ik slaakte een zucht
het geluid van de stilte
zat zacht in mijn hoofd want
ik had mezelf vandaag weer
jouw liefde beloofd
want alles wat jij zegt en doet…voelt goed
open je ogen want
waarom schijnt de zon zo vaak al warm in mei
en waarom maakt de sneeuw…
Kerst
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
700 In de koude van de nacht,
tussen sneeuw en ijs vertel het verder,
laat het mooie verhaal bestaan!…
Winterwandeling
netgedicht
4.0 met 12 stemmen
610 Sneeuw danst om je pootjes
Wat vlokken op je vacht
Je snuffelt gretig in het rond
Een sprookjes-winter-nacht
We lopen onder sterren
Jij rent wat heen en weer
De Maan kijkt toe en zij glimlacht
Naast Grote en Kleine Beer
We weten ons altijd omringd
Door krachten die beschermen
Ze lopen met ons mee als boom
Als planten in de…