3774 resultaten.
’t herhalende verdriet
hartenkreet
3.5 met 23 stemmen
1.709 de zachte huid van jeugd
beetje bij beetje afgepeld
en toch weer overwoekerd
gevormd tot een harnas
doorploegd van littekens
toon ik mij jou
trotseer bijtende winden
ruw als beton het oppervlak
enkel nog in ’t verborgene
bloeien wat bloemen
pijn doodt de mooiste vogel
gebarsten door het vuur
de aarde in verdroogde voren
wacht zaad…
nummervlinder
netgedicht
4.2 met 17 stemmen
778 je vraagt
waarom
mijn dromen
niet voor zomer kiezen
wanneer
rupsen uit mijn kleren kruipen
en in de nacht vallen, onherkenbaar
voor de dichter die naaktheid aankleedt
met het zeehemd nog in zijn handen
gevouwen onder een heldere hemel
en fonkelende vrouwenborsten
in overmoed
van liefde en het bevelend
vuur
dat vreet…
Is het al licht?
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
1.376 schittert in de ogen
van ieder die van liefde brandt
als over Christus wordt gesproken,
het licht dat schijnt in alle blijden
die verlangend naar Zijn komst
hun vreugdevuur verspreiden,
het licht gericht op ‘t Koningskind
dat het kwade overwon,
en de duisternis verblindt,
dit licht zal op het kerstfeest branden
en stralen als een warmend vuur…
Midzomer
netgedicht
2.6 met 11 stemmen
963 De standvastigheid van de zon nadert zijn eind
En langzaam wint de wintervorst
De schijnbaar eindeloze strijd
Om het donkerte van de nacht
Met een laatste ademtocht
Geeft de zonnekoningin het land haar binnenste:
De kracht van leven
De kracht van liefde
En na een feest vol vuur
Neigt ze vredig het hoofd
Om tevreden haar innerlijk
Tot…
Schatje
hartenkreet
2.5 met 24 stemmen
2.336 Mijn liefde voor jou
een woord een daad
Ik stroom met je mee
waar je gaat of staat
Mijn liefde voor jou
bezield heel mijn lijf
Jij bent mijn schatje
dat staat buiten kijf
Mijn liefde voor jou
is grenzeloos en puur
Gaat verder dan ooit
knettert van het vuur
Jouw liefde voor mij
laat me zwoel zweven
Intens vol overgave
liefde van…
Gekerfd hart
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
477 De kerktoren slaat onverwacht
twaalf keer, doodse stilte volgend
het vuur knisperend, blakend
littekens nu zichtbaar zijn
alleen in het donker.…
Moment van mijmering
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
568 zacht fluistert kristal
zijn transparante tonen
fonkelen in rode wijn
de vlammen van het vuur
lentekoelte vleugt
door openstaande deuren
bezwangerd met de donkere
geuren uit het late avonduur
een moment van mijmering
die in knusjes samen zijn
weer herinneringen roept
uit lang vergeten tijden
zonder haast en stress
rampspoed van berichten…
Watersnood
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
995 Strooi alle krachten murw
mok en mors scheutig energie
laai dan de laatste vuren op.
Ik zwem dit lijf aan flarden
steeds dieper het leven in.
De overkant is geen land
dat ik zal willen voelen.…
Kleurt het leven fel
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
450 ik heb met kleuren getracht
de kracht van leegte te breken
het is me niet gelukt
wel heb ik ruimte geschapen
door grenzen te verleggen
maar het onpeilbare bleef bestaan
die ruimte hebben wij gevuld
met een levenslange competentiestrijd
en het ontwikkelen van engelengeduld
ik zie de vuren doven
uit naamloos diepe kloven
sluipt langzaam…
kakkerlak
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
873 Gestrest zei hij, die labbekak,
terwijl de ambtenaar al sprak:
Jij zet me wel in vuur en vlam
maar ik prefereer een kakmadam!
Waarop zij in woede ontstak
en wreed het hart van haar ex brak.
Want in haar wraak reed zij zijn bak
in de prak: kakkerlakkenwrak.…
Niet makkelijk
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.187 Het lag op mijn lippen
om te zeggen
Het spijt me
voor die tijd
Dat ik door medicijngebruik
verblind was
Vol met vuur
en vol met strijd
Het lag op mijn tong
je te vertellen
Dat ik niet wist
wat ik toen deed
Mijn leven voelde
als een achtbaan
Waarin ik roekeloos
rondreed
Een achtbaan vol
met scherpe bochten,
diepe dalen,
in sneltreinvaart…
Schrijfdans
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
468 wanneer schemering begint
bij het geluid van vallend sneeuw
zijn onze armen als molenwieken
die smeltwater laten stromen
ondergedompeld en ontboezemend
wakkerend in tijdloze liefde
tussen donker en licht
de oude tijd voorbij
zal ik je zoeken
al zou het anders kunnen
ik zou niet weten hoe
ontembaar vuur
ten tijde van onze schrijfdans
kent…
de passage van de twee ravenzwarte vlechtmeisens
gedicht
2.4 met 16 stemmen
5.550 De passage van de twee ravenzwarte vlechtmeisens vuur-
straalogig de diepe straat door brengt de nacht teweeg.
De hengst de merrie bevruchtend, zijn fabelwindvleugels
over haar, de samenhuivering hoef aan hals: uitgeveegd.
Door de lievezoete voedster opgevreten een spijze wordt
het miserabele nest kleverige misgeboorten dat ze kreeg.…
Levenslijm
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
673 Verbeten gezichten
Met ogen van vuur
Kokend van woede
Door adrenaline gezet
Korans en andere
Islamitische
Geschriften vlammen
Door opgekropte woede van
Ernstig gefrustreerde
Amerikaanse
zeer-dienstplichtige
Stars-and-stripes-militairen
Afghaanse burgers daar-
entegen vlammen
van opgekropte
Frustratie jegens het Westen...…
wakende rust
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
574 ik spreek zoals angst
niet is te rijmen en volle wolken
mijn bestaan dreigen te overvallen; de dagen
zijn de psalmen uit een onware bijbel
trots is als water zonder zichtbaarheid
ergens waakt de rust en stilt
mijn honger naar driftige lusten
het leven raakt het vuur en omhelst
het gevoel in een diffuus ogend licht
gelaten zegent het gemoed…
de volheid van een cirkel
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
562 ze zijn zo
gelijk verschillend
de dichters in het gedorste avondlicht
het vuur draagt gezichten
soms verborgen in een nachtverhaal
dat dromen stolt
tot onbegrepen stenen
waarop het handschrift rilt en rolt
maar ik hoor ook
kleuren knetteren, gedachten die hangen
als madeliefjes aan een hals
een warme borst
waait nog voorzichtig…
(knuffel)post
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.103 Speciaal voor jou een mail
ik heb er zoooo veel
kan dus ook per post
zo word ik verlost
van al die knuffels en kussen
waarmee je het vuur kunt
blussen
van heimwee en verlangen
ik ga je er helemaal vol mee hangen
voor jou, oma, nog eentje, hier
vooral heel veel plezier
vandaag.…
Uitdagend in haar vrijerij
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
553 stook het vuur
nog eenmaal op
voor de zon ons laat vertrekken
zing de weemoed
naar je land dat al
zo lang in tranen brandt
een laatste dans
hartstocht op bloedhete kolen
uitdagend in haar vrijerij
rood gloeit de as
de eerst strepen licht doen pijn
in afscheid van het samenzijn
weer ligt de wereld open
we moeten verder
onstuimig…
De Wooncorporatie
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
449 Lach er om doe niet zo zuur
want je huisbaas zal vol vuur
-'t is wel haast een vast gegeven-
jaarlijks naar verhoging streven
't past precies in zijn cultuur:
~Nooit genoeg en altijd zuur~…
Een echte dame
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
817 ik zag de rook
je sigaret lichtte
nog op in het half duister
ogen smeulden vuur
je hand was warm en
je stem gefluister
zag je en profile
in de flits van een reclame
je leek een echte dame
maar in het liefdesspel
was je zo fel nadat de rook was
opgetrokken schikte ik je rode lokken
nam jouw sigaret
de laatste trek voor ik haar…
rooduitstaand penenhaar
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
753 ze zocht
in uilenballen
botjes lentebroed
stampte zingend
maanverlichte kruiden
in een vijzel fijn
kookte slangengif
met mierikswortel
tegen helse pijn
joeg in middernachtelijke
uren het vuur in de
oude smidse torenhoog
hamerde geluk
in gloeiend ijzer
van een hoevenboog
zij was de
dorpsheks met bezem
en rooduitstaand penenhaar…
haalbaarheidsonderzoek
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
556 de aanwezigheid van een aardappel
of eigenlijk, het waarneembare
onomstotelijke, proefbare, halfzacht
gekookte van een verse aardappel
het onherhaalbare van gisteren
onhertreedbaar als afgesloten gangen
het verdragen van regen en vuur
het ontherfsten van naderend afscheid
een geest in een fles stoppen, het
hek van de dam in de grondverf…
Dronken vlammen
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
508 zacht knetterde
het vuur de
verhalen van dronken
vlammen in de
kleine uurtjes
van de nacht als
het slapen wacht
nog speelt wind
met warme en
koude vlagen die
de gekruide geuren
van de maaltijd dragen
in het laatste kwartier
van de maan hier
zacht neuriet de groep
hun dank aan de gastheer
zingen vrouwen lachend
van een goede…
Zoete vrucht
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
493 Hier door de mobiel
de echo van woorden spreken van virus
dood en vrijheidsberoving
vreten in lijf en leden
woekeren in het hoofd
rondom de ketens van vuur en verwoesting
het wilde bloed van roofdieren
dat tussen de scherven sijpelt
Tranen en pijn in het hartzeer van het leven
onder de rommel van puin
De uitgestoken hand
een…
vingers zonder handen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
845 lijf
vingers zonder handen
ze graaien en ze woelen
bepalen wat ik schrijf
tasten naar gedachten
die ik liever nog laat wachten
raken aan emoties die
ik liever niet ontbloot zie
halen alles overhoop
wat reeds geordend is
waarmee de dagen zijn gevuld
in het stille leven van geduld
jij hebt de hand
in de chaos die ontbrandt
het vuur…
Onvermijdelijk ooit
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
630 Ooit zijn wij niet meer samen
dan staat één van ons, omringd door liefde
en aandachtige luisteraars
de woorden met geknepen stem
te spreken, maar welke woorden
in het licht van een brandende kaars
doen dan recht
als levensecht in krachtig vuur
is gedoofd
ooit zal één van ons
met een half hart
nog doen wat we hadden beloofd…
Hitte in blauw
netgedicht
5.0 met 77 stemmen
402 jou herken ik
uit duizenden
je haar, neus
loop en lach
het zijn allemaal
delen van jouw
schitterende vlag
die je met grote
compassie laat zien
alles aan en in jou
is warm smeulend
net vlak voor de
uitslaande brand
om zuurstof stoeiend
waar in het eerste
vuur de vlammen
nog jagend loeien
en later gestaag in
hoogte groeien
danst…
Als alles bij elkaar
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
708 Als minnestreel zou ik de liefde in trillertjes
snelle loopjes korte nootjes willen bezingen
Als spinster zou ik de passie met zachte
handen uit zijden draden willen spinnen
Als orakel zou ik het vuur van l’amour
in mijn glazen bol willen aanwakkeren
Als godenkind zou ik de begeerte
met magische pijlen willen raken
Als poëet zou…
enkel alleen
netgedicht
3.0 met 13 stemmen
945 het is enkel
de bezieling
waarmee ik
de taal tracht
te tooien
alleen het zien
van de stomme
die mij beweegt
tot ongepolijste
zang
enkel de zon
die elke dag
nieuw is en ook
weer oud die
mijn pen schrijven laat
alleen de lome lentebui
het kruipen van de tijd
de sintels van het vuur
die mij voortstuwen
naar lyriek
het is…
tussen woorden
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
240 En toen ik vloog,
wierp ik mij
tussen nieuwe woorden,
in het diepe,
om te ontsnappen
aan het vuur.
De roes van het verleden
trilt na in deze regels.
De tijd zindert van stemmen,
en klokken
fluisteren verraderlijk:
in het rumoer van je vlucht
voel ik nog altijd
de gloed van kaarsen.
***…