4425 resultaten.
jouw afscheid kon me niet bereiken
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
717 ik heb niet omgekeken
ben niet weggerend
alleen de sleutel afgegeven
met mijn voet
tussen de deur geklemd
heb je aangekeken
je ontweek mijn blik
zocht iets zonder
het te weten
grote ogen zagen schrik
je mocht je mij verklaren
ik maakte nu wat tijd
haast leek te bedaren
je aarzelde
was even heel dichtbij
ik heb me toch niet…
Chad Hedrick wint vandaag
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
863 Amerikanen zeiden altijd
schaatsen op de lange baan
zo boeiend
als het koekeloeren
naar het groeien
van grassprieten
dat vinden ze
namelijk saai
mooi dat nu
een paar van die lui
met bodies coming
from over the ocean
als tussendoortje
zo juist even
het gras
voor de voeten
van onze jongens
op de vijf kilometer
kwamen wegmaaien…
femme fatale
netgedicht
4.0 met 13 stemmen
1.911 strak strekt
de sluier langs
haar schrale lijf
waar ruimte
krimpt tot
een smalle
engte
en bottenbenen
een lange
weergave zijn
van een
kwetsbare lengte
ene vrouwe met
ontspruitende borsten
in een sobere gratie
op nakende voeten
wie wil niet
haar uitpuilende
pruilende bolle ogen
ontmoeten
doch,
in een
voorbijgaand moment…
Pardon
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.284 Het binnenoor doet me stil neigen
Richting de grond onder de voet
Die in m'n mond was blijven steken
Zodat ik eventjes zou zwijgen
Waarna ik weer wat lucht kon krijgen
En fluisteren wat ik nog zeggen moet
Met een lief woordje dat precies voldoet
Aan wat we dagelijks bespreken
In de verhalen die ooit dromen leken
Over bestemming van de vijgen…
Op de heupen
netgedicht
4.1 met 17 stemmen
2.564 liever hadden zij zich thuis
in de bank geboord bij hun
vermoeide kont
zij gaan niet vaak naar feesten
maar er zou dans zijn en bekenden
dus wie weet werd het wat
droge wijn aan de rand van de zaal
waar het ritme begon
was die kont niet stil te krijgen
moesten zij wel die voeten volgen
naar die vloer, werd alles wakker
konden…
Voetbal in de Nacht
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
1.595 Leder raakt de paal
scheve voet, doet me
schichtig ontwaken
'Robbie Rensenbrink'
in den morgengloed
Ook 'Dennis' maakt
me weleens wakker,
zomaar midden in
de nacht,'Bergkramp'
in mijn linkervoet
'Diego' laat me
rustig slapen
van hem te winnen
maakt ‘t dromen
voor altijd goed
--------------------------------
W.K.…
sterrengewieg
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
634 de avond is kalmte
een fontein van rust
zij kust haar kind dat vindt
dat de dag goed is geweest
zich gewillig in de armen begeeft
van Morpheus en de zijnen
onder het bed de schoenen
van echt leder, iets anders
verdragen zijn voeten niet
en een lijfje zonder naam
nu het van het kind werd ontdaan
buiten is het al donker
sterrenlicht zonder…
Haagse blikverschuiving
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
1.113 Bij helder zicht
komend uit de richting
van het verre Engeland
kan men ervan op aan
bij stipjes Kijkduin en Schevening'
ik voel me zo blij
En zet een zeiltje bij
ziet er welt een traan
U heeft de wereld Heer
eigenlijk best aardig ingericht
Eenmaal met voet aan vaste wal
blijkt alom toch steeds weer
lezend in de Haagsche Courant
sprake…
Angsten in je brein
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
667 je blik is open
en je lach lijkt vrij
maar achter deuren
komt chaos dichterbij
nog zijn de gangen
schoon je danst maar
je voeten voelen al
de scherven van je droom
je proeft het ongeordend
leven weet de angsten
in je brein kent de pijn
van het niet meester zijn
tot je de deuren opent
wanhoop ruimte geeft
in klaren van nu af aan…
Op het slappe koord
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
608 ben op het
slappe koord gestapt
de armen wijd
en voeten dwars
voor meer balans
maar nog geen pas
ik wilde wel vooruit
had moeite met
het evenwicht
mijn blik hield ik
in voorwaarts gaan
op jou gericht
heb duizend
angsten uitgestaan
de safetygordel
in de haast
niet aangedaan toen
ben ik voor jou gevallen
jij reikte
mij de hand…
Helende
netgedicht
4.3 met 21 stemmen
1.090 op ongeaarde voeten ga ik
roerloos door de doffe dagen
vergeefse vragen verlaten
mijn handen in zinnen zonder eind
als schrijnen gestapeld in vochtige hoeken
ik boek voeling zonder doel
tot een beladen verleden verkeken is
bewust van een verzengend gemis
keer ik af van vlakke paden
en loop te hoop
naar noordelijk licht
is daar…
In de wachtkamer
netgedicht
2.6 met 9 stemmen
969 Toegerust met nieuwe lentes
is de wachtkamer emotieloos
terwijl ieders hart om
een vergeet - me – nietje vraagt
al zijn ze reeds geplukt en verwaterd
door de langen vazen
waarin droogboeketten
zwijgen en zich rijpen aan het frêle licht
zachtjes schuifelen de voeten
onder de langgerekte benen
en is verveling het uur van
het moment…
Lente aan zee
netgedicht
3.1 met 11 stemmen
791 Lente aan zee
grens tussen water en land
hagelwit strand
te midden van elementen
Dichter bij de oorsprong
van het leven kom ik niet
lentewarmte jaagt grauwe kou
de zee over naar ‘t noorden
In de luwte
aan de voet van de duinen
bij ruisen der branding
zink ik weg in ‘t geheel
Los mediterend op
in blauwe weidsheid
de…
Op sterkte
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
965 wegzeilend
bloeien jouw ogen in mijn gezicht
van nieuwe lippen
in de vroege lentekeer
naar het beeld van mijn hart
dat dichtbij omrankt
jouw blik schemert violenblauw
opent ogen op onze borsten
op sterkte
onder de azuren hemel
waar harten geborgen zijn
over ’t geheel
vinden voeten vaste grond
waar liefde bloeit
om het leven te…
In blikken van opzij
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
570 voor mij
ben je van glas
je woorden zijn
aan het breken
wat je was
een transparant
gedichtenbeeld
gedachten onderweg
bestendigen
in licht verveeld
je bent gelezen in
blikken van opzij
een solitair met
voeten in de wereld
je handen komen dichterbij
ik slijt je passen
op het pad dat
uitgelopen overbleef
en zich opnieuw
voordeed…
Een transparant gedichtenbeeld
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
531 voor mij
ben je van glas
je woorden zijn
aan het breken
wat je was
een transparant
gedichtenbeeld
gedachten onderweg
bestendigen
in licht verveeld
je bent gelezen in
blikken van opzij
een solitair
met voeten in de wereld
je handen komen dichter bij
ik slijt je passen
op het pad dat
uitgelopen overbleef
en zich opnieuw
als…
net zo makkelijk
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
564 ik vertrek van het treinstation
wat langzaam kom ik op gang
maar met inkt onder m'n voeten
schrijf ik toch al glijdend een
trillend maar best soepel gedicht.
ik vertrek en denk licht om de
orde niet te verstoren maar stevig
genoeg op de glinsterende rails,
zwaar genoeg om stevig te staan.…
Bomen
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
520 Die dag in mei, toen jij me niet kon vinden
maar niet opgaf en me zocht en vond,
de avond viel en alle bomen stonden
roerloos om maar niets te missen
om ons heen, hun voeten in de grond.…
Boom te zijn
netgedicht
4.3 met 17 stemmen
1.046 in het duizendbomenwoud
heb ik een schors gevonden
de boom was eruit
ik trok haar aan, ben gaan staan
zoals bomen doen
mijn voeten vergroeiden met de aarde
armen vertakten zich, handen werden groen
met gevoel in duizend vingers
proefde ik wind en water
vervuld tot in mijn kruin
schilderde ik schaduwen voor later
op het speelse gras…
Queesteskind II
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
763 Een boek,
een blad,
Een gezicht dat lacht
In een ander land
Een hand die slaat
Een schreeuw
De traan die valt
op de troon van je nageslacht
Een linde, een vallend blad
en bloesem om je mond
Je voeten vriezen vast
aan de grond
in een harde stad
De muur van beton
krakeleert en breekt
Je ziet ze zo verschijnen:
Het boek,…
Hete illusie
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
760 Een onbekende, maar aanwezige vrouw
zocht met haar ene voet de verloren schoen,
terwijl Shiva naar mij glimlachte.
Als ik jouw vinger was, dan duwde je mij
iedere avond hartstochtelijk naar binnen,
maar ik ben een lul, dat is ook zoiets,
zo'n geile vlinder met zuigkracht.…
OUDE MAN
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
861 De oude man staat aan de waterkant
starend voor zich uit te kijken
zijn vier honden zitten aan zijn voeten
twee eenden gaan in hun vlucht aan hem voorbij
de herfst bekijkt hij met een weemoedige blik in zijn ogen
terugdenkend aan de vele jaren die voorbij zijn gegaan
goede maar ook mindere jaren
flitst het even door hem heen
hoeveel jaren…
Ruis
netgedicht
4.5 met 21 stemmen
774 Wij zijn nu niet meer
dan dat wat verdween
een laatste kus
van zout op steen
Mijn voeten vinden
weer vaste grond
toch hoor ik soms
het heimwee ruisen
in het hart van een schelp
die jij voor mij vond
dan spreekt de tijd
zo licht als vlinders
keren woorden terug
naar hun fluistertaal
vertel mij nog één keer
een oud verhaal
van…
Aanwezig
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
818 gezondheid, levensvreugde
vergezellen haar dobbergedachten
bij het gewemel van banden
uit diepe waarden
troost knielt aan haar voeten
ze verbergt een stille traan
en droogt ze weer
door ontroering
op het moeilijke pad van ‘t leven
leent zij nieuwe kracht
door het licht der maan
van grootsheid
het eigen uitzicht blijft
bij hoop schijnt…
VELE VLEUGELS
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
430 In het gelid staan ze verspreid
Ik ben verrast, hun symboliek
Is voluit spreken en public
Met grote verantwoordelijkheid
Ik maak me op en zal met vlijt
Hen inspecteren, hoe een piek
Op zondagmorgen, feeëriek
Ik voel me een soort majesteit
Ik zet mijn voet zacht op de brug
De leuningen zijn te snel leeg
Mijn erewacht is opgevlogen
Toch…
Het onthoofde land
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
509 Ik verdedig mijn grond zo verbeten,
dat hij te heet wordt onder mijn voeten
en tot peilloze diepte vervalt.
Het heeft lang genoeg geduurd
terwijl het kind in mij ouder werd,
mijn zoektocht naar vrijheid zonder remming
die ik in giftige woorden vertaal.
Niet meer kunnen vergeven en vergeten,
louter vergelden en laten boeten.…
Zoeken naar een waan
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
559 uit het vlakke land
naar de eerste heuvels
in een mistige verte
later bergen
met de hardheid
van het dagelijks bestaan
ben het pad gegaan
van duizend voeten
in het zoeken naar een waan
heb mezelf zien veranderen
van luisteren naar fluisteren
tot de waterval van woorden kwam
onstuitbaar stroomt de schat
die ik mijn leven lang…
Op hoge benen
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
502 nog flaneert de zomer
met sproet en herfstlach
op hoge benen langs het strand
het mulle zand
en hooggehakte voeten
doen heupen uitbundig groeten
verborgen achter zonnebril
kijken wereldwijze ogen
ondeugend de wereld in
de wind speelt met
het lange blonde haar
dat oplicht in een fraaie draai
zij legt zich
ter aanbidding neer en…
21 december
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
479 nu het einde der tijden met
haar voeten op mijn
deurmat staat en ik mij
zondig door haar te omhelzen
en zeggen dat de tijd die mij rest
de pijn is die mij omlijnt met vage begrippen
uit een fase die niet de mijne is
ze kan niet spreken, maar in haar vuur
proef ik de begeerte wanneer ze me neemt
zij is vrouw, vaginaal en bebost met grote…
Gezochte verlatenheid
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
585 Voeten zoekend vaste bodem
gelijke tred op effen pad
voorwaarts naar ’t licht
waar geen duister wordt gevonden.…