Alle inzendingen over sterven

2935 resultaten.

Sorteren op:

Een tergend witte maan

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 658
Soms wordt de maan tergend wit zijn de kraters bloemen in het zand verdord zoals de dood van deemoed spreekt ebt het water weg en blijft het land mijn heldendom nu schuift er een schaduw over de zwarte akkers en het besef dat mijn tijd zoals de nacht voorbij glijdt en onrust me verblijdt met gulzigheden van deze nieuwe tijd het sterven…
elze6 april 2009Lees meer >

In het oude bewust

netgedicht
3.4 met 13 stemmen aantal keer bekeken 967
de zouten van mijn lichaam verlangen naar die achterbleven binnen dit ogenblik van tijd draag ik ze met water omdat de zee mij niet verlaten heeft toen ik haar verliet de tranen die ik nu vergiet getuigen brak van spijt eeuwigheid van simpel leven en sterven ben ik kwijt geen van mijn prille vormen bacterie worm pantoffeldier…

Het gif van deze zomer

netgedicht
2.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 638
Deze zomer zal niet paraderen in een dodenmars waar ’t verdwijnen zich classificeert als nummer één terwijl de hemel tergend traag de zon doet rijpen brengt mijn groet de warmte die zich schorpioent tegen het grijs van de komende herfst, het lijkt een visioen die het gif laat vloeien en het sterven overtreft met leven dat nog ongeschonden…
elze7 augustus 2009Lees meer >

Hoe vaak?

hartenkreet
2.9 met 21 stemmen aantal keer bekeken 1.961
Mijn hart ligt in 1000 scherven, zelfs tot in mijn botten doet het pijn, Maar ik zou nog liever sterven, Dan zonder jou te zijn.…
Samantha7 oktober 2009Lees meer >

Liefdesgedicht

netgedicht
4.3 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.062
Ik wil niet sterven nu de bladeren op mijn pad vallen. Rondom mijn gezicht en de vlinder van jou. Achtergebleven toen jij de dood tekende langs witte bloemen en maanlicht, de troost voor dag en nacht. Ach liefste, spreek me aan, ergens diep in de herfst. Niemand zal het weten.…

liefdesgedicht

netgedicht
4.4 met 19 stemmen aantal keer bekeken 1.301
Ik wil niet sterven nu de bladeren op mijn pad vallen. Rondom mijn gezicht en de vlinder van jou. Achtergebleven toen jij de dood tekende langs witte bloemen en maanlicht, de troost voor dag en nacht. Ach liefste, spreek me aan, ergens diep in de herfst. Niemand zal het weten.…

idioten

netgedicht
4.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.052
idioten het ging niet om leven of dood de waarheid lag tussen stenen het had een lichaam dat elke dag in de spiegel stond alleen was het kaal en er kwamen bomen uit de holtes haar huid was van leer een vriend vertelde dat het door de herfst kwam raaskallen maar het was er nog we lachten op sterven na is geen andere mogelijkheid…

"ALS DE DOOD", een beetje

hartenkreet
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.786
Als de levenden hunner doden herdenken komen de gestorvenen een beetje tot leven en sterven de levenden een beetje hun dood verbeeldend in een beetje troostende eeuwigheid waar de levenden een beetje als de dood voor zijn op z'n minst een beetje hun levende zielen, allerzielen Gedicht nav van het programma Allerzielen van het Kamerkoor Amphion…

in het land van ruïnes

netgedicht
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 548
ingetekende maat staat pardoes wanneer ’t geluk als klevend boter uit de hemel valt het beste van het niet zijn krast de staar van mijn netvlies zoals ik ga - door een groot komkommerveld waar ik de kleinste voor het laatst bewaar overwinningen zonder zege is als het grijs tussen de pilaren met wat gruis en overmaatse stappen neen het sterven…
elze20 november 2010Lees meer >

Standbeeld

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 753
tranen hoeven er niet te vloeien toen ik ze nodig had zag ik de vrienden niet die mijn huis of nummer niet meer wisten jij had mij in de palm van je hand maar liet mij wegvloeien zoals de zee haar weg naar de horizon terug vond laat nu maar op mijn grafsteen prijken _het was een mooie dag om te sterven_ neen, het sterven…
Redcloud12 december 2010Lees meer >

idioten

netgedicht
3.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.082
het ging niet om leven of dood de waarheid lag tussen stenen het had een lichaam dat elke dag in de spiegel stond alleen was het kaal en er kwamen bomen uit de holtes haar huid was van leer een vriend vertelde dat het door de herfst kwam raaskallen maar het was er nog we lachten op sterven na is geen andere mogelijkheid waarom bomen…

stotteren

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 659
(mama) nu ik vastklamp aan gewone dingen rusteloos de was van links naar rechts in vouwen leg besef ik, dat er waardes lekken tussen alles wat ik heb geleerd mijn stem zegt dat er oude bloemen achter nieuwe knoppen sterven, maar gevoel weet dat de tussenfases meer nog in het leven staan ik moet je laten gaan mama, ik moet je…
switi lobi16 augustus 2011Lees meer >

Wat een mooie dag

netgedicht
4.2 met 10 stemmen aantal keer bekeken 594
op het warme gras de mierzoete vruchtenlimonade kleurend als de vlinders op het glas een stille alleszeggende wandeling over het steile oeverpad geen schaduw die ons in kan halen de zon ontfermt zich over elk blad een bestendige glans schikt zich tussen de diepste nerven dat wat er nog verloren zwerft zal vervliegen, ontwijfelbaar sterven…
Hilly Nicolay5 september 2011Lees meer >

Cocon zonder stem

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 507
ik stempel af, sluier het geweten met onoplosbare momenten, momenten die spaarzaam en onthand zich hebben geijkt in de stille rondes van het bestaan was ik een boom, dan zonder bast ergens achter mijn netvlies sterven kegels af die mij de scherpte van dit leven hebben laten zien, ik zal ze missen in de chaos van mijn eigen rangorde liever…
elze5 september 2011Lees meer >

Waarover wij spreken.

netgedicht
4.2 met 10 stemmen aantal keer bekeken 562
Waarover wij spreken: over mijn integriteit, van dode dingen die niet bewegen, en waarom wij eens moeten sterven We kijken door deuropeningen, beschouwen nieuwe luchten en verklaren die de onze We spreken niet over onze beperkingen, dat zou onnozel zijn en onze zelfverklaarde wijsheid te kort doen We spreken over jou, over…
Peterdw.6 september 2011Lees meer >

Mijn lente huivert

netgedicht
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 708
dat ik zo-even jouw liefde niet verstond, mijn leven verafschuwde in de melaatse ogen van de nacht, de zucht naar wat ik meer had willen zijn drijft deze dag naar de zin van dit bestaan het sterven kent geen namen, het kiest naar de redeloosheid van begrip, vergankelijkheid treft ons allen maar geef mij de ruimte om klein te zijn ik…
elze8 april 2012Lees meer >

Griek

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 801
Want steeds die vraag: welk kind zal, als wij sterven, Van ons die stapels kinderbijslag erven?…

Een vrouw

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.314
kind waar lang op werd gewacht verwend ze was een echtgenote werd moeder man stierf veel te jong verloren ze was een weduwe wilde veiligheid vond een man en zijn gezin geborgen ze was een moeder ontzegde liefde zichzelf misschien het meest alleen ze was een vrouw verzweeg verdriet en angst en drank eenzaam ze zou gaan sterven…

uit een ander seizoen

netgedicht
3.9 met 14 stemmen aantal keer bekeken 741
iedere dag reinig ik mijn lichaam met zeep ik schrob mijn huid van wit naar roze naar rood tot haast bloedens toe tot ik niets meer dan water hoor ik draai me weg van de nacht en van al dat sterven waarmee ik leef mijn ziel wil aaien, waaien, zwaaien, schuimen naar zee naar duinrozen die ik kan neerschrijven alsof…

water

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 495
water, ik drink je in al mijn tijd zelfs in vluchtige momenten benevel jij mijn werkelijkheid en staar ik bodemloos naar het einde van deze rit zelfs het sterven wordt door jou begeleid in nissen waar schaduw en rijkdom zich vermommen tot een strak gelaat, er is geen leven in de wolk waarin je drijft, doch jouw trots zijn de eonen…
elze27 juli 2013Lees meer >

Gespiegeld ?

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 488
Mijn dagelijks sterven herkent zich in de strijd met de kleine dood van afscheid na een moment van minnepozen, richtpunt op een schaduwblos in spiegelschrift van de tijd.…
Pama26 september 2013Lees meer >

Ochtendbede

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 513
Een wezen met jouw neus en borsten daarmee menselijk blijkt met een kern van eeuwigheid ogen als oud licht, Venus zeg je dat je heet ik stel me voor als de smid van een uitdijend heelal met een vangnet van sterren Het is genoeg dit sterven in elkaars armen en de tijd om een lichaam achter te laten te worden als vertrekkend licht…

De winter is in ’t groen gekleed

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 447
de winter waait alleen wat kil achter groene voile herfst vertrapt door lentetijd haar strijd heeft aangezet gewassen jaarlijks sterven nu zomaar overleven waar niet altijd het zonlicht straalt naar buiten snel ter been groetend naar de bijna kale wilgen waar al een liaan gedijt boven gekrokust bloemenbed wie wil zo’n beeld niet erven…

Stille week

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 574
want de dagen die komen heb ik nodig om te leren begrijpen waarom nu zoek ik nog naar antwoorden wie ben Je blinden zien doven horen verlamden staan op leer me deze dagen te ontdekken wie Je bent stil zijn wil ik maar wel voorlopig zoals een geheim dat ooit wordt onthuld stil staan wil ik bij het lijden het sterven…
Pastor4 april 2014Lees meer >

HET RAADSEL ERVAN

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 483
De hond ligt op zijn rug En schurkt tegen een dood In veren aan Een schrille kreet, zijn baas Trekt hem er vlug vandaan Op zijn beurt wrijft hij Tegen talen, een slotzin Pakkend schrift is ademhalen En telkens weer is er een ander Soort van sterven, pijnlijk soms Of met zuchten van verlichting Een wegen van de ziel op gouden Schalen…

INGEMETSELD

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 429
Ze is slavin geweest in kopermijnen Vertrouwde ze me onlangs zwijgend toe Tot kapitein Radamès voor haar viel Toen vatte ik haar in mijn ziel verschijnen Haar kracht, haar schoonheid, en al het gedoe Rond driehoek, sterven met je lief, en hoe…

Die stenen keert

netgedicht
2.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 543
ik kras je hart waar gaten vallen ben een schoft en balanceer de waarheid in het midden op het valse tussenschot verdomme waarom ben ik het nu die stenen keert je lucht geeft waar je sterven moet omdat jouw tijd is gepasseerd ik heb geraakt wat slapen moet je hebt het niet verleerd nog schreeuwt de werkelijkheid geen reden…

Ik draag voor jou

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 558
Vandaag gebeurt het sterven niet Jij stapt Nog zo luid in mijn huis. Want ik ben het laatste kind Dat licht brengt En in jouw donkerte ziet.…
Marije Geerts11 november 2015Lees meer >

Dromen

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 608
Ik kan sterven van schaamte, tot ik wakker schiet en de rust mijn bonzend hart kust.…