2935 resultaten.
Een tergend witte maan
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
658 Soms wordt de maan tergend wit
zijn de kraters bloemen in het zand
verdord zoals de dood van deemoed spreekt
ebt het water weg en blijft
het land mijn heldendom
nu schuift er een schaduw
over de zwarte akkers en het besef
dat mijn tijd zoals de nacht voorbij glijdt
en onrust me verblijdt met gulzigheden
van deze nieuwe tijd
het sterven…
In het oude bewust
netgedicht
3.4 met 13 stemmen
967 de zouten van mijn lichaam
verlangen naar die achterbleven
binnen dit ogenblik van tijd
draag ik ze met water
omdat de zee mij niet verlaten heeft
toen ik haar verliet
de tranen die ik nu vergiet
getuigen brak van spijt
eeuwigheid van simpel leven
en sterven ben ik kwijt
geen van mijn prille vormen
bacterie worm pantoffeldier…
Het gif van deze zomer
netgedicht
2.6 met 10 stemmen
638 Deze zomer zal niet paraderen in een
dodenmars waar ’t verdwijnen
zich classificeert als nummer één
terwijl de hemel tergend traag
de zon doet rijpen
brengt mijn groet de warmte
die zich schorpioent tegen het grijs
van de komende herfst, het lijkt een
visioen die het gif laat vloeien
en het sterven overtreft
met leven dat nog ongeschonden…
Hoe vaak?
hartenkreet
2.9 met 21 stemmen
1.961 Mijn hart ligt in 1000 scherven,
zelfs tot in mijn botten doet het pijn,
Maar ik zou nog liever sterven,
Dan zonder jou te zijn.…
Liefdesgedicht
netgedicht
4.3 met 15 stemmen
1.062 Ik wil niet sterven
nu de bladeren op mijn pad vallen. Rondom mijn gezicht
en de vlinder van jou.
Achtergebleven
toen jij de dood tekende langs witte
bloemen en maanlicht,
de troost voor dag
en nacht.
Ach liefste,
spreek me aan, ergens
diep in de herfst.
Niemand zal het weten.…
liefdesgedicht
netgedicht
4.4 met 19 stemmen
1.301 Ik wil niet sterven nu de bladeren
op mijn pad vallen. Rondom mijn gezicht
en de vlinder van jou.
Achtergebleven
toen jij de dood tekende langs witte
bloemen en maanlicht,
de troost voor dag
en nacht.
Ach liefste,
spreek me aan, ergens
diep in de herfst.
Niemand zal het weten.…
idioten
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
1.052 idioten
het ging niet om leven of dood
de waarheid lag tussen stenen het had een lichaam
dat elke dag in de spiegel stond
alleen was het kaal en er kwamen bomen uit de holtes
haar huid was van leer
een vriend vertelde dat het door de herfst kwam
raaskallen
maar het was er nog
we lachten op sterven na
is geen andere mogelijkheid…
"ALS DE DOOD", een beetje
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.786 Als de levenden hunner doden herdenken
komen de gestorvenen een beetje tot leven
en sterven de levenden een beetje hun dood
verbeeldend in een beetje troostende eeuwigheid
waar de levenden een beetje als de dood voor zijn
op z'n minst een beetje hun levende zielen, allerzielen
Gedicht nav van het programma Allerzielen van het Kamerkoor Amphion…
in het land van ruïnes
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
548 ingetekende maat
staat pardoes wanneer ’t geluk
als klevend boter uit de hemel valt
het beste van het niet zijn
krast de staar van mijn netvlies
zoals ik ga - door een groot komkommerveld
waar ik de kleinste voor het laatst bewaar
overwinningen zonder zege
is als het grijs tussen de pilaren
met wat gruis en overmaatse stappen
neen het sterven…
Standbeeld
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
753 tranen hoeven er
niet te vloeien toen
ik ze nodig had
zag ik de vrienden niet
die mijn huis of nummer
niet meer wisten
jij had mij in de palm van
je hand maar liet mij wegvloeien
zoals de zee haar weg naar
de horizon terug vond
laat nu maar op mijn grafsteen prijken
_het was een mooie dag om te sterven_
neen, het sterven…
idioten
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
1.082 het ging niet om leven of dood
de waarheid lag tussen stenen het had een lichaam
dat elke dag in de spiegel stond
alleen was het kaal en er kwamen bomen uit de holtes
haar huid was van leer
een vriend vertelde dat het door de herfst kwam
raaskallen
maar het was er nog
we lachten op sterven na
is geen andere mogelijkheid
waarom bomen…
stotteren
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
659 (mama)
nu ik vastklamp aan gewone dingen
rusteloos de was van links naar rechts
in vouwen leg
besef ik, dat er waardes lekken
tussen alles wat ik heb geleerd
mijn stem zegt dat er oude bloemen
achter nieuwe knoppen sterven, maar
gevoel weet dat de tussenfases meer nog
in het leven staan
ik moet je laten gaan mama, ik moet je…
Wat een mooie dag
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
594 op het warme gras
de mierzoete vruchtenlimonade
kleurend als de vlinders op het glas
een stille alleszeggende wandeling
over het steile oeverpad
geen schaduw die ons in kan halen
de zon ontfermt zich over elk blad
een bestendige glans schikt zich
tussen de diepste nerven
dat wat er nog verloren zwerft
zal vervliegen, ontwijfelbaar sterven…
Cocon zonder stem
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
507 ik stempel af, sluier het geweten
met onoplosbare momenten, momenten
die spaarzaam en onthand zich hebben
geijkt in de stille rondes van het bestaan
was ik een boom, dan zonder bast
ergens achter mijn netvlies sterven
kegels af die mij de scherpte van dit
leven hebben laten zien, ik zal ze missen
in de chaos van mijn eigen rangorde
liever…
Waarover wij spreken.
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
562 Waarover wij spreken:
over mijn integriteit,
van dode dingen die niet bewegen,
en waarom wij eens moeten sterven
We kijken door deuropeningen,
beschouwen nieuwe luchten
en verklaren die de onze
We spreken niet over onze beperkingen,
dat zou onnozel zijn
en onze zelfverklaarde wijsheid
te kort doen
We spreken over jou,
over…
Dichters
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
532 Ook dichters sterven.…
Mijn lente huivert
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
708 dat ik zo-even jouw liefde
niet verstond, mijn leven
verafschuwde in de melaatse
ogen van de nacht, de zucht
naar wat ik meer had willen zijn
drijft deze dag naar de zin
van dit bestaan
het sterven kent geen namen, het kiest
naar de redeloosheid van begrip, vergankelijkheid
treft ons allen maar geef mij de ruimte
om klein te zijn
ik…
Griek
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
801 Want steeds die vraag: welk kind zal, als wij sterven,
Van ons die stapels kinderbijslag erven?…
Een vrouw
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
1.314 kind
waar lang op werd gewacht
verwend
ze was een echtgenote
werd moeder
man stierf veel te jong
verloren
ze was een weduwe
wilde veiligheid
vond een man en zijn gezin
geborgen
ze was een moeder
ontzegde liefde
zichzelf misschien het meest
alleen
ze was een vrouw
verzweeg
verdriet en angst en drank
eenzaam
ze zou gaan sterven…
uit een ander seizoen
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
741 iedere dag reinig ik mijn lichaam
met zeep
ik schrob mijn huid
van wit naar roze
naar rood
tot haast bloedens toe
tot ik niets meer dan water hoor
ik draai me weg
van de nacht en van al dat sterven
waarmee ik leef
mijn ziel wil aaien, waaien, zwaaien,
schuimen naar zee
naar duinrozen
die ik kan neerschrijven
alsof…
water
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
495 water, ik drink je in al mijn tijd
zelfs in vluchtige momenten
benevel jij mijn werkelijkheid en staar
ik bodemloos naar het einde van deze rit
zelfs het sterven wordt door jou begeleid
in nissen waar schaduw en rijkdom
zich vermommen tot een strak gelaat, er is geen
leven in de wolk waarin je drijft,
doch jouw trots zijn de eonen…
Gespiegeld ?
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
488 Mijn dagelijks sterven
herkent zich in de strijd
met de kleine dood van
afscheid na een moment
van minnepozen, richtpunt
op een schaduwblos in
spiegelschrift van de tijd.…
Ochtendbede
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
513 Een wezen
met jouw neus en borsten
daarmee menselijk blijkt
met een kern van eeuwigheid
ogen als oud licht,
Venus zeg je dat je heet
ik stel me voor als de smid
van een uitdijend heelal
met een vangnet van sterren
Het is genoeg dit sterven
in elkaars armen en de tijd
om een lichaam achter te laten
te worden als vertrekkend licht…
De winter is in ’t groen gekleed
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
447 de winter waait alleen
wat kil achter groene voile
herfst vertrapt door lentetijd
haar strijd heeft aangezet
gewassen jaarlijks sterven
nu zomaar overleven waar
niet altijd het zonlicht straalt
naar buiten snel ter been
groetend naar de bijna kale
wilgen waar al een liaan gedijt
boven gekrokust bloemenbed
wie wil zo’n beeld niet erven…
Stille week
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
574 want de dagen die komen
heb ik nodig om te
leren begrijpen waarom
nu zoek ik nog
naar antwoorden
wie ben Je
blinden zien
doven horen
verlamden staan op
leer me deze dagen
te ontdekken
wie Je bent
stil zijn wil ik
maar wel voorlopig
zoals een geheim
dat ooit wordt onthuld
stil staan wil ik
bij het lijden
het sterven…
HET RAADSEL ERVAN
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
483 De hond ligt op zijn rug
En schurkt tegen een dood
In veren aan
Een schrille kreet, zijn baas
Trekt hem er vlug vandaan
Op zijn beurt wrijft hij
Tegen talen, een slotzin
Pakkend schrift is ademhalen
En telkens weer is er een ander
Soort van sterven, pijnlijk soms
Of met zuchten van verlichting
Een wegen van de ziel op gouden
Schalen…
INGEMETSELD
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
429 Ze is slavin geweest in kopermijnen
Vertrouwde ze me onlangs zwijgend toe
Tot kapitein Radamès voor haar viel
Toen vatte ik haar in mijn ziel verschijnen
Haar kracht, haar schoonheid, en al het gedoe
Rond driehoek, sterven met je lief, en hoe…
Die stenen keert
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
543 ik kras je hart
waar gaten vallen
ben een schoft
en balanceer
de waarheid in het midden
op het valse tussenschot
verdomme
waarom ben ik het nu
die stenen keert
je lucht geeft
waar je sterven moet
omdat jouw tijd is gepasseerd
ik heb geraakt
wat slapen moet
je hebt het niet verleerd
nog schreeuwt
de werkelijkheid geen reden…
Ik draag voor jou
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
558 Vandaag gebeurt het sterven niet
Jij stapt
Nog zo luid
in mijn huis.
Want ik ben het laatste kind
Dat licht brengt
En in jouw donkerte ziet.…
Dromen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
608 Ik kan sterven van schaamte,
tot ik wakker schiet en de rust
mijn bonzend hart kust.…