2505 resultaten.
De bloem is een gehavend blad
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
778 De bloem is een gehavend blad
dat het leven driest verslindt
uit alle kleuren de ware vindt
geuren plant en dier verwacht.
De bloem is een gehavend blad
de liefde raast door de nerven
omdat alle liefde er wil sterven
de mens tot vreugde waardig acht.…
BANKOVERVAL
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
1.355 Met bivakmuts,
daarachter
holle ogen,
loopt het individu
naar het loket
en vraagt
heel onbewogen
al het geld
wat zij zonet
op stapeltjes
had gewogen
Gevleugeld
als een arend
gespierd als een
wild dier
geheupt, als
was zij barend
en kijkend
als een Gier...…
Stilleven
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
724 Ik zoek niet langer tevergeefs
De kortste weg tussen twee punten
Noch de gulden middenweg
Was ik maar een dier
Dat zich ’s avonds onwetend
Te ruste legt in het koele gras
Van zijn onverhulde dromen
Toch ligt de einder vandaag
Weer iets verder weg,
Weg van de troosteloze kust
En de onrustwekkende geluiden
Was ik maar jij en jij en jij…
De ark
gedicht
2.0 met 322 stemmen
58.529 Knisperend kwamen
ze, zeldzame dieren, kwamen door de heg gekropen
de Kleine Ademdief, de Rode Pantoffelloper
de Muis Met Vlek, de Bonte Tuimelaar,
de Dochteren Israëls, de zusjes Koorevaar.
----------------------------------------
uit: 'Al het aardsch geluk', 1995.…
zaaier in de nesten
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
1.074 komt
mondjesmaat en niet gezond
dit is niet zo maar een gedicht
ik vergelijk sperwers qua gewicht
vrouwtjes zijn twee keer zo zwaar
mannetjes gezond slank en benig
doen het altijd kwiek en lenig
spuiten puike sperma voor de baar
ja ik weet het zeker
we stammen van de sperwer
en ook nog van de vale gier
trouw als waarlijk christelijk dier…
De Zon
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
883 Maar waar hij constant te fel brandt,
een vijand voor mens, dier en land.…
Onder het groene dak
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
728 Geen geluid dan dat van op de dieren na.
Geen geschreeuw van mensen, van voorbij razende auto’s
of overvliegende vliegtuigen.
Alleen maar die rust
Juist door deze innerlijke rust
en frisse lucht lijkt het alsof je droomt.
Je wilt nooit meer ontwaken.
Je hoopt voor eeuwig in deze ‘groene long’ te mogen ademen.…
uitzicht.
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
598 verloren dragen de bomen hun takken,
deze dagen die bloeden als wonden
en de wind waait hartstochtelijk
over alles heen: de straten huizen
pleinen en door de bomen dus,
ze staan verwilderd wezenloos
in de vruchteloze kou, blauw-
bekkend, bibberend als bange
dieren, al kun je het niet bewijzen,
daarom is poëzie ook: om te laten…
Flappend in de regenvlagen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
526 Nog op een oude Remington getikt
Nog in de tijd van het carbonpapier
Nog lang niet aan de wilgentak de lier
Want zesentwintig pas en zeer verkwikt
Wilt u meneer schreef je indien het schikt
Eens kijken naar de vleugels van mijn dier
Het is zeer edel en rijdt Jan Plezier
Drinkt gerstenat als nectar, lacht en hikt
Je was een jonge leraar…
Poëzie
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
576 Een steen is om te bouwen of om te be-
werken tot een mooi beeld of om in het
water te gooien, snijdend langs het opper-
vlak, en met een boor boort men meestal
-tenzij men niet boort, dan niet- Een paard
is een edel dier en heeft vier benen en suiker
is voor in de thee of koffie of ergens anders
in.…
GOTIEK
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
596 De zondvloed van zijn tijd nog in gedachten
Houdt hij zijn schaalmodel vertederd vast
De held van ark en wateroverlast
Om wie de mensen ooit misprijzend lachten
Terwijl zijn zonen dieren binnenbrachten
Hanteerde hij nog driftig pek en kwast
Ik ben hier bij geschiedenis te gast
Hoor weer het beitelen van arbeidskrachten
De hemel in willend…
HORROR
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
563 Die nacht was het volle maan
De mensen zochten in de stegen
Hun heil, want collectief de waan:
De weerwolf raast over de wegen
Ik rende mee met mijn kompaan
Ontredderd zijn we neergezegen
In ’t huis ons na aan‘t hart gelegen
Was het de meute dan ontgaan
Dat vanuit zee enorme dieren
Koers zetten naar ons aller strand
Zo sterk dat één duw…
Voor Dries
hartenkreet
2.7 met 11 stemmen
1.748 namen vinden
voor melk en slaap
en wat warmte voor elk
ik zal je heldin zijn
je angstdromen verdrijven
de kracht van woorden delen
en ook die van 't zwijgen
ik zal je vriendin zijn
aan het Noordzeestrand
samen spelen met water en zand
vertalen wat vogels en vissen zoal zeggen
ik zal je gezelschap zijn
in onze kleine tuin
vol dieren…
kinderhandjes
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
643 Gegrepen door dieren, in een menselijk gewaad.
Soldaten met wapens, vertolking van het kwaad.
Alleen draag je het leven, waar je in werd gedragen.
Bij wie mag je nu schuilen, wie kun je nu nog vragen.
In duistere tijden, doet de angst je lichaam beven.…
ZOEKTOCHT
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
682 Het moede dier staat stil in een spookdal;
goede schimmen willen hem toebehoren,
verzadigen zijn wezen geheel en al.
Hier wordt gestalteloze kunst geboren,
die zich, altijd veranderend, geven zal
aan denkende handen, wijze oren.…
Te lopen in het jonge lentelicht
poëzie
2.8 met 6 stemmen
3.208 Te lopen in het jonge lentelicht,
dat nu elke dag langer openbloeit, -
naar de steilte te heffen het gezicht,
daarheen waar hoog, eenzaam een vogel roeit,
of maar naar de top van de populier,
waarin de merel zijn avondlied zingt, -
lied, waar al het geluksverlangen in klinkt,
dat nu rumoert door mens en dier, -
zo te lopen, vaak vol bekommering…
Scotch Terrier in een koffiehuis
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.613 Neen, wat men ook vertelle,
Ik ben beschaafd en dit onmondig dier
Kan voor zichzelf niet eens een glas bestellen.…
Geluk
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
672 gaan liggen
‘t licht kan eten en ‘t donker vasthouden
Zolang witte kou in mijn kamer staat
en ik met volle ogen
‘t ochtendlicht voel steken
Zolang durf ik
elke dag mijn huis uit te gaan
mensen te groeten
en verder te lopen met mijn lach
Te schreeuwen en te dansen
verliefd door straten te wandelen
om te zingen met de huizen en de dieren…
Apocalyptische wederopstanding
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
530 In donderend geweld is verzet gebroken
mijn huid gescheurd en wonden open
ledematen met lood verzwaard
de adem afgesneden
rotsen geteisterd door beukende golven
stranden gespoeld tot stinkend drab
duinen geëffend, vervallen,
bescherming verloren
velden bruin verbrand door de droogte
wouden in vuurzee opgegaan
dieren door dorst gestorven…
Geluk
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
918 gaan liggen
‘t licht kan eten en ‘t donker vasthouden
Zolang witte kou in mijn kamer staat
en ik met volle ogen
‘t ochtendlicht voel steken
Zolang durf ik
elke dag mijn huis uit te gaan
mensen te groeten
en verder te lopen met mijn lach
Te schreeuwen en te dansen
verliefd door straten te wandelen
om te zingen met de huizen en de dieren…
GEEN FABELTJE
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
505 Zelfs bij Ikea ben ik nog te vinden
Al staat mijn hoofd er op een lange stok
Met wieltjes onderaan, het was een schok
Mij zo verbeeld te zien tussen de hinden
Slangen en draken, ergens toch ook vrinden
Ik ben een edel dier; geen geitenbok
Maar goed, als ik een klant een kreet ontlok
Wil ik mijn scheve schaats wel onderbinden
Ze trok mijn…
Natuur en poëzie in het Prinsenpark
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
563 Over de dieren.
Over de Grote Geest.”…
Lieve Mammie
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
651 Zag ik je weer gisteren
Wat een klap zo door die val
in september nog zo helder
Hoor je muziek nu
Zie je dieren overal
Wat ben je snel veranderd
Van kordaat en zelfstandig
Naar afhankelijk van zorg
Kan je zomaar zijn vergleden
Is er op een dag geen morgen
Nog geniet je van het leven
Van een bloem en van de zon
Van de kaarten, lieve…
Schokland
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
511 lang niet onder eigen vlag
De dichter die in mij te slapen lag
Ontwaakte en waagde de oversteek
Het is nu alweer dertig jaar geleden
Dat ik verliefd werd op de schrijversgeest
In jou zo overduidelijk aanwezig
Het hield me jarenlang behoorlijk bezig
Je wees me op de hoefslag van het beest
Dat ik sindsdien veelvuldig heb bereden
Het dier…
Stralen op kerstnacht
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
1.206 tevoorschijn gehaald
open in verwachtingsvolle
stilte de grote koffer
waarin de beeldengroep
en stal met zacht papier
in houtwol is verpakt
om te stralen op kerstnacht
de rollen groene mos
waarop ik mij een herder
waande tussen schapen
die rustig lagen te slapen
onder de aangelichte ster in
de zang van engelenscharen
de warme dieren…
Even tijdloos?
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
543 Het is het niet het brood
dat de honger steelt, of
kreunende bomen die in
stormwinden worden getest
maar de toonhoogten van het denken
van bodemloze nachten tot in de
zwartste dromen, verlicht door pijn
waar elke dichter z’n dorst uit lest
maar ook als schrander dier dat
zijn bloed laat koken, een opmaat
waaruit de heerlijkheid…
Leven is het bewijs
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
525 Vertel mij hoe het eerste leven is ontstaan
Na een oerknal volle dode materialen
Hoe kan uit die dode stof leven bestaan
Hoe is uit steen geestelijke emotie te halen
Wie geeft vorm aan plant of dier
En onderscheidt het menselijk intellect
Hoe komt levensadem op aarde hier
Vertel mij wie is die levensarchitect.…
Beknotting
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
547 De dieren lijken te weten wat ze willen
Ze hebben geen honger naar eigendunk te stillen
De mens zucht naar kennis en wil zijn ego gestreeld
Maar de man uit Königsberg zegt
We kunnen niet precies weten
Slechts dat wat we met onze subjectieve waarneming meten
We hebben de lat te hoog gelegd
Een ander hamert erop los: humanisme is niet gewenst…
De mens
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
567 U doet hem heersen over zee en land
Over alle dieren die op aarde leven
Zo veel macht hebt U de mens gegeven
Toch houdt U alles zelf nog in Uw hand.
Heer, onze Heer, hoe groot is Uw naam
Dat U steeds aan Uw schepselen denkt
En hen nog altijd alle aandacht schenkt
Dat we U mogen danken, allen tezaam.…
Vrij
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
695 Ik vang de zon om te kunnen schijnen
val op sterren om alles te mogen wensen
en op klavertjes maar wel die van vier
Leer van de maan hoe op tijd te verdwijnen
van de regen in een malle bui het wellustig plenzen
in het moment zijn van ieder willekeurig dier
De druif proeft me al haar wijnen
van mensen leren kennen ken ik mensen
het leven…