2969 resultaten.
Droomland
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
931 azuren kussen vinden
haar opgezette lippen
daar op het eindeloze strand
van hun kleine tropisch eiland
voor een week of drie dan toch
met het hoofd in elkanders handen
het hart verwarmd tot 30 graden
- en meer tijdens de korte nachten -
hun plekje om eens los te laten
wat een ander soms begeert
maar niet vinden kan noch wil
samen gedachten…
zijdezware rozen
netgedicht
3.8 met 17 stemmen
633 langs kapotte ramen
en ik tel de dagen nog te gaan
je hoeft niet te zien
dat ik ween of dat je
de lucht met lood vermengt
mijn ogen
zwaar van grassen en algen
waren ooit de bron van vruchtbaarheid
en nu, door wanhoop weggedreven
neergehaald tot aan de zee, zo oud
zo stiller dan vergrijsde lagen
tot aan de horizon, over het strand…
Voelden ons goden
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
446 ik wist de verte
dichterbij te halen
zon te laten stralen
op het stille strand
we liepen
hand in hand
de wolken voorbij
voelden ons onmetelijk vrij
nog spoelden
schaduwen aan die door
het kuivend wit van
golven werden verzwolgen
de duinrand liet
verrast zijn vlinders gaan
zij dwarrelden al
spelend achter ons aan
we voelden…
de warmte van jouw zuiden
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.110 vannacht droeg jij mij
in luwte van je duinen
het zoete zand van het verlangen
omarmde ons lijf
toen jij me bedde in
het glinsteren van jouw schaduw
die maanomspoeld
de wereld daar herschreef
jij sierde mij de huid
met ’t strelen van de golven
totdat jouw vloed
zich op mijn stranden brak
jij roesde mij met lippenzout
en op de vleugels…
Oorsprong...
hartenkreet
3.9 met 19 stemmen
1.761 Land van polders,duinen,stranden
Arbeiders,korenvelden,veestapels
Trekschuiten,klederdrachten, molens
Land van bloemen,landerijen,
Dijken,grachten,hunebedden
Volksliederen,meren,kleigronden
Land van oorsprong,jou heb ik lief
Daar waar de arbeiders hun lied zongen
Handen die korenschoven bundelden
Land van toen,een foto in mijn gedachten…
'De wind nam hem mee'
hartenkreet
4.1 met 17 stemmen
748 Ik tobber, dobber stuurloos,
niet richting brug, niet naar enen kant,
mij rest niets dan dit gedobber,
tot ik dobberend ergens strand, maar
waar ik vaste grond en duin vind,
zal ik rechtop in de wind,
mijn wereld in eigen woorden zeggen,
wat ik van 't leven vind!…
Phuket - een uur in zes Polaroids
netgedicht
4.3 met 11 stemmen
760 18.20
Twee witte boten
deinen op de golven van de Andaman.
18.32
Twee roze boten gaan op
in de vlammen van de zonsondergang.
18.44
Op het zand wenken
donkere krabben het tij naar binnen.
18.56
Tussen rotsen en strand
schieten vissen schichtig heen en weer.
19.08
Als een rookpluim
verduisteren vleermuizen de gele maan.
19.20…
Schelpenwind
netgedicht
3.2 met 16 stemmen
1.665 Ik vertelde de schelp
die ik vond op het strand
mijn woorden van liefde voor jou
Ik legde haar terug
in de zee met mijn hand
en zag hoe zij dreef in het blauw
Ik vertelde mijn hart
met de lach van een kind
en de wind nam haar mee met een zucht
Ze ademde liefde
en ik zag hoe de wind
mijn woorden verdreef in de lucht
Ik vertelde de…
Afstand
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
2.989 Ik schrijf mijn woorden in het zand
En ik weet dat de tijd mijn geschrift zal vervagen
Hier schrijf ik de zinnen, die ik niet zeggen kan
Want ik weet dat de zee ze wel verder zal dragen
Ik wil je wat vragen, neem geliefde en kroost
zo nu en dan eens mee naar het strand
Misschien lees je woorden van liefde en troost
Het zijn de gedachten, uit…
In de Hortus
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
611 Ik heb nog niet ontbeten en de boel is niet aan kant
ik heb geen zin in skaten en ik wil niet naar het strand
wat moet ik met atleten en dat ze zijn geland
ik hoef dat niet te weten ik lees vandaag geen krant
nu even niks diëten of iets in dat verband
Ik loop vandaag te zweten en rauwe hartstocht brandt
waar is toch mijn geweten en waar…
groei
netgedicht
3.4 met 18 stemmen
1.045 vermoeden hebben dat ergens
in jou een wereld schuilt
voortdurend in beweging
zoekend naar evenwicht
daar bestaat de tijd niet
zo van zichzelf vervuld
als pruimen van goudgeel
of van blauwpaars
waar de zee telkens weer
het zand van het strand kust
hartstocht tot schuim slaat
dat het water verder draagt
onder je het beest voelen bewegen…
Jouw warme hand
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
448 nacht duurt in mij
zoals de uren telkens slaan
en het licht dat spaarzaam fonkelt
zijn de regenfonteinen op het raam
dit ogenblik is slechts mijn leven
nu jouw hand zich droomt
in de warmte van mijn kruis
op het ritme van je adem
met op de achtergrond mijn eigen ruis
maar nu ik jouw je dromen laat spelen
wens ik mij op het strand…
Hulpeloos
netgedicht
4.6 met 28 stemmen
1.397 Maar de woorden ontbreken
jou het mooie te tonen
dat ook leven heet
dus ik bied slechts
twee handen
leeg
die voortdurend
steeds stranden
door alle ellende
die ik daar bij jou weet.
Maar weet, dat ik je zag
en dus niet vergeet.…
mijn antwoord
hartenkreet
4.2 met 20 stemmen
1.875 Ik dwaal langs 't strand
mijn ogen sla ik neer
vechtend tegen tranen
denkend, waarom weer?
kolkende golven
woest als mijn gevoelens
verslindend als wolven
beukend tegen rotsen
en rustend op 't zand
wind die rukt
aan mijn haar
en plots in de verte
sta jij daar.…
Was het soms de zee ?
netgedicht
3.6 met 13 stemmen
1.178 Was het soms de zee
die diep van binnen iets verried
wanneer zij met haar wilde lijf
haar zoute sporen achterliet
wanneer ik wegliep van haar lach
en van het strand haar ogen schiep
als duizend parels van geluk
waar ik getijdenlang in liep
Ik wist het niet waaraan het lag
maar sliep van haar de koele nacht
wanneer onzichtbaar zij haar adem…
Ideaal. 1, 2 en 3.
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
695 De zee
Het strand
De blauwe lucht
Spelende kinderen langs de waterlijn
Schelpjes in het zand
Jouw hand in de mijne.
Ideaal (2)
Wij samen
Jouw hoofd tegen mij aan
Mijn arm om je heen
Jouw muziek op de achtergrond
Zacht samen dromen
Onze nieuwe toekomst.…
In perspectief
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
561 ik ben de schepper niet
als ik de golven zie in
perspectief met hoge luchten
en mijn kleinheid
me doet vluchten
met zand in mijn hand
als verbondenheid
met strand aarde en
het uitgestrekte groene land
het donkere blauw
van eenzaamheid en stilte
mij trekt naar het verre heelal
waar het woord verstomt
licht gevangen zit in gaten…
biergedachten.
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
587 ik blijf verbaasd achter op 't
strand in een boot vol kogel-
gaten, zeewier op de randen.
laat ik deze droom verlaten,
denk ik. Maar dat is niet ge-
noeg. Eerst nog even naar de
kroeg. In m'n slaap kan alles.
ik sla acht bier achterover
en ga dan zó over de kop!
'k ben een kerel vol schuim,
met in m'n brein zeepsop.-…
De kinderlach
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
555 Het allermooist aan ’t Noordzeestrand,
was niet de branding of ‘t warme strand,
de vissersboot aan verre horizon,
of de goudgekleurde ondergaande zon.
Niet de mooie schelpen in ‘t warme zand,
de meeuwen etend uit mijn hand,
die daarna opgingen in hun spel,
van vliegen, zweven en dalen snel.…
Allemaal steden
poëzie
3.6 met 8 stemmen
8.905 de stad weifelt over de huizen
de morgen vaart over de daken
de stad binnen
de zon staat op tussen de huizen
onder carillonmuziek
de mensen wandelen in het donker
als het elf uur is
de zon spoelt aan op de daken
aan het strand van de verten
ligt de stille zee der lucht
waarin het schip van een kerktoren
flikkert
in de buik…
We drinken met onze ogen
hartenkreet
3.8 met 9 stemmen
1.951 Op het strand
kijken we naar de zonsondergang
met zijn prachtige roze en paarse kleuren.
En alle gevoelens en gedachten
die we in ons hart meedragen
drinken we met onze ogen op
in de schoonheid van de oneindige horizon
terwijl de zon ons in de verte een
laatste goedkeurende knipoogje geeft.…
Onze harten stromen samen
hartenkreet
4.6 met 7 stemmen
1.093 De zonnige avondstilte
van de zee en het strand
laat de muziek van de
liefde klinken.
En witte wolkjes aan de hemel
glimlachen ons aanmoedigend toe.
Onze harten stromen samen
en kussen alles wat leven is.
De stille avond heeft
onze harten met schoonheid gevuld en
zijn zo vrij gelijk twee vogels
in een bloeiende boomgaard.…
Warm Duinlijf
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
533 volle rust
Schoonheid straal je uit
Jij slokt me op in je paardenpad
Koestert me in je beschutting
Je helmgras verwaait nauwelijks in de zeebries
Ik treed in je wijdsheid verlicht
Verwarmd openend naar je rondingen
Inademend je lucht
Jij laat je strelen door de lodige wolken
Opduikend boven de kammende zee
Uitziend over de maagdelijke stranden…
Wolkenhemel
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
1.026 donker grijs getamponneerde wolken
steken af tegen het vuile wit
hier en daar wringt een winters zonnetje
om het blauw in de zee te weerkaatsen
wentelende golven te verlichten
die af en aan rollen op het strand
meegebrachte schelpen slijpen
in het tij aan het natte zand
wanneer zonlicht het wolkendek breekt
en het water kust, schept het…
Gebroken
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
940 kier
ik kon alleen maar hopen
dat jij nog kwam naar hier
hoe ik ook lag te wachten
de slaap wreef uit mijn ogen
overvallen door gedachten
werd ik door jou bedrogen
de stilte was te snijden
tot op het bot deed het me pijn
was het jij die wilde scheiden
woorden spuwde vol venijn
jij die mij waarachtig lief had
en mij toezong op het strand…
dansen op het water
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
734 de melodie de je zingt
ik was vergeten
het speelse klotsen
als je verstoppertje speelt
onder de overhangende rotsen
ik hou van je zeegroene kleur
de eeuwige deining, je zilte geur
laten we geen tijd verdoen
want het nu.... is zo later
ik wil dansen, dansen op het water
je lange lieve golven
heten me welkom
strelen troostend het strand…
Warm Duinlijf
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
1.258 je volle rust
schoonheid straal je uit
Jij slokt me op in je paardenpad
koestert me in je beschutting
je helmgras verwaait nauwelijks in de zeebries
Ik treed in je wijdsheid licht
verwarmd openend naar je rondingen
inademend je lucht
Jij gestreeld door de lodige wolken
opduikend boven de kammende zee
uitziend over de maagdelijke stranden…
Kom mijn liefste dans met mij
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
1.316 Kom mijn liefste volg mij naar ons geheime land
volgt mij naar dat dromenland
waar wij zullen dansen mijn liefste
daar op het maanverlichte strand
waar de zee onze liefde deelt
de branding onze voeten streelt
Omarmt en overlaadt mij met kussen
houdt mij vast mijn liefste
verwarmt mijn hart voor het gaat rusten
droogt die liefdevolle traan…
lichtkoepel
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
491 het strand droeg parelmoer en water…
onder een oppervlak van kou liep liefde mee
warme truien elders als een extra jas
de ganzenpas van twee
hand in hand en zijn glimlach smolt
rond wat ik kon vertellen
blij, ontvangen door een hart
dat meerdaags gaf en bovenal het kindergraf
dat licht verstuurde
uit haar dood
dankbaarheid was groot…
Nieuwe jutter
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
499 Waar tot voor kort de jutter
Zijn ambacht nog bedreef
In het aanrollen van de branding
Op het strand waar hij vrijwel
Dag en nacht verbleef,
Heeft het jutten zich
Sinds kort verplaatst naar
Het studentenvolk op het land -
Zij duiken het nieuwe juttersgoud
Op in containers achter winkels waarin
De nieuwste mode maar ook voedsel
Voor…