2973 resultaten.
Op de vleugels van de ziel.
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
602 Waar In de
diepste
nerven
van de nacht
zwakke lichtjes
feller dromen
op de kristallen
spiegels van
de ziel, werd
alles afgewogen
wat ik bezat,
opgebaard in
een te nauw
valies wat ik
in de ogen
van de
morgen las.…
Tijd van leven
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
1.612 haar hoofd
rust zacht op mijn herfst
droomt van een lange zomer
waar ik nog jaag,
ren langs het strand
en om een glimlach vraag,
zij om een reikende hand
de afstand lijkt steeds groter
het slapen dieper dan ooit
seizoenen nerven mijn vel
jonkheid verdwijnt,
mijn toekomst dooit
haar wang
verraadt verte
de ogen spiegelen
mijn hart…
dansen op scherven
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
476 een breekbare bloem
ontluikt voorzichtig, kleiner nog dan ik
er hangen spiegels in mijn ogen
ze dragen zachte beelden en de glimlach
van een kind
heel voorzichtig noem ik namen
als een heldendaad uit ooit, toen één plus één
slechts simpel uitkomst zocht
nu draag ik mee, als nooit tevoren
en mijn lied verhaalt van meer
vertaald in zoete…
rouw
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
572 hun voordeur zwijgt
het raampje blijft angstvallig dicht
geen licht
naar binnen, of er uit
een koude ruit
die spiegels aan de einders rijgt
haar wereld zwijgt, de zijne huilt
rond de knop schuilt nog de glans
van onvergetelijke vingers, zachtjes ingewreven
door de tijd
en spijt om oude uren
want wat kwijt is, wandelt mee; het leeft…
Dirigent
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
906 Dialogen die jij met mensen aanging
om de juiste toon te kunnen spiegelen
waardoor jij het resultaat terug ontving.…
long time... no see
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
450 vanuit het glazen huis dat vrijheid heet
fluistert een decreet rond veilige besluiten
achter ruiten blinkt slechts zwart
beplakt, waar duister rauw doortrokken
wordt door smart
een hart klopt hoopvol binnen dat
wat zuiver ademend, de roep van leven weet
zelfs nu
na zoveel jaren
onderdrukt het beeld vol gas
met glans de vuile spiegel…
Achmed heeft geen mobieltje
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
941 Sim gaat altijd naar de Turkse kapper
lekker relaxt
beetje chatten met z’n vrienden
en Achmed scheert de mooiste vormen in z’n haar
ik niet kapper, zegt Achmed trots
ik kunstenaar
maar de laatste keer
toen Sim in de spiegel keek
naar zijn kale kop
was de couscous gaar
hee man, wat flik je me nou?…
Hun stilte in zinnen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
462 wij zijn talen
gaan spreken waarvan
de woorden ontbreken
oog en gebaar
worden een paar in
een neigend begroeten
de lach zorgt
voor balans in
het haastige moeten
handen kleuren
met vormen en beelden
het dagelijks gebeuren
in begrijpen is
naar elkaar kijken
de basis van zien
door het spiegelen
van licht lezen wij
de ziel…
Voor iedereen die zijn moeder heeft verloren
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
752 Mama is nu een engel ze kijkt naar je van boven
Al heeft ze deze aarde verlaten
ze houdt je voor altijd in de gaten
Je bent nog steeds met haar samen
In je hart zal ze altijd blijven wonen
Ze heeft daar een heel bijzonder plekje ingenomen
Je moeder is niet verdwenen
Kijk in de spiegel jij bent het wonder
dat zij het leven heeft gegeven
Jij…
ik wil de zee alleen voor mij
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
793 barbie meisjes
niet voor glimmende sixpack jongens
of anti zonnebrand inwrijf senioren
stijf van de olie
ook niet voor uitgelaten opstuifhonden
die gecultiveerde - in zand en water
losgeslagen - kamerolifanten
niet voor tennisrackets
en beachvollyers
niet voor surfers of zeilers
maar
de meeuwen
waterhoentjes en wolken
die zich spiegelen…
Scherp afgetekend
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
458 het is mijn keuze niet
waar in het donker
scherp afgetekend
de vleermuis vliegt
waar spinrag hangt
en zompige aarde
vol groene varens
mijn voetstap vangt
een zuigend contact
dat iedere pas
moeizamer maakt
naar het inktzwarte ven
dat spiegelend
laat zien wie ik ben
stilte doet rimpelen
in golfjes schrik
van die plek word ik gek…
Rimpelloos
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
486 kijk, daar vlijt zich een vlakte, restant
van spiegelende schaduw, achteloos
gedrapeerd over dekzandruggen uit
een tijd dat je de weg kon kwijtraken
zoals de bomen in de stad, de zwarte
rafels aan dooraderde gaten, alsof
waterweefsel in ijs gegoten is, lawaai
in achtergrond begraven, mijn muren
met behang geblindeerd, de velden
kort…
In winterkou
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
579 In winterkou spiegelt de vijver niet
als in de zomer met alle mooie dromen
tijdens mijn ouderdom en mijn verdriet
is er een gladde ijslaag op gekomen
en onder dat ijs, in de vijver heel diep
ligt de as van de man waar ik mee sliep
veel eenvoudiger dan het leven spiegelen kan
denk ik terug aan momenten met mijn man
in winterkou ligt zijn…
Victoria
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
598 Ik ben je haast
bijna je gelijke
Stuur flitsberichtjes
naar je
spiegel- | -legeips
beeld | dleeb
. in . morse .…
eeuwig leven
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
501 ik hou van mijn leven
het is machtig
het is mooi
het is wat ik ben
ik hou van mijn leven
met alle fouten en zorgen
waarin gelijk een regenboog
geluk zich spiegelen laat
ik hou van mijn leven
het is geweldig
het is magisch
het is wat ik ben
ik hou van mijn leven
dat ik delen mag
van jong tot oud
met de mensen om mij heen
ik hou…
Hoed
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
685 De zon
brandt op
m'n dunner wordend haar
'Hoed je
voor hoed en pet'
fluisterde ze me zonet
in 't goede oor
Zovelen heb ik er
opgezet, gepast,
weer afgezet
mezelf om en om bekeken
in spiegelend glas
hoe...ik ben, hoe ik was
met hoofddeksel:
pet of hoed
'Het staat je
niet goed'
'te mal, te gewaagd'
blijft ze herhalen
en…
Een dichter
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
542 Steeds houden we elkaar spiegels voor,
waarin we ons zelfbeeld kunnen zien.
Voldoen we aan elkaars verwachtingen?
Illusies van haar, ideeën van hem?
In het holst van de nacht,
besef ik dat we elkaars levens schrijven.
Begrijp ik dat mensen biografen zijn.
Weet ik dat ikzelf geen biograaf,
maar wel een dichter ben.…
de kolk
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
554 niet dat zij zich verschuilt
voor mij, zij wil er niet zijn
zichzelf niet zien in de ander
of de spiegel aan de wand
ze voelt zich nederig, zo klein
steunend op de vloer, haar land
zwart spreidt zich over haar
vlakke huid, zacht van aard
met diffuus licht in slierten rondom
ooit is zij tot minder verklaard
in waarde; nutteloos en dom…
Het donkerzwart bevriezen
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
538 zuiver en grillig
schraalde een melodie
veeltonig de
strakblauwe lucht
ontdaan van
warme tierelantijnen
klonk in het hoog ijle
de noordooster kou
herauten speelden
de macht van de vorst
in een uitstralend
winterse nacht
waar helder kraakte
in het donkerzwart
bevriezen van spiegels
op sloten en vaarten
pas toen zon
de rijp…
Je hebt er geen Hond aan
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
512 ADORATIE
mijn hond vind mij God
bid mij dagelijks om brok
met smekende blik
SPIEGEL
de hond houdt van ons
omdat hij weet dat we veel
op zijn soort lijken
HULPHOND
de voor reddingswerk
gehaalde Sint Bernhard hond
redt zichzelf het best
WAKER
je bent een waakhond
hebt geen waakzame genen
knijpt een oogje toe
EMOTIE
mijn…
Ik voel mijn sneden
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
418 Ik leef in een fantasie
ik moet naar de dokter
ik ben moeilijk, zeggen ze
.....Sommigen mogen me niet
.....en ik mag mezelf niet
.....als dat meisje
.....dat niet in de spiegel wil kijken
.....maar graag de aandacht trekt
.....dat nooit bang is
.....om uitspraken te doen
.....om dwars te liggen, gewoon
.....om eerlijk te zijn, verlangend…
vandaag
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
492 vandaag ben ik alleen,
een dag met andere dagen gemeen
ik zeg niet dat er dan een leegte is
aan gedachten en verwachten is er geen gemis
het zijn de pijlers, zij houden mij, met muziek erbij,
op de been, en tracht ik
boven mijzelf uit te stijgen
in stilte, wandelend naast het water
met aangrenzend groen
laat mijn blik zich vullen
al spiegelend…
de zee de zee
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
554 wisselvallig als een mensenziel
soms is zij grijs en ruw
met zware deining
een koortsachtig ongedurig
spektakel en geraas
beukend op het basalt
om dan weer
in een blauwe slaperige
kalmte te verschijnen
haar golven rekken zich
traag naar alle kanten uit
vandaag is zij een vlakte
egaal als een meer
een schitterende blinkende
spiegel…
Nieuwe dromen
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
471 zij draalt
op de hoek
van de straat
voordat zij
rechtsaf
en voorlopig
uit zicht gaat
een zwaaiende
arm en een
wuivende hand
de haren een
chaos nog net
voor de spiegel
tot orde gekamd
een afscheid
zoals van het
oude jaar
haar terugkomst
vol blijdschap
in een weer
stralend nieuwjaar
haar bagage
is niet vergeten
het was…
W. en S.
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
679 Blijkbaar vullen, voelen wij elkaar aan:
we beginnen te spiegelen...
Zien elkaars trots
om te zijn wat we bedoelen.
Op te gaan in een groter geheel.
Van alle kanten joelen voor- en
tegenstanders: niet zómaar
krijgen we applaus, hè zus?
Toch staan we vermeld in de regenboog:
'Het standpunt van Wens'…
binnen bereik
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
526 soms klapwiekt iemand
de ander voorbij
herkent zijn schim
niet als hij in de
spiegel kijkt
niet de schaduw van
zijn eigen wanen
soms zwijgt iemand
als hij spreekt
valt in de leegte
tussen woorden
en hun betekenis
voert het schuim van
wrakhout hem mee
soms staat iemand op
varen boten stroomopwaarts
klemt de hoop zich…
Verliefd
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
480 Het wekt verbazing
dat ik in gedachten
bloemen laat verwelken
in de eenzame vaas
op het dressoir
ik leef nu vrolijk verder
met een tuin in mijn buik
in een jurk die te groot is
om stilletjes in te wonen
en jij in een ver landschap
traint jouw manlijke spieren
voor de omvangrijke spiegel
die diepe dromen laat zien
later wanneer…
Nachtelijk vragen
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
552 Je hebt diepte leren vragen
in nachtelijk duister dwalen
na grijs vergeten dagen
er verscheen een zonderling
in de met mist omgeven spiegel
de maan toverde een glimlach
en in brieven, ooit geschreven
bekende je het verlangen naar
dat wat nuchter tot genot leidde
in het vermogen van vergeten
dwaalden herinneringen
terug naar haar hart…
Op strooptocht
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
362 ik heb ze
al zien vallen
de komende
zomer en
herfstkleuren
uit de krullen
van je haar in
fantasiemodel
speels opgelicht
door de lange
zomerzon die
haar oogst bij
tegenlicht zag
in de groot
ovale spiegel
van de kapper
het rood van
je lippen en
de warme
vriendelijkheid
van je lach
completeerde
het assortiment
maandenlang haar…
de overkant gevierd
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
490 ons verleden in de verhalen
van hen aan wiens stam wij wortelen
een tijdloze schatkist zonder bodem
vol van de herinneringen en sporen
die hen in onze geschiedenis bewaart
aan de eeuwige overkant van het nu
dierbaar verscholen in hoofd en hart
leven de mensen en momenten voort
in stille echo's en zachte fluisteringen
die als echoënde spiegels…